Sancti Thomae de Aquino, Summa theologiae II-II, quaestiones 17-22

la · official · sha256:faaf6b8c79335f1be82e169c4b672d9751984d88cae20b3e57fb71b61a4acac4LA

Ad primum ergo dicendum quod in passionibus accipitur medium virtutis per hoc quod attingitur ratio recta, et in hoc etiam consistit ratio virtutis. Unde etiam et in spe bonum virtutis accipitur secundum quod homo attingit sperando regulam debitam, scilicet Deum. Et ideo spe attingente Deum nullus potest male uti, sicut nec virtute morali attingente rationem, quia hoc ipsum quod est attingere est bonus usus virtutis. Quamvis spes de qua nunc loquimur non sit passio, sed habitus mentis, ut infra patebit.

Ссылаются нормы: Q17A1Ad1, assert-h22cd73a807a560d36796f26db3881dddf8fca36de9407af68c1d671d177dcc18

la · official · sha256:18b48fe582f0f7164ced24074cca874924c5f07d165138b4dd0ed30ccdd2e44cLA

Ad secundum dicendum quod spes dicitur ex meritis provenire quantum ad ipsam rem expectatam, prout aliquis sperat se beatitudinem adepturum ex gratia et meritis. Vel quantum ad actum spei formatae. Ipse autem habitus spei, per quam aliquis expectat beatitudinem, non causatur ex meritis, sed pure ex gratia.

Ссылаются нормы: Q17A1Ad2, assert-hf79521d7a640cd3d6ddc53a83e3545c3781b669310b16e84ab188af4aaa70f98

la · official · sha256:9b15893b3727645abcc852e5b45554fdf20c2bfbd65143276ce378d49f97d105LA

Ad tertium dicendum quod ille qui sperat est quidem imperfectus secundum considerationem ad id quod sperat obtinere, quod nondum habet, sed est perfectus quantum ad hoc quod iam attingit propriam regulam, scilicet Deum, cuius auxilio innititur.

Ссылаются нормы: Q17A1Ad3, assert-ha339807fa19ebd9b2004b4a8ae7f19c28923cc939aa372002f9f3ade6c83d4ce

la · official · sha256:5a295fa17bc094dbeb4e4a1d4f91bd14313d6092aa01d15dbbedba193a50fbeaLA

Ad primum sic proceditur. Videtur quod spes non sit virtus. Virtute enim nullus male utitur; ut dicit Augustinus, in libro de Lib. Arb. Sed spe aliquis male utitur, quia circa passionem spei contingit esse medium et extrema, sicut et circa alias passiones. Ergo spes non est virtus.

Ссылаются нормы: Q17A1Obiectio1, assert-h176a6c002cf0d9d19d25bae91c8e024223719e8ec725c014d2f83cb5cd13c5fd, assert-h7c6dae03ee6a01c613d533ee9adab17482bc0c185aa15b1e1f14fcb1d4503bfa

la · official · sha256:89f1db0b73d2029bca91590c81a9514cd6f2a323de01a2559c5f8e2ad0b13ff5LA

Praeterea, nulla virtus procedit ex meritis, quia virtutem Deus in nobis sine nobis operatur, ut Augustinus dicit. Sed spes est ex gratia et meritis proveniens; ut Magister dicit, XXVI dist. III Lib. Sent. Ergo spes non est virtus.

Ссылаются нормы: Q17A1Obiectio2, assert-h6d769f3dd3981a74831984b9a13ee79db78898cd69970d817bf60cdc6e7ea2a1, assert-hee683854bf21eeb11c7b5df21d6a2043e46df4f0bf5b35107c1857807977eeb1

la · official · sha256:6212ba50fbbab5a500404c66cfd7b07411652b47237a707421388fda5aeebc5bLA

Praeterea, virtus est dispositio perfecti; ut dicitur in VII Physic. Spes autem est dispositio imperfecti, scilicet eius qui non habet id quod sperat. Ergo spes non est virtus.

Ссылаются нормы: Q17A1Obiectio3, assert-h386fa2cb1b67b559467d2c595416a4512c47a085fb365c3e188c7371b65e4dc0

la · official · sha256:42ad2f23b8d851b0708014b4d81c10a82971d7c87cb9bdb7f60d57fe31917be1LA

Respondeo dicendum quod, secundum philosophum, in II Ethic., virtus uniuscuiusque rei est quae bonum facit habentem et opus eius bonum reddit. Oportet igitur, ubicumque invenitur aliquis actus hominis bonus, quod respondeat alicui virtuti humanae. In omnibus autem regulatis et mensuratis bonum consideratur per hoc quod aliquid propriam regulam attingit, sicut dicimus vestem esse bonam quae nec excedit nec deficit a debita mensura. Humanorum autem actuum, sicut supra dictum est, duplex est mensura, una quidem proxima et homogenea, scilicet ratio; alia autem est suprema et excedens, scilicet Deus. Et ideo omnis actus humanus attingens ad rationem aut ad ipsum Deum est bonus. Actus autem spei de qua nunc loquimur attingit ad Deum. Ut enim supra dictum est, cum de passione spei ageretur, obiectum spei est bonum futurum arduum possibile haberi. Possibile autem est aliquid nobis dupliciter, uno modo, per nos ipsos; alio modo, per alios; ut patet in III Ethic. Inquantum igitur speramus aliquid ut possibile nobis per divinum auxilium, spes nostra attingit ad ipsum Deum, cuius auxilio innititur. Et ideo patet quod spes est virtus, cum faciat actum hominis bonum et debitam regulam attingentem.

Ссылаются нормы: HopeIsVirtue, Q17A1Respondeo, assert-h897c55aedf2ffc7549a92ede3fe6ff94ad979dbc0ae1bb24e6027c6947dc7c1c

la · official · sha256:31a4b24479e6cfa5439ec7ad0eb0701bdd738c0029e3157268d0d8ca57c5a917LA

Sed contra est quod Gregorius, in I Moral., dicit quod per tres filias Iob significantur hae tres virtutes, fides, spes, caritas. Ergo spes est virtus.

Ссылаются нормы: assert-hd132953a6261dc7010292e043b9de86f01fb1e3c9c3f3913f7450476179129eb

la · official · sha256:ff7456c0f363d008d339cd44bb765a6e120133e3a6adc9d4e51a18aa295129ddLA

Ad primum ergo dicendum quod beatitudo aeterna perfecte quidem in cor hominis non ascendit, ut scilicet cognosci possit ab homine viatore quae et qualis sit, sed secundum communem rationem, scilicet boni perfecti, cadere potest in apprehensione hominis. Et hoc modo motus spei in ipsam consurgit. Unde et signanter apostolus dicit quod spes incedit usque ad interiora velaminis, quia id quod speramus est nobis adhuc velatum.

Ссылаются нормы: Q17A2Ad1, assert-hcc273b4a6e4429732fc076fe0bbafe7b22819fbfd6884448bca176e4749ebc46

la · official · sha256:302243ad90a97691018a324aa9e51362ac56b43ab62cbd63a2e5e32dd71ee920LA

Ad secundum dicendum quod quaecumque alia bona non debemus a Deo petere nisi in ordine ad beatitudinem aeternam. Unde et spes principaliter quidem respicit beatitudinem aeternam; alia vero quae petuntur a Deo respicit secundario, in ordine ad beatitudinem aeternam. Sicut etiam fides respicit principaliter Deum, et secundario respicit ea quae ad Deum ordinantur, ut supra dictum est.

Ссылаются нормы: Q17A2Ad2, assert-h0684465e3b29d0278ff86154aad054550b2027340d89ed509f6f233b174cc8d0

la · official · sha256:81cfe825ae35186fb197fd59d1a365f829ccff9e992d1c20b522f1151157e3aeLA

Ad tertium dicendum quod homini qui anhelat ad aliquid magnum, parvum videtur omne aliud quod est eo minus. Et ideo homini speranti beatitudinem aeternam, habito respectu ad istam spem, nihil aliud est arduum. Sed habito respectu ad facultatem sperantis, possunt etiam quaedam alia ei esse ardua. Et secundum hoc eorum potest esse spes in ordine ad principale obiectum.

Ссылаются нормы: Q17A2Ad3, assert-h8e68110f35aedaca13278b0a3cf883c660b80508263b70dc67f28552cb761c6d

la · official · sha256:d5d069611ed2c9cb60cc9512c14a7743c64829c48b9785d863da0c866222928eLA

Ad secundum sic proceditur. Videtur quod beatitudo aeterna non sit obiectum proprium spei. Illud enim homo non sperat quod omnem animi sui motum excedit, cum spei actus sit quidam animi motus. Sed beatitudo aeterna excedit omnem humani animi motum, dicit enim apostolus, I ad Cor. II, quod in cor hominis non ascendit. Ergo beatitudo non est proprium obiectum spei.

Ссылаются нормы: Q17A2Obiectio1, assert-h38e1961091e25da2a4bacd26db3807df51c59b0b043c8e3d3bcd3a499b453232, assert-h4c4c01c2d610770684cfd4a4d4facd45096deb7bf68900ce94bdf84e0428a4c9

la · official · sha256:a8a8e079a55754618f012a7553b482faeea61adb29b6f5d32a48e014a593f518LA

Praeterea, petitio est spei interpretativa, dicitur enim in Psalm., revela domino viam tuam et spera in eo, et ipse faciet. Sed homo petit a Deo licite non solum beatitudinem aeternam, sed etiam bona praesentis vitae tam spiritualia quam temporalia, et etiam liberationem a malis, quae in beatitudine aeterna non erunt, ut patet in oratione dominica, Matth. VI. Ergo beatitudo aeterna non est proprium obiectum spei.

Ссылаются нормы: Q17A2Obiectio2, assert-hc0d789fbc0ecf86a814de93ab891bc0f79614c6fd88ecd2daa2723ba832685b5, assert-he96f5fb894b649399a3a1af0e93f52c1bfe86a2a5414d3a1146bf8c5fa23a367

la · official · sha256:ff64bfab029c56ceedd4644819fb01e3052da426903e5857de383100c9d24a25LA

Praeterea, spei obiectum est arduum. Sed in comparatione ad hominem multa alia sunt ardua quam beatitudo aeterna. Ergo beatitudo aeterna non est proprium obiectum spei.

Ссылаются нормы: Q17A2Obiectio3, assert-h13753f9400f303fa7f05905b754a22a4f6950777e3f0256f2c4eb2cae3d2867d, assert-h96c87ebf757590295149bcc058d2517e03f3cd5802185321bf031feca17eba3a

la · official · sha256:4afaf45a36fb752d6362606899e9984a2314d2f2d09e2d3b00902f2b9b76b0daLA

Respondeo dicendum quod, sicut dictum est, spes de qua loquimur attingit Deum innitens eius auxilio ad consequendum bonum speratum. Oportet autem effectum esse causae proportionatum. Et ideo bonum quod proprie et principaliter a Deo sperare debemus est bonum infinitum, quod proportionatur virtuti Dei adiuvantis, nam infinitae virtutis est proprium ad infinitum bonum perducere. Hoc autem bonum est vita aeterna, quae in fruitione ipsius Dei consistit, non enim minus aliquid ab eo sperandum est quam sit ipse, cum non sit minor eius bonitas, per quam bona creaturae communicat, quam eius essentia. Et ideo proprium et principale obiectum spei est beatitudo aeterna.

Ссылаются нормы: Q17A2Respondeo, assert-hf44fa8a2a20c69ad03181fe679630363c2f8a77b323946aba24543aef7cd3c02

la · official · sha256:2e03d42233ca47f511414030886f0a9683529068a0e6e2761f2880cdcc5f49a2LA

Sed contra est quod apostolus dicit, ad Heb. VI, habemus spem incedentem, idest incedere facientem, ad interiora velaminis, idest ad beatitudinem caelestem; ut Glossa ibidem exponit. Ergo obiectum spei est beatitudo aeterna.

Ссылаются нормы: assert-ha1cde8dc6e20b70abc8e9199ab1a1afaeaf4ffdafe02c8d2a3047f1b9aae2bb3

la · official · sha256:ca6c4add224740c71e528a656ec8401d024b47fcf55838e283a5bb6de5df6e15LA

Et per hoc patet responsio ad obiecta.

Ссылаются нормы: Q17A3Ad1, Q17A3Ad2, Q17A3Ad3, assert-h2a04cde6032da5a19238247e621f85a75cfcc2e4c97be3cd41e8853217375b92, assert-h2ffc8d0f82858b87caa9db2031270953ab8c988853b2ce6fa61250d311d194e5, assert-he1f6b8918b5a77f2616271deccef8ac03b103acdde3a285c76e93fdc77889f00

la · official · sha256:a051d3bcee282c46581c83980abc3bb89596400d5706bcdcf709b987ceb3b124LA

Ad tertium sic proceditur. Videtur quod aliquis possit sperare alteri beatitudinem aeternam. Dicit enim apostolus, Philipp. I, confidens hoc ipsum, quia qui coepit in vobis opus bonum perficiet usque in diem Christi Iesu. Perfectio aut illius diei erit beatitudo aeterna. Ergo aliquis potest alteri sperare beatitudinem aeternam.

Ссылаются нормы: Q17A3Obiectio1, assert-he36de18fe5dc115e531bee229b4581bff7022d029481630499d71112bc058bbb

la · official · sha256:5b1ae3f806f67163b5458e3db225934ae8fd1e76a30be4c41dc20ce4aaf7cecdLA

Praeterea, ea quae a Deo petimus speramus obtinere ab eo. Sed a Deo petimus quod alios ad beatitudinem aeternam perducat, secundum illud Iac. ult., orate pro invicem ut salvemini. Ergo possumus aliis sperare beatitudinem aeternam.

Ссылаются нормы: Q17A3Obiectio2, assert-h0715887a1a48bf07b8896df3959f7cad8ef54ebed537e0cd782d27fdfedbfbe5, assert-h08d8d93598bfa705428b59449187c2dc99fe0bbf6c149d29767ecabe12fa4148

la · official · sha256:799a1e503c62b91532d35f15928ce1c6e8acf267566e37acdb5137b446397826LA

Praeterea, spes et desperatio sunt de eodem. Sed aliquis potest desperare de beatitudine aeterna alicuius, alioquin frustra diceret Augustinus, in libro de Verb. Dom., de nemine esse desperandum dum vivit. Ergo etiam potest aliquis sperare alteri vitam aeternam.

Ссылаются нормы: Q17A3Obiectio3, assert-h0246d16b8798ea1c8dd94e1466d9d38b5264f8faf869cd7cbaf97e85b8ee38b1, assert-h56978a387018f32cb373eaf9df36a1f588ada2cdffb5d7132e071be3a2fa5b1a

la · official · sha256:c8b87fab2fa6a11f8299d342e848556d067b138b1c254bc3e56dd6ce22754da1LA

Respondeo dicendum quod spes potest esse alicuius dupliciter. Uno quidem modo, absolute, et sic est solum boni ardui ad se pertinentis. Alio modo, ex praesuppositione alterius, et sic potest esse etiam eorum quae ad alium pertinent. Ad cuius evidentiam sciendum est quod amor et spes in hoc differunt quod amor importat quandam unionem amantis ad amatum; spes autem importat quendam motum sive protensionem appetitus in aliquod bonum arduum. Unio autem est aliquorum distinctorum, et ideo amor directe potest respicere alium, quem sibi aliquis unit per amorem, habens eum sicut seipsum. Motus autem semper est ad proprium terminum proportionatum mobili, et ideo spes directe respicit proprium bonum, non autem id quod ad alium pertinet. Sed praesupposita unione amoris ad alterum, iam aliquis potest desiderare et sperare aliquid alteri sicut sibi. Et secundum hoc aliquis potest sperare alteri vitam aeternam, inquantum est ei unitus per amorem. Et sicut est eadem virtus caritatis qua quis diligit Deum, seipsum et proximum, ita etiam est eadem virtus spei qua quis sperat sibi ipsi et alii.

Ссылаются нормы: Q17A3Respondeo, assert-h444e453b3e8793f2457499dfa6f1625d497bf42446881758408b8999c9fccd24

la · official · sha256:ea96bdff7435a9e4affb58611fa8194f2ad931f4c4dab19c123862a01302b69cLA

Sed contra est quod Augustinus dicit, in Enchirid., quod spes non est nisi rerum ad eum pertinentium qui earum spem gerere perhibetur.

Ссылаются нормы: assert-h0b4a1413a4e29a98d2acba18f0894475db9661073b7a0d9dda5ac44f80d36e07

la · official · sha256:ca6c4add224740c71e528a656ec8401d024b47fcf55838e283a5bb6de5df6e15LA

Et per hoc patet responsio ad obiecta.

Ссылаются нормы: Q17A4Ad1, Q17A4Ad2, Q17A4Ad3, assert-h24a76d4379b6f6a1fa60e8671e4d45087ae198004a737a3d60de837cec11f3a3, assert-h9882136bd9cdfc4ac00c73032ddfe412c66b29fa8a4a2e5e29ba26273420a0f9, assert-hb90e85961fc52f3dcc59680f0faab585070a03ac47d9af3a17edbb78d43c1ecc

la · official · sha256:d7aa80767e7848d20f14f73faf9570e5ee8b601f9dcf071a1e8c5a0453fdfee6LA

Ad quartum sic proceditur. Videtur quod aliquis possit licite sperare in homine. Spei enim obiectum est beatitudo aeterna. Sed ad beatitudinem aeternam consequendam adiuvamur patrociniis sanctorum, dicit enim Gregorius, in I Dial., quod praedestinatio iuvatur precibus sanctorum. Ergo aliquis potest in homine sperare.

Ссылаются нормы: Q17A4Obiectio1, assert-h3cab0074e6fcff3a9c9d815acb0db9fec6e0fefc0b05d0deb99b0e8ddd39baca, assert-h78792c346811202e30ef3c63ab7ecd1affd4e6c693789cb23831b76f64f6e270

la · official · sha256:0fa5cfa22e6accd261ea6ac42c1c35ebc3d8d5d011fecfa6c9619d91deac2ff5LA

Praeterea, si non potest aliquis sperare in homine, non esset reputandum alicui in vitium quod in eo aliquis sperare non possit. Sed hoc de quibusdam in vitium dicitur, ut patet Ierem. IX, unusquisque a proximo suo se custodiat, et in omni fratre suo non habeat fiduciam. Ergo licite potest aliquis sperare in homine.

Ссылаются нормы: Q17A4Obiectio2, assert-h7fc9a3f4945229eb3fb4469a4a79478f2c2a4eb574e366211060eab6985f5ab3, assert-hdc3474c807c879c4eaa5b17bdbcef02efa6e53a85bbd12aac52a680d5b8db77b

la · official · sha256:8d0a36ffd9aad52f5201297d0fc07be1594cc6b3aa29eab9458b6c8334b92026LA

Praeterea, petitio est interpretativa spei, sicut dictum est. Sed licite potest homo aliquid petere ab homine. Ergo licite potest sperare de eo.

Ссылаются нормы: Q17A4Obiectio3, assert-h55fe64d55d47a4bfef0d40d4c13ebf1ef6ce663d3ef19043dee23d672ac2ef42, assert-hce402d997909004e187a20ac1bde5173adcedcbbf9c02cd0ccb880ef849317f0

la · official · sha256:e01c5f011f896d22949c1ea3ef74b7c1c321006e68a544bfa0ece3cb9cba1ab0LA

Respondeo dicendum quod spes, sicut dictum est, duo respicit, scilicet bonum quod obtinere intendit; et auxilium per quod illud bonum obtinetur. Bonum autem quod quis sperat obtinendum habet rationem causae finalis; auxilium autem per quod quis sperat illud bonum obtinere habet rationem causae efficientis. In genere autem utriusque causae invenitur principale et secundarium. Principalis enim finis est finis ultimus; secundarius autem finis est bonum quod est ad finem. Similiter principalis causa agens est primum agens; secundaria vero causa efficiens est agens secundarium instrumentale. Spes autem respicit beatitudinem aeternam sicut finem ultimum; divinum autem auxilium sicut primam causam inducentem ad beatitudinem. Sicut igitur non licet sperare aliquod bonum praeter beatitudinem sicut ultimum finem, sed solum sicut id quod est ad finem beatitudinis ordinatum; ita etiam non licet sperare de aliquo homine, vel de aliqua creatura, sicut de prima causa movente in beatitudinem; licet autem sperare de aliquo homine, vel de aliqua creatura, sicut de agente secundario et instrumentali, per quod aliquis adiuvatur ad quaecumque bona consequenda in beatitudinem ordinata. Et hoc modo ad sanctos convertimur; et ab hominibus aliqua petimus; et vituperantur illi de quibus aliquis confidere non potest ad auxilium ferendum.

Ссылаются нормы: Q17A4Respondeo, assert-h0280c8821f65ece26caf5aa57753741cf85511f0c921a80360eb1051521d6bd6

la · official · sha256:076388cdf6f966229e45cf4e18b0271952163a654ec8a9b1d94d5cacde61ba59LA

Sed contra est quod dicitur Ierem. XVII, maledictus homo qui confidit in homine.

Ссылаются нормы: assert-h23c6e5c841dfe754e06a4f90e36d505cd50a5babf01bce2351084eea1437ad63

la · official · sha256:9076f47a7b84913afb0c758b38019770e9a0fa7543bf0dff438e8fd089cba116LA

Ad primum ergo dicendum quod quaecumque alia spes adipisci expectat, sperat in ordine ad Deum sicut ad ultimum finem et sicut ad primam causam efficientem, ut dictum est.

Ссылаются нормы: Q17A5Ad1, assert-hf0460dda77cf4f9da18941104e6b764b94f983ac87b7f1764a6f565c15d19710

la · official · sha256:bbb75c37fc61e6668d99c4e7a9b2fc8000e01a7dfba1778457d5140e1886fe02LA

Ad secundum dicendum quod medium accipitur in regulatis et mensuratis secundum quod regula vel mensura attingitur; secundum autem quod exceditur regula, est superfluum; secundum autem defectum a regula, est diminutum. In ipsa autem regula vel mensura non est accipere medium et extrema. Virtus autem moralis est circa ea quae regulantur ratione sicut circa proprium obiectum, et ideo per se convenit ei esse in medio ex parte proprii obiecti. Sed virtus theologica est circa ipsam regulam primam, non regulatam alia regula, sicut circa proprium obiectum. Et ideo per se, et secundum proprium obiectum, non convenit virtuti theologicae esse in medio. Sed potest sibi competere per accidens, ratione eius quod ordinatur ad principale obiectum. Sicut fides non potest habere medium et extrema in hoc quod innitatur primae veritati, cui nullus potest nimis inniti, sed ex parte eorum quae credit, potest habere medium et extrema, sicut unum verum est medium inter duo falsa. Et similiter spes non habet medium et extrema ex parte principalis obiecti, quia divino auxilio nullus potest nimis inniti, sed quantum ad ea quae confidit aliquis se adepturum, potest ibi esse medium et extrema, inquantum vel praesumit ea quae sunt supra suam proportionem, vel desperat de his quae sunt sibi proportionata.

Ссылаются нормы: Q17A5Ad2, assert-h7f6327484d4e65b9238c26ca764d962f84f50cfb5d44543f3f55ceabf8956144

la · official · sha256:e1c6ba55b8e351db365bed6755f922c85ea10351bc30e11ac2e91b427f673217LA

Ad tertium dicendum quod expectatio quae ponitur in definitione spei non importat dilationem, sicut expectatio quae pertinet ad longanimitatem, sed importat respectum ad auxilium divinum, sive illud quod speratur differatur, sive non differatur.

Ссылаются нормы: Q17A5Ad3, assert-ha3b264f6e0998c929a3c501bdd184628c83a44a32fccbf53faf8eaaeeb757a50

la · official · sha256:fa3627655a1734651e77e7b3e0209b7a64a4b6e02b66bfeda7e7c1d89c55211cLA

Ad quartum dicendum quod magnanimitas tendit in arduum sperans aliquid quod est suae potestatis. Unde proprie respicit operationem aliquorum magnorum. Sed spes, secundum quod est virtus theologica, respicit arduum alterius auxilio assequendum, ut dictum est.

Ссылаются нормы: Q17A5Ad4, assert-ha3807dde12fe2ead5af69fcd81dc39ee4bcdacdda238741b0860a08cad1e5b48

la · official · sha256:6d41e14a45c4561a18f0fb44fd8bf5efb3a4fcafca2fbbb3f52de8c4a9e2e518LA

Ad quintum sic proceditur. Videtur quod spes non sit virtus theologica. Virtus enim theologica est quae habet Deum pro obiecto. Sed spes non habet solum Deum pro obiecto, sed etiam alia bona quae a Deo obtinere speramus. Ergo spes non est virtus theologica.

Ссылаются нормы: Q17A5Obiectio1, assert-h10c63feff23aacdfd8972ee834f088b2c51864e707b8daa349610ad53574dec6, assert-he0d827ee0d27d2ccff7057d253adb84ed99a19104c54c3379ecff24ba4530063

la · official · sha256:a8372784e918b461ac83d8d96b39da765a4e479ac45667f92fb9aa72bf8382bcLA

Praeterea, virtus theologica non consistit in medio duorum vitiorum, ut supra habitum est. Sed spes consistit in medio praesumptionis et desperationis. Ergo spes non est virtus theologica.

Ссылаются нормы: Q17A5Obiectio2, assert-h86a92d6e4a8a946fb150eb75347bc9e584dfa802e8f0e189a98da364950377ca, assert-hbd62cb0889d6d1fc7cd10ad9a67b1f53a08b3c49225a00f592cccdec5a0731b3

la · official · sha256:82d8f8d95e1e5ae2a0d5a55c271ba1e4c7ba0ce1c7c570ba680e41ea880a646fLA

Praeterea, expectatio pertinet ad longanimitatem, quae est pars fortitudinis. Cum ergo spes sit quaedam expectatio, videtur quod spes non sit virtus theologica, sed moralis.

