Sancti Thomae de Aquino, Summa theologiae II-II, quaestiones 23-46

la · official · sha256:cb68144f8d81a00ebfef4dcceb42add3d1e853dff77a84d722548e9ab30245b0LA

Ad primum ergo dicendum quod duplex est hominis vita. Una quidem exterior secundum naturam sensibilem et corporalem, et secundum hanc vitam non est nobis communicatio vel conversatio cum Deo et Angelis. Alia autem est vita hominis spiritualis secundum mentem. Et secundum hanc vitam est nobis conversatio et cum Deo et cum Angelis. In praesenti quidem statu imperfecte, unde dicitur Philipp. III, nostra conversatio in caelis est. Sed ista conversatio perficietur in patria, quando servi eius servient Deo et videbunt faciem eius, ut dicitur Apoc. ult. Et ideo hic est caritas imperfecta, sed perficietur in patria.

Ссылаются нормы: Q23A1Ad1, assert-h3ccf426fe46438592e74084b014cf2475b11dad3ac82b6173dfa15b7959d27a9

la · official · sha256:62b8dfea49c84e04bd75991f99974f9b85f6bd98df3842a6865a2d12c4f7bf0fLA

Ad secundum dicendum quod amicitia se extendit ad aliquem dupliciter. Uno modo, respectu sui ipsius, et sic amicitia nunquam est nisi ad amicum. Alio modo se extendit ad aliquem respectu alterius personae, sicut, si aliquis habet amicitiam ad aliquem hominem, ratione eius diligit omnes ad illum hominem pertinentes, sive filios sive servos sive qualitercumque ei attinentes. Et tanta potest esse dilectio amici quod propter amicum amantur hi qui ad ipsum pertinent etiam si nos offendant vel odiant. Et hoc modo amicitia caritatis se extendit etiam ad inimicos, quos diligimus ex caritate in ordine ad Deum, ad quem principaliter habetur amicitia caritatis.

Ссылаются нормы: Q23A1Ad2, assert-h75dbed0cbee3009a12f6d12634f6975f1ff846b1236889b73d06bd516b4edbfe

la · official · sha256:2f949f8555c5c6417041496b42c06de10e76173cc8baa71e391b365d843f25a0LA

Ad tertium dicendum quod amicitia honesti non habetur nisi ad virtuosum sicut ad principalem personam, sed eius intuitu diliguntur ad eum attinentes etiam si non sint virtuosi. Et hoc modo caritas, quae maxime est amicitia honesti, se extendit ad peccatores, quos ex caritate diligimus propter Deum.

Ссылаются нормы: Q23A1Ad3, assert-h64cdba39c338f4ec1b2a42b7565fc7f6afc7fd7704d45dfd3a543681ec9f090b

la · official · sha256:c9d3d64f355801772748c67910ad2ead0656a334e8394dc03fabe887ee98a11bLA

Ad primum sic proceditur. Videtur quod caritas non sit amicitia. Nihil enim est ita proprium amicitiae sicut convivere amico; ut philosophus dicit, in VIII Ethic. Sed caritas est hominis ad Deum et ad Angelos, quorum non est cum hominibus conversatio, ut dicitur Dan. II. Ergo caritas non est amicitia.

Ссылаются нормы: Q23A1Obiectio1, assert-h030d4244887d50a2001eba4387171cd991f1762fa3218181cac0c8679da4fdbe, assert-h36292dd2d31a64df83fc6db796a2bed9dd0cf5dbc89c2354179d07f165279256

la · official · sha256:a75b4166f564251c9e67bda53497effcddc062ee75c4b0873032826153f49a3eLA

Praeterea, amicitia non est sine reamatione, ut dicitur in VIII Ethic. Sed caritas habetur etiam ad inimicos, secundum illud Matth. V, diligite inimicos vestros. Ergo caritas non est amicitia.

Ссылаются нормы: Q23A1Obiectio2, assert-h829bfe537c8f87dabd385bacc60614bdcc9c61eeabf30d0b790a985a634caf19, assert-hb5be780b749681e12af4b8317e4111650781a9caa27fd034588b70eb66aa81b8

la · official · sha256:ff4acca2cafe0d3539cae38af925ed07190df9ef0ce581458b5aca16645bb832LA

Praeterea, amicitiae tres sunt species, secundum philosophum, in VIII Ethic., scilicet amicitia delectabilis, utilis et honesti. Sed caritas non est amicitia utilis aut delectabilis, dicit enim Hieronymus, in Epist. ad Paulinum, quae ponitur in principio Bibliae, illa est vera necessitudo, et Christi glutino copulata, quam non utilitas rei familiaris, non praesentia tantum corporum, non subdola et palpans adulatio, sed Dei timor et divinarum Scripturarum studia conciliant. Similiter etiam non est amicitia honesti, quia caritate diligimus etiam peccatores; amicitia vero honesti non est nisi ad virtuosos, ut dicitur in VIII Ethic. Ergo caritas non est amicitia.

Ссылаются нормы: Q23A1Obiectio3, assert-h4576249b460e888f07d38c9425fddd163f830f27d82968dd526390827469cbbe, assert-h78b5b43e488f0965d0969015206770f257d4708680c10edc710aca4f4da68017

la · official · sha256:5d6a9feaff9a926d4144c404fd97e653c5a8db0d5d044dad54295247b79c045aLA

Respondeo dicendum quod, secundum philosophum, in VIII Ethic., non quilibet amor habet rationem amicitiae, sed amor qui est cum benevolentia, quando scilicet sic amamus aliquem ut ei bonum velimus. Si autem rebus amatis non bonum velimus, sed ipsum eorum bonum velimus nobis, sicut dicimur amare vinum aut equum aut aliquid huiusmodi, non est amor amicitiae, sed cuiusdam concupiscentiae, ridiculum enim est dicere quod aliquis habeat amicitiam ad vinum vel ad equum. Sed nec benevolentia sufficit ad rationem amicitiae, sed requiritur quaedam mutua amatio, quia amicus est amico amicus. Talis autem mutua benevolentia fundatur super aliqua communicatione. Cum igitur sit aliqua communicatio hominis ad Deum secundum quod nobis suam beatitudinem communicat, super hac communicatione oportet aliquam amicitiam fundari. De qua quidem communicatione dicitur I ad Cor. I, fidelis Deus, per quem vocati estis in societatem filii eius. Amor autem super hac communicatione fundatus est caritas. Unde manifestum est quod caritas amicitia quaedam est hominis ad Deum.

Ссылаются нормы: CharityIsFriendship, Q23A1Respondeo, assert-h74cab64c4775f5ee76ec3d5191c0ae98a08bfa6b4e3137382e53e76aec14d79b

la · official · sha256:094e9e530a6e76ec32e88f1fec802c0fbf63fe1da94965184ed317a69e9bc20fLA

Sed contra est quod Ioan. XV dicitur, iam non dicam vos servos, sed amicos meos. Sed hoc non dicebatur eis nisi ratione caritatis. Ergo caritas est amicitia.

Ссылаются нормы: assert-h14c99f7b4ee1a95dee3e10c159bc58afabdeabfe66ed49b03e0e642b3f4c6f56

la · official · sha256:5cd67372421e08210e6a712e5ef52d1feb50169686ae5027f7221dee93e6e150LA

Ad primum ergo dicendum quod ipsa essentia divina caritas est, sicut et sapientia est, et sicut bonitas est. Unde sicut dicimur boni bonitate quae Deus est, et sapientes sapientia quae Deus est, quia bonitas qua formaliter boni sumus est participatio quaedam divinae bonitatis, et sapientia qua formaliter sapientes sumus est participatio quaedam divinae sapientiae; ita etiam caritas qua formaliter diligimus proximum est quaedam participatio divinae caritatis. Hic enim modus loquendi consuetus est apud Platonicos, quorum doctrinis Augustinus fuit imbutus. Quod quidam non advertentes ex verbis eius sumpserunt occasionem errandi.

Ссылаются нормы: Q23A2Ad1, assert-ha4ee9ee4b36a047cc1d611639dabb1b5f3b029cb695d4ac0b13af00ca754e170

la · official · sha256:6c47f1334001d7d195eeaea0197082979a2a3ea15bdd69437851fbad2a6ad7b9LA

Ad secundum dicendum quod Deus est vita effective et animae per caritatem et corporis per animam, sed formaliter caritas est vita animae, sicut et anima corporis. Unde per hoc potest concludi quod, sicut anima immediate unitur corpori, ita caritas animae.

Ссылаются нормы: Q23A2Ad2, assert-h0d4c5fcc91cccd90af4c8b381c2b95ce9ef02290ea6659d3454029dfd6f76aed

la · official · sha256:ee79f9bee8e75217528439c8c7a620af7d6cdf17b8be69cf4196db0236fd5af0LA

Ad tertium dicendum quod caritas operatur formaliter. Efficacia autem formae est secundum virtutem agentis qui inducit formam. Et ideo quod caritas non est vanitas, sed facit effectum infinitum dum coniungit animam Deo iustificando ipsam, hoc demonstrat infinitatem virtutis divinae, quae est caritatis auctor.

Ссылаются нормы: Q23A2Ad3, assert-hf7ef5843792a36fecb77e3f12d64c05025a2fd3456135b56225626f3acb600ed

la · official · sha256:45fc3041d0622eb8cf494fbd3e586ee26b925cba8e0ca56eb911eb79196adf32LA

Ad secundum sic proceditur. Videtur quod caritas non sit aliquid creatum in anima. Dicit enim Augustinus, in VIII de Trin., qui proximum diligit, consequens est ut ipsam dilectionem diligat. Deus autem dilectio est. Consequens est ergo ut praecipue Deum diligat. Et in XV de Trin. dicit, ita dictum est, Deus caritas est, sicut dictum est, Deus spiritus est. Ergo caritas non est aliquid creatum in anima, sed est ipse Deus.

Ссылаются нормы: Q23A2Obiectio1, assert-h7c620bc3614fe07e738365ae819701e3be36ea0b7d401b93d73e4df38cb92800

la · official · sha256:8ef67f8590837dabdece4d66ecb8d1a859414584c55ada1e4d494b732ca2ef20LA

Praeterea, Deus est spiritualiter vita animae, sicut anima vita corporis, secundum illud Deut. XXX, ipse est vita tua. Sed anima vivificat corpus per seipsam. Ergo Deus vivificat animam per seipsum. Vivificat autem eam per caritatem, secundum illud I Ioan. III, nos scimus quoniam translati sumus de morte ad vitam, quoniam diligimus fratres. Ergo Deus est ipsa caritas.

Ссылаются нормы: Q23A2Obiectio2, assert-h373887dc1cfc0b783494f8a56835a7fda3b1a640218bd73519c5427d297f722a, assert-h3ba74e5f7e8b4a387fd9a473d95ff23356b22e5dfda2ef346c15d93b555a480d, assert-hbec10f9f64b6d8e70696a5b9a5f02bb1eaf395d28fcd4ede7581e127c345a85b

la · official · sha256:a6ff8729b9e915ff7053b1999fb9a38ff7fddf636e75f09b043a0bdfaa0b1eadLA

Praeterea, nihil creatum est infinitae virtutis, sed magis omnis creatura est vanitas. Caritas autem non est vanitas, sed magis vanitati repugnat, et est infinitae virtutis, quia animam hominis ad bonum infinitum perducit. Ergo caritas non est aliquid creatum in anima.

Ссылаются нормы: Q23A2Obiectio3, assert-h41192cf8bdbe4fc5fb94d4546960f62ae9b007d70f5b2cce7849807511298184

la · official · sha256:692630be0b6d65f165d200e7543cbdcf045f5857bcf331d1583bed3392266391LA

Respondeo dicendum quod Magister perscrutatur hanc quaestionem in XVII dist. I Lib. Sent., et ponit quod caritas non est aliquid creatum in anima, sed est ipse spiritus sanctus mentem inhabitans. Nec est sua intentio quod iste motus dilectionis quo Deum diligimus sit ipse spiritus sanctus, sed quod iste motus dilectionis est a spiritu sancto non mediante aliquo habitu, sicut a spiritu sancto sunt alii actus virtuosi mediantibus habitibus aliarum virtutum, puta habitu spei aut fidei aut alicuius alterius virtutis. Et hoc dicebat propter excellentiam caritatis. Sed si quis recte consideret, hoc magis redundat in caritatis detrimentum. Non enim motus caritatis ita procedit a spiritu sancto movente humanam mentem quod humana mens sit mota tantum et nullo modo sit principium huius motus, sicut cum aliquod corpus movetur ab aliquo exteriori movente. Hoc enim est contra rationem voluntarii, cuius oportet principium in ipso esse, sicut supra dictum est. Unde sequeretur quod diligere non esset voluntarium. Quod implicat contradictionem, cum amor de sui ratione importet quod sit actus voluntatis. Similiter etiam non potest dici quod sic moveat spiritus sanctus voluntatem ad actum diligendi sicut movetur instrumentum quod, etsi sit principium actus, non tamen est in ipso agere vel non agere. Sic enim etiam tolleretur ratio voluntarii, et excluderetur ratio meriti, cum tamen supra habitum sit quod dilectio caritatis est radix merendi. Sed oportet quod sic voluntas moveatur a spiritu sancto ad diligendum quod etiam ipsa sit efficiens hunc actum. Nullus autem actus perfecte producitur ab aliqua potentia activa nisi sit ei connaturalis per aliquam formam quae sit principium actionis. Unde Deus, qui omnia movet ad debitos fines, singulis rebus indidit formas per quas inclinantur ad fines sibi praestitutos a Deo, et secundum hoc disponit omnia suaviter, ut dicitur Sap. VIII. Manifestum est autem quod actus caritatis excedit naturam potentiae voluntatis. Nisi ergo aliqua forma superadderetur naturali potentiae per quam inclinaretur ad dilectionis actum, secundum hoc esset actus iste imperfectior actibus naturalibus et actibus aliarum virtutum, nec esset facilis et delectabilis. Quod patet esse falsum, quia nulla virtus habet tantam inclinationem ad suum actum sicut caritas, nec aliqua ita delectabiliter operatur. Unde maxime necesse est quod ad actum caritatis existat in nobis aliqua habitualis forma superaddita potentiae naturali, inclinans ipsam ad caritatis actum, et faciens eam prompte et delectabiliter operari.

Ссылаются нормы: Q23A2Respondeo, assert-hf57f6892f800a10d47f884db2e794220c35b0fb12adba257e6a5db5c03e5d4ba

la · official · sha256:39ac41d916e497c6d69bb492d7abca66706ea42c66bb94e6c311b99c8da1b0dcLA

Sed contra est quod Augustinus dicit, in III de Doct. Christ., caritatem voco motum animi ad fruendum Deo propter ipsum. Sed motus animi est aliquid creatum in anima. Ergo et caritas est aliquid creatum in anima.

Ссылаются нормы: assert-h6ae1df66b07479accb5eb812833a51f9cd80ac0ed580cab4fe2a7c961be1575b

la · official · sha256:7833dbb59f8515a93db98913460b78a8871b12b0b27469d4e062f4613b536507LA

Ad primum ergo dicendum quod philosophus in VIII Ethic. non negat amicitiam esse virtutem, sed dicit quod est virtus vel cum virtute. Posset enim dici quod est virtus moralis circa operationes quae sunt ad alium, sub alia tamen ratione quam iustitia. Nam iustitia est circa operationes quae sunt ad alium sub ratione debiti legalis, amicitia autem sub ratione cuiusdam debiti amicabilis et moralis, vel magis sub ratione beneficii gratuiti, ut patet per philosophum, in VIII Ethic. Potest tamen dici quod non est virtus per se ab aliis distincta. Non enim habet rationem laudabilis et honesti nisi ex obiecto, secundum scilicet quod fundatur super honestate virtutum, quod patet ex hoc quod non quaelibet amicitia habet rationem laudabilis et honesti, sicut patet in amicitia delectabilis et utilis. Unde amicitia virtuosa magis est aliquid consequens ad virtutes quam sit virtus. Nec est simile de caritate, quae non fundatur principaliter super virtute humana, sed super bonitate divina.

Ссылаются нормы: Q23A3Ad1, assert-h6bad437e0687e94f63a22a3beb4c6203fe45783a2181695308c48235389a02be

la · official · sha256:9b42dfd0a8819a60dd9b989d743be6fc29fd93a867f04b627739765f2648f8dcLA

Ad secundum dicendum quod eiusdem virtutis est diligere aliquem et gaudere de illo, nam gaudium amorem consequitur, ut supra habitum est, cum de passionibus ageretur. Et ideo magis ponitur virtus amor quam gaudium, quod est amoris effectus. Ultimum autem quod ponitur in ratione virtutis non importat ordinem effectus, sed magis ordinem superexcessus cuiusdam, sicut centum librae excedunt sexaginta.