Ссылаются нормы: Q17A5Obiectio3, assert-h2ef984dc8168cde372fbf015fe6dd3cbf57f20953e4a4fabab451bebe42669eb

la · official · sha256:6423b32b65010607115d711edf83c7577529ef8d04d21a5ff30933da4a68dcb8LA

Praeterea, obiectum spei est arduum. Sed tendere in arduum pertinet ad magnanimitatem, quae est virtus moralis. Ergo spes est virtus moralis, et non theologica.

Ссылаются нормы: Q17A5Obiectio4, assert-h20019f9a1686752ba272a0cef992e22a88549344e365d8e9bc13f75ed85c12ca, assert-h62545106a13418ca4038bfb14e761104c8a51c88b1064ff0f2412105418a32fb

la · official · sha256:9dd91fd472b97ff037d992e9029784a69ee140ea2ed7d554777faf9c73ccc1abLA

Respondeo dicendum quod, cum differentiae specificae per se dividant genus, oportet attendere unde habeat spes rationem virtutis, ad hoc quod sciamus sub qua differentia virtutis collocetur. Dictum est autem supra quod spes habet rationem virtutis ex hoc quod attingit supremam regulam humanorum actuum; quam attingit et sicut primam causam efficientem, inquantum eius auxilio innititur; et sicut ultimam causam finalem, inquantum in eius fruitione beatitudinem expectat. Et sic patet quod spei, inquantum est virtus, principale obiectum est Deus. Cum igitur in hoc consistat ratio virtutis theologicae quod Deum habeat pro obiecto, sicut supra dictum est, manifestum est quod spes est virtus theologica.

Ссылаются нормы: Q17A5Respondeo, assert-hd9b091c0b95c682b86a253ed71b50ce7db4586ae4bb8b60b4bdb515fb14d6ec0

la · official · sha256:116872373d8e4f239105349c64e37d94c3df9674067f1e43defa4228617a86b4LA

Sed contra est quod, I ad Cor. XIII, connumeratur fidei et caritati quae sunt virtutes theologicae.

Ссылаются нормы: assert-hd2228896763dc485c85c7a346a7626e168692ccd960334d64d0441f98e69070b

la · official · sha256:52d4b2d0245a9ec3d5a1f1cf47594a1e5a370bb0c0b059fde5abf111a4b4c02bLA

Ad primum ergo dicendum quod Deus secundum aliam et aliam rationem est obiectum harum virtutum, ut dictum est. Ad distinctionem autem habituum sufficit diversa ratio obiecti, ut supra habitum est.

Ссылаются нормы: Q17A6Ad1, assert-h0e47f4cda669ad2c8d390a777145a6419a8ce2482925b499c267673438bb7c81

la · official · sha256:be35785ac62bbf519f2587a8a49332ccdb7d0ff5cdc3c370c14ad1dbabd54f68LA

Ad secundum dicendum quod expectatio ponitur in symbolo fidei non quia sit actus proprius fidei, sed inquantum actus spei praesupponit fidem, ut dicetur, et sic actus fidei manifestantur per actus spei.

Ссылаются нормы: Q17A6Ad2, assert-h582b24d42735a8516b42698713fe246ad38499425d924cfb262d24df8a1f3a47

la · official · sha256:57fdc55f617f44317b4a64036618a56171c79e5bddd5022b70f81494ca08974fLA

Ad tertium dicendum quod spes facit tendere in Deum sicut in quoddam bonum finale adipiscendum, et sicut in quoddam adiutorium efficax ad subveniendum. Sed caritas proprie facit tendere in Deum uniendo affectum hominis Deo, ut scilicet homo non sibi vivat sed Deo.

Ссылаются нормы: Q17A6Ad3, assert-h9c0a3ac29b68ff4efd90322c7edafa50264316f8d7806d25d141bd089e989f14

la · official · sha256:3c80591d0437b18a1ab8f8be476f7c28812c2eec1d6872078cca4684e47cebabLA

Ad sextum sic proceditur. Videtur quod spes non sit virtus distincta ab aliis theologicis. Habitus enim distinguuntur secundum obiecta, ut supra dictum est. Sed idem est obiectum spei et aliarum virtutum theologicarum. Ergo spes non distinguitur ab aliis virtutibus theologicis.

Ссылаются нормы: Q17A6Obiectio1, assert-h381e03d88192e3a046cd17775f29faa24a45f79050161a925dfee172f4dbe070, assert-h4897fbe0f3c62c25c4e9e3f8270282b61dea56f368c61a3b524436a4af99ef21

la · official · sha256:8d861adeb41c228edf9b54a4bf214000bdf5f4da5bdf54d8aa700aa677d7793bLA

Praeterea, in symbolo fidei, in quo fidem profitemur, dicitur, expecto resurrectionem mortuorum et vitam futuri saeculi. Sed expectatio futurae beatitudinis pertinet ad spem, ut supra dictum est. Ergo spes a fide non distinguitur.

Ссылаются нормы: Q17A6Obiectio2, assert-h1067129adb808f0088ca52c7b2da8487a19db410fd916d3fcd2caec1accf4bff, assert-ha44f209618d9c46358c035e4a2040d0f5914d6fbf6250ee6202635af24c7ac24

la · official · sha256:2be3e1ae6a44bdb4c88c68484d307c0c0057d0f16796302d2a652f1c76530e35LA

Praeterea, per spem homo tendit in Deum. Sed hoc proprie pertinet ad caritatem. Ergo spes a caritate non distinguitur.

Ссылаются нормы: Q17A6Obiectio3, assert-h7a6845bd12e2bd8c69315d53846e21d4ba410d3603b2b1a129776a2028466eec, assert-ha2612ed05de7b8aee5d454677e0a89a0003a8d57105f6011b0d7f4df25fcfa09

la · official · sha256:b59f369977e57c7b410fbd52bc36ffbc44be53eebd92240d84fcc1d90ac24081LA

Respondeo dicendum quod virtus aliqua dicitur theologica ex hoc quod habet Deum pro obiecto cui inhaeret. Potest autem aliquis alicui rei inhaerere dupliciter, uno modo, propter seipsum; alio modo, inquantum ex eo ad aliud devenitur. Caritas igitur facit hominem Deo inhaerere propter seipsum, mentem hominis uniens Deo per affectum amoris. Spes autem et fides faciunt hominem inhaerere Deo sicut cuidam principio ex quo aliqua nobis proveniunt. De Deo autem provenit nobis et cognitio veritatis et adeptio perfectae bonitatis. Fides ergo facit hominem Deo inhaerere inquantum est nobis principium cognoscendi veritatem, credimus enim ea vera esse quae nobis a Deo dicuntur. Spes autem facit Deo adhaerere prout est nobis principium perfectae bonitatis, inquantum scilicet per spem divino auxilio innitimur ad beatitudinem obtinendam.

Ссылаются нормы: Q17A6Respondeo, assert-ha249b3d90b7e19aef0fbd002e2b068279ca1fc7cd7237e2b81ae839aa0bae8bd

la · official · sha256:88d89421981d7e5b4c7f1d0db22a6b61ecb2a1b8b312f5fd0e251adce75b8d3bLA

Sed contra, ubi non est distinctio ibi non est numerus. Sed spes connumeratur aliis virtutibus theologicis, dicit enim Gregorius, in I Moral., esse tres virtutes, fidem, spem et caritatem. Ergo spes est virtus distincta ab aliis theologicis.

Ссылаются нормы: assert-hf87f7db47ba5e16dbd78b32121cf6c9070aa3f2014d07d729472a63a083ab39d

la · official · sha256:701b02b3a899ffd216a27b99d534c7bcbd6b60b09364f4fb8b87e00cba90443aLA

Ad primum ergo dicendum quod, sicut Glossa ibidem subdit, spes dicitur introitus fidei, idest rei creditae, quia per spem intratur ad videndum illud quod creditur. Vel potest dici quod est introitus fidei quia per eam homo intrat ad hoc quod stabiliatur et perficiatur in fide.

Ссылаются нормы: Q17A7Ad1, assert-h10ef5fa840e074dd5d0cf2d1976872a124b5f9768ff6570ff5627900dc1036a2

la · official · sha256:2c7baaff5a1eb5cea82c963a7e2212b31f6bd4f58efdabbd49b5742b24043dcaLA

Ad secundum dicendum quod in definitione fidei ponitur res speranda quia proprium obiectum fidei est non apparens secundum seipsum. Unde fuit necessarium ut quadam circumlocutione designaretur per id quod consequitur ad fidem.

Ссылаются нормы: Q17A7Ad2, assert-h5e055e07f8648a4d829312d42dbf164f0efa9465db315894a82194bb25249292

la · official · sha256:dd4ebdeb5a91b51ca02497d980fd9dad22f8b0424e0ce794f7249c3d3f2ee056LA

Ad tertium dicendum quod non omnis actus meritorius habet spem praecedentem, sed sufficit si habeat concomitantem vel consequentem.

Ссылаются нормы: Q17A7Ad3, assert-he754457b60e8035318bdb8336ffb09c931755346b9b4c624daa2db53884c3080

la · official · sha256:8cab1226aeef1445ee590ec761522564b66680a9805d1b23a65bc0876994914eLA

Ad septimum sic proceditur. Videtur quod spes praecedat fidem. Quia super illud Psalm., spera in domino, et fac bonitatem, dicit Glossa, spes est introitus fidei, initium salutis. Sed salus est per fidem, per quam iustificamur. Ergo spes praecedit fidem.

Ссылаются нормы: Q17A7Obiectio1, assert-h9f52851dab0ea219cb717b093390f72fa7ac950df90914e84e503facacc5c997, assert-hb202b63ca0b8a6a62d136144c6915e502ed48cf40e6cfad175f0ad48b12b8cd5

la · official · sha256:f9f7412277b27ce2ab78a5c88e43ad70b6614e0528c1331e82a8220e4648f0b2LA

Praeterea, illud quod ponitur in definitione alicuius debet esse prius et magis notum. Sed spes ponitur in definitione fidei, ut patet Heb. XI, fides est substantia rerum sperandarum. Ergo spes est prior fide.

Ссылаются нормы: Q17A7Obiectio2, assert-h48f59bc43e5d4dbb8f0d94f44d0871a73516123d2eb1cc2f5e4e6f543c9be2fa, assert-he3789dd4a9160f46cc8fca4c288167da6c2bc7b5868ae439e6d81bbde9fa3905

la · official · sha256:8fdaa0d4b47c5dc75b29102e9e854dc708513fe03888e8fe8aaa58723263c019LA

Praeterea, spes praecedit actum meritorium, dicit enim apostolus, I ad Cor. IX, quod qui arat debet arare in spe fructus percipiendi. Sed actus fidei est meritorius. Ergo spes praecedit fidem.

Ссылаются нормы: Q17A7Obiectio3, assert-h0c3d4eee70ac982260ee1c812d6a5e4ac58482e58bf8b33710e310e180e462c0, assert-h4bcfd742fdb1db0dd8747df9ef562f5058a3727d20b057f69ddb66facb69c114

la · official · sha256:e2d98b9e6d75c2ac620d69fb664cadcd04f91d358144921c4fec92c3058229faLA

Respondeo dicendum quod fides absolute praecedit spem. Obiectum enim spei est bonum futurum arduum possibile haberi. Ad hoc ergo quod aliquis speret, requiritur quod obiectum spei proponatur ei ut possibile. Sed obiectum spei est uno modo beatitudo aeterna, et alio modo divinum auxilium, ut ex dictis patet. Et utrumque eorum proponitur nobis per fidem, per quam nobis innotescit quod ad vitam aeternam possumus pervenire, et quod ad hoc paratum est nobis divinum auxilium, secundum illud Heb. XI, accedentem ad Deum oportet credere quia est, et quia inquirentibus se remunerator est. Unde manifestum est quod fides praecedit spem.

Ссылаются нормы: Q17A7Respondeo, assert-hcfe0102a809281fe49b1255bc558df38215758cd4c7f28a6a33d7b1e82622a49

la · official · sha256:b2964770e0ece5156fdfdcdf9735f33979aaec7808af00a915c5569fea85bb92LA

Sed contra est quod Matth. I dicitur, Abraham genuit Isaac, idest fides spem, sicut dicit Glossa.

Ссылаются нормы: assert-hb6699c8ad3d605b225103dfa838ec6d865a664871e65877d0dfbe8b6c4a1a936

la · official · sha256:8964342f63ab4ecfde919f8188eaf459f89f13bb7fdb9c63f0f2691223ba6972LA

Unde patet responsio ad primum.

Ссылаются нормы: Q17A8Ad1, assert-hb7944588ab549eaada2946506688c9d8d5acd24fe20216112e2182025d7859b0

la · official · sha256:debb75d70c6eb75f1d0c4175a5664f52fa407800901b70801b72ed2c06611532LA

Ad secundum dicendum quod spes, et omnis motus appetitivus, ex amore provenit aliquo, quo scilicet aliquis amat bonum expectatum. Sed non omnis spes provenit a caritate, sed solum motus spei formatae, qua scilicet aliquis sperat bonum a Deo ut ab amico.

Ссылаются нормы: Q17A8Ad2, assert-h9f0d62b73a605b692c16095025c0b76589c9d158e124a70839eaeb195e1716d1

la · official · sha256:768e947752a106c9f5e69de9f104cb5cfac3e35d3ef3b1c3ca36f3ec019a6c7aLA

Ad tertium dicendum quod Magister loquitur de spe formata, quam naturaliter praecedit caritas, et merita ex caritate causata.

Ссылаются нормы: Q17A8Ad3, assert-h358a4bb8e306ef46e0106304b33960af8903cad31ca7ab83550ba7626e98a4b6

la · official · sha256:45461a0efbde412c9013669472c92b723de442ca46b8de6cb4aefe90ac580256LA

Ad octavum sic proceditur. Videtur quod caritas sit prior spe. Dicit enim Ambrosius, super illud Luc. XVII, si habueritis fidem sicut granum sinapis, etc., ex fide est caritas, ex caritate spes. Sed fides est prior caritate. Ergo caritas est prior spe.

Ссылаются нормы: Q17A8Obiectio1, assert-h01747226778780d3688888bab22c77a48b06a5b12c769e6bb5d5ff16f40f13c1, assert-h1da001db88242fdbd53c55c5a9775d0542e8b86eecd13accdb31df493fe189d0

la · official · sha256:8ebca76f61dd47dc37dd914caa6101bef37301c87818c2ff6ddddef6199362e2LA

Praeterea, Augustinus dicit, XIV de Civ. Dei, quod boni motus atque affectus ex amore et sancta caritate veniunt. Sed sperare, secundum quod est actus spei, est quidam bonus animi motus. Ergo derivatur a caritate.

Ссылаются нормы: Q17A8Obiectio2, assert-h8e3704d93c282420302dfa1f3a47b064bfc69af6ba5c213fafe48d57aa373252, assert-h9d2837f97a54cdef936a439065548ae7203e0648f768150686939868c8a5f831

la · official · sha256:02764f302c81df303e0ee98f84e1cb593b0d48cc78387022fd6caa5ec5cb2d8eLA

Praeterea, Magister dicit, XXVI dist. III Lib. Sent., quod spes ex meritis provenit, quae praecedunt non solum rem speratam, sed etiam spem, quam natura praeit caritas. Caritas ergo est prior spe.

Ссылаются нормы: Q17A8Obiectio3, assert-hb7da79c85d6bcc1af095fc944c8e7f6e13d275dc2bf6fb06a7b24c66ae8f0322

la · official · sha256:6f5f779a869d6fdfd299cefdc70de1ea1582d407c33cb7ab654de4121f517eccLA

Respondeo dicendum quod duplex est ordo. Unus quidem secundum viam generationis et materiae, secundum quem imperfectum prius est perfecto. Alius autem ordo est perfectionis et formae, secundum quem perfectum naturaliter prius est imperfecto. Secundum igitur primum ordinem spes est prior caritate. Quod sic patet. Quia spes, et omnis appetitivus motus, ex amore derivatur, ut supra habitum est, cum de passionibus ageretur. Amor autem quidam est perfectus, quidam imperfectus. Perfectus quidem amor est quo aliquis secundum se amatur, ut puta cui aliquis vult bonum, sicut homo amat amicum. Imperfectus amor est quo quis amat aliquid non secundum ipsum, sed ut illud bonum sibi ipsi proveniat, sicut homo amat rem quam concupiscit. Primus autem amor Dei pertinet ad caritatem, quae inhaeret Deo secundum seipsum, sed spes pertinet ad secundum amorem, quia ille qui sperat aliquid sibi obtinere intendit. Et ideo in via generationis spes est prior caritate. Sicut enim aliquis introducitur ad amandum Deum per hoc quod, timens ab ipso puniri, cessat a peccato, ut Augustinus dicit, super primam canonicam Ioan.; ita etiam et spes introducit ad caritatem, inquantum aliquis, sperans remunerari a Deo, accenditur ad amandum Deum et servandum praecepta eius. Sed secundum ordinem perfectionis caritas naturaliter prior est. Et ideo, adveniente caritate, spes perfectior redditur, quia de amicis maxime speramus. Et hoc modo dicit Ambrosius quod spes est ex caritate.

Ссылаются нормы: Q17A8Respondeo, assert-he456765ff9518d31a71c4240d3a4f42e729f2586f2bb6b321143e5a5b20ace6c

la · official · sha256:9c75b5cb669baa8ca29c14a84cb54844ab78f576305beb7b8aacb36a4bbb4106LA

Sed contra est quod apostolus dicit, I ad Tim. I, finis praecepti caritas est de corde puro et conscientia bona, Glossa, idest spe. Ergo spes est prior caritate.

Ссылаются нормы: assert-h5623a35f6eaccd80bfd02397db846c5640533c991484b55c1dfa7b65517abbe1

la · official · sha256:215f10a50a0d4aec5b74dff0957611b478db76c40025e50dea420e137fd35a04LA

Consequenter post fidem considerandum est de spe. Et primo, de ipsa spe; secundo, de dono timoris; tertio, de vitiis oppositis; quarto, de praeceptis ad hoc pertinentibus. Circa primum occurrit primo consideratio de ipsa spe; secundo, de subiecto eius. Circa primum quaeruntur octo. Primo, utrum spes sit virtus. Secundo, utrum obiectum eius sit beatitudo aeterna. Tertio, utrum unus homo possit sperare beatitudinem alterius per virtutem spei. Quarto, utrum homo licite possit sperare in homine. Quinto, utrum spes sit virtus theologica. Sexto, de distinctione eius ab aliis virtutibus theologicis. Septimo, de ordine eius ad fidem. Octavo, de ordine eius ad caritatem.

la · official · sha256:ba4496083a58e69f60ddadd1f399a2cfef157764aaa597984c55d0e392b37200LA

Ad primum ergo dicendum quod irascibilis obiectum est arduum sensibile. Obiectum autem virtutis spei est arduum intelligibile; vel potius supra intellectum existens.

Ссылаются нормы: Q18A1Ad1, assert-h1093465475dae054b6e677596d16a5c59ffac2610e367219aed15fe807a2e50d

la · official · sha256:98d2994075661096708c1748a4628797d51c97fc46dfd42e44429cb193dbd36cLA

Ad secundum dicendum quod caritas sufficienter perficit voluntatem quantum ad unum actum, qui est diligere. Requiritur autem alia virtus ad perficiendum ipsam secundum alium actum eius, qui est sperare.

Ссылаются нормы: Q18A1Ad2, assert-ha43626e991b0fb5e5e3b333416b7184663c7fe14cea7931ff2793f55de5229b5

la · official · sha256:6b1c870f24ab746b880c2b6858d045da4c1be9094b3930e54ad2a70c62e505b7LA

Ad tertium dicendum quod motus spei et motus caritatis habent ordinem ad invicem, ut ex supradictis patet. Unde nihil prohibet utrumque motum simul esse unius potentiae. Sicut et intellectus potest simul multa intelligere ad invicem ordinata, ut in primo habitum est.

Ссылаются нормы: Q18A1Ad3, assert-h6606dbf46facfa4c7014b0f2b764dad89e2607ff16008166918095ae86748d84

la · official · sha256:72a43829d53caf5a303e898949532ee9877e010cf55049da81075ed144fd5b5fLA

Ad primum sic proceditur. Videtur quod spes non sit in voluntate sicut in subiecto. Spei enim obiectum est bonum arduum, ut supra dictum est. Arduum autem non est obiectum voluntatis, sed irascibilis. Ergo spes non est in voluntate, sed in irascibili.

Ссылаются нормы: Q18A1Obiectio1, assert-hd494aab6adffa87bc5e49dd66315dd72cd953fd7740244c57723ced813f7b3db

la · official · sha256:ce5de97ecb7eff1b814e5a555b558820a56982b30e9bdc0cf75af4b7359f4725LA

Praeterea, ad id ad quod unum sufficit, superflue apponitur aliud. Sed ad perficiendum potentiam voluntatis sufficit caritas, quae est perfectissima virtutum. Ergo spes non est in voluntate.

Ссылаются нормы: Q18A1Obiectio2, assert-h60cb0d36e25211faa5f1a4bd6edc100b8847260da10d12acee5e9f8819f1d0f9, assert-hcc41226abff4fe533c1f73620d2418a2dfacc0181e7f5a95a5379dd5d82e03c3

la · official · sha256:2119ae71f6295b65f22fc498e1cc21cc6ead7aa8e5b51e3a76a915be3892ffceLA

Praeterea, una potentia non potest simul esse in duobus actibus, sicut intellectus non potest simul multa intelligere. Sed actus spei simul esse potest cum actu caritatis. Cum ergo actus caritatis manifeste pertineat ad voluntatem, actus spei non pertinet ad ipsam. Sic ergo spes non est in voluntate.

Ссылаются нормы: Q18A1Obiectio3, assert-h63b29b6a64de2a3004161ba0a46aa7de97a756f646613376528211de9e293e8a, assert-h6858b5e3e8d7456ef2b4ad0c12a8d92f9faf1fe2679b34fd3311fe2ed8016c7d

la · official · sha256:bdde5c572f4f8f39ef491a5930c7df38b12ff96b7c240625812c4c18cf743a3aLA

Respondeo dicendum quod, sicut ex praedictis patet, habitus per actus cognoscuntur. Actus autem spei est quidam motus appetitivae partis, cum sit eius obiectum bonum. Cum autem sit duplex appetitus in homine, scilicet appetitus sensitivus, qui dividitur per irascibilem et concupiscibilem, et appetitus intellectivus, qui dicitur voluntas, ut in primo habitum est; similes motus qui sunt in appetitu inferiori cum passione, in superiori sunt sine passione, ut ex supradictis patet. Actus autem virtutis spei non potest pertinere ad appetitum sensitivum, quia bonum quod est obiectum principale huius virtutis non est aliquod bonum sensibile, sed bonum divinum. Et ideo spes est in appetitu superiori, qui dicitur voluntas, sicut in subiecto, non autem in appetitu inferiori, ad quem pertinet irascibilis.

Ссылаются нормы: HopeInWill, Q18A1Respondeo, assert-h1a58545313da4ca33fcd6c80f1c9cc2a38b21b454623b48b7d7b7802c5f2c31e

la · official · sha256:81216f3fdaf1799898d233af8630b61d7792b687101717631fdcc2e1b814dcd1LA

Sed contra, anima non est capax Dei nisi secundum mentem; in qua est memoria, intelligentia et voluntas, ut patet per Augustinum, in libro de Trin. Sed spes est virtus theologica habens Deum pro obiecto. Cum igitur non sit neque in memoria neque in intelligentia, quae pertinent ad vim cognoscitivam, relinquitur quod sit in voluntate sicut in subiecto.

Ссылаются нормы: assert-h63f5e10b673419591230cbcc4d27fb0ffa5f05c17a025b4e4458f621ef02abfb

la · official · sha256:8b1492a91b0501119cb88433cd7703c4c8ee1e7b9a725a088c7eda0ac207d4b0LA

Ad primum ergo dicendum quod Christus, etsi esset comprehensor, et per consequens beatus, quantum ad divinam fruitionem; erat tamen simul viator quantum ad passibilitatem naturae, quam adhuc gerebat. Et ideo gloriam impassibilitatis et immortalitatis sperare poterat. Non tamen ita quod haberet virtutem spei, quae non respicit gloriam corporis sicut principale obiectum, sed potius fruitionem divinam.

Ссылаются нормы: Q18A2Ad1, assert-h8b1c24e1d645d67842dcc6a2b8e5dabfd5a17bbed8704650b443b15c31764985

la · official · sha256:a9177bc0552220ad93f1422d2e9cd5b58f68a0a44d8173b0905488937c6aeb3fLA

Ad secundum dicendum quod beatitudo sanctorum dicitur vita aeterna, quia per hoc quod Deo fruuntur, efficiuntur quodammodo participes aeternitatis divinae, quae excedit omne tempus. Et ita continuatio beatitudinis non diversificatur per praesens, praeteritum et futurum. Et ideo beati non habent spem de continuatione beatitudinis, sed habent ipsam rem, quia non est ibi ratio futuri.

Ссылаются нормы: Q18A2Ad2, assert-h82a1a9942f36f3aca7903e7779d3d5215d5c07e2d72a4d11c80edc3f33825a67

la · official · sha256:c6adf686108cf0b54f547de2a7232a06b589eeb04a184bd9b91e433b71ce61c5LA

Ad tertium dicendum quod, durante virtute spei, eadem spe aliquis sperat beatitudinem sibi et aliis. Sed evacuata spe in beatis qua sperabant sibi beatitudinem, sperant quidem aliis beatitudinem, sed non virtute spei, sed magis ex amore caritatis. Sicut etiam qui habet caritatem Dei eadem caritate diligit proximum, et tamen aliquis potest diligere proximum non habens virtutem caritatis, alio quodam amore.

Ссылаются нормы: Q18A2Ad3, assert-h0475bd96534add54b5ba2743fb7371039c38764d4f8c3026692a2ed9cb6ef15c

la · official · sha256:4000741105e4609959b11a265af6be62f285fbe709bc23ec753f89c6858510ddLA

Ad quartum dicendum quod, cum spes sit virtus theologica habens Deum pro obiecto, principale obiectum spei est gloria animae, quae in fruitione divina consistit, non autem gloria corporis. Gloria etiam corporis, etsi habeat rationem ardui per comparationem ad naturam humanam, non habet tamen rationem ardui habenti gloriam animae. Tum quia gloria corporis est minimum quiddam in comparatione ad gloriam animae. Tum etiam quia habens gloriam animae habet iam sufficienter causam gloriae corporis.

Ссылаются нормы: Q18A2Ad4, assert-h1f8aedba24e6e5d1bff4fd1a66d1dd942162d2575ea5192add91b65b26d52b21

la · official · sha256:6f6737fffd1ab85d535f965038abe23508a6b83ff5a48eb2fd6e39cdfb754518LA

Ad secundum sic proceditur. Videtur quod spes sit in beatis. Christus enim a principio suae conceptionis fuit perfectus comprehensor. Sed ipse habuit spem, cum ex eius persona dicatur in Psalm., in te, domine, speravi, ut Glossa exponit. Ergo in beatis potest esse spes.

Ссылаются нормы: Q18A2Obiectio1, assert-h54e021540ea1c2564fdbe61f91cf1e51ad32c54875f9d2a36a317270248d02c5, assert-hec689326f82dd49e2330e2198a3ef89a7057a7976329a8b9db8c614152f168ff

la · official · sha256:56d6360470346928b04ea5052dc6ff8b161e87d27cc02baa6864fe3afdc0599eLA

Praeterea, sicut adeptio beatitudinis est quoddam bonum arduum, ita etiam eius continuatio. Sed homines antequam beatitudinem adipiscantur habent spem de beatitudinis adeptione. Ergo postquam sunt beatitudinem adepti, possunt sperare beatitudinis continuationem.

Ссылаются нормы: Q18A2Obiectio2, assert-h81d9208959fb50cf6d08188ea1da8dd898b499c0d11e33fdb4cb3734d6ce1cca, assert-h859db4297c5fe9a41c9982f99bd03e840b558c3f4f719ed22955c2dd1c7d4be6

la · official · sha256:368883b16d3a370c22d2ccb6f32dcc2ddda9e915593d19c5641ebb89d16ea616LA

Praeterea, per virtutem spei potest aliquis beatitudinem sperare non solum sibi sed etiam aliis, ut supra dictum est. Sed beati qui sunt in patria sperant beatitudinem aliis, alioquin non rogarent pro eis. Ergo in beatis potest esse spes.

Ссылаются нормы: Q18A2Obiectio3, assert-h391829eee244baf7bd3643003cecc0d0b3a960cee0595d3138b5a85b3c3862b7, assert-heed527f885c3b9ebcd938c88786249751cf1a0c17830f6ea9d34ff599fd87a50

la · official · sha256:ae0ae6b1b9f2b3ed848e8155dd96c1169ce744aaee47b6c730284cf8cb223c26LA

Praeterea, ad beatitudinem sanctorum pertinet non solum gloria animae sed etiam gloria corporis. Sed animae sanctorum qui sunt in patria expectant adhuc gloriam corporis, ut patet Apoc. VI, et XII super Gen. ad Litt. Ergo spes potest esse in beatis.

Ссылаются нормы: Q18A2Obiectio4, assert-h21263f42b98d74aecbd975b0c9b15ec90d0d098d74ef7b2d4f04a333183001e0, assert-hf710e6d867a6f2c995272ef422378db4cc7fe0fba7d32d9f98c297e97760cabd

la · official · sha256:60e1d57c6e409a32b8aa39e0aef4316c406b7192835b1f4894b023b536723147LA

Respondeo dicendum quod, subtracto eo quod dat speciem rei, solvitur species, et res non potest eadem remanere, sicut remota forma corporis naturalis, non remanet idem secundum speciem. Spes autem recipit speciem a suo obiecto principali, sicut et ceterae virtutes, ut ex supradictis patet. Obiectum autem principale eius est beatitudo aeterna secundum quod est possibilis haberi ex auxilio divino, ut supra dictum est. Quia ergo bonum arduum possibile non cadit sub ratione spei nisi secundum quod est futurum, ideo, cum beatitudo iam non fuerit futura sed praesens, non potest ibi esse virtus spei. Et ideo spes, sicut et fides, evacuatur in patria, et neutrum eorum in beatis esse potest.

Ссылаются нормы: Q18A2Respondeo, assert-hd806cb98b504119803a577d879a2c2f93f0fc34919712979f8830f98f45a1bfe

la · official · sha256:94b3edc81300812bab1390a2fdd4366cab4758c338f065f6852851f02410f0c2LA

Sed contra est quod apostolus dicit, ad Rom. VIII, quod videt quis, quid sperat? Sed beati fruuntur Dei visione. Ergo in eis spes locum non habet.

Ссылаются нормы: assert-h8f10dc8b825e2c026e6353d01c7d270621b563b60daee07310931f743dec341f

la · official · sha256:880f3c9b36f8c86097a3d4efe6f26c63a365a9f9c9491f036f07605afb4a65f6LA

Ad primum ergo dicendum quod, sicut Gregorius dicit, XXXIII Moral., hoc dicitur de Diabolo secundum membra eius, quorum spes annullabitur. Vel si intelligatur de ipso Diabolo, potest referri ad spem qua sperat se de sanctis victoriam obtinere, secundum illud quod supra praemiserat, habet fiduciam quod Iordanis influat in os eius. Haec autem non est spes de qua loquimur.

Ссылаются нормы: Q18A3Ad1, assert-hb3233866bc5480115e486d1abed55f519b029d0b8f027894f9d3b0d512856e9c

la · official · sha256:a08bee1a0b258285cdeecd72e072206e3b9b69819b991b58c66de17245a1e7f2LA

Ad secundum dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in Enchirid., fides est et malarum rerum et bonarum, et praeteritarum et praesentium et futurarum, et suarum et alienarum, sed spes non est nisi rerum bonarum futurarum ad se pertinentium. Et ideo magis potest esse fides informis in damnatis quam spes, quia bona divina non sunt eis futura possibilia, sed sunt eis absentia.

Ссылаются нормы: Q18A3Ad2, assert-h5b21b04df705b9af571196e3a8fd176ad534dc8659387278646fb7770d847fea

la · official · sha256:a775c4c8a4b233eedccd1485def4afe3920ccf542844d5ea39eaa619211fe0b4LA

Ad tertium dicendum quod defectus spei in damnatis non variat demeritum, sicut nec evacuatio spei in beatis auget meritum, sed utrumque contingit propter mutationem status.

Ссылаются нормы: Q18A3Ad3, assert-h99b66e3e8f523078fbd72d1848299c1689c3cfed775f22754a0ec1b165c34bfc

la · official · sha256:90f0dad8634b9208a272b21e41e06b59e617990e03cb75936106b95eaa3745bfLA

Ad tertium sic proceditur. Videtur quod in damnatis sit spes. Diabolus enim est et damnatus et princeps damnatorum, secundum illud Matth. XXV, ite, maledicti, in ignem aeternum, qui paratus est Diabolo et Angelis eius. Sed Diabolus habet spem, secundum illud Iob XL, ecce spes eius frustrabitur eum. Ergo videtur quod damnati habeant spem.

Ссылаются нормы: Q18A3Obiectio1, assert-h14efc0758d8eeed78425fc2546f054a8ebaccc8205d14e07cd96ebd23c5cc549, assert-h97397b712f34ed3873fb82181ae361fd06bc2a1dd568f1eb9addae6da7163934

la · official · sha256:b9b711783c4146914a9c237bbf9df2fd1410d727b3202ab160a40215d65fb69eLA

Praeterea, sicut fides potest esse formata et informis, ita et spes. Sed fides informis potest esse in Daemonibus et damnatis, secundum illud Iac. II, Daemones credunt et contremiscunt. Ergo videtur quod etiam spes informis potest esse in damnatis.

Ссылаются нормы: Q18A3Obiectio2, assert-h83bc7cd543b29897f3d8f58c3da69353e81d90b3fc0b5e4d86a812d79e8f992f, assert-h8a5db5c25e5841f3b380dc513b7978021ccc1c52971f341efad41e6f3114a0c5

la · official · sha256:846be65c97332323fb3d736d22bbcaa85e7d933a2d467d46322bc8325556eb02LA

Praeterea, nulli hominum post mortem accrescit meritum vel demeritum quod in vita non habuit, secundum illud Eccle. XI, si ceciderit lignum ad Austrum aut ad Aquilonem, in quocumque loco ceciderit ibi erit. Sed multi qui damnabuntur habuerunt in hac vita spem, nunquam desperantes. Ergo etiam in futura vita spem habebunt.

Ссылаются нормы: Q18A3Obiectio3, assert-h0620f0202c394a856056254919a80f462afe36a9bd6bb95c88b2d74a8e9a0338, assert-h18cb7728d6ee5b17779e8681b3b69fc2fdfcbfb41dcbf4753879d2899230287a

la · official · sha256:e4b0ad4006f14a2ea342cd75ef26ca5508e07a500aa65b71e8777af6639cfbc1LA

Respondeo dicendum quod sicut de ratione beatitudinis est ut in ea quietetur voluntas, ita de ratione poenae est ut id quod pro poena infligitur voluntati repugnet. Non potest autem voluntatem quietare, vel ei repugnare, quod ignoratur. Et ideo Augustinus dicit, super Gen. ad Litt., quod Angeli perfecte beati esse non potuerunt in primo statu ante confirmationem, vel miseri ante lapsum, cum non essent praescii sui eventus, requiritur enim ad veram et perfectam beatitudinem ut aliquis certus sit de suae beatitudinis perpetuitate; alioquin voluntas non quietaretur. Similiter etiam, cum perpetuitas damnationis pertineat ad poenam damnatorum, non vere haberet rationem poenae nisi voluntati repugnaret, quod esse non posset si perpetuitatem suae damnationis ignorarent. Et ideo ad conditionem miseriae damnatorum pertinet ut ipsi sciant quod nullo modo possunt damnationem evadere et ad beatitudinem pervenire, unde dicitur Iob XV, non credit quod reverti possit de tenebris ad lucem. Unde patet quod non possunt apprehendere beatitudinem ut bonum possibile, sicut nec beati ut bonum futurum. Et ideo neque in beatis neque in damnatis est spes. Sed in viatoribus sive sint in vita ista sive in Purgatorio, potest esse spes, quia utrobique apprehendunt beatitudinem ut futurum possibile.

Ссылаются нормы: Q18A3Respondeo, assert-h1181a405f9154c1c64bab87eedbba1a23c1c1a3bf2efffc6b13c560295ad69f1

la · official · sha256:9f171ed79325898444717427ee435a707761f32539c77ae20f8c140db0550f14LA

Sed contra est quod spes causat gaudium, secundum illud Rom. XII, spe gaudentes. Sed damnati non sunt in gaudio, sed in dolore et luctu, secundum illud Isaiae LXV, servi mei laudabunt prae exultatione cordis, et vos clamabitis prae dolore cordis et prae contritione spiritus ululabitis. Ergo spes non est in damnatis.

Ссылаются нормы: assert-h86f3bbbff96e7bbc9ec893abd61aff00b41698cc4d55dc8cbfcc3db529999b78

la · official · sha256:8964342f63ab4ecfde919f8188eaf459f89f13bb7fdb9c63f0f2691223ba6972LA

Unde patet responsio ad primum.

Ссылаются нормы: Q18A4Ad1, assert-h4ea03635f5ed834d596452561f7e1dfbdc037d777889342f255e7b5ff0fde4a0

la · official · sha256:e94e2a853c3022d37ad2e73685c76ed836dcb545b80936c3f68ae2268fba9015LA

Ad secundum dicendum quod spes non innititur principaliter gratiae iam habitae, sed divinae omnipotentiae et misericordiae, per quam etiam qui gratiam non habet eam consequi potest, ut sic ad vitam aeternam perveniat. De omnipotentia autem Dei et eius misericordia certus est quicumque fidem habet.

Ссылаются нормы: Q18A4Ad2, assert-h0036870f8ff1e35a31cb1645cd631c398cfe667c7e78189f6a4a27312828537d

la · official · sha256:5a9d8842266367a45273a78d0f49abb93d44e1812acbb400fab8c7840fbcd4a5LA

Ad tertium dicendum quod hoc quod aliqui habentes spem deficiant a consecutione beatitudinis, contingit ex defectu liberi arbitrii ponentis obstaculum peccati, non autem ex defectu divinae omnipotentiae vel misericordiae, cui spes innititur. Unde hoc non praeiudicat certitudini spei.

Ссылаются нормы: Q18A4Ad3, assert-h4b793710ef23cb713d40c5ec40fa9267e7641b449cdba434f558a933e2507c84

la · official · sha256:a329ac3afba6e5981ce6b02dbb3fea0ae063a7e42e357214ab5defa48975da6eLA

Ad quartum sic proceditur. Videtur quod spes viatorum non habeat certitudinem. Spes enim est in voluntate sicut in subiecto. Sed certitudo non pertinet ad voluntatem, sed ad intellectum. Ergo spes non habet certitudinem.

Ссылаются нормы: Q18A4Obiectio1, assert-h48f5517c0e0a111104b521618e95291650b5ab8a2c3d64c7b026bcc7aa490c3b, assert-h5c415cfda9e4a735d339f43a3b9e940f86ea70c4cdc67f9d2e1e25ca4ff159ad

la · official · sha256:6e470d309f688aa9b721cc556275faff68d9104430be599ca0724458bcf9b536LA

Praeterea, spes ex gratia et meritis provenit, ut supra dictum est. Sed in hac vita scire per certitudinem non possumus quod gratiam habeamus, ut supra dictum est. Ergo spes viatorum non habet certitudinem.

Ссылаются нормы: Q18A4Obiectio2, assert-h23194e98bde27ec8a13a25725c33f2f1ef441586046bfd6acba784d24f8fc877, assert-he42b566b337ea66d3dc92ceb223496b37dabef5f7966abd4f104a8c3c6a9465b

la · official · sha256:7718d19aff1400551224db1c56d403e586ef88d00fc84d58744bdf6612ee9622LA

Praeterea, certitudo esse non potest de eo quod potest deficere. Sed multi viatores habentes spem deficiunt a consecutione beatitudinis. Ergo spes viatorum non habet certitudinem.

Ссылаются нормы: Q18A4Obiectio3, assert-h876993d8ecf324a7ad5bbbd7eb7544a027c7640e92a433120eccd40eabd7c1c3, assert-he03571d00b844bf6f2653bd433eab5d018b40e355d86bdcf4ceb10758de88538

la · official · sha256:ef7a52a45f62531692448b8a93b9bfb64eb1dca9d602c7a5d81c4d8e989142a6LA

Respondeo dicendum quod certitudo invenitur in aliquo dupliciter, scilicet essentialiter, et participative. Essentialiter quidem invenitur in vi cognoscitiva, participative autem in omni eo quod a vi cognoscitiva movetur infallibiliter ad finem suum; secundum quem modum dicitur quod natura certitudinaliter operatur, tanquam mota ab intellectu divino certitudinaliter movente unumquodque ad suum finem. Et per hunc etiam modum virtutes morales certius arte dicuntur operari, inquantum per modum naturae moventur a ratione ad suos actus. Et sic etiam spes certitudinaliter tendit in suum finem, quasi participans certitudinem a fide, quae est in vi cognoscitiva.

Ссылаются нормы: Q18A4Respondeo, assert-h522ca2f3cbbdfc27457294ef9099cc535c08851a1c10233de351c9568aad80d4

la · official · sha256:b9d39fe336ee6659544dcd97c472cbefa9dcc24b51bfa7ddb237e35522e3ab75LA

Sed contra est quod spes est certa expectatio futurae beatitudinis, sicut Magister dicit, XXVI dist. III Sent. Quod potest accipi ex hoc quod dicitur II ad Tim. I, scio cui credidi, et certus sum quia potens est depositum meum servare.

Ссылаются нормы: assert-hbc5b216c265872b252fae4700810a71fa98004bd92a906afe99670e05a50b9d1

la · official · sha256:0c34d9e4a97dbfb9d09be819fceb3a64292cdb97385b0b6d09a1f9b32f6aef92LA

Deinde considerandum est de subiecto spei. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum virtus spei sit in voluntate sicut in subiecto. Secundo, utrum sit in beatis. Tertio, utrum sit in damnatis. Quarto, utrum in viatoribus habeat certitudinem.

la · official · sha256:baba7e2871d7f1f491c9729f50492a196c086246cc46725180afefdf2ebb570aLA

Ad primum ergo dicendum quod Augustinus loquitur de timore poenae.

Ссылаются нормы: Q19A10Ad1, assert-h447b7664589bcf074ed4e1e450bf1b75df4c8eac98fe63d7d49ed72f372f8616

la · official · sha256:30bcedd6dd207c1713accea77f3d627305c8b29b16cb8a19d8cd2cd75f3344ccLA

Ad secundum dicendum quod timor poenae est qui diminuitur crescente spe. Sed ea crescente crescit timor filialis, quia quanto aliquis certius expectat alicuius boni consecutionem per auxilium alterius, tanto magis veretur eum offendere vel ab eo separari.

Ссылаются нормы: Q19A10Ad2, assert-h4acb3845b9e36e5e0c4ad2268e18bf7ba879ac32f7c84c0387a12ffd556dbecc

la · official · sha256:e4d24b446ee50875d22fc8d55aa0256566d3ac0cedd702542b5416faefb3bf2fLA

Ad tertium dicendum quod timor filialis non importat separationem sed magis subiectionem ad ipsum, separationem autem refugit a subiectione ipsius. Sed quodammodo separationem importat per hoc quod non praesumit se ei adaequare, sed ei se subiicit. Quae etiam separatio invenitur in caritate, inquantum diligit Deum supra se et supra omnia. Unde amor caritatis augmentatus reverentiam timoris non minuit, sed auget.

Ссылаются нормы: Q19A10Ad3, assert-h46e873742a047a0c69f554ba921972cd0c0704211658a450a60a29ae6f8bba3f

la · official · sha256:c4991aedb39fc6c709292589d2fdb2d61da1caabcc7537e93ef4737396bab2afLA

Ad decimum sic proceditur. Videtur quod crescente caritate diminuatur timor. Dicit enim Augustinus, super Prim. Canonic. Ioan., quantum caritas crescit, tantum timor decrescit.

Ссылаются нормы: Q19A10Obiectio1, assert-h68f9636c5d0ecd7a1c25d7c04fa4662c5c6885f2929ab707303ceed5d5817627

la · official · sha256:91db9a4ec33734a032982c972ea6b7d4292d6578ed72340a54e4468f123a440dLA

Praeterea, crescente spe diminuitur timor. Sed crescente caritate crescit spes, ut supra habitum est. Ergo crescente caritate diminuitur timor.

Ссылаются нормы: Q19A10Obiectio2, assert-h09056496230280d1e5dcea8df5b461534382c9b80c5ae72d4a99afef814dc9d0, assert-h1ad5d7573dcceaa74fa583552048e0dfab5e5b90f97c3719e43ffdd4ff310925

la · official · sha256:912bb34be77af54d949c70dcb380107a0cf92053bcbd27e54e818bbbc5b4c186LA

Praeterea, amor importat unionem, timor autem separationem. Sed crescente unione diminuitur separatio. Ergo crescente amore caritatis diminuitur timor.

Ссылаются нормы: Q19A10Obiectio3, assert-h894c8e09366788ef8a739f6730fff444287d59d4ef90467659159ed77d099961, assert-hbe9ec7dbc252e6e10494172020180908ade8034a10ad946491c340922d04ecba

la · official · sha256:aaba9e1be1465e55ba2c3a7eed11a7fcae45bb627a7c9d534ce3a1761ba3b528LA

Respondeo dicendum quod duplex est timor Dei, sicut dictum est, unus quidem filialis, quo quis timet offensam ipsius vel separationem ab ipso; alius autem servilis, quo quis timet poenam. Timor autem filialis necesse est quod crescat crescente caritate, sicut effectus crescit crescente causa, quanto enim aliquis magis diligit aliquem, tanto magis timet eum offendere et ab eo separari. Sed timor servilis, quantum ad servilitatem, totaliter tollitur caritate adveniente, remanet tamen secundum substantiam timor poenae, ut dictum est. Et iste timor diminuitur caritate crescente, maxime quantum ad actum, quia quanto aliquis magis diligit Deum, tanto minus timet poenam. Primo quidem, quia minus attendit ad proprium bonum, cui contrariatur poena. Secundo, quia firmius inhaerens magis confidit de praemio, et per consequens minus timet de poena.

Ссылаются нормы: Q19A10Respondeo, assert-h49fd8968ffcbbe8e18f67a7556fd50021e0dcf2de8dd18f8687e3b210de22bd1

la · official · sha256:b6e826535e54c18d8ddd54ed8b8b4ecada56bad4bdbae3679230fa06706a4e44LA

Sed contra est quod dicit Augustinus, in libro octoginta trium quaest., quod Dei timor non solum inchoat, sed etiam perficit sapientiam, idest quae summe diligit Deum et proximum tanquam seipsum.

Ссылаются нормы: assert-hfde799f16e6011ea1ce984c9fe59db2061daf5a13d81f9e5c4c2882cab501fc7

la · official · sha256:6c4c49c955b19c1507830daf8565090cc95c98b717b3a6b2579dd0034b00b403LA

Ad primum ergo dicendum quod in auctoritate praedicta excluditur a beatis timor sollicitudinem habens, de malo praecavens, non autem timor securus, ut Augustinus dicit.

Ссылаются нормы: Q19A11Ad1, assert-h76518a1f030d2ecc022a8ca5d33939f67dad9d73f95bae17c2749431a56ef355

la · official · sha256:82181bba4de30b41f0beaa708e4d6a7a91a661d76661199851271ff2fe4f70eeLA

Ad secundum dicendum quod, sicut dicit Dionysius, IX cap. de Div. Nom., eadem et similia sunt Deo et dissimilia, hoc quidem secundum contingentem non imitabilis imitationem, idest inquantum secundum suum posse imitantur Deum, qui non est perfecte imitabilis; hoc autem secundum hoc quod causata minus habent a causa, infinitis mensuris et incomparabilibus deficientia. Unde non oportet quod, si Deo non convenit timor, quia non habet superiorem cui subiiciatur, quod propter hoc non conveniat beatis, quorum beatitudo consistit in perfecta subiectione ad Deum.

Ссылаются нормы: Q19A11Ad2, assert-hfe6057ef8fae619d7314251fd023ce0404fa276fd9ebe0507330cc471827b4c1

la · official · sha256:46452f53d6bf1670d8cb87f184576ae16850d042a080ab9e48f4ca39fe3752faLA

Ad tertium dicendum quod spes importat quendam defectum, scilicet futuritionem beatitudinis, quae tollitur per eius praesentiam. Sed timor importat defectum naturalem creaturae, secundum quod in infinitum distat a Deo, quod etiam in patria remanebit. Et ideo timor non evacuabitur totaliter.

Ссылаются нормы: Q19A11Ad3, assert-h9fbf9929c4b831bb2f053917056779e4426b94d21978dbf316a5269d5a8550ac

la · official · sha256:32bb75948b2e464bbd5451ecc1470a2faa14ee01acd4987f887f6569ebb16737LA

Ad undecimum sic proceditur. Videtur quod timor non remaneat in patria. Dicitur enim Prov. I, abundantia perfruetur, timore malorum sublato, quod intelligitur de homine iam sapientia perfruente in beatitudine aeterna. Sed omnis timor est alicuius mali, quia malum est obiectum timoris, ut supra dictum est. Ergo nullus timor erit in patria.

Ссылаются нормы: Q19A11Obiectio1, assert-h4fede9072379b969f325b3771022a246230ee60b6598ebc6c3fda8142e33dc3c, assert-haa60bc1653d8a4cad3b405a24e6b98f47b30c5f5aea309a31fe5c7c7242b3e2d

la · official · sha256:cc221edf14e8f3274227d7d999cc0734e014b3c877232824403df4ad5f779ce7LA

Praeterea, homines in patria erunt Deo conformes, secundum illud I Ioan. III, cum apparuerit, similes ei erimus. Sed Deus nihil timet. Ergo homines in patria non habebunt aliquem timorem.

Ссылаются нормы: Q19A11Obiectio2, assert-h3a6f0e277681a5ac6bd65e043d1822979307f4f333234945184ccef1bd68c781, assert-hd16aafd360b8816de21ded60dacc6e12ba3cf5424fc271301300126e09646581

la · official · sha256:3950446e58f0d238a8e9e13a20362049a1a07d184fd007cf334f2e113f1e609fLA

Praeterea, spes est perfectior quam timor, quia spes est respectu boni, timor respectu mali. Sed spes non erit in patria. Ergo nec timor erit in patria.