Ссылаются нормы: Q23A3Ad2, assert-hac4feace3cb6ff18217b08dd1ebb57bc4dbb4eac8f609b74a6979ef5937cedf1

la · official · sha256:627ba268ceabaff7691b32bab2d20070e2e2d44b189a078069da7da4a6218ddeLA

Ad tertium dicendum quod omne accidens secundum suum esse est inferius substantia, quia substantia est ens per se, accidens autem in alio. Sed secundum rationem suae speciei, accidens quidem quod causatur ex principiis subiecti est indignius subiecto, sicut effectus causa. Accidens autem quod causatur ex participatione alicuius superioris naturae est dignius subiecto, inquantum est similitudo superioris naturae, sicut lux diaphano. Et hoc modo caritas est dignior anima, inquantum est participatio quaedam spiritus sancti.

Ссылаются нормы: Q23A3Ad3, assert-hf7338120693aa93eda774ebeac7305e0d6422e89fa90d2d80653f2aba644570b

la · official · sha256:295eba3f935aefe02104b0a6ac2d440fe92195d7dcf486ff59ea8f59347f9837LA

Ad tertium sic proceditur. Videtur quod caritas non sit virtus. Caritas enim est amicitia quaedam. Sed amicitia a philosophis non ponitur virtus, ut in libro Ethic. patet, neque enim connumeratur inter virtutes morales neque inter intellectuales. Ergo etiam neque caritas est virtus.

Ссылаются нормы: Q23A3Obiectio1, assert-h40fd1a686807f033c0d5b5fb72821b5c714979cf0f3c3446591bba530b7154b3, assert-hb9a1d07a77924f67ffabb2d22410f4760f09c96ecea6efe8bfcd68b9f5421688

la · official · sha256:082bf9d12d133208d8d8d1c86e54ec09364e6be12a9018e13c46375f4d9d9547LA

Praeterea, virtus est ultimum potentiae, ut dicitur in I de caelo. Sed caritas non est ultimum; sed magis gaudium et pax. Ergo videtur quod caritas non sit virtus; sed magis gaudium et pax.

Ссылаются нормы: Q23A3Obiectio2, assert-hb18f8b3b4154e1aa9bce426b9d092fd736261750c54ebd452fa7483804c0047c, assert-hd0e446613d748095ee37216bd7b597549c15c3757db5ebafd8b9268a1f1c05c3

la · official · sha256:d2b22a1b155fe3f2413bb8911776f984349d9a12f6642e61bf2dbb5159e4e589LA

Praeterea, omnis virtus est quidam habitus accidentalis. Sed caritas non est habitus accidentalis, cum sit nobilior ipsa anima; nullum autem accidens est nobilius subiecto. Ergo caritas non est virtus.

Ссылаются нормы: Q23A3Obiectio3, assert-h6296f4bd0e5b37f9f6444328feba478934cc1aa8d17f3b6717881436fe2b2551, assert-h83744b452268a9c406b32e6a33c87d0bc4781bd1c052a3a5ba066f1c90ea79d6

la · official · sha256:41f8f2d888b8b0e450e4d4e2b677a5667babbaff42f90b5295963bf382eeb7f8LA

Respondeo dicendum quod humani actus bonitatem habent secundum quod regulantur debita regula et mensura, et ideo humana virtus, quae est principium omnium bonorum actuum hominis, consistit in attingendo regulam humanorum actuum. Quae quidem est duplex, ut supra dictum est, scilicet humana ratio, et ipse Deus. Unde sicut virtus moralis definitur per hoc quod est secundum rationem rectam, ut patet in II Ethic., ita etiam attingere Deum constituit rationem virtutis, sicut etiam supra dictum est de fide et spe. Unde, cum caritas attingit Deum, quia coniungit nos Deo, ut patet per auctoritatem Augustini inductam; consequens est caritatem esse virtutem.

Ссылаются нормы: Q23A3Respondeo, assert-h1157556cc1f6f756cbd5c26e6f8577e7e7d0a2c0702a99d10eb62fdf83a62219

la · official · sha256:dc6fb217e25c33a80106e0a2a696367f4e421e0a0cae17be7d742a39f5fe5cf2LA

Sed contra est quod Augustinus dicit, in libro de moribus Eccles., caritas est virtus quae, cum nostra rectissima affectio est, coniungit nos Deo, qua eum diligimus.

Ссылаются нормы: assert-h7fa5ae2a24bac004c998c889daf1982d9b7f557691c8db1d82eec5f1f2615d85

la · official · sha256:ad1a8a9548df429cbfd6cde57eb2c17b70656fbabce10aee59f829144f02f70dLA

Ad primum ergo dicendum quod caritas ponitur in definitione omnis virtutis, non quia sit essentialiter omnis virtus, sed quia ab ea dependent aliqualiter omnes virtutes, ut infra dicetur. Sicut etiam prudentia ponitur in definitione virtutum moralium, ut patet in II et VI Ethic., eo quod virtutes morales dependent a prudentia.

Ссылаются нормы: Q23A4Ad1, assert-h4e31360255fc49a60a1df8bb23ec3e92b289520ff7a58b4634ed8a6e4d776567

la · official · sha256:139b03ddc301d9daddc14b2c344caed2b0f60364c6f4d8488e868da80ca77c18LA

Ad secundum dicendum quod virtus vel ars ad quam pertinet finis ultimus, imperat virtutibus vel artibus ad quas pertinent alii fines secundarii, sicut militaris imperat equestri, ut dicitur in I Ethic. Et ideo, quia caritas habet pro obiecto ultimum finem humanae vitae, scilicet beatitudinem aeternam, ideo extendit se ad actus totius humanae vitae per modum imperii, non quasi immediate eliciens omnes actus virtutum.

Ссылаются нормы: Q23A4Ad2, assert-hd609c83e608377f1cdbcc8bf3004e2640db5891bd7a3cb22518a113a5711eb1f

la · official · sha256:9b6c3d8a76fe8072bbb61ab9f3af73d4ab3a30f600f53ceb9efe5162bfe9195dLA

Ad tertium dicendum quod praeceptum de diligendo dicitur esse iussio generalis, quia ad hoc reducuntur omnia alia praecepta sicut ad finem, secundum illud I ad Tim. I, finis praecepti caritas est.

Ссылаются нормы: Q23A4Ad3, assert-hc62109d65c7a9587c84a46fd8ed04301f74efe60b7b3e858ff0580ebc4749f81

la · official · sha256:f71e52d49d09d9dc2f5012c6c547e84670ac62afd3264a44985615dab2fedec4LA

Ad quartum sic proceditur. Videtur quod caritas non sit virtus specialis. Dicit enim Hieronymus, ut breviter omnem virtutis definitionem complectar, virtus est caritas, qua diligitur Deus et proximus. Et Augustinus dicit, in libro de moribus Eccles., quod virtus est ordo amoris. Sed nulla virtus specialis ponitur in definitione virtutis communis. Ergo caritas non est specialis virtus.

Ссылаются нормы: Q23A4Obiectio1, assert-h2dfd3a10538aee5fc3be8f435ca1898834eaf75e6ae29830459485ff3cbb7905, assert-had51e9ec7b38c3c3e5751d793abfa8816d8cc82bab68bdde06ec8300a053000f

la · official · sha256:75faf4c353f2e7424c41ab1c00ca3b5c7980bc9f81b105aa56d979aec0dce981LA

Praeterea, illud quod se extendit ad opera omnium virtutum non potest esse specialis virtus. Sed caritas se extendit ad opera omnium virtutum, secundum illud I ad Cor. XIII, caritas patiens est, benigna est, et cetera. Extendit etiam se ad omnia opera humana, secundum illud I ad Cor. ult., omnia opera vestra in caritate fiant. Ergo caritas non est specialis virtus.

Ссылаются нормы: Q23A4Obiectio2, assert-h0614219f2ee77550f3309e93db758d428f3d4cc0aefdf3055fd9437fc71850a1, assert-h43fc529c108237e7debc13c81544c2fb666385b850bb7a056bf4f4250b25b31d

la · official · sha256:aa92898c0f3a9e3357ff687e6a5aeeb4ec3c50fa2c5819d6528c30e49ea01224LA

Praeterea, praecepta legis respondent actibus virtutum. Sed Augustinus, in libro de Perfect. Hum. Iust., dicit quod generalis iussio est, diliges; et generalis prohibitio, non concupisces. Ergo caritas est generalis virtus.

Ссылаются нормы: Q23A4Obiectio3, assert-h285a8fb08459dd55355627b19a36bb42277e66c63f3920fb70b305acce226c2b, assert-h38f6a28dc2cee252f842b92155530a89943630c0eeb87f919913344e508e3e36

la · official · sha256:dd5632ed389c04c2c20462d25e186dc1acffcde6569c26e8dd7fdd163b7278c7LA

Respondeo dicendum quod actus et habitus specificantur per obiecta, ut ex supradictis patet. Proprium autem obiectum amoris est bonum, ut supra habitum est. Et ideo ubi est specialis ratio boni, ibi est specialis ratio amoris. Bonum autem divinum, inquantum est beatitudinis obiectum, habet specialem rationem boni. Et ideo amor caritatis, qui est amor huius boni, est specialis amor. Unde et caritas est specialis virtus.

Ссылаются нормы: Q23A4Respondeo, assert-h4a1a460ad800769028c89060e5d06681f96ce2315ffcf0b11a47f77fc71ed7e2

la · official · sha256:05021d3e2300517906ce84eaec81fc8a2014d9f581f3f061606cfafff9c6aa5dLA

Sed contra, nullum generale connumeratur speciali. Sed caritas connumeratur specialibus virtutibus, scilicet fidei et spei, secundum illud I ad Cor. XIII, nunc autem manent fides, spes, caritas, tria haec. Ergo caritas est virtus specialis.

Ссылаются нормы: assert-he31afe76e4e79b50b4bec8f70de8289691159e21c8a172cd43960e05951ead08

la · official · sha256:d2b54bc02572bc584df050a9485e7ae1152fa58892ad986b950247c4587d59e6LA

Ad primum ergo dicendum quod ratio illa directe procederet si Deus et proximus ex aequo essent caritatis obiecta. Hoc autem non est verum, sed Deus est principale obiectum caritatis, proximus autem ex caritate diligitur propter Deum.

Ссылаются нормы: Q23A5Ad1, assert-hca43d3c72387d323bc6dbec461c9866e205f3751984a2149972d6483cc22bfa1

la · official · sha256:f98a33d31259012be7d70da19a740a81bcb300e55b419c9b5fcb0bf168d0009cLA

Ad secundum dicendum quod caritate diligitur Deus propter seipsum. Unde una sola ratio diligendi principaliter attenditur a caritate, scilicet divina bonitas, quae est eius substantia, secundum illud Psalm., confitemini domino, quoniam bonus. Aliae autem rationes ad diligendum inducentes, vel debitum dilectionis facientes, sunt secundariae et consequentes ex prima.

Ссылаются нормы: Q23A5Ad2, assert-had19e0b68c359fe50db8cda234af2c2087346a29234881eb046f72f1b0ff5ea1

la · official · sha256:6320a13ccc34e8ec223a2605d862312881a2cb0a52159bf5647bb2cfc1212988LA

Ad tertium dicendum quod amicitiae humanae, de qua philosophus loquitur, est diversus finis et diversa communicatio. Quod in caritate locum non habet, ut dictum est. Et ideo non est similis ratio.

Ссылаются нормы: Q23A5Ad3, assert-h989af8c0efbedbc9679e620573b6a61cd816e0d9bccee6073bd9c6d19574943b

la · official · sha256:1a218b4112c75294ec5a0dde89e83f667d33a39c43a6f3af50055a1c9f1c2b4bLA

Ad quintum sic proceditur. Videtur quod caritas non sit una virtus. Habitus enim distinguuntur secundum obiecta. Sed duo sunt obiecta caritatis, Deus et proximus, quae in infinitum ab invicem distant. Ergo caritas non est una virtus.

Ссылаются нормы: Q23A5Obiectio1, assert-h7cb3937279003880dbb590380126ea108ad4bad3b39cbd7110c69fabeeb9b8b3, assert-hc43a94e3b5d44f3ff06100e21ab200a04af7e7c0012ac1dd5818ecb5008c1fed

la · official · sha256:ae8e8891e9447db16bcf9b513c5f2fdda7dfec15f3df1550ac5a6b6adfe34cbfLA

Praeterea, diversae rationes obiecti diversificant habitum, etiam si obiectum sit realiter idem, ut ex supradictis patet. Sed multae sunt rationes diligendi Deum, quia ex singulis beneficiis eius perceptis debitores sumus dilectionis ipsius. Ergo caritas non est una virtus.

Ссылаются нормы: Q23A5Obiectio2, assert-h38dcf855d913824b222ca3005418d8ed31e4d424e602d304c2a716fa9b389f11, assert-h5a565208bbb86795070ef1c4c20e3544efecd79ba194a1cce5c8a0a0b4317f7d

la · official · sha256:5d0dffaa46e3bcc68e18be40a2374f9410f4fb4bb3694af1fa493d57de8f108fLA

Praeterea, sub caritate includitur amicitia ad proximum. Sed philosophus, in VIII Ethic., ponit diversas amicitiae species. Ergo caritas non est una virtus, sed multiplicatur in diversas species.

Ссылаются нормы: Q23A5Obiectio3, assert-hd711c351a3648c82543e185aef9ccbd4034b0230019fc810e6e619b210680e71, assert-he5bb47aedd53a49cbd22bc16895e9ae4dc4c1ee935567d9a71056c8b9ded3034

la · official · sha256:fb959bbd8d0649d8a982fa1607e5ae2e48189e183e003a61355bd0e0d4b9d700LA

Respondeo dicendum quod caritas, sicut dictum est, est quaedam amicitia hominis ad Deum. Diversae autem amicitiarum species accipiuntur quidem uno modo secundum diversitatem finis, et secundum hoc dicuntur tres species amicitiae, scilicet amicitia utilis, delectabilis et honesti. Alio modo, secundum diversitatem communicationum in quibus amicitiae fundantur, sicut alia species amicitiae est consanguineorum, et alia concivium aut peregrinantium, quarum una fundatur super communicatione naturali, aliae super communicatione civili vel peregrinationis; ut patet per philosophum, in VIII Ethic. Neutro autem istorum modorum caritas potest dividi in plura. Nam caritatis finis est unus, scilicet divina bonitas. Est etiam et una communicatio beatitudinis aeternae, super quam haec amicitia fundatur. Unde relinquitur quod caritas est simpliciter una virtus, non distincta in plures species.

Ссылаются нормы: Q23A5Respondeo, assert-h5977dca75c0f7fee5be92720c7d53c368de97ebfa1fbcba9319f019f5e560d98

la · official · sha256:bbf697071c6973b9bb5b387562f368a9cf603489148b50056639a6c5c9f65aeaLA

Sed contra, sicut obiectum fidei est Deus, ita et caritatis. Sed fides est una virtus, propter unitatem divinae veritatis, secundum illud ad Ephes. IV, una fides. Ergo etiam caritas est una virtus, propter unitatem divinae bonitatis.

Ссылаются нормы: assert-hf0c127e285e9bc1b6daefecb668dfe429ea763dbf332738614c813d178203bb5

la · official · sha256:0df6194931359320d176acac0cb0c2cc0c3c19d2e6640bd16e0bcfa445a1dc6aLA

Ad primum ergo dicendum quod operatio intellectus completur secundum quod intellectum est in intelligente, et ideo nobilitas operationis intellectualis attenditur secundum mensuram intellectus. Operatio autem voluntatis, et cuiuslibet virtutis appetitivae, perficitur in inclinatione appetentis ad rem sicut ad terminum. Ideo dignitas operationis appetitivae attenditur secundum rem quae est obiectum operationis. Ea autem quae sunt infra animam nobiliori modo sunt in anima quam in seipsis, quia unumquodque est in aliquo per modum eius in quo est, ut habetur in libro de causis, quae vero sunt supra animam nobiliori modo sunt in seipsis quam sint in anima. Et ideo eorum quae sunt infra nos nobilior est cognitio quam dilectio, propter quod philosophus, in X Ethic., praetulit virtutes intellectuales moralibus. Sed eorum quae sunt supra nos, et praecipue dilectio Dei, cognitioni praefertur. Et ideo caritas est excellentior fide.

Ссылаются нормы: Q23A6Ad1, assert-h3089670d4a44b8627d88eb24d5b66921438504279c4915faa9749c03ddcde078

la · official · sha256:69dff57feb60483f6df7064508e83ab8cc70a8a6ba22b7e1c19c47c526cbf221LA

Ad secundum dicendum quod fides non operatur per dilectionem sicut per instrumentum, ut dominus per servum; sed sicut per formam propriam. Et ideo ratio non sequitur.