Ссылаются нормы: Q19A11Obiectio3, assert-h6f1e14a0c6c03c7732aed83e101a3ed6e7c9a56f5c745943a9fd0a4b5ade951c, assert-hf6e47c6bb8228740fb22b74286c2d067ea39bfc4927010101e6a632a98f57677

la · official · sha256:3445a30ac17b6a4e637e1a0d8dd4aed842986ac665a5f9c413b1e7dc0f3584a0LA

Respondeo dicendum quod timor servilis, sive timor poenae, nullo modo erit in patria, excluditur enim talis timor per securitatem aeternae beatitudinis, quae est de ipsius beatitudinis ratione, sicut supra dictum est. Timor autem filialis, sicut augetur augmentata caritate, ita caritate perfecta perficietur. Unde non habebit in patria omnino eundem actum quem habet modo. Ad cuius evidentiam sciendum est quod proprium obiectum timoris est malum possibile, sicut proprium obiectum spei est bonum possibile. Et cum motus timoris sit quasi fugae, importat timor fugam mali ardui possibilis, parva enim mala timorem non inducunt. Sicut autem bonum uniuscuiusque est ut in suo ordine consistat, ita malum uniuscuiusque est ut suum ordinem deserat. Ordo autem creaturae rationalis est ut sit sub Deo et supra ceteras creaturas. Unde sicut malum creaturae rationalis est ut subdat se creaturae inferiori per amorem, ita etiam malum eius est si non Deo se subiiciat, sed in ipsum praesumptuose insiliat vel contemnat. Hoc autem malum creaturae rationali secundum suam naturam consideratae possibile est, propter naturalem liberi arbitrii flexibilitatem, sed in beatis fit non possibile per gloriae perfectionem. Fuga igitur huius mali quod est Deo non subiici, ut possibilis naturae, impossibilis autem beatitudini, erit in patria. In via autem est fuga huius mali ut omnino possibilis. Et ideo Gregorius dicit, XVII Moral., exponens illud Iob XXVI, columnae caeli contremiscunt et pavent ad nutum eius, ipsae, inquit, virtutes caelestium, quae hunc sine cessatione conspiciunt, in ipsa contemplatione contremiscunt. Sed idem tremor, ne eis poenalis sit, non timoris est sed admirationis, quia scilicet admirantur Deum ut supra se existentem et eis incomprehensibilem. Augustinus etiam, in XIV de Civ. Dei, hoc modo ponit timorem in patria, quamvis hoc sub dubio derelinquat. Timor, inquit, ille castus permanens in saeculum saeculi, si erit in futuro saeculo, non erit timor exterrens a malo quod accidere potest; sed tenens in bono quod amitti non potest. Ubi enim boni adepti amor immutabilis est, profecto, si dici potest, mali cavendi timor securus est. Timoris quippe casti nomine ea voluntas significata est qua nos necesse erit nolle peccare, et non sollicitudine infirmitatis ne forte peccemus, sed tranquillitate caritatis cavere peccatum. Aut, si nullius omnino generis timor ibi esse poterit, ita fortasse timor in saeculum saeculi dictus est permanens, quia id permanebit quo timor ipse perducit.

Ссылаются нормы: Q19A11Respondeo, assert-h0f8333960579c4dbaeebed7e3c49335d49dcfdf11b3fdf2cced2b9ede4baeb17

la · official · sha256:3d915414d0ebf86c37de535c92a6d3f79ae688c6f3e6299502c68fe62d112827LA

Sed contra est quod dicitur in Psalm., timor domini sanctus permanet in saeculum.

Ссылаются нормы: assert-h12484d7c2acd94bec20509a8f0fe92ca4abb0a4f9561ea5aedeadb79c5dac8fe

la · official · sha256:d66c1ae02aee85090975f125b47b50231041686a1b86b4cb9469fb52d43541e5LA

Ad primum ergo dicendum quod, cum beatitudo sit actus virtutis perfectae, omnes beatitudines ad perfectionem spiritualis vitae pertinent. In qua quidem perfectione principium esse videtur ut tendens ad perfectam spiritualium bonorum participationem terrena bona contemnat, sicut etiam timor primum locum habet in donis. Non autem consistit perfectio in ipsa temporalium desertione, sed haec est via ad perfectionem. Timor autem filialis, cui respondet beatitudo paupertatis, etiam est cum perfectione sapientiae, ut supra dictum est.

Ссылаются нормы: Q19A12Ad1, assert-h83392b39090b004a2a268c6175edb40aef716e8b62f9b0db6b315f31d0cd6046

la · official · sha256:56857b2468e17b86320de7e3352ce1c6187338ca74d90a66103eb86cdca434e5LA

Ad secundum dicendum quod directius opponitur subiectioni ad Deum, quam facit timor filialis, indebita magnificatio hominis vel in seipso vel in aliis rebus quam delectatio extranea. Quae tamen opponitur timori ex consequenti, quia qui Deum reveretur et ei subiicitur, non delectatur in aliis a Deo. Sed tamen delectatio non pertinet ad rationem ardui, quam respicit timor, sicut magnificatio. Et ideo directe beatitudo paupertatis respondet timori, beatitudo autem luctus ex consequenti.

Ссылаются нормы: Q19A12Ad2, assert-h2d2d94d8670c887b3f77946b24b7869fe15aafebaa31491f75a4fc2dd226ab2b

la · official · sha256:196ea71f507e967245843790a6337ea28a7ed4b97b06a6713e8b15f2b06528e0LA

Ad tertium dicendum quod spes importat motum secundum habitudinem ad terminum ad quem tenditur, sed timor importat magis motum secundum habitudinem recessus a termino. Et ideo ultima beatitudo, quae est spiritualis perfectionis terminus, congrue respondet spei per modum obiecti ultimi, sed prima beatitudo, quae est per recessum a rebus exterioribus impedientibus divinam subiectionem, congrue respondet timori.

Ссылаются нормы: Q19A12Ad3, assert-hb28154141015d5a05dbd19ccada01b9def0d30959e3ecee8c43be6aca76dbe22

la · official · sha256:fe45eb24358605d1aa0e94533b4fae558ce3d18ff08d49dc5aa7516dda13516eLA

Ad quartum dicendum quod in fructibus illa quae pertinent ad moderatum usum vel abstinentiam a rebus temporalibus, videntur dono timoris convenire, sicut modestia, continentia et castitas.

Ссылаются нормы: Q19A12Ad4, assert-h3a7870c34fc7a6cfb5dd9b6491d082d7dfb749220ae116ca3a9e3eab246ccfdf

la · official · sha256:69d1a8747d966780f797ecf6ddee1dd6e63c07f29c5b0c3d87b96317228a5527LA

Ad duodecimum sic proceditur. Videtur quod paupertas spiritus non sit beatitudo respondens dono timoris. Timor enim est initium spiritualis vitae, ut ex dictis patet. Sed paupertas pertinet ad perfectionem vitae spiritualis, secundum illud Matth. XIX, si vis perfectus esse, vade et vende omnia quae habes, et da pauperibus. Ergo paupertas spiritus non respondet dono timoris.

Ссылаются нормы: Q19A12Obiectio1, assert-h747f65737895b1888b66dc3e4a5976d10cbb69881e80e888c2f745da68265f4a, assert-hcd6094ceef91871bd1a8759b2a8c7f81146ac8264a2924ae1fee1723249b33a1

la · official · sha256:ec3eebfc05fe7bbb09a5bb110b467feb9fc72756d61fbf180c0a21a68735c867LA

Praeterea, in Psalm. dicitur, confige timore tuo carnes meas, ex quo videtur quod ad timorem pertineat carnem reprimere. Sed ad repressionem carnis maxime videtur pertinere beatitudo luctus. Ergo beatitudo luctus magis respondet dono timoris quam beatitudo paupertatis.

Ссылаются нормы: Q19A12Obiectio2, assert-h99a72390bec05a45648d95588e0e55a22d730bae0d20daaa37472da805e0166f, assert-he84f98f23060577044ff843064e1638f93ae5b775e955559b3942b2d030a6838

la · official · sha256:ac6d7acc0c18435288537d6e98ced936f9c91bba1ebb0aefc529521634bd996fLA

Praeterea, donum timoris respondet virtuti spei, sicut dictum est. Sed spei maxime videtur respondere beatitudo ultima, quae est, beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur, quia, ut dicitur Rom. V, gloriamur in spe gloriae filiorum Dei. Ergo illa beatitudo magis respondet dono timoris quam paupertas spiritus.

Ссылаются нормы: Q19A12Obiectio3, assert-h463fe360a27424c838728f1dd714334d5d4c5676098328bad6442b86317ee2ba, assert-heb93690af9e8560ba6004cea560f769257c5738208f90d9c4b8e10d1563045e4

la · official · sha256:48d7dd63285e68261971f8005172d38a46fe0d874c6d5d531c7dbd2161235bc5LA

Praeterea, supra dictum est quod beatitudinibus respondent fructus. Sed nihil in fructibus invenitur respondere dono timoris. Ergo etiam neque in beatitudinibus aliquid ei respondet.

Ссылаются нормы: Q19A12Obiectio4, assert-h41d66cdeb552e421ff098f1b4556d3b9031961cfc3afa723d6cfd3286fc2ebbb, assert-hcc10c761f967714652014c29f0c53c0dfaf5a7cc7bc2e6ef8cc4c2a811984a58

la · official · sha256:06ba50b4a816a9000f6a45a458286b3666474bc8cd6fb3fbef75376c62dd03b9LA

Respondeo dicendum quod timori proprie respondet paupertas spiritus. Cum enim ad timorem filialem pertineat Deo reverentiam exhibere et ei subditum esse, id quod ex huiusmodi subiectione consequitur pertinet ad donum timoris. Ex hoc autem quod aliquis Deo se subiicit, desinit quaerere in seipso vel in aliquo alio magnificari nisi in Deo, hoc enim repugnaret perfectae subiectioni ad Deum. Unde dicitur in Psalm., hi in curribus et hi in equis, nos autem in nomine Dei nostri invocabimus. Et ideo ex hoc quod aliquis perfecte timet Deum, consequens est quod non quaerat magnificari in seipso per superbiam; neque etiam quaerat magnificari in exterioribus bonis, scilicet honoribus et divitiis; quorum utrumque pertinet ad paupertatem spiritus, secundum quod paupertas spiritus intelligi potest vel exinanitio inflati et superbi spiritus, ut Augustinus exponit; vel etiam abiectio temporalium rerum quae fit spiritu, idest propria voluntate per instinctum spiritus sancti, ut Ambrosius et Hieronymus exponunt.

Ссылаются нормы: Q19A12Respondeo, assert-hb97c99081f3301940c6dbfc9507984f41e5644f893bacc87b982954071adc21c

la · official · sha256:38e3dc511be76a2a3257adcd32a07758170167a9166cb7fd362a35ff03052582LA

Sed contra est quod Augustinus dicit, in libro de Serm. Dom. in Mont., timor Dei congruit humilibus, de quibus dicitur, beati pauperes spiritu.

Ссылаются нормы: assert-hb3b62f7ddb9071f871ed0aafa44ef89c7a2b4c208ddc37fe70b6fe6504588cb9

la · official · sha256:0bd7ac7833c128fed686d192b364cc56b76b1229f33dbac20f722bfd4c16e88cLA

Ad primum ergo dicendum quod ratio illa procedit secundum quod malum est timoris obiectum.

Ссылаются нормы: Q19A1Ad1, assert-h643f1448f921de0e3a815b9d34421319630d898ed551ae7c3d155433cffa9255

la · official · sha256:9edb348cff1710856fe2061c102ec829e21f333da173f34e900873260efdebfaLA

Ad secundum dicendum quod in Deo est considerare et iustitiam, secundum quam peccantes punit; et misericordiam, secundum quam nos liberat. Secundum igitur considerationem iustitiae ipsius, insurgit in nobis timor, secundum autem considerationem misericordiae, consurgit in nobis spes. Et ita secundum diversas rationes Deus est obiectum spei et timoris.

Ссылаются нормы: Q19A1Ad2, assert-he606b2b874def9820c50966b6ec3d5b02da115d713f790e75dc6d82e45c38adf

la · official · sha256:46aeb30f259ecc1988da83ba6474690a5dd343998c29d3f5a86f7e1233723ed9LA

Ad tertium dicendum quod malum culpae non est a Deo sicut ab auctore, sed est a nobis ipsis, inquantum a Deo recedimus. Malum autem poenae est quidem a Deo auctore inquantum habet rationem boni, prout scilicet est iustum, sed quod iuste nobis poena infligatur, hoc primordialiter ex merito nostri peccati contingit. Secundum quem modum dicitur Sap. I, quod Deus mortem non fecit, sed impii manibus et verbis accersierunt illam.

Ссылаются нормы: Q19A1Ad3, assert-ha9e272172068db32e540d2f35fb9f3d35d548fd900579a748fa2cc8cd30701ee

la · official · sha256:ddfa15dcc1427a59fa307a0b19922666fcabe0f1cb8ba39ec82405e37fc1956bLA

Ad primum sic proceditur. Videtur quod Deus timeri non possit. Obiectum enim timoris est malum futurum, ut supra habitum est. Sed Deus est expers omnis mali, cum sit ipsa bonitas. Ergo Deus timeri non potest.

Ссылаются нормы: Q19A1Obiectio1, assert-h0c016a88468bff862c5981791dc538fba35b32e3e0e571395aa0c63871b9c32f, assert-h4a5bf5b295f825df63562b0a6ab4be991c66ea930849f2deb5fc6ebdc8e1b547

la · official · sha256:4b535602d1e187616618a5c4690f87ebf1b1a2b17c4cf2cd9e95be1a2e06b7d7LA

Praeterea, timor spei opponitur. Sed spem habemus de Deo. Ergo non possumus etiam simul eum timere.

Ссылаются нормы: Q19A1Obiectio2, assert-h841388324c6179407ba7e2c646fde7caec534721c197f4f7ea0080dc0c41dc4b, assert-h98d7cd7878271f020abcb9a98f08d796395b0597e3db06b4508b53ddebef4621

la · official · sha256:a25d679ea34af4e501f7270f2000e7c414e2b5266776bfcc6127f0fecb8affaaLA

Praeterea, sicut philosophus dicit, in II Rhet., illa timemus ex quibus nobis mala proveniunt. Sed mala non proveniunt nobis a Deo, sed ex nobis ipsis, secundum illud Osee XIII, perditio tua, Israel, ex me auxilium tuum. Ergo Deus timeri non debet.

Ссылаются нормы: Q19A1Obiectio3, assert-h5549399ffdb65fb7c85b4f383a2ef6188c775a666934725acceb74b0a516b4e3, assert-h77b76eb66a7f48de4f5a189236d57f2b16c5bd6b4c49501096af697f2d633029

la · official · sha256:f05f43f7f5ab6905e1defa2a332d7bd31b79fae7b9e922cfd932dfb689c33377LA

Respondeo dicendum quod sicut spes habet duplex obiectum, quorum unum est ipsum bonum futurum cuius adeptionem quis expectat, aliud autem est auxilium alicuius per quem expectat se adipisci quod sperat; ita etiam et timor duplex obiectum habere potest, quorum unum est ipsum malum quod homo refugit, aliud autem est illud a quo malum provenire potest. Primo igitur modo Deus, qui est ipsa bonitas, obiectum timoris esse non potest. Sed secundo modo potest esse obiectum timoris, inquantum scilicet ab ipso, vel per comparationem ad ipsum, nobis potest aliquod malum imminere. Ab ipso quidem potest nobis imminere malum poenae, quod non est simpliciter malum, sed secundum quid, bonum autem simpliciter. Cum enim bonum dicatur in ordine ad finem, malum autem importat huius ordinis privationem; illud est malum simpliciter quod excludit ordinem a fine ultimo, quod est malum culpae. Malum autem poenae est quidem malum, inquantum privat aliquod particulare bonum, est tamen bonum simpliciter, inquantum dependet ab ordine finis ultimi. Per comparationem autem ad Deum potest nobis malum culpae provenire, si ab eo separemur. Et per hunc modum Deus potest et debet timeri.

Ссылаются нормы: FearOfGodGift, Q19A1Respondeo, assert-h13ce74b5ad69a865b7b56102560b0260d771bbd646a44c506d0f901f3270cf95

la · official · sha256:ac1c46a5788c3c6b2b6d697f6785dd23782e7dd2e04efa21db4135067b0843c1LA

Sed contra est quod dicitur Ierem. X, quis non timebit te, o rex gentium? Et Malach. I, si ego dominus, ubi timor meus?

Ссылаются нормы: assert-h412c8d6483ca3b3d3ee8fe188614fe15f1c45f7defc2d27005ffbc7a9d0661d4

la · official · sha256:35257c22a291a52b11049f63d5b2e6e0aa92c9dc3b76942bcfd2453c1136facbLA

Ad primum ergo dicendum quod Damascenus dividit timorem secundum quod est passio animae. Haec autem divisio timoris attenditur in ordine ad Deum, ut dictum est.

Ссылаются нормы: Q19A2Ad1, assert-h260f6fc73efcd53bb58c48d1702d1577cc8a5909c31e0ac0695342ddf0752ddd

la · official · sha256:5a597c038d391693df1d0651d73a096c53cfec891fd1e27fee63772285c619cbLA

Ad secundum dicendum quod bonum morale praecipue consistit in conversione ad Deum, malum autem morale in aversione a Deo. Et ideo omnes praedicti timores vel important bonum morale vel malum. Sed timor naturalis praesupponitur bono et malo morali. Et ideo non connumeratur inter istos timores.

Ссылаются нормы: Q19A2Ad2, assert-h0a78b62417862ec7055da992ceb8ef1246f163f088eb077e14d3aec01158d345

la · official · sha256:5303df5262f84bf16c742e85f44b37725c94bf1c41c8e6702c80c51f6dd5d0c1LA

Ad tertium dicendum quod habitudo servi ad dominum est per potestatem domini servum sibi subiicientis, sed habitudo filii ad patrem, vel uxoris ad virum, est e converso per affectum filii se subdentis patri vel uxoris se coniungentis viro unione amoris. Unde timor filialis et castus ad idem pertinent, quia per caritatis amorem Deus pater noster efficitur, secundum illud Rom. VIII, accepistis spiritum adoptionis filiorum, in quo clamamus, abba, pater; et secundum eandem caritatem dicitur etiam sponsus noster, secundum illud II ad Cor. XI, despondi vos uni viro, virginem castam exhibere Christo. Timor autem servilis ad aliud pertinet, quia caritatem in sua ratione non includit.

Ссылаются нормы: Q19A2Ad3, assert-h32cec88e215bb5e783f35a18483bb901c6b167f442954422511533926d5fb971

la · official · sha256:83395901decefc8a62a1c5eb1ca04a7b0e47c9d752af3a8bc73f14cb992f495cLA

Ad quartum dicendum quod praedicti tres timores respiciunt poenam sed diversimode. Nam timor mundanus sive humanus respicit poenam a Deo avertentem, quam quandoque inimici Dei infligunt vel comminantur. Sed timor servilis et initialis respiciunt poenam per quam homines attrahuntur ad Deum, divinitus inflictam vel comminatam. Quam quidem poenam principaliter timor servilis respicit, timor autem initialis secundario.

Ссылаются нормы: Q19A2Ad4, assert-hc1450482cf186696c7b6afd816968a4ddcc86140b15ea690fc6ec2eab62e0188

la · official · sha256:bc08a77cab2e3bd5a8c43b8a8ec34163abeb0ae9c1107f6ebc757cf5871a2932LA

Ad quintum dicendum quod eadem ratione homo a Deo avertitur propter timorem amittendi bona mundana, et propter timorem amittendi incolumitatem proprii corporis, quia bona exteriora ad corpus pertinent. Et ideo uterque timor hic pro eodem computatur, quamvis mala quae timentur sint diversa, sicut et bona quae concupiscuntur. Ex qua quidem diversitate provenit diversitas peccatorum secundum speciem, quibus tamen omnibus commune est a Deo abducere.

Ссылаются нормы: Q19A2Ad5, assert-hf7a0fd7341a1a535a66c272edaa78c189eb8447b8b0bdbc538cbc3c95e488b62

la · official · sha256:47b0513ee9e2328d71d3e0f53c51ee1dd42d547a4538f40af2a77452a7084442LA

Ad secundum sic proceditur. Videtur quod inconvenienter dividatur timor in filialem, initialem, servilem et mundanum. Damascenus enim, in II Lib., ponit sex species timoris, scilicet segnitiem, erubescentiam, et alia de quibus supra dictum est, quae in hac divisione non tanguntur. Ergo videtur quod haec divisio timoris sit inconveniens.

Ссылаются нормы: Q19A2Obiectio1, assert-hb5359ac6031ed40372e26dcb4dd12df14081a8efe4e36dd31433a17f56e8a1b1

la · official · sha256:96e7543776ee9dd3712f7f20898bec7912c4787a1cb4fb9528b63d1c01b6c510LA

Praeterea, quilibet horum timorum vel est bonus vel malus. Sed est aliquis timor, scilicet naturalis, qui neque bonus est moraliter, cum sit in Daemonibus, secundum illud Iac. II, Daemones credunt et contremiscunt; neque etiam est malus, cum sit in Christo, secundum illud Marc. XIV coepit Iesus pavere et taedere. Ergo timor insufficienter dividitur secundum praedicta.

Ссылаются нормы: Q19A2Obiectio2, assert-h6735dafc377ab83e4b8ca2bd551c77b1c667548c31a478bb9d72600dbc57cb17, assert-hefc70546ec74a03f70759f959934a232d5a60b7f55f681cb8127fa7f2f6ec38b

la · official · sha256:5275e56cbf123beddcbbfcee76691d7f7b1ad1c309b28f975b3a6e25cc66a875LA

Praeterea, alia est habitudo filii ad patrem, et uxoris ad virum, et servi ad dominum. Sed timor filialis, qui est filii in comparatione ad patrem, distinguitur a timore servili, qui est servi per comparationem ad dominum. Ergo etiam timor castus, qui videtur esse uxoris per comparationem ad virum, debet distingui ab omnibus istis timoribus.

Ссылаются нормы: Q19A2Obiectio3, assert-hc9a2ea0dee0f4894a33a5517facbedd039847d084214e417353439bfb8995199, assert-hcae5325b1aab7cdc6d75f4d2cb566b161d60a3e1583fd40c77c450250c41c9f7

la · official · sha256:ecb8014e40207c21328f3b9f38b3c048e443d19dd1921b93da47b3833e53191bLA

Praeterea, sicut timor servilis timet poenam, ita timor initialis et mundanus. Non ergo debuerunt ad invicem distingui isti timores.

Ссылаются нормы: Q19A2Obiectio4, assert-hbb35c0fed2fb5c6b751a289efe2d67936d0134dd0a66e2b1cce183fb5fe956ec

la · official · sha256:47894416283317a9262d0fca25455eae65389c57bacdc5ee23e8faeaf28fc5caLA

Praeterea, sicut concupiscentia est boni, ita etiam timor est mali. Sed alia est concupiscentia oculorum, qua quis concupiscit bona mundi; alia est concupiscentia carnis, qua quis concupiscit delectationem propriam. Ergo etiam alius est timor mundanus, quo quis timet amittere bona exteriora; et alius est timor humanus, quo quis timet propriae personae detrimentum.

Ссылаются нормы: Q19A2Obiectio5, assert-h6ac1db769836fbaee05abd8c858e9abdc22f623c7c5c432752f4b6036b3e0b42, assert-h72f7e8419b9633268e18ae93c4da717fde1e476e423cee8bbc20fcef65198816

la · official · sha256:b332a71b8a65c9aeff943c4e90d3af04738ee6d5c916619e056eb31cfc834d45LA

Respondeo dicendum quod de timore nunc agimus secundum quod per ipsum aliquo modo ad Deum convertimur vel ab eo avertimur. Cum enim obiectum timoris sit malum, quandoque homo propter mala quae timet a Deo recedit, et iste dicitur timor humanus vel mundanus. Quandoque autem homo per mala quae timet ad Deum convertitur et ei inhaeret. Quod quidem malum est duplex, scilicet malum poenae, et malum culpae. Si igitur aliquis convertatur ad Deum et ei inhaereat propter timorem poenae, erit timor servilis. Si autem propter timorem culpae, erit timor filialis, nam filiorum est timere offensam patris. Si autem propter utrumque, est timor initialis, qui est medius inter utrumque timorem. Utrum autem malum culpae possit timeri, supra habitum est, cum de passione timoris ageretur.

Ссылаются нормы: Q19A2Respondeo, assert-h815228ea32bb816e07daffae0da5b8d77ed4d0c7f0ab9b68fd762e7c2ae39ed5

la · official · sha256:85420a2266740da9d75e6588c5d9476612c43d2fd7e8ad333e77c2f46c5e04ddLA

Sed contra est auctoritas Magistri, XXXIV dist. III Lib. Sent.

Ссылаются нормы: assert-ha1f663f9f520caa307c1582e16829ee2fc6c0805fb32414c131ef819d8ee2123

la · official · sha256:fdbfdf0497f2c5271a64b8a66ac4224c5e19bb0def280b2ef8427c8c4a08cd3cLA

Ad primum ergo dicendum quod aliquis potest revereri homines dupliciter. Uno modo, inquantum est in eis aliquod divinum, puta bonum gratiae aut virtutis, vel saltem naturalis Dei imaginis, et hoc modo vituperantur qui homines non reverentur. Alio modo potest aliquis homines revereri inquantum Deo contrariantur. Et sic laudantur qui homines non reverentur, secundum illud Eccli. XLVIII, de Elia vel Elisaeo, in diebus suis non pertimuit principem.

Ссылаются нормы: Q19A3Ad1, assert-h7d6d33ddadca941120c310bb6659fed6108bd4734dbaf525a10df0b99b4e1c15

la · official · sha256:edcad76ca9f17cab0719dc309652d8e04946195e30ae5e86d85cf6ca1ae2183bLA

Ad secundum dicendum quod potestates saeculares, quando inferunt poenas ad retrahendum a peccato, in hoc sunt Dei ministri, secundum illud Rom. XIII, minister enim Dei est, vindex in iram ei qui male agit. Et secundum hoc timere potestatem saecularem non pertinet ad timorem mundanum, sed ad timorem servilem vel initialem.