Ссылаются нормы: Q23A6Ad2, assert-hcb5514c2e12b8b4cc01110b7198f2c663d5c6f5e3fbd44e49d335004c21761f8

la · official · sha256:1b319b8eba62a3c3b3e2e12939d3b85badeb11f7f66736d378e47bfa511f7076LA

Ad tertium dicendum quod idem bonum est obiectum caritatis et spei, sed caritas importat unionem ad illud bonum, spes autem distantiam quandam ab eo. Et inde est quod caritas non respicit illud bonum ut arduum sicut spes, quod enim iam unitum est non habet rationem ardui. Et ex hoc apparet quod caritas est perfectior spe.

Ссылаются нормы: Q23A6Ad3, assert-hfe1ccfad3ea1114e5713dca8ce9226ef3dd9718df69f69a303d3db2d269364fc

la · official · sha256:d35b025d000683ea5c7afc39ea65679bc6665e78573951dbc4653a16632c741eLA

Ad sextum sic proceditur. Videtur quod caritas non sit excellentissima virtutum. Altioris enim potentiae altior est virtus, sicut et altior operatio. Sed intellectus est altior voluntate, et dirigit ipsam. Ergo fides, quae est in intellectu, est excellentior caritate, quae est in voluntate.

Ссылаются нормы: Q23A6Obiectio1, assert-h135b6c85017193601adb2b8ff26baca326b57f1703af69f2211cb832e331ee36, assert-hdfe465b6656897d73a2d32c9a0be1f1a23c71c69aac5da0559c768c12dac431a

la · official · sha256:2df2a8d33141ffbcaca5dd0a403dc85827e32aaa2862a21b6d93a4294d388dd4LA

Praeterea, illud per quod aliud operatur, videtur eo esse inferius, sicut minister, per quem dominus aliquid operatur, est inferior domino. Sed fides per dilectionem operatur, ut habetur ad Gal. V. Ergo fides est excellentior caritate.

Ссылаются нормы: Q23A6Obiectio2, assert-h3674bc68bfd0341037c4ea90810102d0755881f83fd7cc22a4fe42c94ef45268, assert-h6f9ad0250b1c607c82f8f985901abf762a945dc818939b33921af20f9fca11d3

la · official · sha256:c1629d8a90912b7fda557d745aeb7eec12dec9d75cfa029754eb8ef87f555cc1LA

Praeterea, illud quod se habet ex additione ad aliud, videtur esse perfectius. Sed spes videtur se habere ex additione ad caritatem, nam caritatis obiectum est bonum, spei autem obiectum est bonum arduum. Ergo spes est excellentior caritate.

Ссылаются нормы: Q23A6Obiectio3, assert-hab2bdb329fd1ad47ae93e918ace41d9a87ea9a732f90df655e423d44ede8ea89, assert-hb06f4b248779d3c93546632df12b5dbbcf5473a5acad391993a3cd36c2682c0a

la · official · sha256:b765a2f1735cacd2c8e1a1e66946b0647021dca575cd501cbc34d43481623e5fLA

Respondeo dicendum quod, cum bonum in humanis actibus attendatur secundum quod regulantur debita regula, necesse est quod virtus humana, quae est principium bonorum actuum, consistat in attingendo humanorum actuum regulam. Est autem duplex regula humanorum actuum, ut supra dictum est, scilicet ratio humana et Deus, sed Deus est prima regula, a qua etiam humana ratio regulanda est. Et ideo virtutes theologicae, quae consistunt in attingendo illam regulam primam, eo quod earum obiectum est Deus, excellentiores sunt virtutibus moralibus vel intellectualibus, quae consistunt in attingendo rationem humanam. Propter quod oportet quod etiam inter ipsas virtutes theologicas illa sit potior quae magis Deum attingit. Semper autem id quod est per se magis est eo quod est per aliud. Fides autem et spes attingunt quidem Deum secundum quod ex ipso provenit nobis vel cognitio veri vel adeptio boni, sed caritas attingit ipsum Deum ut in ipso sistat, non ut ex eo aliquid nobis proveniat. Et ideo caritas est excellentior fide et spe; et per consequens omnibus aliis virtutibus. Sicut etiam prudentia, quae attingit rationem secundum se, est excellentior quam aliae virtutes morales, quae attingunt rationem secundum quod ex ea medium constituitur in operationibus vel passionibus humanis.

Ссылаются нормы: Q23A6Respondeo, assert-hf2c2058ef07e7dd8ce6dc28d3ccd9d2129cca1dde4cb0c58f1588547bb351de0

la · official · sha256:6adb9a8bdd99aa0a7d1a9584bd41c2b8975f03dd3bb34238b56bb5b6f3c5effcLA

Sed contra est quod dicitur I ad Cor. XIII, maior horum est caritas.

Ссылаются нормы: assert-hc0f34906d1f6ea8bcb300434e090abf4efd54623036cd8089b15d95896862324

la · official · sha256:946b1b7a5097657abee722e022b01702e52f754dae6a774aa452cb6e5d8bbd0aLA

Ad primum ergo dicendum quod actus alicuius caritate carentis potest esse duplex. Unus quidem secundum hoc quod caritate caret, utpote cum facit aliquid in ordine ad id per quod caret caritate. Et talis actus semper est malus, sicut Augustinus dicit, in IV contra Iulian., quod actus infidelis, inquantum est infidelis, semper est peccatum; etiam si nudum operiat vel quidquid aliud huiusmodi faciat, ordinans ad finem suae infidelitatis. Alius autem potest esse actus carentis caritate non secundum id quod caritate caret, sed secundum quod habet aliquod aliud donum Dei, vel fidem vel spem, vel etiam naturae bonum, quod non totum per peccatum tollitur, ut supra dictum est. Et secundum hoc sine caritate potest quidem esse aliquis actus bonus ex suo genere, non tamen perfecte bonus, quia deest debita ordinatio ad ultimum finem.

Ссылаются нормы: Q23A7Ad1, assert-hab364fba10c492694b3f2408440d2da43f5be6ae1e629ea6bbbc78eef3596374

la · official · sha256:b153aa56c032ba13c05e309a3c04e00f7f20823aba03cae681439911f8609d02LA

Ad secundum dicendum quod, cum finis se habeat in agibilibus sicut principium in speculativis, sicut non potest esse simpliciter vera scientia si desit recta aestimatio de primo et indemonstrabili principio; ita non potest esse simpliciter vera iustitia aut vera castitas si desit ordinatio debita ad finem, quae est per caritatem, quantumcumque aliquis se recte circa alia habeat.

Ссылаются нормы: Q23A7Ad2, assert-h48858af0859d4a45e79dbbe97f6c441a887da40a106dc72c7d381477c8182113

la · official · sha256:b1606d988e3877cae84f5c4c39ebb364f6668161b3bbd7a12917618b02503ef8LA

Ad tertium dicendum quod scientia et ars de sui ratione important ordinem ad aliquod particulare bonum, non autem ultimum finem humanae vitae, sicut virtutes morales, quae simpliciter faciunt hominem bonum, ut supra dictum est. Et ideo non est similis ratio.

Ссылаются нормы: Q23A7Ad3, assert-h4c200d37ae42ca2142b1fe64ca5d83479de4f8b25c77ab35c2984ed2046319c5

la · official · sha256:0050e588b45bd636207a743fb0ce0456130835c709ed1740867d4775fb8cbf6dLA

Ad septimum sic proceditur. Videtur quod sine caritate possit esse aliqua vera virtus. Virtutis enim proprium est bonum actum producere. Sed illi qui non habent caritatem faciunt aliquos bonos actus, puta dum nudum vestiunt, famelicum pascunt et similia operantur. Ergo sine caritate potest esse aliqua vera virtus.

Ссылаются нормы: Q23A7Obiectio1, assert-h2af658151b842ccbf0273401b5f706cf8d89ff1a0f719928a305338c8d8aa451, assert-hd04b6722755d4638de044d9cec20e3735cd427b3df28b38f29ea5e59b7f2abf7

la · official · sha256:eb3f228ded3d6147535fe8e100979dc693429da8c448daa80c50cd5b3cd8e474LA

Praeterea, caritas non potest esse sine fide, procedit enim ex fide non ficta, ut apostolus dicit, I Tim. I. Sed in infidelibus potest esse vera castitas, dum concupiscentias cohibent; et vera iustitia, dum recte iudicant. Ergo vera virtus potest esse sine caritate.

Ссылаются нормы: Q23A7Obiectio2, assert-h4c454adb2ebeca40c3e7d2910df5c5ab28746fe546ca8eb2013740b84289063c, assert-h4dcf554611faf04fe89a3651ef80214c757b44e2edeaff36f2c20f349e7c5e18

la · official · sha256:c520dc81bb3eed9b4c1f96d4b47bc702f6b7631b8892eb2389ff3d973b0ee9dcLA

Praeterea, scientia et ars quaedam virtutes sunt, ut patet in VI Ethic. Sed huiusmodi inveniuntur in hominibus peccatoribus non habentibus caritatem. Ergo vera virtus potest esse sine caritate.

Ссылаются нормы: Q23A7Obiectio3, assert-h4d753981ce2f03b09a8d28973974c34302bc26c3fd25a72c337cc7bd0bf97893, assert-h859def0a205eba891873350ee63a58d9b1b8600e3eaf21f54879954fc9aa33c8

la · official · sha256:5c7b7009b931c77e31d49ec2bf6e7e1a9a00df7adb588df11592eb350c85a5e6LA

Respondeo dicendum quod virtus ordinatur ad bonum, ut supra habitum est. Bonum autem principaliter est finis, nam ea quae sunt ad finem non dicuntur bona nisi in ordine ad finem. Sicut ergo duplex est finis, unus ultimus et alius proximus, ita etiam est duplex bonum, unum quidem ultimum, et aliud proximum et particulare. Ultimum quidem et principale bonum hominis est Dei fruitio, secundum illud Psalm., mihi adhaerere Deo bonum est, et ad hoc ordinatur homo per caritatem. Bonum autem secundarium et quasi particulare hominis potest esse duplex, unum quidem quod est vere bonum, utpote ordinabile, quantum est in se, ad principale bonum, quod est ultimus finis; aliud autem est bonum apparens et non verum, quia abducit a finali bono. Sic igitur patet quod virtus vera simpliciter est illa quae ordinat ad principale bonum hominis, sicut etiam philosophus, in VII Physic., dicit quod virtus est dispositio perfecti ad optimum. Et sic nulla vera virtus potest esse sine caritate. Sed si accipiatur virtus secundum quod est in ordine ad aliquem finem particularem, sic potest aliqua virtus dici sine caritate, inquantum ordinatur ad aliquod particulare bonum. Sed si illud particulare bonum non sit verum bonum, sed apparens, virtus etiam quae est in ordine ad hoc bonum non erit vera virtus, sed falsa similitudo virtutis, sicut non est vera virtus avarorum prudentia, qua excogitant diversa genera lucellorum; et avarorum iustitia, qua gravium damnorum metu contemnunt aliena; et avarorum temperantia, qua luxuriae, quoniam sumptuosa est, cohibent appetitum; et avarorum fortitudo, qua, ut ait Horatius, per mare pauperiem fugiunt, per saxa, per ignes, ut Augustinus dicit, in IV Lib. contra Iulian. Si vero illud bonum particulare sit verum bonum, puta conservatio civitatis vel aliquid huiusmodi, erit quidem vera virtus, sed imperfecta, nisi referatur ad finale et perfectum bonum. Et secundum hoc simpliciter vera virtus sine caritate esse non potest.

Ссылаются нормы: Q23A7Respondeo, assert-hba63d4e67e60d439507028cd3f330ca067ce0c150f26f2515cf1c55c8d1487cc

la · official · sha256:f16b56bdf18e50fd4b1d20901bf470ac456eccb4e44690fdacb026d44d839994LA

Sed contra est quod apostolus dicit, I ad Cor. XIII, si distribuero in cibos pauperum omnes facultates meas, et si tradidero corpus meum ita ut ardeam, caritatem autem non habeam, nihil mihi prodest. Sed virtus vera multum prodest, secundum illud Sap. VIII, sobrietatem et iustitiam docet, prudentiam et virtutem, quibus in vita nihil est utilius hominibus. Ergo sine caritate vera virtus esse non potest.

Ссылаются нормы: assert-hebed2ebfddbd5f73667ac7be38fb8742568ac19a1b90593073ab6ae06537c492

la · official · sha256:684e3711934a390c8b4ff3f3f15f78a479d45a178af836f9881b8204db153ffbLA

Ad primum ergo dicendum quod caritas dicitur esse forma aliarum virtutum non quidem exemplariter aut essentialiter, sed magis effective, inquantum scilicet omnibus formam imponit secundum modum praedictum.

Ссылаются нормы: Q23A8Ad1, assert-hd7f9a8512928cb02428289056e9d170a66eb8e53ab04e0efffe365aa91f2f256

la · official · sha256:124be2a4714de2881303dc1de56e2f2fe833b7d9c8656b80af31da40707f5cb3LA

Ad secundum dicendum quod caritas comparatur fundamento et radici inquantum ex ea sustentantur et nutriuntur omnes aliae virtutes, et non secundum rationem qua fundamentum et radix habent rationem causae materialis.

Ссылаются нормы: Q23A8Ad2, assert-hd4d65aa9524e246738caff643150f690df6cc191abd0bf7293a579364e48e1ec

la · official · sha256:3c30e55d7a800ac809c6ab430c55b8aeb6d43231eebf03fd331739635938bfbfLA

Ad tertium dicendum quod caritas dicitur finis aliarum virtutum quia omnes alias virtutes ordinat ad finem suum. Et quia mater est quae in se concipit ex alio, ex hac ratione dicitur mater aliarum virtutum, quia ex appetitu finis ultimi concipit actus aliarum virtutum, imperando ipsos.

Ссылаются нормы: Q23A8Ad3, assert-hc83f80638ff3fcee9c5bbb66da2870c01ad921ecb45bb080622e65e372cf3bf2

la · official · sha256:56b696336916f2b07707ba0d4f0e7037ff551a3b571dbbe993a23cfd2b882188LA

Ad octavum sic proceditur. Videtur quod caritas non sit forma virtutum. Forma enim alicuius rei vel est exemplaris, vel est essentialis. Sed caritas non est forma exemplaris virtutum aliarum, quia sic oporteret quod aliae virtutes essent eiusdem speciei cum ipsa. Similiter etiam non est forma essentialis aliarum virtutum, quia non distingueretur ab aliis. Ergo nullo modo est forma virtutum.

Ссылаются нормы: Q23A8Obiectio1, assert-h1bf48dd303929fb8642050fd5aac911e7d9e269dd7962dd9ec0446f83a76aa34, assert-hacdfcfbf1e2edcef9961fd064667883110519a2449a51deebf682813aa6bc67c

la · official · sha256:a787fb32823d49723280370af15a023c7ac61f49b383c3c7a14f05657e261579LA

Praeterea, caritas comparatur ad alias virtutes ut radix et fundamentum, secundum illud Ephes. III, in caritate radicati et fundati. Radix autem vel fundamentum non habet rationem formae, sed magis rationem materiae, quia est prima pars in generatione. Ergo caritas non est forma virtutum.

Ссылаются нормы: Q23A8Obiectio2, assert-h1d103a3daa86b9fead5202c87ab308e039619495cbdacfa97022e70a8d80d83f

la · official · sha256:1ee85b058610cc7c2a534eefca6028cb03081080b88517db3e111fbe213de0aaLA

Praeterea, forma et finis et efficiens non incidunt in idem numero, ut patet in II Physic. Sed caritas dicitur finis et mater virtutum. Ergo non debet dici forma virtutum.

Ссылаются нормы: Q23A8Obiectio3, assert-h946a6c51ca1d37e98864e694900d10bca50d6a850fbd0251855d019c14181c59, assert-hb165e10b7ceee2798f9bd3d63954b03a83a2028f008a3b081fb696fa00d8b348

la · official · sha256:164f1690cfb8be3e169de0b4abe522f625bd36f70ed3f0158de2510660eb1bbaLA

Respondeo dicendum quod in moralibus forma actus attenditur principaliter ex parte finis, cuius ratio est quia principium moralium actuum est voluntas, cuius obiectum et quasi forma est finis. Semper autem forma actus consequitur formam agentis. Unde oportet quod in moralibus id quod dat actui ordinem ad finem, det ei et formam. Manifestum est autem secundum praedicta quod per caritatem ordinantur actus omnium aliarum virtutum ad ultimum finem. Et secundum hoc ipsa dat formam actibus omnium aliarum virtutum. Et pro tanto dicitur esse forma virtutum, nam et ipsae virtutes dicuntur in ordine ad actus formatos.

Ссылаются нормы: Q23A8Respondeo, assert-h9731f158fd5bbfbe8ccb2dd5524936f27c96f25bc7597f71e1bfc44797b12c56

la · official · sha256:768e8ec3448d96c02cca42cdd3fb0fa54b426c0ca4222b98108ab1cf2a449644LA

Sed contra est quod Ambrosius dicit caritatem esse formam virtutum.