Ссылаются нормы: Q19A3Ad2, assert-h4246ca7b6226bb9cd95e00e6a7cac5a604ddb1e328f3ab3c816ac7241cb5babd

la · official · sha256:96053ac933dcd45fb11f019f00169a399cd1c877b672d3504618c0ce5aa953ebLA

Ad tertium dicendum quod naturale est quod homo refugiat proprii corporis detrimentum, vel etiam damna temporalium rerum, sed quod homo propter ista recedat a iustitia, est contra rationem naturalem. Unde etiam philosophus dicit, in III Ethic., quod quaedam sunt, scilicet peccatorum opera, ad quae nullo timore aliquis debet cogi, quia peius est huiusmodi peccata committere quam poenas quascumque pati.

Ссылаются нормы: Q19A3Ad3, assert-hc315ebe073562b2fd477a4296574f90dabe27c48dafa56e9ef41a6ec2ee4a7dd

la · official · sha256:e295256e53c9182c2a654ea2706220cdc2884c1ceca210eae5fdd1116617e269LA

Ad tertium sic proceditur. Videtur quod timor mundanus non semper sit malus. Ad timorem enim humanum pertinere videtur quod homines reveremur. Sed quidam vituperantur de hoc quod homines non reverentur, ut patet Luc. XVIII de illo iudice iniquo, qui nec Deum timebat nec homines reverebatur. Ergo videtur quod timor mundanus non semper sit malus.

Ссылаются нормы: Q19A3Obiectio1, assert-h541b4f9ecf4d7d627fe1a43f3065128c237de547afd290217369afa6652dd14c, assert-hac8bc8ae57e6970a2096f21814d19720659468084b08a72c614f2ad24db63dac

la · official · sha256:eac6f96567a0ef261f51d2726c5404d824404c164768374fe219d9022628d556LA

Praeterea, ad timorem mundanum videntur pertinere poenae quae per potestates saeculares infliguntur. Sed per huiusmodi poenas provocamur ad bene agendum, secundum illud Rom. XIII, vis non timere potestatem? Bonum fac, et habebis laudem ex illa. Ergo timor mundanus non semper est malus.

Ссылаются нормы: Q19A3Obiectio2, assert-h237e235527fc698c4fb597d243c87e01ac3e38c00293e7e2313ed1502e26e9df, assert-he69e9ad58c64259f835f30b07b369b6c322ed7b4ced3bc8f242e06701447cf57

la · official · sha256:1dd5493b6c6a3da5d297952dedde9841320ae09facb3c041705cc7b7fec9ab97LA

Praeterea, illud quod inest nobis naturaliter non videtur esse malum, eo quod naturalia sunt nobis a Deo. Sed naturale est homini ut timeat proprii corporis detrimentum et amissionem bonorum temporalium, quibus praesens vita sustentatur. Ergo videtur quod timor mundanus non semper sit malus.

Ссылаются нормы: Q19A3Obiectio3, assert-h37f564d586417f39c1afc62aeb0caaaabc4b675145b07dcdd9a72c3a88b5635b, assert-hf98d3ea5e623b25cb016868509c740ab1d7af327f2ec30c6aa81cabfe353f9f0

la · official · sha256:8e4a070c8daaf2258f9cb42bf0c4f7017f652424cff1ba3c193e2d376f28decfLA

Respondeo dicendum quod, sicut ex supradictis patet, actus morales et habitus ex obiectis et nomen et speciem habent. Proprium autem obiectum appetitivi motus est bonum finale. Et ideo a proprio fine omnis motus appetitivus et specificatur et nominatur. Si quis enim cupiditatem nominaret amorem laboris, quia propter cupiditatem homines laborant, non recte nominaret, non enim cupidi laborem quaerunt sicut finem, sed sicut id quod est ad finem, sicut finem autem quaerunt divitias, unde cupiditas recte nominatur desiderium vel amor divitiarum, quod est malum. Et per hunc modum amor mundanus proprie dicitur quo aliquis mundo innititur tanquam fini. Et sic amor mundanus semper est malus. Timor autem ex amore nascitur, illud enim homo timet amittere quod amat; ut patet per Augustinum, in libro octogintatrium quaest. Et ideo timor mundanus est qui procedit ab amore mundano tanquam a mala radice. Et propter hoc et ipse timor mundanus semper est malus.

Ссылаются нормы: Q19A3Respondeo, assert-h32cc780c9c4debd6f617944f3aeeb48db6d8165b5db24d298f7e035ea692c846

la · official · sha256:58973155a9be670e6d29fba397ce2dc46e1dcd105ad80c4c73d8ed36b0a837bbLA

Sed contra est quod dominus dicit, Matth. X, nolite timere eos qui corpus occidunt, ubi timor mundanus prohibetur. Nihil autem divinitus prohibetur nisi malum. Ergo timor mundanus est malus.

Ссылаются нормы: assert-h6bc407afab339d2bde1ee7b72b805ec360ce2b1ce999435b9c4381394cec1ba3

la · official · sha256:8d4c1858e6cd64e5e3dad7e835a4d7c3836397069bdbd45aa581422846b3f83fLA

Ad primum ergo dicendum quod verbum illud Augustini intelligendum est de eo qui facit aliquid timore servili inquantum est servilis, ut scilicet non amet iustitiam, sed solum timeat poenam.

Ссылаются нормы: Q19A4Ad1, assert-hf8e1ce0c5b32cdf124a13b6f528ef90f3f4b66945d1509e12398c8909f6ee025

la · official · sha256:2d31b5cc0478af5f5630e1baace1f398d36c700ab00372a971b1ca9fd8514d51LA

Ad secundum dicendum quod timor servilis secundum suam substantiam non oritur ex tumore. Sed eius servilitas ex tumore nascitur, inquantum scilicet homo affectum suum non vult subiicere iugo iustitiae per amorem.

Ссылаются нормы: Q19A4Ad2, assert-h59757835fd88d212d9c2d879e58a5bba943458ddc80986c338942aa55908763d

la · official · sha256:1067eacde1e5d2eed943673f140c4337c7fbc0dbe961aa662a8ea800c759e278LA

Ad tertium dicendum quod amor mercenarius dicitur qui Deum diligit propter bona temporalia. Quod secundum se caritati contrariatur. Et ideo amor mercenarius semper est malus. Sed timor servilis secundum suam substantiam non importat nisi timorem poenae, sive timeatur ut principale malum, sive non timeatur ut malum principale.

Ссылаются нормы: Q19A4Ad3, assert-h5086610335c00d7635ef107ace836f600dc342f1d7148adaef554d5541fae314

la · official · sha256:d68f5f461b20b86741f5979589860429338a8bf866c13f7f79f90f463bf52287LA

Ad quartum sic proceditur. Videtur quod timor servilis non sit bonus. Quia cuius usus est malus, ipsum quoque malum est. Sed usus timoris servilis est malus, quia sicut Glossa dicit Rom. VIII, qui timore aliquid facit, etsi bonum sit quod facit, non tamen bene facit. Ergo timor servilis non est bonus.

Ссылаются нормы: Q19A4Obiectio1, assert-h5d10d90651c1c76b0bcca3a1c68560c6ccf689313a726d1eb2c18e0807edf701, assert-h81c451b5cf25a6549e1e89b6ff7eb7ef878e2d83c83398a6e9623f39e4935397

la · official · sha256:8a4f8304e008cb9bd0ff8e6bb7b420c50fc947b87dccfb916b1cffaea0ca1177LA

Praeterea, illud quod ex radice peccati oritur non est bonum. Sed timor servilis oritur ex radice peccati, quia super illud Iob III, quare non in vulva mortuus sum? Dicit Gregorius, cum ex peccato praesens poena metuitur, et amissa Dei facies non amatur, timor ex tumore est, non ex humilitate. Ergo timor servilis est malus.

Ссылаются нормы: Q19A4Obiectio2, assert-h057e6ec0e86352d512e6f84213c00ab39786a6d8fa2375307f54c92e3fe50e3d, assert-he087e0b3317d014d7a461f8dbe233a78ad199a8334ac40bf85b691b7a4fbabc3

la · official · sha256:54b95ce6d45cba84d6f986e667fc4d9a9e27abbf883d503dd20afe995ca8d934LA

Praeterea, sicuti amori caritatis opponitur amor mercenarius, ita timori casto videtur opponi timor servilis. Sed amor mercenarius semper est malus. Ergo et timor servilis.

Ссылаются нормы: Q19A4Obiectio3, assert-h2c789a6253db682227977f5c1d340047689a7478e29d09e0db84ac1119d748cd, assert-h2eb73766b4fb940aa0c20f1062ff4065848b6fced98b3bc80a1fb683ad12b136

la · official · sha256:6c2e5ad6ab8e0116ac56c91b6e6f8a3811f736b4cfdafbe9c8ec7c600f0c2066LA

Respondeo dicendum quod timor servilis ex parte servilitatis habet quod sit malus. Servitus enim libertati opponitur. Unde, cum liber sit qui causa sui est, ut dicitur in principio Metaphys. servus est qui non causa sui operatur, sed quasi ab extrinseco motus. Quicumque autem ex amore aliquid facit, quasi ex seipso operatur, quia ex propria inclinatione movetur ad operandum. Et ideo contra rationem servilitatis est quod aliquis ex amore operetur. Sic ergo timor servilis, inquantum servilis est, caritati contrariatur. Si ergo servilitas esset de ratione timoris, oporteret quod timor servilis simpliciter esset malus, sicut adulterium simpliciter est malum, quia id ex quo contrariatur caritati pertinet ad adulterii speciem. Sed praedicta servilitas non pertinet ad speciem timoris servilis, sicut nec informitas ad speciem fidei informis. Species enim moralis habitus vel actus ex obiecto accipitur. Obiectum autem timoris servilis est poena; cui accidit quod bonum cui contrariatur poena ametur tanquam finis ultimus, et per consequens poena timeatur tanquam principale malum, quod contingit in non habente caritatem; vel quod ordinetur in Deum sicut in finem, et per consequens poena non timeatur tanquam principale malum, quod contingit in habente caritatem. Non enim tollitur species habitus per hoc quod eius obiectum vel finis ordinatur ad ulteriorem finem. Et ideo timor servilis secundum suam substantiam bonus est, sed servilitas eius mala est.

Ссылаются нормы: Q19A4Respondeo, assert-h726813b3bf895a3a31e9bce0494d972c9a39d88c95e913a147b5379b842c0a06

la · official · sha256:21eea6622aa82c4905ee2e98c5b73e0d99de696218c967db2bbe0209dd7fc4daLA

Sed contra, nullum malum est a spiritu sancto. Sed timor servilis est ex spiritu sancto, quia super illud Rom. VIII, non accepistis spiritum servitutis etc., dicit Glossa, unus spiritus est qui facit duos timores, scilicet servilem et castum. Ergo timor servilis non est malus.

Ссылаются нормы: assert-h73b128e901894bc8db9c5f244b17a834127e450b70acd40bea49a59e9314b8b9

la · official · sha256:cf32060b4808e1b949f18ee03df142f3a6915eb70c747f24d42225de80fa6047LA

Ad primum ergo dicendum quod fides formata et informis non differunt secundum obiectum, utraque enim fides et credit Deo et credit Deum, sed differunt solum per aliquod extrinsecum, scilicet secundum praesentiam et absentiam caritatis. Et ideo non differunt secundum substantiam. Sed timor servilis et filialis differunt secundum obiecta. Et ideo non est similis ratio.

Ссылаются нормы: Q19A5Ad1, assert-hde262070714cac9414304f9557b1ba8acd69d07b43b2d51ff47bf6caa00745ec

la · official · sha256:8aa5cdce85951f41420c1602cea99b6addebf94faba7f32eda4a6721be4bf35fLA

Ad secundum dicendum quod timor servilis et timor filialis non habent eandem habitudinem ad Deum, nam timor servilis respicit Deum sicut principium inflictivum poenarum; timor autem filialis respicit Deum non sicut principium activum culpae, sed potius sicut terminum a quo refugit separari per culpam. Et ideo ex hoc obiecto quod est Deus non consequuntur identitatem speciei. Quia etiam motus naturales secundum habitudinem ad aliquem terminum specie diversificantur, non enim est idem motus specie qui est ab albedine et qui est ad albedinem.

Ссылаются нормы: Q19A5Ad2, assert-h112a4931d4d8d30166879519aed69e9fcfa5827153ec23602a12032036961fab

la · official · sha256:a1da0d4c85592d3acdac80d40db0f58861fc723366c2e0170402124a2a879104LA

Ad tertium dicendum quod spes respicit Deum sicut principium tam respectu fruitionis divinae quam respectu cuiuscumque alterius beneficii. Non sic autem est de timore. Et ideo non est similis ratio.

Ссылаются нормы: Q19A5Ad3, assert-hb6eebe3baa058502fbbc3df91bdc6f8f22ff8228016afbd978b2ec00510afe24

la · official · sha256:2c7d371f254b2fcd7eb919888d7f65be968ebe4d69bc702905c21f575482aa11LA

Ad quintum sic proceditur. Videtur quod timor servilis sit idem in substantia cum timore filiali. Ita enim videtur se habere timor filialis ad servilem sicut fides formata ad informem, quorum unum est cum peccato mortali, aliud vero non. Sed eadem secundum substantiam est fides formata et informis. Ergo etiam idem est secundum substantiam timor servilis et filialis.

Ссылаются нормы: Q19A5Obiectio1, assert-h8cf594d5c41631fde69fa5f247b79d2e91d6b4b6a149ebd1e4d9d34824807df3, assert-habc8aef9a39bd9a268e603febb54892b9fc84247d3e6ec67d83e1cadd7bdb9b7

la · official · sha256:072d8d482d26b18077fe50f4bcb78ed0d79c4b94de20a205943c0f83317045d4LA

Praeterea, habitus diversificantur secundum obiecta. Sed idem est obiectum timoris servilis et filialis, quia utroque timore timetur Deus. Ergo idem est secundum substantiam timor servilis et timor filialis.

Ссылаются нормы: Q19A5Obiectio2, assert-h2e9df05979a28da0349de8dee93221916e6b152be3f6b5d95934816854d2819d, assert-hc183295d2635769e2d602d6b5d17a0b77c11adb4994699d33861edfc8694b28c

la · official · sha256:549a68cc77d296c3af1e61600a3e0974c841227b0cc47b0c23cdd48784bf86a3LA

Praeterea, sicut homo sperat frui Deo et etiam ab eo beneficia obtinere, ita etiam timet separari a Deo et poenas ab eo pati. Sed eadem est spes qua speramus frui Deo et qua speramus alia beneficia obtinere ab eo, ut dictum est. Ergo etiam idem est timor filialis, quo timemus separationem a Deo, et timor servilis, quo timemus ab eo puniri.

Ссылаются нормы: Q19A5Obiectio3, assert-hc7f5a9e13c0377a2f9297929491782f5d42bcd4db26cdf775dab98ab8cecfab3, assert-hecbfe78fe443900fb9fc7f2e6f51d92d4976c63985143e699d0a3d5b650ccb40

la · official · sha256:427094dac15d9d89cc9118d862c2e256ee76df3af959990256db272227abd33fLA

Respondeo dicendum quod proprie obiectum timoris est malum. Et quia actus et habitus distinguuntur secundum obiecta, ut ex dictis patet, necesse est quod secundum diversitatem malorum etiam timores specie differant. Differunt autem specie malum poenae, quod refugit timor servilis, et malum culpae, quod refugit timor filialis, ut ex supradictis patet. Unde manifestum est quod timor servilis et filialis non sunt idem secundum substantiam, sed differunt specie.

Ссылаются нормы: Q19A5Respondeo, assert-h13b244aaf09288ec46ff57a6e9bf7d4aa9569fd30a60e0149c77882c25669355

la · official · sha256:62a4fbfc7636ff9a0c4d710715d23a5e1410ccb224ac9c58da83fb3c51f84724LA

Sed contra est quod Augustinus, super Prim. Canonic. Ioan., dicit esse duos timores, unum servilem, et alium filialem vel castum.

Ссылаются нормы: assert-h6b858c422cfe2721ab9ba85c36dbaedb3bd8e3451de397db5b32b5a4f2935493

la · official · sha256:ba866e26e274aa5430c325a2c9f93db583cd7fca5e0249dbbdc83fe0f675004bLA

Ad primum ergo dicendum quod Augustinus loquitur de timore inquantum servilis est.

Ссылаются нормы: Q19A6Ad1, assert-h7539924e476ef8ec3097e1ec10b47b01bb4db26b000b6f70217cfae73beae2ee

la · official · sha256:a74e1b2667f9f6742afb4a6cc122f369ec7eb9a6711478a532298b6ef1a90a45LA

Et sic etiam procedunt aliae duae rationes.

Ссылаются нормы: Q19A6Ad2, Q19A6Ad3, assert-h320008508122465ff334199eeeab0ecb118b3626b58f811c86409f380665331e, assert-hd9d71c9a397b7c662f9d14919c95b4e47b6a81894156473d1220ecdd4e0dac0b

la · official · sha256:e3f502b7b6c752a93525fe120c07bf30329fdea90791e8052b9afe69889a3238LA

Ad sextum sic proceditur. Videtur quod timor servilis non remaneat cum caritate. Dicit enim Augustinus, super Prim. Canonic. Ioan., quod cum coeperit caritas habitare, pellitur timor, qui ei praeparavit locum.

Ссылаются нормы: Q19A6Obiectio1, assert-h74d700ec70093b7b9a61c403f77f0b99fa8fe297e412edaed5e0eea10da896d0

la · official · sha256:d7bc2f981207572a1b1749c1e86e8c97f6717387c2aa85ea2620e67452dcb22fLA

Praeterea, caritas Dei diffunditur in cordibus nostris per spiritum sanctum, qui datus est nobis, ut dicitur Rom. V. Sed ubi spiritus domini, ibi libertas, ut habetur II ad Cor. III. Cum ergo libertas excludat servitutem, videtur quod timor servilis expellatur caritate adveniente.

Ссылаются нормы: Q19A6Obiectio2, assert-h3ba2f4e1ce0b83a8ab561ce3fbc159c744407ca6f7d4000b53ddaf97b944acc7, assert-h57f79e41bcdc9e9a2ae2245bd1d8ebd21b00c07f69a1aec332fa7c70b070f53a

la · official · sha256:57cc4ce259e04da20a21a88bbbfbd280014e6217347554f5842c046c5380731dLA

Praeterea, timor servilis ex amore sui causatur, inquantum poena diminuit proprium bonum. Sed amor Dei expellit amorem sui, facit enim contemnere seipsum, ut patet ex auctoritate Augustini, XIV de Civ. Dei, quod amor Dei usque ad contemptum sui facit civitatem Dei. Ergo videtur quod veniente caritate timor servilis tollatur.

Ссылаются нормы: Q19A6Obiectio3, assert-hc55ce734fe7760a38785daeab7bcc391f3615607e817bcbf45a47b05a6b1f359, assert-hc8bdce762c9050653afc8159817b1d1a4048b9cfffae12df410858e24bb5f4f2

la · official · sha256:e77bb9b0f213b1f33be82468b51f7b473840944fb4b83894a5482cd93998df26LA

Respondeo dicendum quod timor servilis ex amore sui causatur, quia est timor poenae, quae est detrimentum proprii boni. Unde hoc modo timor poenae potest stare cum caritate sicut et amor sui, eiusdem enim rationis est quod homo cupiat bonum suum et quod timeat eo privari. Amor autem sui tripliciter se potest habere ad caritatem. Uno enim modo contrariatur caritati, secundum scilicet quod aliquis in amore proprii boni finem constituit. Alio vero modo in caritate includitur, secundum quod homo se propter Deum et in Deo diligit. Tertio modo a caritate quidem distinguitur, sed caritati non contrariatur, puta cum aliquis diligit quidem seipsum secundum rationem proprii boni, ita tamen quod in hoc proprio bono non constituat finem, sicut etiam et ad proximum potest esse aliqua alia specialis dilectio praeter dilectionem caritatis, quae fundatur in Deo, dum proximus diligitur vel ratione consanguinitatis vel alicuius alterius conditionis humanae, quae tamen referibilis sit ad caritatem. Sic igitur et timor poenae includitur uno modo in caritate, nam separari a Deo est quaedam poena, quam caritas maxime refugit. Unde hoc pertinet ad timorem castum. Alio autem modo contrariatur caritati, secundum quod aliquis refugit poenam contrariam bono suo naturali sicut principale malum contrarium bono quod diligitur ut finis. Et sic timor poenae non est cum caritate. Alio modo timor poenae distinguitur quidem secundum substantiam a timore casto, quia scilicet homo timet malum poenale non ratione separationis a Deo, sed inquantum est nocivum proprii boni, nec tamen in illo bono constituitur eius finis, unde nec illud malum formidatur tanquam principale malum. Et talis timor poenae potest esse cum caritate. Sed iste timor poenae non dicitur esse servilis nisi quando poena formidatur sicut principale malum, ut ex dictis patet. Et ideo timor inquantum servilis non manet cum caritate, sed substantia timoris servilis cum caritate manere potest, sicut amor sui manere potest cum caritate.

Ссылаются нормы: Q19A6Respondeo, assert-h0bd4aa774fd0ecb468d2bd7c1b685341e1e32c75ec5bc7f00faef37224d30cac

la · official · sha256:c9ba3399541bdf691a1243722f7db6ee5498a1584effbed5ba42d48f9a7be9cdLA

Sed contra est quod timor servilis est donum spiritus sancti, ut supra dictum est. Sed dona spiritus sancti non tolluntur adveniente caritate, per quam spiritus sanctus in nobis habitat. Ergo veniente caritate non tollitur timor servilis.

Ссылаются нормы: assert-h9da0c99b3e855982df967077e555cc069f5919440613e2ab699529f74835bef5

la · official · sha256:430cffa151ffaf1dc6bbba276b2c9d112c8fb945907ab855edc2db535b93187bLA

Ad primum ergo dicendum quod ratio illa ostendit quod timor non est principium sapientiae quantum ad essentiam sapientiae.

Ссылаются нормы: Q19A7Ad1, assert-h12b6bbd0d04aa60891ffaf55f62b0ec28174e5f53fe1549407ddca509f5227de

la · official · sha256:483c6c42c33828671f6c95bf8fd5eb011cc3cedc1fe0916a1009e98657876af9LA

Ad secundum dicendum quod timor Dei comparatur ad totam vitam humanam per sapientiam Dei regulatam sicut radix ad arborem, unde dicitur Eccli. I, radix sapientiae est timere dominum, rami enim illius longaevi. Et ideo sicut radix virtute dicitur esse tota arbor, ita timor Dei dicitur esse sapientia.

Ссылаются нормы: Q19A7Ad2, assert-hf52c6f8d166ef0934271ab22f611979999e67457e40c32980e2360f243403702

la · official · sha256:c863f408c9f7235bd990c6727a1e90eeeff1d0d1f4cd8a8c862b8852b71cd05eLA

Ad tertium dicendum quod, sicut dictum est, alio modo fides est principium sapientiae et alio modo timor. Unde dicitur Eccli. XXV, timor Dei initium dilectionis eius, initium autem fidei agglutinandum est ei.

Ссылаются нормы: Q19A7Ad3, assert-hd0f80f0bab08ab59d89b962292b17d5cbabf6548e8757874f528a5c4b68fca79

la · official · sha256:8d1069aad7613c9e950c9973636799fc96b46bd8802ba513ae6f125702588145LA

Ad septimum sic proceditur. Videtur quod timor non sit initium sapientiae. Initium enim est aliquid rei. Sed timor non est aliquid sapientiae, quia timor est in vi appetitiva, sapientia autem est in vi intellectiva. Ergo videtur quod timor non sit initium sapientiae.

Ссылаются нормы: Q19A7Obiectio1, assert-h9b770f442f54e5d5ca5be983bc0654ab8e9823b1202e35a108d3e7a4b27f2125, assert-ha9b38d442923fc2b3daacab210016d25d30a9b48ce1fd632079b12eb7d683937

la · official · sha256:250b8bf99c12083d2e86ada78f02f82bea9e5a1f6b04fb86fe936a694d75acb4LA

Praeterea, nihil est principium sui ipsius. Sed timor Dei ipse est sapientia, ut dicitur Iob XXVIII. Ergo videtur quod timor Dei non sit initium sapientiae.

Ссылаются нормы: Q19A7Obiectio2, assert-h401679247cd23ffc03bdd277bb7610362639c903dace767f598c66b5169471b1, assert-ha49d6fea915dbd3c773e4512e892f25de40f051858a4952c24e6617104fc2b3d

la · official · sha256:4b29dd528fd2b8aa818c27593dd61da379e1ee95356515e8891c85db7314333dLA

Praeterea, principio non est aliquid prius. Sed timore est aliquid prius, quia fides praecedit timorem. Ergo videtur quod timor non sit initium sapientiae.