Ссылаются нормы: assert-hf32718d09faf41cbcbcb052a259f99aa3f5dd98f6a9a0ef4346cc489e27fdcbb

la · official · sha256:8e364c9d80095b3433a6ecf8bceae4b67c63a26c4251b3c5bfbc4693c35564a4LA

Consequenter considerandum est de caritate. Et primo, de ipsa caritate; secundo, de dono sapientiae ei correspondente. Circa primum consideranda sunt quinque, primo, de ipsa caritate; secundo, de obiecto caritatis; tertio, de actibus eius; quarto, de vitiis oppositis; quinto, de praeceptis ad hoc pertinentibus. Circa primum est duplex consideratio, prima quidem de ipsa caritate secundum se; secunda de caritate per comparationem ad subiectum. Circa primum quaeruntur octo. Primo, utrum caritas sit amicitia. Secundo, utrum sit aliquid creatum in anima. Tertio, utrum sit virtus. Quarto, utrum sit virtus specialis. Quinto, utrum sit una virtus. Sexto, utrum sit maxima virtutum. Septimo, utrum sine ea possit esse aliqua vera virtus. Octavo, utrum sit forma virtutum.

la · official · sha256:e35850d7cbbbbc66dd469dffb086e6192bd986d21acb17efbe0dadd15747aaccLA

Ad primum ergo dicendum quod contraria sunt circa idem quando subiectum aequaliter se habet ad utrumque contrariorum. Sed caritas non eodem modo se habet ad augmentum et diminutionem, potest enim habere causam augentem, sed non potest habere causam minuentem, sicut dictum est. Unde ratio non sequitur.

Ссылаются нормы: Q24A10Ad1, assert-h3064b495746d267a5804ca39924915ac1be9d48c9afecaff29975cdb7e763bff

la · official · sha256:4eda4627c3fd441468a47a02d1ea61736edc4cf15e35e1f9bf44b11d741e8a4cLA

Ad secundum dicendum quod duplex est cupiditas. Una quidem qua finis in creaturis constituitur. Et haec totaliter mortificat caritatem, cum sit venenum ipsius, ut Augustinus dicit ibidem. Et hoc facit quod Deus minus ametur, scilicet quam debet amari ex caritate, non quidem caritatem diminuendo, sed eam totaliter tollendo. Et sic intelligendum est quod dicitur, minus te amat qui tecum aliquid amat, subditur enim, quod non propter te amat. Quod non contingit in peccato veniali, sed solum in mortali, quod enim amatur in peccato veniali, propter Deum amatur habitu, etsi non actu. Est autem alia cupiditas venialis peccati, quae semper diminuitur per caritatem, sed tamen talis cupiditas caritatem diminuere non potest, ratione iam dicta.

Ссылаются нормы: Q24A10Ad2, assert-h4f8585ad3a5a124684a03ef5ac4ab3e5ab890e6be06d625b885b1232cfcba877

la · official · sha256:6000e310e9c3ed97fd744b3b6b9b7c74db99438c59e33ab8a845407601893a43LA

Ad tertium dicendum quod in infusione caritatis requiritur motus liberi arbitrii, sicut supra dictum est. Et ideo illud quod diminuit intensionem liberi arbitrii, dispositive operatur ad hoc quod caritas infundenda sit minor. Sed ad conservationem caritatis non requiritur motus liberi arbitrii, alioquin non remaneret in dormientibus. Unde per impedimentum intensionis motus liberi arbitrii non diminuitur caritas.

Ссылаются нормы: Q24A10Ad3, assert-h0e1a42e4df91f26b53bc354b0b959c26db510b080331291595f1f9e4293457dc

la · official · sha256:c3a520f2340eff493d14e7c1495aee7a6699b6a8099ba9d07f28cfa2baf1b138LA

Ad decimum sic proceditur. Videtur quod caritas possit diminui. Contraria enim nata sunt fieri circa idem. Sed diminutio et augmentum sunt contraria. Cum igitur caritas augeatur, ut dictum est supra, videtur quod etiam possit diminui.

Ссылаются нормы: Q24A10Obiectio1, assert-h73f8091b3f9452f67ccf7cfc1dea28914be0a7a60a05ad707efdbdf6c680bb2b, assert-hba10c5131ad88f0e606db74e98ec9df6a01ebe4df949be0a75c1b3203ca3eddf

la · official · sha256:1250260e47e27d9b319b4c0e3fd8fe2f9ef251a860b586d1d408152929f1037fLA

Praeterea, Augustinus, X Confess., ad Deum loquens, dicit, minus te amat qui tecum aliquid amat. Et in libro octogintatrium quaest. dicit quod nutrimentum caritatis est diminutio cupiditatis, ex quo videtur quod etiam e converso augmentum cupiditatis sit diminutio caritatis. Sed cupiditas, qua amatur aliquid aliud quam Deus, potest in homine crescere. Ergo caritas potest diminui.

Ссылаются нормы: Q24A10Obiectio2, assert-h5292a2bbbda620faacb523e3f4dd90ee9be6f3800c1417354a6f510b64fafc7f, assert-haef83bd2645522b9d58a8f01abb42f6598c53c2d9305b80569bba30bfbe2500c

la · official · sha256:9c4a0057dbd180fb8d6c495187e4cb890f4e9f27a3da000e05360f1d9ec959d5LA

Praeterea, sicut Augustinus dicit, VIII super Gen. ad Litt., non ita Deus operatur hominem iustum iustificando eum, ut, si abscesserit, maneat in absente quod fecit, ex quo potest accipi quod eodem modo Deus operatur in homine caritatem eius conservando, quo operatur primo ei caritatem infundendo. Sed in prima caritatis infusione minus se praeparanti Deus minorem caritatem infundit. Ergo etiam in conservatione caritatis minus se praeparanti minorem caritatem conservat. Potest ergo caritas diminui.

Ссылаются нормы: Q24A10Obiectio3, assert-h57796f0eb976555135da3dbb84456ea9335691c8157365d693842c3785b732dd, assert-h98b28dd6e05b63ec806e5230ce176280ae5de2a6f1c82b0ec0ab15fe08ed9d50

la · official · sha256:9fb3db99e1956818f95b90c8fac305c559eecd6d67bc528428c44557bb69080aLA

Respondeo dicendum quod quantitas caritatis quam habet in comparatione ad obiectum proprium, minui non potest, sicut nec augeri, ut supra dictum est. Sed cum augeatur secundum quantitatem quam habet per comparationem ad subiectum, hic oportet considerare utrum ex hac parte diminui possit. Si autem diminuatur, oportet quod vel diminuatur per aliquem actum; vel per solam cessationem ab actu. Per cessationem quidem ab actu diminuuntur virtutes ex actibus acquisitae, et quandoque etiam corrumpuntur, ut supra dictum est, unde de amicitia philosophus dicit, in VIII Ethic., quod multas amicitias inappellatio solvit, idest non appellare amicum vel non colloqui ei. Sed hoc ideo est quia conservatio uniuscuiusque rei dependet ex sua causa; causa autem virtutis acquisitae est actus humanus; unde, cessantibus humanis actibus, virtus acquisita diminuitur et tandem totaliter corrumpitur. Sed hoc in caritate locum non habet, quia caritas non causatur ab humanis actibus, sed solum a Deo, ut supra dictum est. Unde relinquitur quod etiam cessante actu, propter hoc nec diminuitur nec corrumpitur, si desit peccatum in ipsa cessatione. Relinquitur ergo quod diminutio caritatis non possit causari nisi vel a Deo, vel ab aliquo peccato. A Deo quidem non causatur aliquis defectus in nobis nisi per modum poenae, secundum quod subtrahit gratiam in poenam peccati. Unde nec ei competit diminuere caritatem nisi per modum poenae. Poena autem debetur peccato. Unde relinquitur quod, si caritas diminuatur, quod causa diminutionis eius sit peccatum, vel effective vel meritorie. Neutro autem modo peccatum mortale diminuit caritatem, sed totaliter corrumpit ipsam, et effective, quia omne peccatum mortale contrariatur caritati, ut infra dicetur; et etiam meritorie, quia qui peccando mortaliter aliquid contra caritatem agit, dignum est ut Deus ei subtrahat caritatem. Similiter etiam nec per peccatum veniale caritas diminui potest, neque effective, neque meritorie. Effective quidem non, quia ad ipsam caritatem non attingit. Caritas enim est circa finem ultimum, veniale autem peccatum est quaedam inordinatio circa ea quae sunt ad finem. Non autem diminuitur amor finis ex hoc quod aliquis inordinationem aliquam committit circa ea quae sunt ad finem, sicut aliquando contingit quod aliqui infirmi, multum amantes sanitatem, inordinate tamen se habent circa diaetae observationem; sicut etiam et in speculativis falsae opiniones circa ea quae deducuntur ex principiis, non diminuunt certitudinem principiorum. Similiter etiam veniale peccatum non meretur diminutionem caritatis. Cum enim aliquis delinquit in minori, non meretur detrimentum pati in maiori. Deus enim non plus se avertit ab homine quam homo se avertit ab ipso. Unde qui inordinate se habet circa ea quae sunt ad finem, non meretur detrimentum pati in caritate, per quam ordinatur ad ultimum finem. Unde consequens est quod caritas nullo modo diminui possit, directe loquendo. Potest tamen indirecte dici diminutio caritatis dispositio ad corruptionem ipsius, quae fit vel per peccata venialia; vel etiam per cessationem ab exercitio operum caritatis.

Ссылаются нормы: Q24A10Respondeo, assert-hc569e2f6c8da771259341cd625f0971da9b69e6249bc07709caadfae6a19797b

la · official · sha256:ec751b1491a6fb7ace10243edff628bca6782546c905b73231a9c6469323deebLA

Sed contra est quod caritas in Scriptura igni comparatur, secundum illud Cant. VIII, lampades eius, scilicet caritatis, lampades ignis atque flammarum. Sed ignis, quandiu manet, semper ascendit. Ergo caritas, quandiu manet, ascendere potest; sed descendere, idest diminui, non potest.

Ссылаются нормы: assert-h125fa7f125ac07ab117b01a98bc4ff5b24eba6d22d60f73d8cfc4a2dda31ed64

la · official · sha256:5ae6210d62297da33e4ccfe19539d71190e840fd9b389cc367c9302a1d0736b3LA

Ad primum ergo dicendum quod auctoritas illa loquitur secundum potestatem spiritus sancti, cuius conservatione a peccato immunes redduntur quos ipse movet quantum ipse voluerit.

Ссылаются нормы: Q24A11Ad1, assert-h4f04aabd8ece8dc9b30cf7e3d74bf1da02004c678680a79e696ea3fd50c18424

la · official · sha256:be567e981c4d47b67eeccabe2dbb692543bfe3e227a9fb7ea4911902da25cb62LA

Ad secundum dicendum quod caritas quae deseri potest ex ipsa ratione caritatis, vera caritas non est. Hoc enim esset si hoc in suo amore haberet, quod ad tempus amaret et postea amare desineret quod non esset verae dilectionis. Sed si caritas amittatur ex mutabilitate subiecti, contra propositum caritatis, quod in suo actu includitur; hoc non repugnat veritati caritatis.

Ссылаются нормы: Q24A11Ad2, assert-h4ae7cc106d0244df8d2163d2226cbf0a19cc8b703d37aaa54caafaeb02b20284

la · official · sha256:3e1ffc9dfbf44033f6a608240d47a5daa7e57b6194a954345d232aad90a9c509LA

Ad tertium dicendum quod amor Dei semper magna operatur in proposito, quod pertinet ad rationem caritatis. Non tamen semper magna operatur in actu, propter conditionem subiecti.

Ссылаются нормы: Q24A11Ad3, assert-h7f18c06ee8ff5428d205967b125f048167e341da6c4836acd9d1b4b234cee30c

la · official · sha256:8460d362ed45e9214ee699d314ca04fc2fb58fb4e22ed7c259038efe8cfc6450LA

Ad quartum dicendum quod caritas, secundum rationem sui actus, excludit omne motivum ad peccandum. Sed quandoque contingit quod caritas actu non agit. Et tunc potest intervenire aliquod motivum ad peccandum, cui si consentiatur, caritas amittitur.

Ссылаются нормы: Q24A11Ad4, assert-h2c63e57904e65b91cf2e465cb0c7ffc96160f1d259fd400135068c706ad9b961

la · official · sha256:5e05058caad6da6fe9251f236281d6650d74b060e25f67f7596d1e187b5caa31LA

Ad undecimum sic proceditur. Videtur quod caritas semel habita non possit amitti. Si enim amittitur, non amittitur nisi propter peccatum. Sed ille qui habet caritatem non potest peccare. Dicitur enim I Ioan. III, omnis enim qui natus est ex Deo, peccatum non facit, quia semen ipsius in eo manet, et non potest peccare, quoniam ex Deo natus est. Caritatem autem non habent nisi filii Dei, ipsa enim est quae distinguit inter filios regni et filios perditionis, ut Augustinus dicit, in XV de Trin. Ergo ille qui habet caritatem non potest eam amittere.

Ссылаются нормы: Q24A11Obiectio1, assert-h9e30470d17d1b3985abd3e0ba76210feef08d0ee53da6e94cc81931e449bd9b4, assert-hf75671c938afbd801ceb82335ca28000c979eeb663faa5fb8c44fb989cb7e0b7

la · official · sha256:e5312fdee9304635a51b587bcbeae478a5ad1f8146c1abcb0a684fad2b55adceLA

Praeterea, Augustinus dicit, in VIII de Trin., quod dilectio, si non est vera, dilectio dicenda non est. Sed sicut ipse dicit in Epist. ad Iulianum comitem, caritas quae deseri potest, nunquam vera fuit. Ergo neque caritas fuit. Si ergo caritas semel habeatur, nunquam amittitur.

Ссылаются нормы: Q24A11Obiectio2, assert-h0f621b6e29ee04a996ad07e61e305a3044309a934072df2efd55c51a7a27571a, assert-hcc52e3fa546de7c524e2abbb2244e421848b50eb0a1b2eb3d39f667437c338ed

la · official · sha256:f765bb7fd3298c00ad3c39428fad1b429a2dd744a1919301cf22396a9736b5c7LA

Praeterea, Gregorius dicit, in homilia Pentecostes, quod amor Dei magna operatur, si est, si desinit operari, caritas non est. Sed nullus magna operando amittit caritatem. Ergo, si caritas insit, amitti non potest.

Ссылаются нормы: Q24A11Obiectio3, assert-h183a74bd9b8dbaca9ae7bfc5d1ad8f3b54a167e2b716e90b7b19be1821d980ac, assert-h94a69d03d7f0166adcc44795db7155b482ee5a298fd028790ab7a0c29285c781

la · official · sha256:02c449d62876bf231cdba25301389089386cfd7409217d459af53bc4f4f791c5LA

Praeterea, liberum arbitrium non inclinatur ad peccatum nisi per aliquod motivum ad peccandum. Sed caritas excludit omnia motiva ad peccandum, et amorem sui, et cupiditatem, et quidquid aliud huiusmodi est. Ergo caritas amitti non potest.

Ссылаются нормы: Q24A11Obiectio4, assert-h516e24f987b58d1af72f0397f3be7b6c62dd3919e0ec1b09eea398ee04e4b449, assert-he65690b6048e5920274f1f7593cd89868c71470016dcdda79ec7517f223bf72a

la · official · sha256:545d43c5d62c3d8cb30473cd601c8dfb357bac77ed58b6d445fe5b1c1750b6c6LA

Respondeo dicendum quod per caritatem spiritus sanctus in nobis habitat, ut ex supradictis patet. Tripliciter ergo possumus considerare caritatem. Uno modo, ex parte spiritus sancti moventis animam ad diligendum Deum. Et ex hac parte caritas impeccabilitatem habet ex virtute spiritus sancti, qui infallibiliter operatur quodcumque voluerit. Unde impossibile est haec duo simul esse vera, quod spiritus sanctus aliquem velit movere ad actum caritatis, et quod ipse caritatem amittat peccando, nam donum perseverantiae computatur inter beneficia Dei quibus certissime liberantur quicumque liberantur, ut Augustinus dicit, in libro de Praed. Sanct. Alio modo potest considerari caritas secundum propriam rationem. Et sic caritas non potest nisi illud quod pertinet ad caritatis rationem. Unde caritas nullo modo potest peccare, sicut nec calor potest infrigidare; et sicut etiam iniustitia non potest bonum facere, ut Augustinus dicit, in libro de Serm. Dom. in monte. Tertio modo potest considerari caritas ex parte subiecti, quod est vertibile secundum arbitrii libertatem. Potest autem attendi comparatio caritatis ad hoc subiectum et secundum universalem rationem qua comparatur forma ad materiam; et secundum specialem rationem qua comparatur habitus ad potentiam. Est autem de ratione formae quod sit in subiecto amissibiliter quando non replet totam potentialitatem materiae, sicut patet in formis generabilium et corruptibilium. Quia materia horum sic recipit unam formam quod remanet in ea potentia ad aliam formam, quasi non repleta tota materiae potentialitate per unam formam; et ideo una forma potest amitti per acceptionem alterius. Sed forma corporis caelestis, quia replet totam materiae potentialitatem, ita quod non remanet in ea potentia ad aliam formam, inamissibiliter inest. Sic igitur caritas patriae, quia replet totam potentialitatem rationalis mentis, inquantum scilicet omnis actualis motus eius fertur in Deum, inamissibiliter habetur. Caritas autem viae non sic replet potentialitatem sui subiecti, quia non semper actu fertur in Deum. Unde quando actu in Deum non fertur, potest aliquid occurrere per quod caritas amittatur. Habitui vero proprium est ut inclinet potentiam ad agendum quod convenit habitui inquantum facit id videri bonum quod ei convenit, malum autem quod ei repugnat. Sicut enim gustus diiudicat sapores secundum suam dispositionem, ita mens hominis diiudicat de aliquo faciendo secundum suam habitualem dispositionem, unde et philosophus dicit, in III Ethic., quod qualis unusquisque est, talis finis videtur ei. Ibi ergo caritas inamissibiliter habetur, ubi id quod convenit caritati non potest videri nisi bonum, scilicet in patria, ubi Deus videtur per essentiam, quae est ipsa essentia bonitatis. Et ideo caritas patriae amitti non potest. Caritas autem viae, in cuius statu non videtur ipsa Dei essentia, quae est essentia bonitatis, potest amitti.