Ссылаются нормы: Q19A7Obiectio3, assert-h4defd9d2a017a71925f4f0fc80f4ea0b3effa63a2ae7892ed3a8959816068f51, assert-h5fbc1b8a2ec4a3f8a674b232176a98b23993826d2442033ef252d6c6c43fc3ee

la · official · sha256:219c6f25d98ca6fd5f4d67e1d63f15f65de7371f0fa2623a2fe737a443a296ecLA

Respondeo dicendum quod initium sapientiae potest aliquid dici dupliciter, uno modo, quia est initium ipsius sapientiae quantum ad eius essentiam; alio modo, quantum ad eius effectum. Sicut initium artis secundum eius essentiam sunt principia ex quibus procedit ars, initium autem artis secundum eius effectum est unde incipit ars operari; sicut si dicamus quod principium artis aedificativae est fundamentum, quia ibi incipit aedificator operari. Cum autem sapientia sit cognitio divinorum, ut infra dicetur, aliter consideratur a nobis et aliter a philosophis. Quia enim vita nostra ad divinam fruitionem ordinatur et dirigitur secundum quandam participationem divinae naturae, quae est per gratiam; sapientia secundum nos non solum consideratur ut est cognoscitiva Dei, sicut apud philosophos; sed etiam ut est directiva humanae vitae, quae non solum dirigitur secundum rationes humanas, sed etiam secundum rationes divinas, ut patet per Augustinum, XII de Trin. Sic igitur initium sapientiae secundum eius essentiam sunt prima principia sapientiae, quae sunt articuli fidei. Et secundum hoc fides dicitur sapientiae initium. Sed quantum ad effectum, initium sapientiae est unde sapientia incipit operari. Et hoc modo timor est initium sapientiae. Aliter tamen timor servilis, et aliter timor filialis. Timor enim servilis est sicut principium extra disponens ad sapientiam, inquantum aliquis timore poenae discedit a peccato, et per hoc habilitatur ad sapientiae effectum; secundum illud Eccli. I, timor domini expellit peccatum. Timor autem castus vel filialis est initium sapientiae sicut primus sapientiae effectus. Cum enim ad sapientiam pertineat quod humana vita reguletur secundum rationes divinas, hinc oportet sumere principium, ut homo Deum revereatur et se ei subiiciat, sic enim consequenter in omnibus secundum Deum regulabitur.

Ссылаются нормы: Q19A7Respondeo, assert-h17f68e7a34b558cbe7830fc532c0ef51cf39470f9e9113e4ffb1ff4c0fc50165

la · official · sha256:25067c5347b0d0546f402d800e7845a9a98546b962ec7dd94350f91ca1197a66LA

Sed contra est quod dicitur in Psalm., initium sapientiae timor domini.

Ссылаются нормы: assert-h4721e7e3f787670b8f0e07138478b1239389c9ccc7ac880db3be632ae9a6a835

la · official · sha256:8968f545ec6909171a437c314b91502072dc28252afff71a380f26fef06061b6LA

Ad primum ergo dicendum quod timor qui est initium dilectionis est timor servilis, qui introducit caritatem sicut seta introducit linum, ut Augustinus dicit. Vel, si hoc referatur ad timorem initialem, dicitur esse dilectionis initium non absolute, sed quantum ad statum caritatis perfectae.

Ссылаются нормы: Q19A8Ad1, assert-h272f27112aa429d570b28d32b5e32d684df9144dbce56a7e1d8f9c4203d486a9

la · official · sha256:9d9aba2059ee7aaed0812a47971dcf5d8eaf290aab0bd74bcc10133f3f911654LA

Ad secundum dicendum quod timor initialis non timet poenam sicut proprium obiectum, sed inquantum habet aliquid de timore servili adiunctum. Qui secundum substantiam manet quidem cum caritate, servilitate remota, sed actus eius manet quidem cum caritate imperfecta in eo qui non solum movetur ad bene agendum ex amore iustitiae, sed etiam ex timore poenae; sed iste actus cessat in eo qui habet caritatem perfectam, quae foras mittit timorem habentem poenam, ut dicitur I Ioan. IV.

Ссылаются нормы: Q19A8Ad2, assert-h4d69c9f49bba31435e2ed0a19248b8c6efaa9431a3eb0acdd87466da1d4f95c2

la · official · sha256:6957e45ff747b25bfeb7cbc45dc5b3e076a3352c54b90baaf36a8bad6318db24LA

Ad tertium dicendum quod timor initialis est medium inter timorem filialem et servilem non sicut inter ea quae sunt unius generis; sed sicut imperfectum est medium inter ens perfectum et non ens, ut dicitur in II Metaphys.; quod tamen est idem secundum substantiam cum ente perfecto, differt autem totaliter a non ente.

Ссылаются нормы: Q19A8Ad3, assert-h83e7d6f1ed926bc9d466c2a483f66203a6eb670a4036fdbab6b08c3674446f0b

la · official · sha256:2f18e097caaabccac2e7137b8528aa374cadac7e01381564801e751a99e5e19dLA

Ad octavum sic proceditur. Videtur quod timor initialis differat secundum substantiam a timore filiali. Timor enim filialis ex dilectione causatur. Sed timor initialis est principium dilectionis, secundum illud Eccli. XXV, timor domini initium est dilectionis. Ergo timor initialis est alius a filiali.

Ссылаются нормы: Q19A8Obiectio1, assert-h0286acbf87740525a59f5774b4df66085904a6f28b2f1f5e7281f8bf16d19f09, assert-h65a660871253d0842b7c049cd9aa665ea9a67fe39b3dbe3f92022b257cc42c21

la · official · sha256:046e36582b64cc1fed21f2b473ebb98529ed40bf457e41f21928eed0470a17dfLA

Praeterea, timor initialis timet poenam, quae est obiectum servilis timoris, et sic videtur quod timor initialis sit idem cum servili. Sed timor servilis est alius a filiali. Ergo etiam timor initialis est alius secundum substantiam a filiali.

Ссылаются нормы: Q19A8Obiectio2, assert-h6aad1e0065e99eaf606d8ad2d7c965ec990a15f1db78791cafcdbb02d9f7cd3a, assert-hc327127d43e53d3874e9393ba3a828508b703d64916e38e73444a78eb8e69d18

la · official · sha256:fcd5a823067c04292e03bdc7aafd90501b96f0980e77aa458368ac517c61816dLA

Praeterea, medium differt eadem ratione ab utroque extremorum. Sed timor initialis est medium inter timorem servilem et timorem filialem. Ergo differt et a filiali et a servili.

Ссылаются нормы: Q19A8Obiectio3, assert-h1e75321a2f988933cff3021e636109240c54a15779ce3f0ffcc1608b240c557d, assert-hac2bdec0b795c8169176a8e605c3e6f7ae9ac1a71356b71370930b0d8f99d59e

la · official · sha256:39867bc4e2ed72e9faf37fd4866e991842d30f771cd1406f3574299195488cf4LA

Respondeo dicendum quod timor initialis dicitur ex eo quod est initium. Sed cum et timor servilis et timor filialis sint aliquo modo initium sapientiae, uterque potest aliquo modo initialis dici. Sed sic non accipitur initialis secundum quod distinguitur a timore servili et filiali. Sed accipitur secundum quod competit statui incipientium, in quibus inchoatur quidam timor filialis per inchoationem caritatis; non tamen est in eis timor filialis perfecte, quia nondum pervenerunt ad perfectionem caritatis. Et ideo timor initialis hoc modo se habet ad filialem, sicut caritas imperfecta ad perfectam. Caritas autem perfecta et imperfecta non differunt secundum essentiam, sed solum secundum statum. Et ideo dicendum est quod etiam timor initialis, prout hic sumitur, non differt secundum essentiam a timore filiali.

Ссылаются нормы: Q19A8Respondeo, assert-h13eeedd6669813d308f411b54637aab5b8b3ae2553f5998f5cc027a0106cb481

la · official · sha256:daf1a810747056b51a231bc975714db73cd2f977595c1f26973893ecc6b837f0LA

Sed contra est quod perfectum et imperfectum non diversificant substantiam rei. Sed timor initialis et filialis differunt secundum perfectionem et imperfectionem caritatis, ut patet per Augustinum, in Prim. Canonic. Ioan. Ergo timor initialis non differt secundum substantiam a filiali.

Ссылаются нормы: assert-h5654c1a8065a2140fd608757289a07357fea0bd880681604f037fc35060bd694

la · official · sha256:82243326baf2fe751ad1074d6fe152ad07991b8180848ab4db9bd8fa260d0203LA

Ad primum ergo dicendum quod timor filialis non contrariatur virtuti spei. Non enim per timorem filialem timemus ne nobis deficiat quod speramus obtinere per auxilium divinum, sed timemus ab hoc auxilio nos subtrahere. Et ideo timor filialis et spes sibi invicem cohaerent et se invicem perficiunt.

Ссылаются нормы: Q19A9Ad1, assert-hfa486f633a74072b80e409ece1bf39173bbde4e2fdd7aac9cffe65154e3818b2

la · official · sha256:a146f147cbde94ad3f4980e2cd08faa141b56e383dcbbeab067e59ac9f6d8a34LA

Ad secundum dicendum quod proprium et principale obiectum timoris est malum quod quis refugit. Et per hunc modum Deus non potest esse obiectum timoris, sicut supra dictum est. Est autem per hunc modum obiectum spei et aliarum virtutum theologicarum. Quia per virtutem spei non solum innitimur divino auxilio ad adipiscendum quaecumque alia bona; sed principaliter ad adipiscendum ipsum Deum, tanquam principale bonum. Et idem patet in aliis virtutibus theologicis.

Ссылаются нормы: Q19A9Ad2, assert-hbdd8ad9168eed76a760bd760f7b2f905b7cb61dc081920c0092018beae412df3

la · official · sha256:fa240607a504441bcc897a30b30cff469946044e981fee970b2f03e6e72c00e0LA

Ad tertium dicendum quod ex hoc quod amor est principium timoris non sequitur quod timor Dei non sit habitus distinctus a caritate, quae est amor Dei, quia amor est principium omnium affectionum, et tamen in diversis habitibus perficimur circa diversas affectiones. Ideo tamen amor magis habet rationem virtutis quam timor, quia amor respicit bonum, ad quod principaliter virtus ordinatur secundum propriam rationem, ut ex supradictis patet. Et propter hoc etiam spes ponitur virtus. Timor autem principaliter respicit malum, cuius fugam importat. Unde est aliquid minus virtute theologica.

Ссылаются нормы: Q19A9Ad3, assert-ha53a8186deca76c44b299a376e2cf7c5cbc44cbb50da9f9c38ffc96ba78aa8c4

la · official · sha256:553f69adb64eeb54237908f0ac9c2d0916542c7c64e969ade6957caa5de54a64LA

Ad quartum dicendum quod, sicut dicitur Eccli. X, initium superbiae hominis apostatare a Deo, hoc est nolle subdi Deo, quod opponitur timori filiali, qui Deum reveretur. Et sic timor excludit principium superbiae, propter quod datur contra superbiam. Nec tamen sequitur quod sit idem cum virtute humilitatis, sed quod sit principium eius, dona enim spiritus sancti sunt principia virtutum intellectualium et moralium, ut supra dictum est. Sed virtutes theologicae sunt principia donorum, ut supra habitum est.

Ссылаются нормы: Q19A9Ad4, assert-h5abeb54e853c4bbdc803dd23dbeb3798598933a22f0fc185bdaf448c5347968e

la · official · sha256:82a2358cd3344c89e64400fe8511a862130c61c7aca1a83639e92f84f705ed98LA

Unde patet responsio ad quintum.

Ссылаются нормы: Q19A9Ad5, assert-h873bcbc1aa34a21e0b0ca978ff53dd9b345e1911a49f709eff19f09f254ceb65

la · official · sha256:7fe423328fb46d4755ff20fc3036843f4985420073a7cd31d64f410f31a86da0LA

Ad nonum sic proceditur. Videtur quod timor non sit donum spiritus sancti. Nullum enim donum spiritus sancti opponitur virtuti, quae etiam est a spiritu sancto, alioquin spiritus sanctus esset sibi contrarius. Sed timor opponitur spei, quae est virtus. Ergo timor non est donum spiritus sancti.

Ссылаются нормы: Q19A9Obiectio1, assert-h58f8ef21a4716fe18e3fbe761728614c9d1000f1edd4a363c12414ee8d6c1a5f, assert-hdd9e828b691eb549cb5f1411e7fba6e4d4c73ede4144c1b1d2b3ccef35dac864

la · official · sha256:b0e758d414f18060356558a0c395c3bc03fe759d40ef4af1a552d1ff1f4c65bfLA

Praeterea, virtutis theologicae proprium est quod Deum habeat pro obiecto. Sed timor habet Deum pro obiecto, inquantum Deus timetur. Ergo timor non est donum, sed virtus theologica.

Ссылаются нормы: Q19A9Obiectio2, assert-h33637d5546e892ea8638006fa0f27f787ad6f3c5632b66435eff2d57d5c3216d, assert-h994df5e3a6bf3cb7412f80df0db28f134056a845aeccbc52f575b5326d6dafef

la · official · sha256:0766bfe59ebbee5bf33d2a62df81b0e372c0afd62ec0cafe6fea2d5fcae83d03LA

Praeterea, timor ex amore consequitur. Sed amor ponitur quaedam virtus theologica. Ergo etiam timor est virtus theologica, quasi ad idem pertinens.

Ссылаются нормы: Q19A9Obiectio3, assert-h7552a6432f209ccc28f98c630215d3cd5ddd9bdd5dca9197db73d0ae9df6762c, assert-ha99b80130590086d86cd29842d86c707c31196b44a19bf7fc5f2c026afc926e6

la · official · sha256:db8387d2e51f21a55aa6c1686e8ae0f90eaa3e62a083a175c698ff2c21a65749LA

Praeterea, Gregorius dicit, II Moral., quod timor datur contra superbiam. Sed superbiae opponitur virtus humilitatis. Ergo etiam timor sub virtute comprehenditur.

Ссылаются нормы: Q19A9Obiectio4, assert-h7d5329a5f15185fc689577d797f8ce8f33fea90f3c4dc8bce19276a4112daa2e, assert-he806a8176d3508f8dfa3c3d01b31533f79aa5df2428acde219bf238691f9bbc5

la · official · sha256:897edc5ab5e36650b1f188f6df213bdaa9fcb34b59f2c971a12437f08809a822LA

Praeterea, dona sunt perfectiora virtutibus, dantur enim in adiutorium virtutum, ut Gregorius dicit, II Moral. Sed spes est perfectior timore, quia spes respicit bonum, timor malum. Cum ergo spes sit virtus, non debet dici quod timor sit donum.

Ссылаются нормы: Q19A9Obiectio5, assert-h2c8e1b3146e0ae7521771dda88226d8a8ee518150891d008b5a65acdd7d90ed1, assert-h5048947fa4abfbf6e0b82ea51cf376a41d858a1846bbb4c805e87f96be87903f

la · official · sha256:5ee0174d211d7478888fc310bfeac4b6b14d378d9c2978e7ce0ae5adbdee8eb9LA

Respondeo dicendum quod multiplex est timor, ut supra dictum est. Timor autem humanus, ut dicit Augustinus, in libro de gratia et Lib. Arb., non est donum Dei, hoc enim timore Petrus negavit Christum, sed ille timor de quo dictum est, illum timete qui potest animam et corpus mittere in Gehennam. Similiter etiam timor servilis non est numerandus inter septem dona spiritus sancti, licet sit a spiritu sancto. Quia, ut Augustinus dicit, in libro de Nat. et gratia, potest habere annexam voluntatem peccandi, dona autem spiritus sancti non possunt esse cum voluntate peccandi, quia non sunt sine caritate, ut dictum est. Unde relinquitur quod timor Dei qui numeratur inter septem dona spiritus sancti est timor filialis sive castus. Dictum est enim supra quod dona spiritus sancti sunt quaedam habituales perfectiones potentiarum animae quibus redduntur bene mobiles a spiritu sancto, sicut virtutibus moralibus potentiae appetitivae redduntur bene mobiles a ratione. Ad hoc autem quod aliquid sit bene mobile ab aliquo movente, primo requiritur ut sit ei subiectum, non repugnans, quia ex repugnantia mobilis ad movens impeditur motus. Hoc autem facit timor filialis vel castus, inquantum per ipsum Deum reveremur, et refugimus nos ipsi subducere. Et ideo timor filialis quasi primum locum tenet ascendendo inter dona spiritus sancti, ultimum autem descendendo; sicut Augustinus dicit, in libro de Serm. Dom. in monte.

Ссылаются нормы: Q19A9Respondeo, assert-hbc5008ac9e2b6715fbc157f3f3024856c0ce2cf2898cb4d16135c6540bb7c09f

la · official · sha256:63657e255bf98bf434113cc2c0e8a894225c6d1b8b8b127d58aa0bb1c4ac5294LA

Sed contra est quod Isaiae XI timor domini enumeratur inter septem dona spiritus sancti.

Ссылаются нормы: assert-hecf6f8f11d9d6d18c4be68174064805ffcf36000f33032bfb594d2043454e624

la · official · sha256:75a2ac1f28ca9bb42647167e71ead3e98c475bab9d2e02557ce1995aace644eaLA

Deinde considerandum est de dono timoris. Et circa hoc quaeruntur duodecim. Primo, utrum Deus debeat timeri. Secundo, de divisione timoris in timorem filialem, initialem, servilem et mundanum. Tertio, utrum timor mundanus semper sit malus. Quarto, utrum timor servilis sit bonus. Quinto, utrum sit idem in substantia cum filiali. Sexto, utrum adveniente caritate excludatur timor servilis. Septimo, utrum timor sit initium sapientiae. Octavo, utrum timor initialis sit idem in substantia cum timore filiali. Nono, utrum timor sit donum spiritus sancti. Decimo, utrum crescat crescente caritate. Undecimo, utrum maneat in patria. Duodecimo, quid respondeat ei in beatitudinibus et fructibus.

la · official · sha256:86287b4f58e6c89c0b093a9dba460595477f36088f96239d669a9c303e0d8631LA

Ad primum ergo dicendum quod in quolibet peccato mortali est quodammodo aversio a bono incommutabili et conversio ad bonum commutabile, sed aliter et aliter. Nam principaliter consistunt in aversione a bono incommutabili peccata quae opponuntur virtutibus theologicis, ut odium Dei, desperatio et infidelitas, quia virtutes theologicae habent Deum pro obiecto, ex consequenti autem important conversionem ad bonum commutabile, inquantum anima deserens Deum consequenter necesse est quod ad alia convertatur. Peccata vero alia principaliter consistunt in conversione ad commutabile bonum, ex consequenti vero in aversione ab incommutabili bono, non enim qui fornicatur intendit a Deo recedere, sed carnali delectatione frui, ex quo sequitur quod a Deo recedat.

Ссылаются нормы: Q20A1Ad1, assert-ha0fc3661097364c3cc1fa3673bd2425289a41124ed81e11cc9f523d2133be90d

la · official · sha256:edd4a1ed6a863b955c9a522f26ed94b87d1cf4a9aa2839421bffca10bf88b0acLA

Ad secundum dicendum quod ex radice virtutis potest aliquid procedere dupliciter. Uno modo, directe ex parte ipsius virtutis, sicut actus procedit ex habitu, et hoc modo ex virtuosa radice non potest aliquod peccatum procedere; hoc enim sensu Augustinus dicit, in libro de Lib. Arb., quod virtute nemo male utitur. Alio modo procedit aliquid ex virtute indirecte sive occasionaliter. Et sic nihil prohibet aliquod peccatum ex aliqua virtute procedere, sicut interdum de virtutibus aliqui superbiunt, secundum illud Augustini, superbia bonis operibus insidiatur ut pereant. Et hoc modo ex timore Dei vel ex horrore propriorum peccatorum contingit desperatio, inquantum his bonis aliquis male utitur, occasionem ab eis accipiens desperandi.

Ссылаются нормы: Q20A1Ad2, assert-h6c4bae4e9f761f54645c99a3490ff9e593110259ba3af23511132b72e27aaa9f

la · official · sha256:6a7b282b348e5a05632135c2f49fed470e2db76d66ad1ec83164af087029e9c5LA

Ad tertium dicendum quod damnati non sunt in statu sperandi, propter impossibilitatem reditus ad beatitudinem. Et ideo quod non sperant non imputatur eis ad culpam, sed est pars damnationis ipsorum. Sicut etiam in statu viae si quis desperaret de eo quod non est natus adipisci, vel quod non est debitum adipisci, non esset peccatum, puta si medicus desperat de curatione alicuius infirmi, vel si aliquis desperat se fore divitias adepturum.

Ссылаются нормы: Q20A1Ad3, assert-h32f04f73e1088eb1c6098b77f2503649da76f59488c335080a1d5eb0e670787f

la · official · sha256:495640dc491bcda8c86c7d1c147d8d2888ee96eccadc520aed4d2e5e71533acfLA

Ad primum sic proceditur. Videtur quod desperatio non sit peccatum. Omne enim peccatum habet conversionem ad commutabile bonum cum aversione ab incommutabili bono; ut patet per Augustinum, in Lib. de Lib. Arb. Sed desperatio non habet conversionem ad commutabile bonum. Ergo non est peccatum.

Ссылаются нормы: Q20A1Obiectio1, assert-h83ba2b09bc6b512fe43e413fd239c6977e08efb7e291c461e134e37ab8814078, assert-hc2686495d040c59511e73cddefd62c0e3a02aedd608be854f3676c385003b311

la · official · sha256:3b4e181b60c4f0df65d164497e1ee10541f80ba1c89be5b083f76ed70811dbfdLA

Praeterea, illud quod oritur ex bona radice non videtur esse peccatum, quia non potest arbor bona fructus malos facere, ut dicitur Matth. VII. Sed desperatio videtur procedere ex bona radice, scilicet ex timore Dei, vel ex horrore magnitudinis propriorum peccatorum. Ergo desperatio non est peccatum.

Ссылаются нормы: Q20A1Obiectio2, assert-h7a9f7359694735e63a7ff8aba1eec9f5bcdd5be5450e25608481ac14decf11ae, assert-hb4acfeebf16d21c9f7f7e23b5f2e6d2d5a1c03ac5f2e099e34f855ae7aa148de

la · official · sha256:fe25303633cf5b54d11bc94a33637fd520e9c39393abff629045887cf21568b3LA

Praeterea, si desperatio esset peccatum, in damnatis esset peccatum quod desperant. Sed hoc non imputatur eis ad culpam, sed magis ad damnationem. Ergo neque viatoribus imputatur ad culpam. Et ita desperatio non est peccatum.

Ссылаются нормы: Q20A1Obiectio3, assert-h055d7e09e863c55f51d485155b5eec6772486b3b48d1c191e26e27899aa07f5f, assert-h1d6c0bc06e79af6988b86e6819febb74eed7505b88c7ed59f0846173c8f65c8f

la · official · sha256:4cacb3842c3a54eedf1743864865aec6b8a2768ccfcb4445da7701faa56e6a85LA

Respondeo dicendum quod secundum philosophum, in VI Ethic., id quod est in intellectu affirmatio vel negatio est in appetitu prosecutio et fuga, et quod est in intellectu verum vel falsum est in appetitu bonum et malum. Et ideo omnis motus appetitivus conformiter se habens intellectui vero, est secundum se bonus, omnis autem motus appetitivus conformiter se habens intellectui falso, est secundum se malus et peccatum. Circa Deum autem vera existimatio intellectus est quod ex ipso provenit hominum salus, et venia peccatoribus datur; secundum illud Ezech. XVIII, nolo mortem peccatoris, sed ut convertatur et vivat. Falsa autem opinio est quod peccatori poenitenti veniam deneget, vel quod peccatores ad se non convertat per gratiam iustificantem. Et ideo sicut motus spei, qui conformiter se habet ad existimationem veram, est laudabilis et virtuosus; ita oppositus motus desperationis, qui se habet conformiter existimationi falsae de Deo, est vitiosus et peccatum.

Ссылаются нормы: Q20A1Respondeo, assert-h73210ba6cc9a6aac13926e71b886cabd5443d370af5a0b3506804b5e27036fc1

la · official · sha256:1679e32eefb9078a034f782ec59ee47b4b36985c459abf0c6b796ce1204d5a8fLA

Sed contra, illud per quod homines in peccata inducuntur videtur esse non solum peccatum, sed principium peccatorum. Sed desperatio est huiusmodi, dicit enim apostolus de quibusdam, ad Ephes. IV, qui desperantes semetipsos tradiderunt impudicitiae in operationem omnis immunditiae et avaritiae. Ergo desperatio non solum est peccatum, sed aliorum peccatorum principium.

Ссылаются нормы: assert-he6e2f52f8a98d5bc7d984bbd76c9b4c25486aa946c7cb397f6b0d77786d5a9b3

la · official · sha256:3bb1530124a1ea189cf48ec9e7f4372949005da947250f05da6f320b11d51895LA

Ad primum ergo dicendum quod effectus tollitur non solum sublata causa prima, sed etiam sublata causa secunda. Unde motus spei auferri potest non solum sublata universali aestimatione fidei, quae est sicut causa prima certitudinis spei; sed etiam sublata aestimatione particulari, quae est sicut secunda causa.

Ссылаются нормы: Q20A2Ad1, assert-hc34d44e39d8ef5ba22f9a86fefe33473537463d687f1066cd9fa06b75e24127c

la · official · sha256:c3c21ac1f8b63dae8febd1d929a4a82042ab9d510e07ad67bc8fcfcc85daf596LA

Ad secundum dicendum quod si quis in universali aestimaret misericordiam Dei non esse infinitam, esset infidelis. Hoc autem non existimat desperans, sed quod sibi in statu illo, propter aliquam particularem dispositionem, non sit de divina misericordia sperandum.

Ссылаются нормы: Q20A2Ad2, assert-h260afdf6049b581f6c7d3acbf33ecdaa399829ce458974ea4bbf55cfffb9d91a

la · official · sha256:2c99e046b668574128b56360fc72033fca060cee163c96d89442101485ac053fLA

Et similiter dicendum ad tertium quod Novatiani in universali negant remissionem peccatorum fieri in Ecclesia.

Ссылаются нормы: Q20A2Ad3, assert-ha72f6528255d5af36df75189b53b218f7fbb53b0db889f5ac748fa31a32b141d

la · official · sha256:f5d022d815a731165edeb46461e863f409748b77316d9b1a1d9db29f6f0d8b93LA

Ad secundum sic proceditur. Videtur quod desperatio sine infidelitate esse non possit. Certitudo enim spei a fide derivatur. Sed manente causa non tollitur effectus. Ergo non potest aliquis certitudinem spei amittere desperando nisi fide sublata.