Ссылаются нормы: Q24A11Respondeo, assert-h724427820020d68f4ed6273dfe0fb423a296fc397753c516ea611fbc4b796ea6

la · official · sha256:10ef2e02510b79bf3a3b2f24a241d2a21b1396662c0e0ec9bd3d45aebd17632aLA

Sed contra est quod dicitur Apoc. II, habeo adversum te pauca, quod caritatem primam reliquisti.

Ссылаются нормы: assert-h8f67aa829d45c16632ced6fd522891992cfd273a63dc5b60d4259b6c3022f04a

la · official · sha256:ea1783d63f6d770e49f7ca9a6111f3521e66aafa4a0ad2d4fe8861617ce35407LA

Ad primum ergo dicendum quod verbum Origenis potest uno modo sic intelligi quod homo qui est in statu perfecto non subito procedit in actum peccati mortalis, sed ad hoc disponitur per aliquam negligentiam praecedentem. Unde et peccata venialia dicuntur esse dispositio ad mortale, sicut supra dictum est. Sed tamen per unum actum peccati mortalis, si eum commiserit, decidit, caritate amissa. Sed quia ipse subdit, si aliquis brevis lapsus acciderit, et cito resipiscat, non penitus ruere videtur, potest aliter dici quod ipse intelligit eum penitus evacuari et decidere qui sic decidit ut ex malitia peccet. Quod non statim in viro perfecto a principio contingit.

Ссылаются нормы: Q24A12Ad1, assert-hdda0dc2ba9321e41cb5dbcb06685a4755962115961d1b67506440b0900b7a824

la · official · sha256:984ea6b259d332120f8a6fd9eec76a783868e1a95b580a314bd521ba8b56c4d0LA

Ad secundum dicendum quod caritas amittitur dupliciter. Uno modo, directe, per actualem contemptum. Et hoc modo Petrus caritatem non amisit. Alio modo, indirecte, quando committitur aliquod contrarium caritati propter aliquam passionem concupiscentiae vel timoris. Et hoc modo Petrus, contra caritatem faciens, caritatem amisit, sed eam cito recuperavit.

Ссылаются нормы: Q24A12Ad2, assert-h11f3bc8b300851e1591c1a13603f19fe79ac9413fab06eff3c6bc8a0dfee7e80

la · official · sha256:32262f183b5e353c176f18410cf79291e509aeb7e1e20610460d73e568253b87LA

Ad quartum dicendum quod non quaelibet inordinatio affectionis quae est circa ea quae sunt ad finem, idest circa bona creata, constituit peccatum mortale, sed solum quando est talis inordinatio quae repugnat divinae voluntati. Et hoc directe contrariatur caritati, ut dictum est.

Ссылаются нормы: Q24A12Ad3, Q24A12Ad4, assert-h7dadfc37fdb190ae7adb04c78331c35103d51bfb3a883a248fcc18a117126b58, assert-he1668f23b34bb5084cb3ff971b6b0ac16614f4bfa83c308b0eee345bc697cfe7

la · official · sha256:7d3a12638c1d648677744013d9ef3c4765dab77e904dc925bc1dc088cb586481LA

Ad quintum dicendum quod caritas importat unionem quandam ad Deum, non autem fides neque spes. Omne autem peccatum mortale consistit in aversione a Deo, ut supra dictum est. Et ideo omne peccatum mortale contrariatur caritati. Non autem omne peccatum mortale contrariatur fidei vel spei, sed quaedam determinata peccata, per quae habitus fidei et spei tollitur, sicut et per omne peccatum mortale habitus caritatis. Unde patet quod caritas non potest remanere informis, cum sit ultima forma virtutum, ex hoc quod respicit Deum in ratione finis ultimi, ut dictum est.

Ссылаются нормы: Q24A12Ad5, assert-h3300246f8a8601058636dbcaf4962557dfa21a397ffbc36b9bb4f9e0ef58b335

la · official · sha256:5750c184eb00be96478eee3d405df48fa4da1f222781422da3dc7416e95197c3LA

Ad duodecimum sic proceditur. Videtur quod caritas non amittatur per unum actum peccati mortalis. Dicit enim Origenes, in I Periarch., si aliquando satietas capit aliquem ex his qui in summo perfectoque constiterint gradu, non arbitror quod ad subitum quis evacuetur aut decidat, sed paulatim ac per partes eum decidere necesse est. Sed homo decidit caritatem amittens. Ergo caritas non amittitur per unum solum actum peccati mortalis.

Ссылаются нормы: Q24A12Obiectio1, assert-h7f5aedf720d76172d355481342b3376cc8c885c5b6a1034a3f9f9fd73d06d99e, assert-hcd4eec9b4fe97d6c9a6929e89732536832fdaac5b0f0326a8e8637a43a4fba13

la · official · sha256:d61cdb4ad51600ff07a38168fbdff2d0a82ac86ec2f0a8f069aadec202b9bd2eLA

Praeterea, Leo Papa dicit, in Serm. de passione, alloquens Petrum, vidit in te dominus non fidem victam, non dilectionem aversam, sed constantiam fuisse turbatam. Abundavit fletus, ubi non defecit affectus, et fons caritatis lavit verba formidinis. Et ex hoc accepit Bernardus quod dixit in Petro caritatem non fuisse extinctam, sed sopitam. Sed Petrus, negando Christum, peccavit mortaliter. Ergo caritas non amittitur per unum actum peccati mortalis.

Ссылаются нормы: Q24A12Obiectio2, assert-h343017808d2ce2c12b53862d6335b7d902993133545f384a94ecd98cdf1b1aee, assert-h4ae8f6c0065033ffc76dfcb572b1115d45841122f8a877d01900703a4888c956

la · official · sha256:e38e31c8572afa8e26450597734ab2ade2aaeb139ed9033b1ad6eb5bfe71fabdLA

Praeterea, caritas est fortior quam virtus acquisita. Sed habitus virtutis acquisitae non tollitur per unum actum peccati contrarium. Ergo multo minus caritas tollitur per unum actum peccati mortalis contrarium.

Ссылаются нормы: Q24A12Obiectio3, assert-h6014d8385c7d8cbf7abdf648934b84a4cb98fe25724ee933e4d7f89ff6b08c2e, assert-hd4514d464f035a25fee1a53cf8ba2a4585abd7919c8b5a1dff0dc655f80fd74c

la · official · sha256:2adf21623d742d88a5bd4c2a5f6b07261644eddc8b404d9a6e252aa22fac7e7eLA

Praeterea, caritas importat dilectionem Dei et proximi. Sed aliquis committens aliquod peccatum mortale retinet dilectionem Dei et proximi, ut videtur, inordinatio enim affectionis circa ea quae sunt ad finem non tollit amorem finis, ut supra dictum est. Ergo potest remanere caritas ad Deum, existente peccato mortali per inordinatam affectionem circa aliquod temporale bonum.

Ссылаются нормы: Q24A12Obiectio4, assert-hd7d70c8e999ee7a80aecc9aa25432fc9d621ef61b83da6f652451798f84a6e24, assert-hfbbe4c8aab57b3a818917553842a11272831ff3d64260671b9229124c4f29d8f

la · official · sha256:725dd3bccef513ab2115cf1bb464a851f6f8da99e6d9c6caf8a01335f2537044LA

Praeterea, virtutis theologicae obiectum est ultimus finis. Sed aliae virtutes theologicae, scilicet fides et spes, non excluduntur per unum actum peccati mortalis, immo remanent informes. Ergo etiam caritas potest remanere informis, etiam uno peccato mortali perpetrato.

Ссылаются нормы: Q24A12Obiectio5, assert-h5beef24fb553892a0bd2498e8e356a9f2240863f5253ee3c4abb59edbd9faa17, assert-hf004679dc2c7d82989ce09c4f4c84aad6af1fba40d485d72e39f9313fd25d2d6

la · official · sha256:4cce3ac6f6020d5d150fa61f4664e191a4efb1315b53e56ce1180315933a1dacLA

Respondeo dicendum quod unum contrarium per aliud contrarium superveniens tollitur. Quilibet autem actus peccati mortalis contrariatur caritati secundum propriam rationem, quae consistit in hoc quod Deus diligatur super omnia, et quod homo totaliter se illi subiiciat, omnia sua referendo in ipsum. Est igitur de ratione caritatis ut sic diligat Deum quod in omnibus velit se ei subiicere, et praeceptorum eius regulam in omnibus sequi, quidquid enim contrariatur praeceptis eius, manifeste contrariatur caritati. Unde de se habet quod caritatem excludere possit. Et si quidem caritas esset habitus acquisitus ex virtute subiecti dependens, non oporteret quod statim per unum actum contrarium tolleretur. Actus enim non directe contrariatur habitui, sed actui, conservatio autem habitus in subiecto non requirit continuitatem actus, unde ex superveniente contrario actu non statim habitus acquisitus excluditur. Sed caritas, cum sit habitus infusus, dependet ex actione Dei infundentis, qui sic se habet in infusione et conservatione caritatis sicut sol in illuminatione aeris, ut dictum est. Et ideo, sicut lumen statim cessaret esse in aere quod aliquod obstaculum poneretur illuminationi solis, ita etiam caritas statim deficit esse in anima quod aliquod obstaculum ponitur influentiae caritatis a Deo in animam. Manifestum est autem quod per quodlibet mortale peccatum, quod divinis praeceptis contrariatur, ponitur praedictae infusioni obstaculum, quia ex hoc ipso quod homo eligendo praefert peccatum divinae amicitiae, quae requirit ut Dei voluntatem sequamur, consequens est ut statim per unum actum peccati mortalis habitus caritatis perdatur. Unde et Augustinus dicit, VIII super Gen. ad Litt., quod homo, Deo sibi praesente, illuminatur; absente autem, continuo tenebratur; a quo non locorum intervallis, sed voluntatis aversione disceditur.

Ссылаются нормы: Q24A12Respondeo, assert-hde7e5678455661d22bc016442d9e7d6553e56d711802069e587338e87e555895

la · official · sha256:8f37bc568ad3b0eed876c2934eebbf44926e73ff339d66018173f4f212d5b02aLA

Sed contra, per peccatum mortale fit homo dignus morte aeterna, secundum illud Rom. VI, stipendia peccati mors. Sed quilibet habens caritatem habet meritum vitae aeternae, dicitur enim Ioan. XIV, si quis diligit me, diligetur a patre meo, et ego diligam eum, et manifestabo ei meipsum; in qua quidem manifestatione vita aeterna consistit, secundum illud Ioan. XVII, haec est vita aeterna, ut cognoscant te, verum Deum, et quem misisti, Iesum Christum. Nullus autem potest esse simul dignus vita aeterna et morte aeterna. Ergo impossibile est quod aliquis habeat caritatem cum peccato mortali. Tollitur ergo caritas per unum actum peccati mortalis.

Ссылаются нормы: assert-h1fb153b801a3ea10702639e4b38e95579ffcb80c832a43316f8965e415b392bc

la · official · sha256:352dd9508753dfea13c4be84b505716015ba4cbaccb84fec9b6e19201ce1a48eLA

Ad primum ergo dicendum quod concupiscibilis est pars appetitus sensitivi, non autem appetitus intellectivi, ut in primo ostensum est. Unde amor qui est in concupiscibili est amor sensitivi boni. Ad bonum autem divinum, quod est intelligibile, concupiscibilis se extendere non potest, sed sola voluntas. Et ideo concupiscibilis subiectum caritatis esse non potest.

Ссылаются нормы: Q24A1Ad1, assert-h05b0ab2cc6aa94d7f3e97318e3ffe40323805a2691d8ca7c6a25d01c651bfe2a

la · official · sha256:872d0e7f83db792c056137e3bb582005fbcf3b33f5eb2202b375fcb42649dc0dLA

Ad secundum dicendum quod voluntas etiam, secundum philosophum, in III de anima, in ratione est. Et ideo per hoc quod caritas est in voluntate non est aliena a ratione. Tamen ratio non est regula caritatis, sicut humanarum virtutum, sed regulatur a Dei sapientia, et excedit regulam rationis humanae, secundum illud Ephes. III, supereminentem scientiae caritatem Christi. Unde non est in ratione neque sicut in subiecto, sicut prudentia; neque sicut in regulante, sicut iustitia vel temperantia; sed solum per quandam affinitatem voluntatis ad rationem.

Ссылаются нормы: Q24A1Ad2, assert-haa81507af0e1fec1144cc1b552f4baf2361ab173081a97b0cd50a169904bff1b

la · official · sha256:5db410bdd96d116a9deb1df96328dd87503978eb3ccc199fed5175c9292104cdLA

Ad tertium dicendum quod liberum arbitrium non est alia potentia a voluntate, ut in primo dictum est. Et tamen caritas non est in voluntate secundum rationem liberi arbitrii, cuius actus est eligere, electio enim est eorum quae sunt ad finem, voluntas autem est ipsius finis, ut dicitur in III Ethic. Unde caritas, cuius obiectum est finis ultimus, magis debet dici esse in voluntate quam in libero arbitrio.

Ссылаются нормы: Q24A1Ad3, assert-hff5f6658f3f2bed0eea0dbcacf2d891fe4503e5ed58ba47073366b9b86edebba

la · official · sha256:593328a402db39bd4a5e449912f10ac1000ffdc0e9d921ba88f86b116eebee7dLA

Ad primum sic proceditur. Videtur quod voluntas non sit subiectum caritatis. Caritas enim amor quidam est. Sed amor, secundum philosophum, est in concupiscibili. Ergo et caritas est in concupiscibili, et non in voluntate.

Ссылаются нормы: Q24A1Obiectio1, assert-h8ff285715ea4c1a8f3655deb14b1ea242c287f6b74aacf96e76de13ab1be06a1, assert-hb9a35b3efc641f191169884abfcfa88e116a7e3cd691cd202de6408edf7d93f7

la · official · sha256:d9fbd578949d39e2570abc858482db6f6a75e9207b828ac1b8289210ef6742a0LA

Praeterea, caritas est principalissima virtutum, ut supra dictum est. Sed subiectum virtutis est ratio. Ergo videtur quod caritas sit in ratione, et non in voluntate.

Ссылаются нормы: Q24A1Obiectio2, assert-h0f2e372a7a5d22310d4c87b5f7fb53b201f6ee28087e259ea165f329fb63e91e, assert-hfc5d0cd5dadfa95b53288a0c562b57e908cb7a5b8714f39e28cf7d2e8b057b79

la · official · sha256:5343b23bbb378e73b2595a88a26ae6f12fed25c49d2b606b831cc3500d4c6255LA

Praeterea, caritas se extendit ad omnes actus humanos, secundum illud I ad Cor. ult., omnia vestra in caritate fiant. Sed principium humanorum actuum est liberum arbitrium. Ergo videtur quod caritas maxime sit in libero arbitrio sicut in subiecto, et non in voluntate.

Ссылаются нормы: Q24A1Obiectio3, assert-h3934e4fbe772cb75cd405ae04d688d6659e69664da7c97afe5004b9f7c6e5af3, assert-h867ca0197d6e45c3ff938f5954cca0d224593c5cfd0e246ab3891fc00eaa7572

la · official · sha256:69bb28d0fc8002607ffffc4d8bce1dd3989191ef44f61df9c1999f49ec7b66a5LA

Respondeo dicendum quod, cum duplex sit appetitus, scilicet sensitivus et intellectivus, qui dicitur voluntas, ut in primo habitum est; utriusque obiectum est bonum, sed diversimode. Nam obiectum appetitus sensitivi est bonum per sensum apprehensum, obiectum vero appetitus intellectivi, vel voluntatis, est bonum sub communi ratione boni, prout est apprehensibile ab intellectu. Caritatis autem obiectum non est aliquod bonum sensibile, sed bonum divinum, quod solo intellectu cognoscitur. Et ideo caritatis subiectum non est appetitus sensitivus, sed appetitus intellectivus, idest voluntas.