Ссылаются нормы: Q20A2Obiectio1, assert-hb6eff9dd1ee35fbf93bb1936c53cabb236f246619d9ea4483c04f75cbc300e13, assert-hc151136c0207c5311bb984b0d4bc088b842a6f22bba5e3b055e4a8ea8c26c9ef

la · official · sha256:1cb7b6d02342f16cb7d1afbc9a50e1e8cfc279ab8b6e0d1e877c5ea06ee7d075LA

Praeterea, praeferre culpam propriam bonitati vel misericordiae divinae est negare infinitatem divinae misericordiae vel bonitatis, quod est infidelitatis. Sed qui desperat culpam suam praefert misericordiae vel bonitati divinae, secundum illud Gen. IV, maior est iniquitas mea quam ut veniam merear. Ergo quicumque desperat est infidelis.

Ссылаются нормы: Q20A2Obiectio2, assert-hb7c4b1f0c051f1242e8fbcb534db1a76a6db13ee6e15972121825a041934f2f6, assert-hba7d6c59b983c44ad6d400a5d12acbe14aa0c2d6e0eab0744b89e20f02430b1b

la · official · sha256:2c9b9015c57f7f4c2aa8b7bc5b29088844868c94cc200729ea3bb300c1c96609LA

Praeterea, quicumque incidit in haeresim damnatam est infidelis. Sed desperans videtur incidere in haeresim damnatam, scilicet Novatianorum, qui dicunt peccata non remitti post Baptismum. Ergo videtur quod quicumque desperat sit infidelis.

Ссылаются нормы: Q20A2Obiectio3, assert-haef8e58ac9a763a5caa59ecf8b5d8d983e26e40442a64781c5411d14152de575, assert-hf02eaba16382d9d388a0570cb5b79c4f943f405c8ffa0c4a07c6d85541abbc18

la · official · sha256:3ad9b20be290dceb695c5994b53a64ffdc6de9e938bfa6022cfc9658fb0dd01bLA

Respondeo dicendum quod infidelitas pertinet ad intellectum, desperatio vero ad vim appetitivam. Intellectus autem universalium est, sed vis appetitiva movetur ad particularia, est enim motus appetitivus ab anima ad res, quae in seipsis particulares sunt. Contingit autem aliquem habentem rectam existimationem in universali circa motum appetitivum non recte se habere, corrupta eius aestimatione in particulari, quia necesse est quod ab aestimatione in universali ad appetitum rei particularis perveniatur mediante aestimatione particulari, ut dicitur in III de anima; sicut a propositione universali non infertur conclusio particularis nisi assumendo particularem. Et inde est quod aliquis habens rectam fidem in universali deficit in motu appetitivo circa particulare, corrupta particulari eius aestimatione per habitum vel per passionem. Sicut ille qui fornicatur, eligendo fornicationem ut bonum sibi ut nunc, habet corruptam aestimationem in particulari, cum tamen retineat universalem aestimationem veram secundum fidem, scilicet quod fornicatio sit mortale peccatum. Et similiter aliquis, retinendo in universali veram aestimationem fidei, scilicet quod est remissio peccatorum in Ecclesia, potest pati motum desperationis, quasi sibi in tali statu existenti non sit sperandum de venia, corrupta aestimatione eius circa particulare. Et per hunc modum potest esse desperatio sine infidelitate, sicut et alia peccata mortalia.

Ссылаются нормы: Q20A2Respondeo, assert-h859aa0a1febfde62b69a9f8ebd4cbc9fd7ebb623479923a1e0bc3c5526cdf779

la · official · sha256:8e7cde9632adcf5200ce58248e588e54ba8f73bf9d24e0d7339eeeff78fba93eLA

Sed contra est quod remoto posteriori non removetur prius. Sed spes est posterior fide, ut supra dictum est. Ergo remota spe potest remanere fides. Non ergo quicumque desperat est infidelis.

Ссылаются нормы: assert-h27dab9823161f640a83686b1a5ef5361a763bf65b10780140d173766f3701284

la · official · sha256:ca6c4add224740c71e528a656ec8401d024b47fcf55838e283a5bb6de5df6e15LA

Et per hoc patet responsio ad obiecta.

Ссылаются нормы: Q20A3Ad1, Q20A3Ad2, Q20A3Ad3, assert-h64629cdf1a1c80fee9fc226dedb71e5964808b88fb8a015fbf937d8762f6a789, assert-h8636d54acb6a6bf016487be8d8fe4d1b65f0d1537a868cf41219be84a8bea24b, assert-hc32aff41eb41368b3416d7e16be71df4677270ebfe3e4a39e5d0774b14344078

la · official · sha256:c708efa1f95b884e21a4651659a114eb84ea961dfd5b5b8cbf6587b2fd75bef1LA

Ad tertium sic proceditur. Videtur quod desperatio non sit maximum peccatorum. Potest enim esse desperatio absque infidelitate, sicut dictum est. Sed infidelitas est maximum peccatorum, quia subruit fundamentum spiritualis aedificii. Ergo desperatio non est maximum peccatorum.

Ссылаются нормы: Q20A3Obiectio1, assert-heb65817a01262bd68c21a998e7167d31dae66d6208a6364ca6bd85e984b0cac2, assert-hfb3844677b37136160a1a4fd8cafb1784459dada725f0746a9ac689d6c0a3fb8

la · official · sha256:ef8100bd64d96cfed54b613362f836f08139337ce96bae78c29a95160c4ac727LA

Praeterea, maiori bono maius malum opponitur; ut patet per philosophum, in VIII Ethic. Sed caritas est maior spe, ut dicitur I Cor. XIII. Ergo odium est maius peccatum quam desperatio.

Ссылаются нормы: Q20A3Obiectio2, assert-hce94e7a433a78561d914c2b93aa07ce02fb7178abc8a412e4bf71e4b7b83589a, assert-heff14fa695f04f0e0343c11345aa75783208600efbe5c538d749a03f2d02f672

la · official · sha256:9eacf1fcfa57288540205f42ec6015db2771f09fc3e011043eb7d3cf5818d82dLA

Praeterea, in peccato desperationis est solum inordinata aversio a Deo. Sed in aliis peccatis est non solum aversio inordinata, sed etiam inordinata conversio. Ergo peccatum desperationis non est gravius, sed minus aliis.

Ссылаются нормы: Q20A3Obiectio3, assert-h855ae90c1d070f120d8133ffff5558e8562238ac35a0fc1c9c9bcd3b846687f2, assert-he54da3793c4e2dbe55eebfa7d64354e153170e2fade55e52af21c8830d83ecf1

la · official · sha256:26149faae383beb8cfd95cd1785917548e88ab92d6b5738fe420dcb8ac3291b2LA

Respondeo dicendum quod peccata quae opponuntur virtutibus theologicis sunt secundum suum genus aliis peccatis graviora. Cum enim virtutes theologicae habeant Deum pro obiecto, peccata eis opposita important directe et principaliter aversionem a Deo. In quolibet autem peccato mortali principalis ratio mali et gravitas est ex hoc quod avertit a Deo, si enim posset esse conversio ad bonum commutabile sine aversione a Deo, quamvis esset inordinata, non esset peccatum mortale. Et ideo illud quod primo et per se habet aversionem a Deo est gravissimum inter peccata mortalia. Virtutibus autem theologicis opponuntur infidelitas, desperatio et odium Dei. Inter quae odium et infidelitas, si desperationi comparentur, invenientur secundum se quidem, idest secundum rationem propriae speciei, graviora. Infidelitas enim provenit ex hoc quod homo ipsam Dei veritatem non credit; odium vero Dei provenit ex hoc quod voluntas hominis ipsi divinae bonitati contrariatur; desperatio autem ex hoc quod homo non sperat se bonitatem Dei participare. Ex quo patet quod infidelitas et odium Dei sunt contra Deum secundum quod in se est; desperatio autem secundum quod eius bonum participatur a nobis. Unde maius peccatum est, secundum se loquendo, non credere Dei veritatem, vel odire Deum, quam non sperare consequi gloriam ab ipso. Sed si comparetur desperatio ad alia duo peccata ex parte nostra, sic desperatio est periculosior, quia per spem revocamur a malis et introducimur in bona prosequenda; et ideo, sublata spe, irrefrenate homines labuntur in vitia, et a bonis laboribus retrahuntur. Unde super illud Proverb. XXIV, si desperaveris lapsus in die angustiae, minuetur fortitudo tua, dicit Glossa, nihil est execrabilius desperatione, quam qui habet et in generalibus huius vitae laboribus, et, quod peius est, in fidei certamine constantiam perdit. Et Isidorus dicit, in libro de summo bono, perpetrare flagitium aliquod mors animae est, sed desperare est descendere in Infernum.

Ссылаются нормы: Q20A3Respondeo, assert-hf540f43debe8a15eacb4a4ad778cbdfdf2815f5b817d6d319f0c08c6ea31fdac

la · official · sha256:cda2ab9b4991a0d8f313ec63f437622e5e3a790fbf6cb6bf83b1a23c35dea414LA

Sed contra, peccatum insanabile videtur esse gravissimum, secundum illud Ierem. XXX, insanabilis fractura tua, pessima plaga tua. Sed peccatum desperationis est insanabile, secundum illud Ierem. XV, plaga mea desperabilis renuit curari. Ergo desperatio est gravissimum peccatum.

Ссылаются нормы: assert-h0c9f42f3256257416cd36a4af7cbcc301cb461d38bd5762998b1beeb5fc00743

la · official · sha256:8964342f63ab4ecfde919f8188eaf459f89f13bb7fdb9c63f0f2691223ba6972LA

Unde patet responsio ad primum.

Ссылаются нормы: Q20A4Ad1, assert-h664b04e9dd3bb4aa5fa8a698ffd988ef2d21a7e2ddf7ffac7e1e606d2dc89be2

la · official · sha256:cf135fa8d73d85ebd3944ff509689bad08e26974ad4478cf46c87aeab08d7641LA

Ad secundum dicendum quod, sicut philosophus dicit, in II Rhetor., sicut spes facit delectationem, ita etiam homines in delectationibus existentes efficiuntur maioris spei. Et per hunc etiam modum homines in tristitiis existentes facilius in desperationem incidunt, secundum illud II ad Cor. II, ne maiori tristitia absorbeatur qui eiusmodi est. Sed tamen quia spei obiectum est bonum, in quod naturaliter tendit appetitus, non autem refugit ab eo naturaliter, sed solum propter aliquod impedimentum superveniens; ideo directius quidem ex spe oritur gaudium, desperatio autem e converso ex tristitia.

Ссылаются нормы: Q20A4Ad2, assert-hb79b56d6e8d35d34d4b9745f217cf891e27820dd770d88f046703c72c8369e21

la · official · sha256:b9b5d00a1bfcf9226d86577b993e0e6e3722dd32a982ed0af4fe2bc5d120838aLA

Ad tertium dicendum quod ipsa etiam negligentia considerandi divina beneficia ex acedia provenit. Homo enim affectus aliqua passione praecipue illa cogitat quae ad illam pertinent passionem. Unde homo in tristitiis constitutus non de facili aliqua magna et iucunda cogitat, sed solum tristia, nisi per magnum conatum se avertat a tristibus.

Ссылаются нормы: Q20A4Ad3, assert-h64845ea5a8f7e1b428090b2428defad2a08efe89147c802d3a1d17e229848322

la · official · sha256:173d5c9f34c517faddc9195e6e9f0d9bb8242382260e7704220031c831379fc1LA

Ad quartum sic proceditur. Videtur quod desperatio ex acedia non oriatur. Idem enim non procedit ex diversis causis. Desperatio autem futuri saeculi procedit ex luxuria; ut dicit Gregorius, XXXI Moral. Non ergo procedit ex acedia.

Ссылаются нормы: Q20A4Obiectio1, assert-he8984545a872ed3972e9b7e68838bd09d54626c0a24c818d9a89e7fde2e2ae62

la · official · sha256:943323cd407d311d62ac6eb116661a2567711b420c970d56015551cbd2a9213eLA

Praeterea, sicut spei opponitur desperatio, ita gaudio spirituali opponitur acedia. Sed gaudium spirituale procedit ex spe, secundum illud Rom. XII, spe gaudentes. Ergo acedia procedit ex desperatione, et non e converso.

Ссылаются нормы: Q20A4Obiectio2, assert-h23335b153e5dbbe2cbba500350039d2e23bebdd7f132f2ee37e0c5ca46b29157, assert-hb85425cbfd91866dec725fb208b4b9ce3e06c0a05fa6ba4da8173274377f3242

la · official · sha256:96e9b2090802e79b58e7328f527be617fdfce9c62368065964d20399a4400d4aLA

Praeterea, contrariorum contrariae sunt causae. Sed spes, cui opponitur desperatio, videtur procedere ex consideratione divinorum beneficiorum, et maxime ex consideratione incarnationis, dicit enim Augustinus, XII de Trin., nihil tam necessarium fuit ad erigendum spem nostram quam ut demonstraretur nobis quantum nos Deus diligeret. Quid vero huius rei isto indicio manifestius, quam quod Dei filius naturae nostrae dignatus est inire consortium? Ergo desperatio magis procedit ex negligentia huius considerationis quam ex acedia.

Ссылаются нормы: Q20A4Obiectio3, assert-h66a4d16b342b701dfdd4626ce2bea375f9013f334173f749df68ff2f9c70fed0, assert-hbb795b6c8cc1ffb6357a7a0877950279d178b5f87518082366375873efac7b78

la · official · sha256:b3c27c244c2c9b0ee5bd9441f3fd0dfb9fe30ea0a5708ea8030b5df790c095edLA

Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, obiectum spei est bonum arduum possibile vel per se vel per alium. Dupliciter ergo potest in aliquo spes deficere de beatitudine obtinenda, uno modo, quia non reputat eam ut bonum arduum; alio modo, quia non reputat eam ut possibilem adipisci vel per se vel per alium. Ad hoc autem quod bona spiritualia non sapiunt nobis quasi bona, vel non videantur nobis magna bona, praecipue perducimur per hoc quod affectus noster est infectus amore delectationum corporalium, inter quas praecipuae sunt delectationes venereae, nam ex affectu harum delectationum contingit quod homo fastidit bona spiritualia, et non sperat ea quasi quaedam bona ardua. Et secundum hoc desperatio causatur ex luxuria. Ad hoc autem quod aliquod bonum arduum non aestimet ut possibile sibi adipisci per se vel per alium, perducitur ex nimia deiectione; quae quando in affectu hominis dominatur, videtur ei quod nunquam possit ad aliquod bonum relevari. Et quia acedia est tristitia quaedam deiectiva spiritus, ideo per hunc modum desperatio ex acedia generatur. Hoc autem est proprium obiectum spei, scilicet quod sit possibile, nam bonum et arduum etiam ad alias passiones pertinent. Unde specialius oritur ex acedia. Potest tamen oriri ex luxuria, ratione iam dicta.

Ссылаются нормы: Q20A4Respondeo, assert-h60cdb7ace5a801bd0a81d59e5369fe6e399784d56b7c093964be51bd339a58cd

la · official · sha256:c5d896c8e8af5c2655c411da10c6ebbbe07d28fac5fec0b3d9a1b1eaca3bc098LA

Sed contra est quod Gregorius, XXXI Moral., desperationem enumerat inter ea quae procedunt ex acedia.

Ссылаются нормы: assert-h0975144805adf6ec9212418db35d48fc829331c7e106ec5679b462d5715a5053

la · official · sha256:30445ba58cd60c551f039b3ecfb6c7cfbd7eb22eec8c59c73819faa367d2bd24LA

Deinde considerandum est de vitiis oppositis. Et primo, de desperatione; secundo, de praesumptione. Circa primum quaeruntur quatuor. Primo, utrum desperatio sit peccatum. Secundo, utrum possit esse sine infidelitate. Tertio, utrum sit maximum peccatorum. Quarto, utrum oriatur ex acedia.

la · official · sha256:699c60fc2e45784a31768846583a4292fb53a269a88f536f3d4f00178a37125aLA

Ad primum ergo dicendum quod, sicut supra dictum est, peccatum quod est contra Deum secundum suum genus est gravius ceteris peccatis. Unde praesumptio qua quis inordinate innititur Deo gravius peccatum est quam praesumptio qua quis innititur propriae virtuti. Quod enim aliquis innitatur divinae virtuti ad consequendum id quod Deo non convenit, hoc est diminuere divinam virtutem. Patet autem quod gravius peccat qui diminuit divinam virtutem quam qui propriam virtutem superextollit.

Ссылаются нормы: Q21A1Ad1, assert-hbc38b3ecf72b80a72dfafaa37de424612b83ab7f1e7d5ddb76af7a080f326f07

la · official · sha256:b3914b00f0c4f030e0a06fd4b33aa71ad625fafd3aa14c8f8c8e569f1abad689LA

Ad secundum dicendum quod ipsa etiam praesumptio qua quis de Deo inordinate praesumit amorem sui includit, quo quis proprium bonum inordinate desiderat. Quod enim multum desideramus, aestimamus nobis de facili per alios posse provenire, etiam si non possit.

Ссылаются нормы: Q21A1Ad2, assert-h18a9a7ef1ab64eea5d8e3c5372a9874843557d71e67432691725f6eef557c081

la · official · sha256:f5849740d79786b58019cd6d4ca3696ba0cf96c343192b5918b21d1520a129ceLA

Ad tertium dicendum quod praesumptio de divina misericordia habet et conversionem ad bonum commutabile, inquantum procedit ex desiderio inordinato proprii boni; et aversionem a bono incommutabili, inquantum attribuit divinae virtuti quod ei non convenit; per hoc enim avertitur homo a veritate divina.

Ссылаются нормы: Q21A1Ad3, assert-h31fdb19aae7734ad497786f5c402fce35cc1b74346b8d3f30196b0fd44bb5b6c

la · official · sha256:628e617c6013b2ba744e6ee516ce48061ab510d1115846086b58ecd8b47cff9bLA

Ad primum sic proceditur. Videtur quod praesumptio quae est peccatum in spiritum sanctum non innitatur Deo, sed propriae virtuti. Quanto enim minor est virtus, tanto magis peccat qui ei nimis innititur. Sed minor est virtus humana quam divina. Ergo gravius peccat qui praesumit de virtute humana quam qui praesumit de virtute divina. Sed peccatum in spiritum sanctum est gravissimum. Ergo praesumptio quae ponitur species peccati in spiritum sanctum inhaeret virtuti humanae magis quam divinae.

Ссылаются нормы: Q21A1Obiectio1, assert-h310b0209ad55adf50c61da1982d166a2ac02e4af93daa2d6ed6c06ffc9977232, assert-h354a2032a1ce388126974f759b7d1f9c6083cd9786c9a3e6bea3f49cfc6c64bb, assert-haf8738d4e9a6d41da01e2614060e261d63f333b217c10de1b1ead0c1999649be, assert-hd0baf614aeea0633c8c13b6c554ac5361a3a3df13902c00ab22233218f2e6f1c

la · official · sha256:e33ba8ed7b8ca7833f436d5c2947df3fb95d537affad66668fb4a3e93a8868ddLA

Praeterea, ex peccato in spiritum sanctum alia peccata oriuntur, peccatum enim in spiritum sanctum dicitur malitia ex qua quis peccat. Sed magis videntur alia peccata oriri ex praesumptione qua homo praesumit de seipso quam ex praesumptione qua homo praesumit de Deo, quia amor sui est principium peccandi, ut patet per Augustinum, XIV de Civ. Dei. Ergo videtur quod praesumptio quae est peccatum in spiritum sanctum maxime innitatur virtuti humanae.

Ссылаются нормы: Q21A1Obiectio2, assert-h0e610c0337f64146f00120a9a7822ee84cf0b6354ac0cf15d51374dcc946f5a6, assert-hd592808684c9578a47caed95b8dcc7ab583c2eb42e2ec847bd1384395f93d54a

la · official · sha256:b531d0f3707ae5682220587fc54017b88bf32a9ee61b9f8c13fdc4851f3f5b3aLA

Praeterea, peccatum contingit ex conversione inordinata ad bonum commutabile. Sed praesumptio est quoddam peccatum. Ergo magis contingit ex conversione ad virtutem humanam, quae est bonum commutabile, quam ex conversione ad virtutem divinam, quae est bonum incommutabile.

Ссылаются нормы: Q21A1Obiectio3, assert-h3f90d688bf0eab54f9c53717af332adab82c155d088405e93e790ce099bc2bee, assert-h604b252c30d6ca22f3f4a282835c8fc7c065b0d05a3608187e25c4530506b268

la · official · sha256:f2901e5c45a412b4ec7f26c5c4ffa73541a913bed743248cb480b9611865769bLA

Respondeo dicendum quod praesumptio videtur importare quandam immoderantiam spei. Spei autem obiectum est bonum arduum possibile. Possibile autem est aliquid homini dupliciter, uno modo, per propriam virtutem; alio modo, non nisi per virtutem divinam. Circa utramque autem spem per immoderantiam potest esse praesumptio. Nam circa spem per quam aliquis de propria virtute confidit, attenditur praesumptio ex hoc quod aliquis tendit in aliquid ut sibi possibile quod suam facultatem excedit, secundum quod dicitur Iudith VI, praesumentes de se humilias. Et talis praesumptio opponitur virtuti magnanimitatis, quae medium tenet in huiusmodi spe. Circa spem autem qua aliquis inhaeret divinae potentiae, potest per immoderantiam esse praesumptio in hoc quod aliquis tendit in aliquod bonum ut possibile per virtutem et misericordiam divinam quod possibile non est, sicut cum aliquis sperat se veniam obtinere sine poenitentia, vel gloriam sine meritis. Haec autem praesumptio est proprie species peccati in spiritum sanctum, quia scilicet per huiusmodi praesumptionem tollitur vel contemnitur adiutorium spiritus sancti per quod homo revocatur a peccato.

Ссылаются нормы: PresumptionVice, Q21A1Respondeo, assert-hafef1d542b2f47952818d03b569fd64366ec017ab3e196b032d061726a602bfb

la · official · sha256:ba08184e18b090f54cd36fc93a2b760f8a39432c523e797ab7918b764adf9718LA

Sed contra est quod sicut ex desperatione aliquis contemnit divinam misericordiam, cui spes innititur, ita ex praesumptione contemnit divinam iustitiam, quae peccatores punit. Sed sicut misericordia est in Deo, ita etiam et iustitia est in ipso. Ergo sicut desperatio est per aversionem a Deo, ita praesumptio est per inordinatam conversionem ad ipsum.

Ссылаются нормы: assert-h06956da9544d7905776d4137a92fda5bd2951e0590d9ff4e0dbef05b47505800

la · official · sha256:70016638bf4e2515c01be1c5d91c230486fd4987f725080150a1e3f403b45a54LA

Ad primum ergo dicendum quod praesumere aliquando ponitur pro sperare, quia ipsa spes recta quae habetur de Deo praesumptio videtur si mensuretur secundum conditionem humanam. Non autem est praesumptio si attendatur immensitas bonitatis divinae.

Ссылаются нормы: Q21A2Ad1, assert-hcd35bf45348f26cd58be49e6410f189e7da126f09c703222bbf2b4968caa19ad

la · official · sha256:0f52fc5c5c51a8656b467f856a8efbfb94333003ae7438cef1fd0904afef824eLA

Ad secundum dicendum quod praesumptio non importat superexcessum spei ex hoc quod aliquis nimis speret de Deo, sed ex hoc quod sperat de Deo aliquid quod Deo non convenit. Quod etiam est minus sperare de eo, quia hoc est eius virtutem quodammodo diminuere, ut dictum est.

Ссылаются нормы: Q21A2Ad2, assert-h8294f6ae40cf074b46523f72ab898708645a215c96167fd59ed183749dc06062

la · official · sha256:ff3906a7e65f8c3c86fc516594f00ed1517eb505862af06f567fe6f4ce55d39aLA

Ad tertium dicendum quod peccare cum proposito perseverandi in peccato sub spe veniae ad praesumptionem pertinet. Et hoc non diminuit, sed auget peccatum. Peccare autem sub spe veniae quandoque percipiendae cum proposito abstinendi a peccato et poenitendi de ipso, hoc non est praesumptionis, sed hoc peccatum diminuit, quia per hoc videtur habere voluntatem minus firmatam ad peccandum.

Ссылаются нормы: Q21A2Ad3, assert-h9548d5842b898b588fcd80beb84884629327e330d8a3b8b490b77944e8d2a888

la · official · sha256:3333d80949a534796682556172af1b17676ce45f56b1630787a5aadfaf107d33LA

Ad secundum sic proceditur. Videtur quod praesumptio non sit peccatum. Nullum enim peccatum est ratio quod homo exaudiatur a Deo. Sed per praesumptionem aliqui exaudiuntur a Deo, dicitur enim Iudith IX, exaudi me miseram deprecantem et de tua misericordia praesumentem. Ergo praesumptio de divina misericordia non est peccatum.

Ссылаются нормы: Q21A2Obiectio1, assert-h01691cb35fde20a1746055b11b56bf397e31debdbe939406be628af09dc4eaed, assert-h5e0435893ae00944416e3e7abda987a41d7afcf2f9d3a45f55baeecbfcb82054

la · official · sha256:0f21ac6cd159d609935decc2b135de0cd8222c340e68343165ce265517c08983LA

Praeterea, praesumptio importat superexcessum spei. Sed in spe quae habetur de Deo non potest esse superexcessus, cum eius potentia et misericordia sint infinita. Ergo videtur quod praesumptio non sit peccatum.