Ссылаются нормы: CharityInWill, Q24A1Respondeo, assert-hd15316af8cdf847a3acf695851102eb1bd294fbb183306015c0815b344c5cea7

la · official · sha256:b489e8d0797fdb1a8baf55c281902f5c3619cf1f154582a1f2380357f0310768LA

Sed contra est quod obiectum caritatis est bonum, quod etiam est obiectum voluntatis. Ergo caritas est in voluntate sicut in subiecto.

Ссылаются нормы: assert-h91ae6a5797fb4ee25d7d10ef48bb46ca0f1ab8647c6ec23ea05285298baed2e4

la · official · sha256:416dea19cfc38345e7e8b09beef4dcad1b815ec8caf32384b0ee8bdc302b9639LA

Ad primum ergo dicendum quod Dionysius loquitur de dilectione Dei quae fundatur super communicatione naturalium bonorum, et ideo naturaliter omnibus inest. Sed caritas fundatur super quadam communicatione supernaturali. Unde non est similis ratio.

Ссылаются нормы: Q24A2Ad1, assert-heea8b78f1b95d3f66e6a17caa3e2749a9ce8496e0721cd0ece8c081245c50024

la · official · sha256:fc39a0e25e43ae642fb2ee92ce9efa96fa15c58296d1264a1ed49342be4b649aLA

Ad secundum dicendum quod sicut Deus secundum se est maxime cognoscibilis, non tamen nobis, propter defectum nostrae cognitionis, quae dependet a rebus sensibilibus; ita etiam Deus in se est maxime diligibilis inquantum est obiectum beatitudinis, sed hoc modo non est maxime diligibilis a nobis, propter inclinationem affectus nostri ad visibilia bona. Unde oportet quod ad Deum hoc modo maxime diligendum nostris cordibus caritas infundatur.

Ссылаются нормы: Q24A2Ad2, assert-h306cb5017daea434bdffa8f6b3dfb7961126a632537852179a29b844d7702305

la · official · sha256:2ae66e845ad4594b4c55988df8dae67f6b458fa0a501e28cf847ebafc83e38c9LA

Ad tertium dicendum quod cum caritas dicitur in nobis procedere ex corde bono et conscientia pura et fide non ficta, hoc referendum est ad actum caritatis, qui ex praemissis excitatur. Vel etiam hoc dicitur quia huiusmodi actus disponunt hominem ad recipiendum caritatis infusionem. Et similiter etiam dicendum est de eo quod Augustinus dicit, quod timor introducit caritatem, et de hoc quod dicitur in Glossa Matth. I, quod fides generat spem, et spes caritatem.

Ссылаются нормы: Q24A2Ad3, assert-h9d4d9a398818a63535a9a021cfa836680105baa287e8bdc852900005c5e0d540

la · official · sha256:fc7e25b7616a67e5f34abdd5abec9b8df6a2b2b0139e81cdc341ea1e40ef286fLA

Ad secundum sic proceditur. Videtur quod caritas non causetur in nobis ex infusione. Illud enim quod est commune omnibus creaturis, naturaliter hominibus inest. Sed sicut Dionysius dicit, in IV cap. de Div. Nom., omnibus diligibile et amabile est bonum divinum, quod est obiectum caritatis. Ergo caritas inest nobis naturaliter, et non ex infusione.

Ссылаются нормы: Q24A2Obiectio1, assert-h1cdfbad92ee66ee2fe7599904ab7d8d1ff36841159a5f26bc9380828fcbf3d48, assert-h58d568c67c5515b81fda03d9f745467b3630a59772623cc6b0e4978aa4a8adf5

la · official · sha256:4594fe4c9499e159243408e210dd4c9d5efe798be2c36fef17166f0466b0a745LA

Praeterea, quanto aliquid est magis diligibile, tanto facilius diligi potest. Sed Deus est maxime diligibilis, cum sit summe bonus. Ergo facilius est ipsum diligere quam alia. Sed ad alia diligenda non indigemus aliquo habitu infuso. Ergo nec etiam ad diligendum Deum.

Ссылаются нормы: Q24A2Obiectio2, assert-h04646612a64780989c372031c25e8ded70d3c9d050fd7924ff40eb21742442cf, assert-h34b094862ea17a674e14fbf6eaeb8b5c559bf738e5bc8eb2255010edc0b76276, assert-h66268311d39df15af231407030cd178436bd8c532b3143cd66f08151b60eff48, assert-h77db96e70a1c59ae1f5c75604e99e4c9d668f8e9d2e7f7a8bbab4900fd3bf2e1

la · official · sha256:5300db72825a63026edece91aa25fea4c823be2addbd9805390fcd5f57e5d035LA

Praeterea, apostolus dicit, I ad Tim. I, finis praecepti est caritas de corde bono et conscientia pura et fide non ficta. Sed haec tria pertinent ad actus humanos. Ergo caritas causatur in nobis ex actibus praecedentibus, et non ex infusione.

Ссылаются нормы: Q24A2Obiectio3, assert-h979dca97df2d05804bc5e82f7a455bc858555f4dea7c98a16a4752c08337c204, assert-hf0b7e23a2a982c39698f3c672f73f6eab564a3f13da1c37f9941b54a8cc69508

la · official · sha256:2a497c807ef7b5c4589dba71f69c53220baf402620ce39e880d008da8927066aLA

Respondeo dicendum quod, sicut dictum est, caritas est amicitia quaedam hominis ad Deum fundata super communicationem beatitudinis aeternae. Haec autem communicatio non est secundum bona naturalia, sed secundum dona gratuita, quia, ut dicitur Rom. VI, gratia Dei vita aeterna. Unde et ipsa caritas facultatem naturae excedit. Quod autem excedit naturae facultatem non potest esse neque naturale neque per potentias naturales acquisitum, quia effectus naturalis non transcendit suam causam. Unde caritas non potest neque naturaliter nobis inesse, neque per vires naturales est acquisita, sed per infusionem spiritus sancti, qui est amor patris et filii, cuius participatio in nobis est ipsa caritas creata, sicut supra dictum est.

Ссылаются нормы: Q24A2Respondeo, assert-h6655dd1f3e16f12126ccf8ca501745dd4f8f2f750a9588c4f18a0ee08becf36f

la · official · sha256:b88a0e638fed4c89f7602e026f6059d57204243830c52dbd77458a3b0dee9bd0LA

Sed contra est quod apostolus dicit, Rom. V, caritas Dei diffusa est in cordibus nostris per spiritum sanctum, qui datus est nobis.

Ссылаются нормы: assert-hb307661d989c9721f2dcfc78dbe3a6988baac5a104d2b295ca9795df1f743aed

la · official · sha256:aa394e56caafaabf2c8632680392da905ecb7ef10b4003233136892d43b43230LA

Ad primum ergo dicendum quod illa virtus secundum quam sua dona Deus dat unicuique, est dispositio vel praeparatio praecedens, sive conatus gratiam accipientis. Sed hanc etiam dispositionem vel conatum praevenit spiritus sanctus, movens mentem hominis vel plus vel minus secundum suam voluntatem. Unde et apostolus dicit, ad Coloss. I, qui dignos nos fecit in partem sortis sanctorum in lumine.

Ссылаются нормы: Q24A3Ad1, assert-hb314cc9985c16fd3cd91ae44e87fba14d09b4b29752616c49a6379933374471d

la · official · sha256:1c2d6def23ddd5e650165daf176f738d850c51b87a761d029f21de16793bed51LA

Ad secundum dicendum quod forma non excedit proportionem materiae, sed sunt eiusdem generis. Similiter etiam gratia et gloria ad idem genus referuntur, quia gratia nihil est aliud quam quaedam inchoatio gloriae in nobis. Sed caritas et natura non pertinent ad idem genus. Et ideo non est similis ratio.

Ссылаются нормы: Q24A3Ad2, assert-hae26b95f383c777a468a61e9d95b82160ee0fe689c75c8097fc88879916516c4

la · official · sha256:db40ccb147aa4eaeb40ce4473c527b97eddb1aa57a2deee11e2ab2575b616efeLA

Ad tertium dicendum quod Angelus est naturae intellectualis, et secundum suam conditionem competit ei ut totaliter feratur in omne id in quod fertur, ut in primo habitum est. Et ideo in superioribus Angelis fuit maior conatus et ad bonum in perseverantibus et ad malum in cadentibus. Et ideo superiorum Angelorum persistentes facti sunt meliores et cadentes facti sunt peiores aliis. Sed homo est rationalis naturae, cui competit esse quandoque in potentia et quandoque in actu. Et ideo non oportet quod feratur totaliter in id in quod fertur; sed eius qui habet meliora naturalia potest esse minor conatus, et e converso. Et ideo non est simile.

Ссылаются нормы: Q24A3Ad3, assert-he67c9adae52eb0f8f0e2f9a99d2620b8395add7a9389f8cf81aed461855f9f29

la · official · sha256:ec825a6db767ca5250e8c5693c1a4864fb8205ea9411fc891797f00498884f50LA

Ad tertium sic proceditur. Videtur quod caritas infundatur secundum quantitatem naturalium. Dicitur enim Matth. XXV quod dedit unicuique secundum propriam virtutem. Sed caritatem nulla virtus praecedit in homine nisi naturalis, quia sine caritate nulla est virtus, ut dictum est. Ergo secundum capacitatem virtutis naturalis infunditur homini caritas a Deo.

Ссылаются нормы: Q24A3Obiectio1, assert-h7bd040e68dd930d20fab99a96934336653958ac6eeb41c031722c8097cbe31bb, assert-hc2cc598b509425aa0c3d1de370f0a0fc3fc67bfaadafc9a063a3e2bb4fc449d6

la · official · sha256:da9396455739be0d9b9a95696ad0f81a32ae72823b148dc4230546bbe19c001bLA

Praeterea, omnium ordinatorum ad invicem secundum proportionatur primo, sicut videmus quod in rebus materialibus forma proportionatur materiae, et in donis gratuitis gloria proportionatur gratiae. Sed caritas, cum sit perfectio naturae, comparatur ad capacitatem naturalem sicut secundum ad primum. Ergo videtur quod caritas infundatur secundum naturalium capacitatem.

Ссылаются нормы: Q24A3Obiectio2, assert-h316ba77a9782e1422b9a8ff1f9a17710d799caddfe444fd1c6a31f7f0b09455d, assert-hfa92603c880183fae0949e124ed4b45b2c2664f74bfb702f88c841925612e290

la · official · sha256:4afd233192923cc561d716a834a4363a36048001bbbb9b8305bf6c41787c63c5LA

Praeterea, homines et Angeli secundum eandem rationem caritatem participant, quia in utrisque est similis beatitudinis ratio, ut habetur Matth. XXII, et Luc. XX. Sed in Angelis caritas et alia dona gratuita sunt data secundum capacitatem naturalium; ut Magister dicit, III dist. II Lib. Sent. Ergo idem etiam videtur esse in hominibus.

Ссылаются нормы: Q24A3Obiectio3, assert-h0fa26825f6b46740851076f63bd066cee5413eb5f890d91bcf018d248a2b7aaa, assert-h39011aecf0541915a171bea9064ba5a94f353a6d89fad78b12083872d5d66b82

la · official · sha256:a591b51afd94760d43840b6fb3319511cdd5ca74045dcec7f2ad80802f2f2adaLA

Respondeo dicendum quod uniuscuiusque quantitas dependet a propria causa rei, quia universalior causa effectum maiorem producit. Caritas autem, cum superexcedat proportionem naturae humanae, ut dictum est, non dependet ex aliqua naturali virtute, sed ex sola gratia spiritus sancti eam infundentis. Et ideo quantitas caritatis non dependet ex conditione naturae vel ex capacitate naturalis virtutis, sed solum ex voluntate spiritus sancti distribuentis sua dona prout vult. Unde et apostolus dicit, ad Ephes. IV, unicuique nostrum data est gratia secundum mensuram donationis Christi.

Ссылаются нормы: Q24A3Respondeo, assert-h61a87a977c8db40cc948f759fa842ef0ddd048d7723c7fb94480fde2cee46d2a

la · official · sha256:39f4bce6670db56800871d999b192dd82dcf49eb6baf1076e8682a16f66946dcLA

Sed contra est quod dicitur Ioan. III, spiritus ubi vult spirat; et I ad Cor. XII, haec omnia operatur unus et idem spiritus, dividens singulis prout vult. Ergo caritas datur non secundum capacitatem naturalium, sed secundum voluntatem spiritus sua dona distribuentis.

Ссылаются нормы: assert-h05a24ad486bd7241ff24a2935bc9b98ebcf9a093816975ffa5d29e70e7b06e62

la · official · sha256:c1d77c75d1e0acdea6b4fe03dd02216a6c20addb97d6f4eaf67de0e132d98e55LA

Ad primum ergo dicendum quod caritati non convenit quantitas dimensiva, sed solum quantitas virtualis. Quae non solum attenditur secundum numerum obiectorum, ut scilicet plura vel pauciora diligantur, sed etiam secundum intensionem actus, ut magis vel minus aliquid diligatur. Et hoc modo virtualis quantitas caritatis augetur.

Ссылаются нормы: Q24A4Ad1, assert-ha1886dda075302778f4216504eddcaf1da8d93d7722ef1c39f058d923ac78227

la · official · sha256:1374c94cd58ae1042bc6eefb3de8cb59061a1af6b5dc1dca1b5d038e4f81566aLA

Ad secundum dicendum quod caritas est in summo ex parte obiecti, inquantum scilicet eius obiectum est summum bonum, et ex hoc sequitur quod ipsa sit excellentior aliis virtutibus. Sed non est omnis caritas in summo quantum ad intensionem actus.

Ссылаются нормы: Q24A4Ad2, assert-h83915adcce72dbf958b440735dffa9baa33458d95302dd69ac7cca45fc69476f

la · official · sha256:1ce41c3b3707a676ecc32bdd3dd74c4e65d2cbc123a3fdb833b3dd4c6f9c706cLA

Ad tertium dicendum quod quidam dixerunt caritatem non augeri secundum suam essentiam, sed solum secundum radicationem in subiecto, vel secundum fervorem. Sed hi propriam vocem ignoraverunt. Cum enim sit accidens, eius esse est inesse, unde nihil est aliud ipsam secundum essentiam augeri quam eam magis inesse subiecto, quod est eam magis radicari in subiecto. Similiter etiam ipsa essentialiter est virtus ordinata ad actum, unde idem est ipsam augeri secundum essentiam et ipsam habere efficaciam ad producendum ferventioris dilectionis actum. Augetur ergo essentialiter non quidem ita quod esse incipiat vel esse desinat in subiecto, sicut obiectio procedit, sed ita quod magis in subiecto esse incipiat.

Ссылаются нормы: Q24A4Ad3, assert-h8aa324c0ce86f381452d392f59c2a7151f3deb617aafbf3569fcebc449741b79

la · official · sha256:e98d5d787b0b0be15155d991f4d052b98afed4415a572641dd505a0c61536688LA

Ad quartum sic proceditur. Videtur quod caritas augeri non possit. Nihil enim augetur nisi quantum. Duplex autem est quantitas, scilicet dimensiva, et virtualis. Quarum prima caritati non convenit, cum sit quaedam spiritualis perfectio. Virtualis autem quantitas attenditur secundum obiecta, secundum quae caritas non crescit, quia minima caritas diligit omnia quae sunt ex caritate diligenda. Ergo caritas non augetur.

Ссылаются нормы: Q24A4Obiectio1, assert-hec0b8c61b6ede7838cafeb04cf4e93d97fcdd86316c883b6553f82fe180e4a0d

la · official · sha256:729ada01923bf8c98ae469483aebb02bc8d2a4308b17051250dbf3aedf732819LA

Praeterea, illud quod est in termino non recipit augmentum. Sed caritas est in termino, quasi maxima virtutum existens et summus amor optimi boni. Ergo caritas augeri non potest.

Ссылаются нормы: Q24A4Obiectio2, assert-hd5df844d17b76fbbda31bc0d6b4dc3b2181f5e0b5de28dc898552a08a08c5682, assert-hf530408d161107a74844f234cd7781f8ac108e15ae175de89f9b2e0db7791d8d

la · official · sha256:1ae5f31ae71368c387b46699388ca0b8eee960a97a6170d82f8879af079d4295LA

Praeterea, augmentum quidam motus est. Ergo quod augetur movetur. Quod ergo augetur essentialiter movetur essentialiter. Sed non movetur essentialiter nisi quod corrumpitur vel generatur. Ergo caritas non potest augeri essentialiter, nisi forte de novo generetur vel corrumpatur, quod est inconveniens.