Ссылаются нормы: Q21A2Obiectio2, assert-h20a4c7b450ece8d8b25f6c7512072cfc6eaa13beae3a008a0eefd8285da34464, assert-h309961a916e8d2d3ca7c26c67fda6ff579eb6862de554214a9d3713cc2005d06

la · official · sha256:84b640fc8d10e8b2f7da8768eb067cb380b47d9ff0f912432f5d95fb6e2b61a3LA

Praeterea, id quod est peccatum non excusat a peccato. Sed praesumptio excusat a peccato, dicit enim Magister, XXII dist. II Lib. Sent., quod Adam minus peccavit quia sub spe veniae peccavit, quod videtur ad praesumptionem pertinere. Ergo praesumptio non est peccatum.

Ссылаются нормы: Q21A2Obiectio3, assert-h2f1283fdfb593ff0051f875dbfecf57788a5a3c1847447113c2098be5b836a22, assert-hacef05fddb9845ec5f15a52dcd399a41e460cd159bcf1bd01eb32d713d858505

la · official · sha256:6c9330731e4642fa28aec35a472adaf80f302d22e52a18050225e21d9ce9949cLA

Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est circa desperationem, omnis motus appetitivus qui conformiter se habet ad intellectum falsum est secundum se malus et peccatum. Praesumptio autem est motus quidam appetitivus, quia importat quandam spem inordinatam. Habet autem se conformiter intellectui falso, sicut et desperatio, sicut enim falsum est quod Deus poenitentibus non indulgeat, vel quod peccantes ad poenitentiam non convertat, ita falsum est quod in peccato perseverantibus veniam concedat, et a bono opere cessantibus gloriam largiatur; cui existimationi conformiter se habet praesumptionis motus. Et ideo praesumptio est peccatum. Minus tamen quam desperatio, quanto magis proprium est Deo misereri et parcere quam punire, propter eius infinitam bonitatem. Illud enim secundum se Deo convenit, hoc autem propter nostra peccata.

Ссылаются нормы: Q21A2Respondeo, assert-h8feec7c88ba839fd8eb1dbb72a59f5a32c710154f4b7bb8cf2d9b707b54b5e33

la · official · sha256:684afa8cc187bdb302d45d55140ded897af826c863c85c0610dce52a8a95bed9LA

Sed contra est quod ponitur species peccati in spiritum sanctum.

Ссылаются нормы: assert-hd8947caf9e126129eade142df17c18f6d8a2d5292de982d305628881758f6fd4

la · official · sha256:0ee06b821b939e598f96a0dbf1431558f306f3e4b632540d46d3dcd033af2efdLA

Ad primum ergo dicendum quod sicut spes abusive dicitur de malo, proprie autem de bono, ita etiam praesumptio. Et secundum hunc modum inordinatio timoris praesumptio dicitur.

Ссылаются нормы: Q21A3Ad1, assert-h4ebc1ad34abd62fb952716b25e1d3810b8e10b5895f6cb023a8aa3ba7c66c084

la · official · sha256:47f5643a2406fd562c97a27692be353f1a6e444abe7fd794132703d2ee90401aLA

Ad secundum dicendum quod contraria sunt quae maxime distant in eodem genere. Praesumptio autem et spes important motum eiusdem generis, qui potest esse vel ordinatus vel inordinatus. Et ideo praesumptio directius contrariatur spei quam timori, nam spei contrariatur ratione propriae differentiae, sicut inordinatum ordinato; timori autem contrariatur ratione differentiae sui generis, scilicet motus spei.

Ссылаются нормы: Q21A3Ad2, assert-ha82e1760cbfd2b75e98dfce93e1a7a466a2fe2b94fbdd896eadf409d4fc8d16f

la · official · sha256:edcc1b532be94b08c49be4c7aabe9d4f9737f24364c359647307599100603ab6LA

Ad tertium dicendum quod quia praesumptio contrariatur timori contrarietate generis, virtuti autem spei contrarietate differentiae, ideo praesumptio excludit totaliter timorem etiam secundum genus, spem autem non excludit nisi ratione differentiae, excludendo eius ordinationem.

Ссылаются нормы: Q21A3Ad3, assert-hbfe5a949592a1d82123bd64340b38bff45011f766f6e1056b7268fa092f42988

la · official · sha256:9978fe8420093b4f54b1c58665ed6bb9005d24735db7e1ff8347f30762d81983LA

Ad tertium sic proceditur. Videtur quod praesumptio magis opponatur timori quam spei. Inordinatio enim timoris opponitur recto timori. Sed praesumptio videtur ad inordinationem timoris pertinere, dicitur enim Sap. XVII, semper praesumit saeva perturbata conscientia; et ibidem dicitur quod timor est praesumptionis adiutorium. Ergo praesumptio opponitur timori magis quam spei.

Ссылаются нормы: Q21A3Obiectio1, assert-h1ff1dde345b60d5939e33368dbead7fd73150655eec8602d6911482dc3cb22dd, assert-he04277c007672423f5782551a2c643e3e3d7f5ec3ba92ea25246aa95c482bd37

la · official · sha256:c9221c0e5803ae13b27c2661d9a7dbc8b0acc95f545f6b7ff15c1c27f60ae4a4LA

Praeterea, contraria sunt quae maxime distant. Sed praesumptio magis distat a timore quam a spe, quia praesumptio importat motum ad rem, sicut et spes; timor autem motum a re. Ergo praesumptio magis contrariatur timori quam spei.

Ссылаются нормы: Q21A3Obiectio2, assert-h393ad34f1d3d4e9fcb21ea255b3b261a78073bcaac5f8cb937a5b2cdabd6b7dc, assert-h814ddc38013ec499d6c5c1461a8d62d28b14e286d85f590e40d171c62a0dbc9c

la · official · sha256:844a7e6cf3e2fdaea20b08de0081e24c124807201785b9157aafc6c4d5e472beLA

Praeterea, praesumptio totaliter excludit timorem, non autem totaliter excludit spem, sed solum rectitudinem spei. Cum ergo opposita sint quae se interimunt, videtur quod praesumptio magis opponatur timori quam spei.

Ссылаются нормы: Q21A3Obiectio3, assert-h4351f260db2b9954c9d8289f2b97858939aa7b1fee36b9ea66455c7952216d1e

la · official · sha256:687be7df6ebe7c8cda50994c485a11a548d5f4af965d83982bbedd300a358c5fLA

Respondeo dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in IV contra Iulian., omnibus virtutibus non solum sunt vitia manifesta discretione contraria, sicut prudentiae temeritas, verum etiam vicina quodammodo, nec veritate, sed quadam specie fallente similia, sicut prudentiae astutia. Et hoc etiam philosophus dicit, in II Ethic., quod virtus maiorem convenientiam videtur habere cum uno oppositorum vitiorum quam cum alio, sicut temperantia cum insensibilitate et fortitudo cum audacia. Praesumptio igitur manifestam oppositionem videtur habere ad timorem, praecipue servilem, qui respicit poenam ex Dei iustitia provenientem, cuius remissionem praesumptio sperat. Sed secundum quandam falsam similitudinem magis contrariatur spei, quia importat quandam inordinatam spem de Deo. Et quia directius aliqua opponuntur quae sunt unius generis quam quae sunt generum diversorum (nam contraria sunt in eodem genere), ideo directius praesumptio opponitur spei quam timori, utrumque enim respicit idem obiectum cui innititur, sed spes ordinate, praesumptio inordinate.

Ссылаются нормы: Q21A3Respondeo, assert-h237fdd5c376c56807c40740902797b9d14d6cf629088ab755070ec04c95b612f

la · official · sha256:31033974ab6ffd4d6fe86b5596da978668b47720b25c33fb5d4aa184c49b5422LA

Sed contra est quod duo invicem opposita vitia contrariantur uni virtuti, sicut timiditas et audacia fortitudini. Sed peccatum praesumptionis contrariatur peccato desperationis, quod directe opponitur spei. Ergo videtur quod etiam praesumptio directius spei opponatur.

Ссылаются нормы: assert-hbeee535087e34bc4951df68e77aab671565aff66a7df977906f648c9db4b4587

la · official · sha256:ca6c4add224740c71e528a656ec8401d024b47fcf55838e283a5bb6de5df6e15LA

Et per hoc patet responsio ad obiecta.

Ссылаются нормы: Q21A4Ad1, Q21A4Ad2, Q21A4Ad3, assert-h3533e5b2824c4fa7f711c873f5eca4a7a8983b30f681abc51b7cc0d38a237028, assert-haeab3429e0919f43669a71f71f5e0fb4ee9a0c9ad3c1abfe94b05b36ed5d5d93, assert-hdd3d7262acab62fc05c9b077b3af31976394a6cb9feb4e24f859d034e6687b83

la · official · sha256:0c9968a6198860e09e5d6b23c2a9d33d694bab2f4ff3952b516cfde6e0d49cd3LA

Ad quartum sic proceditur. Videtur quod praesumptio non causetur ex inani gloria. Praesumptio enim maxime videtur inniti divinae misericordiae. Misericordia autem respicit miseriam, quae opponitur gloriae. Ergo praesumptio non oritur ex inani gloria.

Ссылаются нормы: Q21A4Obiectio1, assert-h83aa96e0539e1527b1d951f258f687f1b7be85df1d120a5522ab8e5cadc4af31

la · official · sha256:613610f7c5e39ed5bce67cd2dd2554d7d42763ff0993a0386ad95947a25e9fabLA

Praeterea, praesumptio opponitur desperationi. Sed desperatio oritur ex tristitia, ut dictum est. Cum igitur oppositorum oppositae sint causae, videtur quod oriatur ex delectatione. Et ita videtur quod oriatur ex vitiis carnalibus, quorum delectationes sunt vehementiores.

Ссылаются нормы: Q21A4Obiectio2, assert-h81ee45976f133c4aabce62b8bb0dd719c94fa431d79aebe5c3755e3f91a1f9fd, assert-he1fef65ca5c99da09c4d5ef18d64df299e6d56df05174550c208f1d5fc40cdfa

la · official · sha256:d8f43cbe509c05f4081b3b6f44014ed7e6952c72eeeceb2fdc9c917e38c0f40aLA

Praeterea, vitium praesumptionis consistit in hoc quod aliquis tendit in aliquod bonum quod non est possibile, quasi possibile. Sed quod aliquis aestimet possibile quod est impossibile, provenit ex ignorantia. Ergo praesumptio magis provenit ex ignorantia quam ex inani gloria.

Ссылаются нормы: Q21A4Obiectio3, assert-h0537fce8749219f489f9f38e7459c21a22e5db2f197483b0627fa422a366fc59, assert-h6a0e0fec199a502105565776114cc1ec89875719b3a4070a48887cbe5c5f6456

la · official · sha256:4b206823671743d96fdd1a4e7b86bc22cf64d9ee2b43cf66768b16d2641bbe0dLA

Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, duplex est praesumptio. Una quidem quae innititur propriae virtuti, attentans scilicet aliquid ut sibi possibile quod propriam virtutem excedit. Et talis praesumptio manifeste ex inani gloria procedit, ex hoc enim quod aliquis multam desiderat gloriam, sequitur quod attentet ad gloriam quaedam super vires suas. Et huiusmodi praecipue sunt nova, quae maiorem admirationem habent. Et ideo signanter Gregorius praesumptionem novitatum posuit filiam inanis gloriae. Alia vero est praesumptio quae innititur inordinate divinae misericordiae vel potentiae, per quam sperat se obtinere gloriam sine meritis et veniam sine poenitentia. Et talis praesumptio videtur oriri directe ex superbia, ac si ipse tanti se aestimet quod etiam eum peccantem Deus non puniat vel a gloria excludat.

Ссылаются нормы: Q21A4Respondeo, assert-h212ef887e15ef542e3c77a5d2ca14da87916ab0a8060816339159281046c05aa

la · official · sha256:f7a3f532e87ddb7db50344e6c9c199fbed38c225b6d97d1cce5c01c13b3988d3LA

Sed contra est quod Gregorius dicit, XXXI Moral., quod praesumptio novitatum est filia inanis gloriae.

Ссылаются нормы: assert-h84cff7a49b0f5f339460d6b4ac474edeebbf4582cbe45ace3572aec2b7476afc

la · official · sha256:969019526ccb776da2be3d0c3a149d12efeb55ce72c25f2d77f4402ea8383654LA

Deinde considerandum est de praesumptione. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, quid sit obiectum praesumptionis cui innititur. Secundo, utrum sit peccatum. Tertio, cui opponatur. Quarto, ex quo vitio oriatur.

la · official · sha256:f3f54818fa67bb6ec714b669c28eef2c3cea612c473fcf1a151b9d8de6ab2889LA

Ad primum ergo dicendum quod natura sufficienter inclinat ad sperandum bonum naturae humanae proportionatum. Sed ad sperandum supernaturale bonum oportuit hominem induci auctoritate legis divinae, partim quidem promissis, partim autem admonitionibus vel praeceptis. Et tamen ad ea etiam ad quae naturalis ratio inclinat, sicut sunt actus virtutum moralium, necessarium fuit praecepta legis divinae dari, propter maiorem firmitatem; et praecipue quia naturalis ratio hominis obtenebrata erat per concupiscentias peccati.

Ссылаются нормы: Q22A1Ad1, assert-hb1380f0fd8c87807211c3128512e0936b24ecabdcb568880ffd9a7841c7dd8be

la · official · sha256:030c2f13879692dc0be09805fe81ff04f0b6a818534b550e722b1531e34eb078LA

Ad secundum dicendum quod praecepta Decalogi pertinent ad primam legis lationem. Et ideo inter praecepta Decalogi non fuit dandum praeceptum aliquod de spe, sed suffecit per aliquas promissiones positas inducere ad spem, ut patet in primo et quarto praecepto.

Ссылаются нормы: Q22A1Ad2, assert-hee6f3af0b264ea1979d2fee32c97cffb9a39cc07ce1384cfac24c3597c8bfb90

la · official · sha256:fd3ede420376e0ee1bd25245c59f11c0a12e1e0933b7d258bfa42b388390394fLA

Ad tertium dicendum quod in illis ad quorum observationem homo tenetur ex ratione debiti, sufficit praeceptum affirmativum dari de eo quod faciendum est, in quibus prohibitiones eorum quae sunt vitanda intelliguntur. Sicut datur praeceptum de honoratione parentum, non autem prohibetur quod parentes dehonorentur, nisi per hoc quod dehonorantibus poena adhibetur in lege. Et quia debitum est ad humanam salutem ut speret homo de Deo, fuit ad hoc homo inducendus aliquo praedictorum modorum quasi affirmative, in quo intelligeretur prohibitio oppositi.

Ссылаются нормы: Q22A1Ad3, assert-hc9428b7ada65ce57c8a0b7732cf5c974685988cc1ffc9b1da48dc48cdf048f55

la · official · sha256:21847f2a22974e24866ca0a6570cb2e5957be17f0a97165c2cf413e18578a143LA

Ad primum sic proceditur. Videtur quod nullum praeceptum sit dandum pertinens ad virtutem spei. Quod enim potest sufficienter fieri per unum, non oportet quod ad id aliquid aliud inducatur. Sed ad sperandum bonum sufficienter homo inducitur ex ipsa naturali inclinatione. Ergo non oportet quod ad hoc inducatur homo per legis praeceptum.

Ссылаются нормы: Q22A1Obiectio1, assert-hdf46d9ac186a2d3a9128c9283b851ec7a78ab67b5c07157f46cbdcbb82a5dee4, assert-hf25af0febfe048457e85dadb188c98d9f25944e6fde287e7d77d1c4b76916798

la · official · sha256:eca9395760d38cc4928d45c49b58cd770c957f708d4010da154c4f002da56d1aLA

Praeterea, cum praecepta dentur de actibus virtutum, principalia praecepta debent dari de actibus principalium virtutum. Sed inter omnes virtutes principaliores sunt tres virtutes theologicae, scilicet spes, fides et caritas. Cum igitur principalia legis praecepta sint praecepta Decalogi, ad quae omnia alia reducuntur, ut supra habitum est; videtur quod, si de spe daretur aliquod praeceptum, quod deberet inter praecepta Decalogi contineri. Non autem continetur. Ergo videtur quod nullum praeceptum in lege debeat dari de actu spei.

Ссылаются нормы: Q22A1Obiectio2, assert-h1246ec377a88ae89dc3816060ffd22c6ed3981ddc2db57659287b3c65dedc3cc, assert-hcdb9f74a37e1f9cc7799f8e60d48950041feaa51f8ce77ca332f37023d914ea6

la · official · sha256:03ff532616d808eb5aae3f5efcdb7d88711b3dd4a3c89a244fce88778e9fe66bLA

Praeterea, eiusdem rationis est praecipere actum virtutis et prohibere actum vitii oppositi. Sed non invenitur aliquod praeceptum datum per quod prohibeatur desperatio, quae est opposita spei. Ergo videtur quod nec de spe conveniat aliquod praeceptum dari.

Ссылаются нормы: Q22A1Obiectio3, assert-h5d3e0775481f2742dd16e9db38f9fe6ac6d023c3ca586c3dae96d1329ccce5fa, assert-hef5b6bf9de202ad2b41629f61bb402274c9b78277e1736ebc89116091ce47e0d

la · official · sha256:8f2cec21dae2b57305b6cf616ebca793f83741851983e31c4488ea7b4dd7a3bdLA

Respondeo dicendum quod praeceptorum quae in sacra Scriptura inveniuntur quaedam sunt de substantia legis; quaedam vero sunt praeambula ad legem. Praeambula quidem sunt ad legem illa quibus non existentibus lex locum habere non potest. Huiusmodi autem sunt praecepta de actu fidei et de actu spei, quia per actum fidei mens hominis inclinatur ut recognoscat auctorem legis talem cui se subdere debeat; per spem vero praemii homo inducitur ad observantiam praeceptorum. Praecepta vero de substantia legis sunt quae homini iam subiecto et ad obediendum parato imponuntur, pertinentia ad rectitudinem vitae. Et ideo huiusmodi praecepta statim in ipsa legis latione proponuntur per modum praeceptorum. Spei vero et fidei praecepta non erant proponenda per modum praeceptorum, quia nisi homo iam crederet et speraret, frustra ei lex proponeretur. Sed sicut praeceptum fidei proponendum fuit per modum denuntiationis vel commemorationis, ut supra dictum est; ita etiam praeceptum spei in prima legis latione proponendum fuit per modum promissionis, qui enim obedientibus praemia promittit, ex hoc ipso incitat ad spem. Unde omnia promissa quae in lege continentur sunt spei excitativa. Sed quia, lege iam posita, pertinet ad sapientes viros ut non solum inducant homines ad observantiam praeceptorum, sed etiam multo magis ad conservandum legis fundamentum; ideo post primam legis lationem in sacra Scriptura multipliciter inducuntur homines ad sperandum, etiam per modum admonitionis vel praecepti, et non solum per modum promissionis, sicut in lege, sicut patet in Psalm., sperate in eo omnes congregationes populi, et in multis aliis Scripturae locis.

Ссылаются нормы: Q22A1Respondeo, assert-ha8952bda9ca76131ab957c6ad274c15369622daba43c128b5f0d4c7f9a6ad0d0

la · official · sha256:44ebd9320a084e21fffcce9a1c9dd1a7e04a3892f8249ea0db9a6486b0db69e1LA

Sed contra est quod Augustinus dicit, super illud Ioan. XV, hoc est praeceptum meum, ut diligatis invicem, de fide nobis quam multa mandata sunt; quam multa de spe. Ergo de spe convenit aliqua praecepta dari.

Ссылаются нормы: assert-hc5b549e227999c1b5086578c424a094783ca409ba962aa615c7e2ad04c825ad5

la · official · sha256:5db3b41a47ebf1e43fdf68ee61e6d1613ee5c79a9d36c1e3feb7dc9b10ea89e1LA

Ad primum ergo dicendum quod timor filialis est quoddam praeambulum ad legem non sicut extrinsecum aliquid, sed sicut principium legis, sicut etiam dilectio. Et ideo de utroque dantur praecepta, quae sunt quasi quaedam principia communia totius legis.

Ссылаются нормы: Q22A2Ad1, assert-h469bcc9136e258918b1e9ca967ebfc0396fc37cf9237658562e584fc368f30fe

la · official · sha256:69ad400d12f2ab3566ee561070a84bd47e938bf521bc8941f29972fe0655b3b8LA

Ad secundum dicendum quod ex amore sequitur timor filialis, sicut etiam et alia bona opera quae ex caritate fiunt. Et ideo sicut post praeceptum caritatis dantur praecepta de aliis actibus virtutum, ita etiam simul dantur praecepta de timore et amore caritatis. Sicut etiam in scientiis demonstrativis non sufficit ponere principia prima, nisi etiam ponantur conclusiones quae ex his sequuntur vel proxime vel remote.

Ссылаются нормы: Q22A2Ad2, assert-hdee9986ca136128d2b3aa99874a46aa94423fa0a50f93ff2b7d7c49a1c9fa458

la · official · sha256:46580a391a801b739d33df6384119a19f6301ba2ac33532e6a303617f7f5d376LA

Ad tertium dicendum quod inductio ad timorem sufficit ad excludendum praesumptionem, sicut etiam inductio ad spem sufficit ad excludendum desperationem, ut dictum est.

Ссылаются нормы: Q22A2Ad3, assert-h5e5e29b2a459c5c80e2c2bf0a317e74aab304fd14cab79550b45cfd7226ed1c1

la · official · sha256:7a190e113aaf675de3126ce3b8616a932644cf92e7701db303a3871058a5dab5LA

Ad secundum sic proceditur. Videtur quod de timore non fuerit dandum aliquod praeceptum in lege. Timor enim Dei est de his quae sunt praeambula ad legem, cum sit initium sapientiae. Sed ea quae sunt praeambula ad legem non cadunt sub praeceptis legis. Ergo de timore non est dandum aliquod praeceptum legis.

Ссылаются нормы: Q22A2Obiectio1, assert-h22defe10c6b28f6060ddf12b7721f49af34efe71584eaaec2c49937fbbac4079, assert-h8144b1dd10e4fd19899538750284c27fed4abcf6dda9ce20d7ed7460088a4498

la · official · sha256:a8e6247c042b62b5a63db03b96eef9d90ff5aab1e44131b8575972b5701a25c7LA

Praeterea, posita causa ponitur effectus. Sed amor est causa timoris, omnis enim timor ex aliquo amore procedit, ut Augustinus dicit, in libro octoginta trium quaest. Ergo, posito praecepto de amore, superfluum fuisset praecipere timorem.

Ссылаются нормы: Q22A2Obiectio2, assert-h14773f7e38853ed99abffcdb9c8e9b77eb883287efb972fac2857cf3a8d439cb, assert-h5fac7163fead5ec74ac8dc3f60fffca501cb9698d85e6e737e1537ddbe1c0476

la · official · sha256:c30d75bf535602b717a9f2c1131e6c02b21c252e95426dc9496bdd88bcfd65a0LA

Praeterea, timori aliquo modo opponitur praesumptio. Sed nulla prohibitio invenitur in lege de praesumptione data. Ergo videtur quod nec de timore aliquod praeceptum dari debuerit.

Ссылаются нормы: Q22A2Obiectio3, assert-hb28dee1df3f164defa6decdbb7777788167cd039975c7106bf77f816d14fabd2, assert-hdfa6b7eac3a1fc99a9ffda9e5a57f70ea98e7536bd1098a6b4851a6a963197d0

la · official · sha256:d8d9d3fccfe26381ac3ba4c5118e9fdd441f20d750edfc2a97f2bfc5325d0eaeLA

Respondeo dicendum quod duplex est timor, scilicet servilis et filialis. Sicut autem aliquis inducitur ad observantiam praeceptorum legis per spem praemiorum, ita etiam inducitur ad legis observantiam per timorem poenarum, qui est timor servilis. Et ideo sicut, secundum praedicta, in ipsa legis latione non fuit praeceptum dandum de actu spei, sed ad hoc fuerunt homines inducendi per promissa; ita nec de timore qui respicit poenam fuit praeceptum dandum per modum praecepti, sed ad hoc fuerunt homines inducendi per comminationem poenarum. Quod fuit factum et in ipsis praeceptis Decalogi, et postmodum consequenter in secundariis legis praeceptis. Sed sicut sapientes et prophetae consequenter, intendentes homines stabilire in obedientia legis, documenta tradiderunt de spe per modum admonitionis vel praecepti, ita etiam et de timore. Sed timor filialis, qui reverentiam exhibet Deo, est quasi quoddam genus ad dilectionem Dei, et principium quoddam omnium eorum quae in Dei reverentiam observantur. Et ideo de timore filiali dantur praecepta in lege sicut et de dilectione, quia utrumque est praeambulum ad exteriores actus qui praecipiuntur in lege, ad quos pertinent praecepta Decalogi. Et ideo in auctoritate legis inducta requiritur ab homine timor, et ut ambulet in viis Dei colendo ipsum, et ut diligat ipsum.

Ссылаются нормы: Q22A2Respondeo, assert-h4f298628e2cce806e3ec80c59ca7c638803f9c0750d701b3dd616d077b083484

la · official · sha256:2c60502c516684a00724b39621e4ed25c1515dd5a50e012dc153b9b0cc40a412LA

Sed contra est quod dicitur Deut. X, et nunc, Israel, quid dominus Deus tuus petit a te, nisi ut timeas dominum Deum tuum? Sed illud a nobis requirit quod nobis praecipit observandum. Ergo sub praecepto cadit quod aliquis timeat Deum.

Ссылаются нормы: assert-h002ace259989063c7d9eafb2aaefde1209c8a8bae8709cfc62e83e4cc3e7043c

la · official · sha256:3d0e344c5bb595233180eebe10c0fd7cd08e1b70a9ef7680d3e8dac4c9016ffcLA

Deinde considerandum est de praeceptis pertinentibus ad spem et timorem. Et circa hoc quaeruntur duo. Primo, de praeceptis pertinentibus ad spem. Secundo, de praeceptis pertinentibus ad timorem.