Ссылаются нормы: Q24A4Obiectio3, assert-haccabacb8ce61b82eb4f3429af235f6172e1c903a6d39f34dfd4b0fed8953067, assert-hb80e9db9ccf21e3012f246a6caf3e55d076b5f9066019181b38b78b6e22bee92, assert-hec88b0eb97e75a08b2aa6c316dc5d51bdd281a845a3633c482df4c9132aaeb80

la · official · sha256:5ecb3cc6bc91135bda2dc6303f2ca0f78f542c1dd1bec15b4ed0c532d1206017LA

Respondeo dicendum quod caritas viae potest augeri. Ex hoc enim dicimur esse viatores quod in Deum tendimus, qui est ultimus finis nostrae beatitudinis. In hac autem via tanto magis procedimus quanto Deo magis propinquamus, cui non appropinquatur passibus corporis, sed affectibus mentis. Hanc autem propinquitatem facit caritas, quia per ipsam mens Deo unitur. Et ideo de ratione caritatis viae est ut possit augeri, si enim non posset augeri, iam cessaret viae processus. Et ideo apostolus caritatem viam nominat, dicens I ad Cor. XII, adhuc excellentiorem viam vobis demonstro.

Ссылаются нормы: Q24A4Respondeo, assert-h17ca2eeefd9c1487ef313f5417a2cc115c0198e33e62619d30e734ddf7d52fc8

la · official · sha256:39a6e996f8879bfe0ce629d37b51ea3c4c61b825ca742920624f9c5fbf76a0bcLA

Sed contra est quod Augustinus dicit, super Ioan., quod caritas meretur augeri, ut aucta mereatur et perfici.

Ссылаются нормы: assert-hdd2f35dce72143191d04d006b27c4acdef80c5f623d36844c77f750f0cda6dfe

la · official · sha256:dcf5f06e5b77d1f26bba3e761452e272b36027a3892d7498f77c7e26529da759LA

Ad primum ergo dicendum quod quantitas corporalis habet aliquid inquantum est quantitas; et aliquid inquantum est forma accidentalis. Inquantum est quantitas, habet quod sit distinguibilis secundum situm vel secundum numerum. Et ideo hoc modo consideratur augmentum magnitudinis per additionem; ut patet in animalibus. Inquantum vero est forma accidentalis, est distinguibilis solum secundum subiectum. Et secundum hoc habet proprium augmentum, sicut et aliae formae accidentales, per modum intensionis eius in subiecto, sicut patet in his quae rarefiunt, ut probat philosophus, in IV Physic. Et similiter etiam scientia habet quantitatem, inquantum est habitus, ex parte obiectorum. Et sic augetur per additionem, inquantum aliquis plura cognoscit. Habet etiam quantitatem, inquantum est quaedam forma accidentalis, ex eo quod inest subiecto. Et secundum hoc augetur in eo qui certius eadem scibilia cognoscit nunc quam prius. Similiter etiam et caritas habet duplicem quantitatem. Sed secundum eam quae est ex parte obiecti, non augetur, ut dictum est. Unde relinquitur quod per solam intensionem augeatur.

Ссылаются нормы: Q24A5Ad1, assert-h95c4d0a245c3ef9253cd3a1fff28d18c4a6efe25ab2cc73735d7db0a62253a90

la · official · sha256:925ff3be846235c9abff245047842898923ea829488317729856e187735897f5LA

Ad secundum dicendum quod additio luminis ad lumen potest intelligi in aere propter diversitatem luminarium causantium lumen. Sed talis distinctio non habet locum in proposito, quia non est nisi unum luminare influens lumen caritatis.

Ссылаются нормы: Q24A5Ad2, assert-h9351e6af43d507695a5960b8aa663cfef4510382ba193451fa028287c0f13812

la · official · sha256:98f779d659116cb84c13a10a82dedde3de7b8e534e9bd24f89456fd0b6bebc64LA

Ad tertium dicendum quod infusio caritatis importat quandam mutationem secundum habere caritatem et non habere, et ideo oportet quod aliquid adveniat quod prius non infuit. Sed augmentatio caritatis importat mutationem secundum minus aut magis habere. Et ideo non oportet quod aliquid insit quod prius non infuerit, sed quod magis insit quod prius minus inerat. Et hoc est quod facit Deus caritatem augendo, scilicet quod magis insit, et quod perfectius similitudo spiritus sancti participetur in anima.

Ссылаются нормы: Q24A5Ad3, assert-h1b118f4336d578f45f965bb3a49a16f73dcfd54282d2ea20c60e880bf89292b7

la · official · sha256:8f482e441ce24607449e6accff4bcbf351b7ea53ca2132a83c97e67d58f7b256LA

Ad quintum sic proceditur. Videtur quod caritas augeatur per additionem. Sicut enim est augmentum secundum quantitatem corporalem, ita secundum quantitatem virtualem. Sed augmentum quantitatis corporalis fit per additionem, dicit enim philosophus, in I de Gen., quod augmentum est praeexistenti magnitudini additamentum. Ergo etiam augmentum caritatis, quod est secundum virtualem quantitatem, erit per additionem.

Ссылаются нормы: Q24A5Obiectio1, assert-h0c39bbd6df8d6d24de155db247dc7c52320e450b49f402ce69ab903f934b1d0a, assert-h799f8160ef7f8feb90c9dbebc44c4e7a23153721cb62c1f20f491ed2eebdd4a8

la · official · sha256:b245b90e1b7c7dcd7df81b70b72c7f5e967fcaccec6e9db88f37688d36e180d3LA

Praeterea, caritas in anima est quoddam spirituale lumen, secundum illud I Ioan. II, qui diligit fratrem suum in lumine manet. Sed lumen crescit in aere per additionem, sicut in domo lumen crescit alia candela superaccensa. Ergo etiam caritas crescit in anima per additionem.

Ссылаются нормы: Q24A5Obiectio2, assert-h07c9533d834cba4970c44e2ff2498cb9acbccda264b5cf99e2c4633dc8e94176, assert-h3b0b4bafa8677962232b3c86228612b4452b8ed949543a8808df67cf1d7019a5

la · official · sha256:f1ecc82bd3c4cdbce8d00bf8821cd34be954552b4eddd462300a697c0b512ea3LA

Praeterea, augere caritatem ad Deum pertinet, sicut et ipsam creare, secundum illud II ad Cor. IX, augebit incrementa frugum iustitiae vestrae. Sed Deus primo infundendo caritatem aliquid facit in anima quod ibi prius non erat. Ergo etiam augendo caritatem aliquid ibi facit quod prius non erat. Ergo caritas augetur per additionem.

Ссылаются нормы: Q24A5Obiectio3, assert-h6b533047e5f760239ab37a94d08f069aea92ce3c52c38f0ffc99a56f99412944, assert-h76c7681f355c1cb30e7ce11b696170b0a42bce98c3d2d9259bccc53da9f702a3, assert-h9528eb0c4cc0d10580ce8e65be7390ea0264d12e1260901f58bbe8a259ee8956

la · official · sha256:8d12e05cff75750abcbb24321a36f84b3ffeca5229151f48adaa972a2d132a85LA

Respondeo dicendum quod omnis additio est alicuius ad aliquid. Unde in omni additione oportet saltem praeintelligere distinctionem eorum quorum unum additur alteri, ante ipsam additionem. Si igitur caritas addatur caritati, oportet praesupponi caritatem additam ut distinctam a caritate cui additur, non quidem ex necessitate secundum esse, sed saltem secundum intellectum. Posset enim Deus etiam quantitatem corporalem augere addendo aliquam magnitudinem non prius existentem, sed tunc creatam, quae quamvis prius non fuerit in rerum natura, habet tamen in se unde eius distinctio intelligi possit a quantitate cui additur. Si igitur caritas addatur caritati, oportet praesupponere, ad minus secundum intellectum, distinctionem unius caritatis ab alia. Distinctio autem in formis est duplex, una quidem secundum speciem; alia autem secundum numerum. Distinctio quidem secundum speciem in habitibus est secundum diversitatem obiectorum, distinctio vero secundum numerum est secundum diversitatem subiecti. Potest igitur contingere quod aliquis habitus per additionem augeatur dum extenditur ad quaedam obiecta ad quae prius se non extendebat, et sic augetur scientia geometriae in eo qui de novo incipit scire aliqua geometricalia quae prius nesciebat. Hoc autem non potest dici de caritate, quia etiam minima caritas se extendit ad omnia illa quae sunt ex caritate diligenda. Non ergo talis additio in augmento caritatis potest intelligi praesupposita distinctione secundum speciem caritatis additae ad eam cui superadditur. Relinquitur ergo, si fiat additio caritatis ad caritatem, quod hoc fit praesupposita distinctione secundum numerum, quae est secundum diversitatem subiectorum, sicut albedo augetur per hoc quod album additur albo, quamvis hoc augmento non fiat aliquid magis album. Sed hoc in proposito dici non potest. Quia subiectum caritatis non est nisi mens rationalis, unde tale caritatis augmentum fieri non posset nisi per hoc quod una mens rationalis alteri adderetur, quod est impossibile. Quamvis etiam si esset possibile tale augmentum, faceret maiorem diligentem, non autem magis diligentem. Relinquitur ergo quod nullo modo caritas augeri potest per additionem caritatis ad caritatem, sicut quidam ponunt. Sic ergo caritas augetur solum per hoc quod subiectum magis ac magis participat caritatem, idest secundum quod magis reducitur in actum illius et magis subditur illi. Hic enim est modus augmenti proprius cuiuslibet formae quae intenditur, eo quod esse huiusmodi formae totaliter consistit in eo quod inhaeret susceptibili. Et ideo, cum magnitudo rei consequitur esse ipsius, formam esse maiorem hoc est eam magis inesse susceptibili, non autem aliam formam advenire. Hoc enim esset si forma haberet aliquam quantitatem ex seipsa, non per comparationem ad subiectum. Sic igitur et caritas augetur per hoc quod intenditur in subiecto, et hoc est ipsam augeri secundum essentiam, non autem per hoc quod caritas addatur caritati.

Ссылаются нормы: Q24A5Respondeo, assert-h585c3ddf8bac1ba5824ad8f0b3f96b2635d0965b8c0fff31ce96dec83752ff3d

la · official · sha256:dbbe5f4cc868b2904d7ea452fe6acd21159406b0ef9b09cc10744fc656e29effLA

Sed contra est quod caritas est forma simplex. Simplex autem simplici additum non facit aliquid maius, ut probatur in VI Physic. Ergo caritas non augetur per additionem.

Ссылаются нормы: assert-h958cbf068d77634dd4c22d09592ced0d5784fab576248f0ffbbd23e69a05e8e2

la · official · sha256:7e0995ff14528be2f08746bb1b6a7101a8c2cfd6bbd565d2cb824e52cce16939LA

Ad primum ergo dicendum quod quilibet actus caritatis meretur vitam aeternam, non quidem statim exhibendam, sed suo tempore. Similiter etiam quilibet actus caritatis meretur caritatis augmentum, non tamen statim augetur, sed quando aliquis conatur ad huiusmodi augmentum.

Ссылаются нормы: Q24A6Ad1, assert-h5fec0de06500d6536e086b2b4b35d2ae71f1321501dd0c2f210838fbf688687b

la · official · sha256:cc3375cc87c4c5c5bc2045418ea3a92e90529c149cb504d920dcb57172569614LA

Ad secundum dicendum quod etiam in generatione virtutis acquisitae non quilibet actus complet generationem virtutis, sed quilibet operatur ad eam ut disponens, et ultimus, qui est perfectior, agens in virtute omnium praecedentium, reducit eam in actum. Sicut etiam est in multis guttis cavantibus lapidem.

Ссылаются нормы: Q24A6Ad2, assert-h83c9fc4bbcd417bbb3a3e1982cf27983f2ff2188dad30fc160e9183cae1d323f

la · official · sha256:544d0e3d0a3867be72e7930fe9af1172205eb030f9016a28b60b6fb0156f39c4LA

Ad tertium dicendum quod in via Dei procedit aliquis non solum dum actu caritas eius augetur, sed etiam dum disponitur ad augmentum.

Ссылаются нормы: Q24A6Ad3, assert-hb6f088e85b42f774d84bca16b00dfc4ba396c8a2713d8d91de33e2aac10c9008

la · official · sha256:7bd3478bccfbf2c4445c44c00f0d3e48ed34262eed571207ba98105e6bb2ff1bLA

Ad sextum sic proceditur. Videtur quod quolibet actu caritatis caritas augeatur. Quod enim potest id quod maius est, potest id quod minus est. Sed quilibet actus caritatis meretur vitam aeternam, quae maius est quam simplex caritatis augmentum, quia vita aeterna includit caritatis perfectionem. Ergo multo magis quilibet actus caritatis caritatem auget.

Ссылаются нормы: Q24A6Obiectio1, assert-hfcccefcf1d54b4d9c55765ae812a79c776ba6ff0cea988eba7801f6696646634, assert-hff131813a5a2f87d1a75d7c8d74e5005edc536272f414e38cc2a5f350f2accf2

la · official · sha256:9d06a23266441bc017c9b12a5696baa3eb88fc3034f0cd005d81e488f40eaeb1LA

Praeterea, sicuti habitus virtutum acquisitarum generatur ex actibus, ita etiam augmentum caritatis causatur per actus caritatis. Sed quilibet actus virtuosus operatur ad virtutis generationem. Ergo etiam quilibet actus caritatis operatur ad caritatis augmentum.

Ссылаются нормы: Q24A6Obiectio2, assert-h6e3db043182f86d20fe758a91c9fd80ce959b1c4aad1edaab5257336c479b07b, assert-h753f9507015c8029d5d2623e0c8c7809772fac9cde6080939d52a3d65f307004

la · official · sha256:98ceb69b011d382da0b5404017d87c0d772814447ded00680cf23457a5b9e3e8LA

Praeterea, Gregorius dicit quod in via Dei stare retrocedere est. Sed nullus, dum movetur actu caritatis, retrocedit. Ergo quicumque movetur actu caritatis, procedit in via Dei. Ergo quolibet actu caritatis caritas augetur.

Ссылаются нормы: Q24A6Obiectio3, assert-h9dce47552947e2545cb9f80adda0c82a9663efa40b42e680482941d440805f01, assert-hc9455ce447d7bd38d1f9140ee1f71b529a01b4cecd66f31013902931c5f1fa5a, assert-hde79fb174cf1e0c0711c0e4bf3f6bf2d741ca901dfa4338adc23a4d6c5a375ca

la · official · sha256:05cad57adcc15a7d4413fc2fe4fe86f49454adac4c72b70936d538730a997e0aLA

Respondeo dicendum quod augmentum spirituale caritatis quodammodo simile est augmento corporali. Augmentum autem corporale in animalibus et plantis non est motus continuus, ita scilicet quod, si aliquid tantum augetur in tanto tempore, necesse sit quod proportionaliter in qualibet parte illius temporis aliquid augeatur, sicut contingit in motu locali, sed per aliquod tempus natura operatur disponens ad augmentum et nihil augens actu, et postmodum producit in effectum id ad quod disposuerat, augendo animal vel plantam in actu. Ita etiam non quolibet actu caritatis caritas actu augetur, sed quilibet actus caritatis disponit ad caritatis augmentum, inquantum ex uno actu caritatis homo redditur promptior iterum ad agendum secundum caritatem; et, habilitate crescente, homo prorumpit in actum ferventiorem dilectionis, quo conetur ad caritatis profectum; et tunc caritas augetur in actu.

Ссылаются нормы: Q24A6Respondeo, assert-hc24f6f2d6e1e337e877cddeac00e54f42ebce088a441f96db3b4ff074af983d8

la · official · sha256:7dc6faad506637a11431673348e80d6213e1386f6185ba0bfc2e1a9e12992774LA

Sed contra est quod effectus non excedit virtutem causae. Sed quandoque aliquis actus caritatis cum aliquo tepore vel remissione emittitur. Non ergo perducit ad excellentiorem caritatem, sed magis disponit ad minorem.

Ссылаются нормы: assert-hda8a3b281c9d2f860eab139fdb99e08b44df786649ac24a2af89f06a7963e993

la · official · sha256:b33e34e2e3f71c763418f3c65be5eeadea6902a919a653c8b1d22de993ca9ff4LA

Ad primum ergo dicendum quod augmentum caritatis est ad aliquem finem, sed ille finis non est in hac vita, sed in futura.

Ссылаются нормы: Q24A7Ad1, assert-h5db4b1cda5db0d56ca49c0b82c88b51e40e9004f9a0f25a1b96ba49a6cfe2c13

la · official · sha256:8af1603016f189bf2793686d6a0d061aee624d58c99aed592e6863bd095e8434LA

Ad secundum dicendum quod capacitas creaturae spiritualis per caritatem augetur, quia per ipsam cor dilatatur, secundum illud II ad Cor. VI, cor nostrum dilatatum est. Et ideo adhuc ulterius manet habilitas ad maius augmentum.

Ссылаются нормы: Q24A7Ad2, assert-hc4c6f385ef81c53f9cbed6e6a9c252887ff55d92b2af84639c4b6bb68dcbf0eb

la · official · sha256:649bb0e56d0b1f597b812fac4f0a9d6016d333d01890bc3d21d5ebf62775733bLA

Ad tertium dicendum quod ratio illa procedit in his quae habent quantitatem eiusdem rationis, non autem in his quae habent diversam rationem quantitatis; sicut linea, quantumcumque crescat, non attingit quantitatem superficiei. Non est autem eadem ratio quantitatis caritatis viae, quae sequitur cognitionem fidei, et caritatis patriae, quae sequitur visionem apertam. Unde ratio non sequitur.

Ссылаются нормы: Q24A7Ad3, assert-he8f9b4b2f1d3ce0528b454ee39a837695b7b4be34cec44d94350f871a24ac3d7

la · official · sha256:c55033348506f6f03315bd70aae6df46c56d4ff38fe9e13e50ac8279ef9d731aLA

Ad septimum sic proceditur. Videtur quod caritas non augeatur in infinitum. Omnis enim motus est ad aliquem finem et terminum, ut dicitur in II Metaphys. Sed augmentum caritatis est quidam motus. Ergo tendit ad aliquem finem et terminum. Non ergo caritas in infinitum augetur.

Ссылаются нормы: Q24A7Obiectio1, assert-h0f71391c7b9b6bf322ab08d10a5d67eab994dc1a378964b7c3fc7d639d38c8b7, assert-h418d885b1bc0fd4e5f5d6abae3bb0989c85c479436e9623f619c0ac05fa2cded, assert-h91bb33aaa2bf167938e7b9256ffd3cf6e101a4a840b827993623246f434005ff

la · official · sha256:66d4945b915777e9561ae572f4741466358e08204107570a9ee7f0764bf7bd3eLA

Praeterea, nulla forma excedit capacitatem sui subiecti. Sed capacitas creaturae rationalis, quae est subiectum caritatis, est finita. Ergo caritas in infinitum augeri non potest.

Ссылаются нормы: Q24A7Obiectio2, assert-h6defaed7f47fae6ce0950170860c82d1aa59e7e1d62b9f490b7853b072fad3aa, assert-h90b52666bd0b212c44aae183dbfe21555fe297d166b17868bacb80791bda5cbc

la · official · sha256:782c6a6ea79f01f9925a43562185c551e5be6135733f5192ac757e098d866080LA

Praeterea, omne finitum per continuum augmentum potest pertingere ad quantitatem alterius finiti quantumcumque maioris, nisi forte id quod accrescit per augmentum semper sit minus et minus; sicut philosophus dicit, in III Physic., quod si uni lineae addatur quod subtrahitur ab alia linea quae in infinitum dividitur, in infinitum additione facta, nunquam pertingetur ad quandam determinatam quantitatem quae est composita ex duabus lineis, scilicet divisa et ea cui additur quod ex alia subtrahitur. Quod in proposito non contingit, non enim necesse est ut secundum caritatis augmentum sit minus quam prius; sed magis probabile est quod sit aequale aut maius. Cum ergo caritas patriae sit quiddam finitum, si caritas viae in infinitum augeri potest, sequitur quod caritas viae possit adaequare caritatem patriae, quod est inconveniens. Non ergo caritas viae in infinitum potest augeri.

Ссылаются нормы: Q24A7Obiectio3, assert-h4541dee4c9b5a958f1c0884a8a5b4ed600727895e65f3ec9923eda5990b4980e

la · official · sha256:a6cd4b4fc737b2760c1e2e3b73b7ed985d06ac91efd147b5e9ff2f8722b56383LA

Respondeo dicendum quod terminus augmento alicuius formae potest praefigi tripliciter. Uno modo, ex ratione ipsius formae, quae habet terminatam mensuram, ad quam cum perventum fuerit, non potest ultra procedi in forma, sed si ultra processum fuerit, pervenietur ad aliam formam, sicut patet in pallore, cuius terminos per continuam alterationem aliquis transit, vel ad albedinem vel ad nigredinem perveniens. Alio modo, ex parte agentis, cuius virtus non se extendit ad ulterius augendum formam in subiecto. Tertio, ex parte subiecti, quod non est capax amplioris perfectionis. Nullo autem istorum modorum imponitur terminus augmento caritatis in statu viae. Ipsa enim caritas secundum rationem propriae speciei terminum augmenti non habet, est enim participatio quaedam infinitae caritatis, quae est spiritus sanctus. Similiter etiam causa augens caritatem est infinitae virtutis, scilicet Deus. Similiter etiam ex parte subiecti terminus huic augmento praefigi non potest, quia semper, caritate excrescente, superexcrescit habilitas ad ulterius augmentum. Unde relinquitur quod caritatis augmento nullus terminus praefigi possit in hac vita.

Ссылаются нормы: Q24A7Respondeo, assert-h918b148c511e384c1b1176dcf12f6a6f359967939e1d708f9d99aa28c221d046

la · official · sha256:aa6d1f4f1d1b615dfb9d9dfcbbbef83d622dc0cb0e761880826fb5e0be175c20LA

Sed contra est quod apostolus dicit, ad Philipp. III. Non quod iam acceperim, aut iam perfectus sim, sequor autem si quo modo comprehendam. Ubi dicit Glossa, nemo fidelium, etsi multum profecerit, dicat, sufficit mihi. Qui enim hoc dicit, exit de via ante finem. Ergo semper in via caritas potest magis ac magis augeri.

Ссылаются нормы: assert-h05bacb4f49e2bb926d77bb29d92aa44c4e5c5dcd299e3010c558ab580b673add

la · official · sha256:e1fa31049a17ae9cef4d4ba52225a5fb3414ee9770f88656646e7832637aeeb2LA

Ad primum ergo dicendum quod apostolus negat de se perfectionem patriae. Unde Glossa ibi dicit quod perfectus erat viator, sed nondum ipsius itineris perfectione perventor.

Ссылаются нормы: Q24A8Ad1, assert-hf9a6310dc8df32adcef2473ae070fd753175a3de0a39557b43e86646ae547bbe

la · official · sha256:c1937a9d20546e8217b6cc901b5cfed528969da5df18e071857ba18fcd121715LA

Ad secundum dicendum quod hoc dicitur propter peccata venialia. Quae non contrariantur habitui caritatis, sed actui, et ita non repugnant perfectioni viae, sed perfectioni patriae.

Ссылаются нормы: Q24A8Ad2, assert-h24b420e29c289037ca1660372c07e87d41e3df73474306e04057246ca6956957

la · official · sha256:821a1b9be924d88644b5bb32896daa6d8f53de2dd3065830fd1b6b286a80c25cLA

Ad tertium dicendum quod perfectio viae non est perfectio simpliciter. Et ideo semper habet quo crescat.

Ссылаются нормы: Q24A8Ad3, assert-h256520d34aace12685eaa0ef083e02b6a0b779c0d13fbcc9b449f97f94737913

la · official · sha256:bc0a42c92ef1a7eb2fb8643a5c43e4ed34de3fb50e0c977b0035e1fafe0416c3LA

Ad octavum sic proceditur. Videtur quod caritas in hac vita non possit esse perfecta. Maxime enim haec perfectio in apostolis fuisset. Sed in eis non fuit, dicit enim apostolus, ad Philipp. III, non quod iam conprehenderim aut perfectus sim. Ergo caritas in hac vita perfecta esse non potest.

Ссылаются нормы: Q24A8Obiectio1, assert-h011bd4824f2c93e7c12bf4a1962737dec5823265bd5bf4f0048f2b8efcefd175, assert-hf2de95cf8f5f2bf1ba7f6789ebeaeee687236bb89a2653f3638238e1f9b732d6

la · official · sha256:ea07470aca8d557ce5fb40c239ac6036f7648fcb711511e73ad514b584fede7fLA

Praeterea, Augustinus dicit, in libro octoginta trium quaest., quod nutrimentum caritatis est diminutio cupiditatis; perfectio, nulla cupiditas. Sed hoc non potest esse in hac vita, in qua sine peccato vivere non possumus, secundum illud I Ioan. I, si dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, omne autem peccatum ex aliqua inordinata cupiditate procedit. Ergo in hac vita caritas perfecta esse non potest.

Ссылаются нормы: Q24A8Obiectio2, assert-h482a486c10d70b6e899c4e860e64419f950dfddf33d1fe4c8126dcb56cb31109, assert-had7ee2b978a76a80a373f99efa79548849a5c75aa115f3eac80e40a5948f9bc3

la · official · sha256:26c7ee7abd455f984c39ac32f14ff1aa2d9d90fa8fc1efabe75b70f504914f8eLA

Praeterea, illud quod iam perfectum est non habet ulterius crescere. Sed caritas in hac vita semper potest augeri, ut dictum est. Ergo caritas in hac vita non potest esse perfecta.

Ссылаются нормы: Q24A8Obiectio3, assert-h0343053d2284fc1e30cd02446206d3fefb4c4f80fca868256c7e31b4127f93d1, assert-hc4577d64eb6604b46514735fecc205bc8cf7ba0ab295a7d810270d39ac114c4f

la · official · sha256:94d0b47be49f9c771e9048d7484d96f8b303310ebf06cfe9aca268ca4e49ae92LA

Respondeo dicendum quod perfectio caritatis potest intelligi dupliciter, uno modo, ex parte diligibilis; alio modo, ex parte diligentis. Ex parte quidem diligibilis perfecta est caritas ut diligatur aliquid quantum diligibile est. Deus autem tantum diligibilis est quantum bonus est. Bonitas autem eius est infinita. Unde infinite diligibilis est. Nulla autem creatura potest eum diligere infinite, cum quaelibet virtus creata sit finita. Unde per hunc modum nullius creaturae caritas potest esse perfecta, sed solum caritas Dei, qua seipsum diligit. Ex parte vero diligentis caritas dicitur perfecta quando aliquis secundum totum suum posse diligit. Quod quidem contingit tripliciter. Uno modo, sic quod totum cor hominis actualiter semper feratur in Deum. Et haec est perfectio caritatis patriae, quae non est possibilis in hac vita, in qua impossibile est, propter humanae vitae infirmitatem, semper actu cogitare de Deo et moveri dilectione ad ipsum. Alio modo, ut homo studium suum deputet ad vacandum Deo et rebus divinis, praetermissis aliis nisi quantum necessitas praesentis vitae requirit. Et ista est perfectio caritatis quae est possibilis in via, non tamen est communis omnibus caritatem habentibus. Tertio modo, ita quod habitualiter aliquis totum cor suum ponat in Deo, ita scilicet quod nihil cogitet vel velit quod sit divinae dilectioni contrarium. Et haec perfectio est communis omnibus caritatem habentibus.

Ссылаются нормы: Q24A8Respondeo, assert-h1c8714defed3954d90c2feb0bc9f2279fc2ab24e7c4c3f88220af42d199ddc13

la · official · sha256:e3193fbea527eeb226cd2333210db3010bbf06202e172fe92f2896324b3f9861LA

Sed contra est quod Augustinus dicit, super Prim. Canonic. Ioan., caritas cum fuerit roborata, perficitur, cum ad perfectionem pervenerit, dicit, cupio dissolvi et esse cum Christo. Sed hoc possibile est in hac vita, sicut in Paulo fuit. Ergo caritas in hac vita potest esse perfecta.

Ссылаются нормы: assert-h7c0a340cf3ac350d129b523754ccce75e85776108fcbe4ef57f7b02b772f96c3

la · official · sha256:ebba50462825bc4cb6a0cccb38941781557c419ab2b68105830aa49b5b547162LA

Ad primum ergo dicendum quod omnis illa determinata distinctio quae potest accipi in augmento caritatis, comprehenditur sub istis tribus quae dicta sunt. Sicut etiam omnis divisio continuorum comprehenditur sub tribus his, principio, medio et fine; ut philosophus dicit, in I de caelo.

Ссылаются нормы: Q24A9Ad1, assert-h702689f5dc5e9860a388e017db43cbb58c54dfd44959367508531c97564da180

la · official · sha256:9d6aed612b530df47230da17cd8b6d9335a2236922117660a78aea8e5af70597LA

Ad secundum dicendum quod illis in quibus caritas incipit, quamvis proficiant, principalior tamen cura imminet ut resistant peccatis, quorum impugnatione inquietantur. Sed postea, hanc impugnationem minus sentientes, iam quasi securius ad profectum intendunt; ex una tamen parte facientes opus, et ex alia parte habentes manum ad gladium, ut dicitur in Esdra de aedificatoribus Ierusalem.

Ссылаются нормы: Q24A9Ad2, assert-hf77ca1006a31568da2b7e1c77f84700e34b254be7687b377651d4c86a1a903cc

la · official · sha256:f1cc5651c519f3e184ea3db785d35345148a0829f2cd852d4f4ddf833d464ef7LA

Ad tertium dicendum quod perfecti etiam in caritate proficiunt, sed non est ad hoc principalis eorum cura, sed iam eorum studium circa hoc maxime versatur ut Deo inhaereant. Et quamvis hoc etiam quaerant et incipientes et proficientes, tamen magis sentiunt circa alia sollicitudinem, incipientes quidem de vitatione peccatorum, proficientes vero de profectu virtutum.

Ссылаются нормы: Q24A9Ad3, assert-hb100d0221cfcea55eb87264aaaae31c653e405d5ab59fc221fbc9cf88fa18fd0

la · official · sha256:938ed63d047c1fa26cae326073c5ff86fb95f1536d517ff96b033e9b9ac7f780LA

Ad nonum sic proceditur. Videtur quod inconvenienter distinguantur tres gradus caritatis, scilicet caritas incipiens, proficiens et perfecta. Inter principium enim caritatis et eius ultimam perfectionem sunt multi gradus medii. Non ergo unum solum medium debuit poni.

Ссылаются нормы: Q24A9Obiectio1, assert-hd1f690a745cfc4a0facf4b89ca155e2f17d124bf4eae4b2a53cc2e200da6a619

la · official · sha256:79f1ccd4d009a802468f917c7d9217f123459daaf5f83533a9b42b73c2d47908LA

Praeterea, statim cum caritas incipit esse, incipit etiam proficere non ergo debet distingui caritas proficiens a caritate incipiente.

Ссылаются нормы: Q24A9Obiectio2, assert-h33b2c1326b2c5cc4fd635cc1dded481656959177f35cf0c51ee39c3ff8ce8eb0

la · official · sha256:d0d01e5ec1d1624505d7119241b0ca143610fe35ec2c7a2bd373405fc01690eeLA

Praeterea, quantumcumque aliquis habeat in hoc mundo caritatem perfectam, potest etiam eius caritas augeri, ut dictum est. Sed caritatem augeri est ipsam proficere. Ergo caritas perfecta non debet distingui a caritate proficiente. Inconvenienter igitur praedicti tres gradus caritatis assignantur.

Ссылаются нормы: Q24A9Obiectio3, assert-h0ae48a7ae7f53dba26726c6cc8f209b5fb6d0fb9eae22a3d2ab59c5de6b9cd04, assert-h2931ee82f373dfc7a02e987ad7816e856e18c72c786e3397cc569fb7c476843f

la · official · sha256:09e15896eba55b2b3814ffe9b5a705281374affbddf54d83556d91a93b0af8b6LA

Respondeo dicendum quod spirituale augmentum caritatis considerari potest quantum ad aliquid simile corporali hominis augmento. Quod quidem quamvis in plurimas partes distingui possit, habet tamen aliquas determinatas distinctiones secundum determinatas actiones vel studia ad quae homo perducitur per augmentum, sicut infantilis aetas dicitur antequam habeat usum rationis; postea autem distinguitur alius status hominis quando iam incipit loqui et ratione uti; iterum tertius status eius est pubertatis, quando iam incipit posse generare; et sic inde quousque perveniatur ad perfectum. Ita etiam et diversi gradus caritatis distinguuntur secundum diversa studia ad quae homo perducitur per caritatis augmentum. Nam primo quidem incumbit homini studium principale ad recedendum a peccato et resistendum concupiscentiis eius, quae in contrarium caritatis movent. Et hoc pertinet ad incipientes, in quibus caritas est nutrienda vel fovenda ne corrumpatur. Secundum autem studium succedit, ut homo principaliter intendat ad hoc quod in bono proficiat. Et hoc studium pertinet ad proficientes, qui ad hoc principaliter intendunt ut in eis caritas per augmentum roboretur. Tertium autem studium est ut homo ad hoc principaliter intendat ut Deo inhaereat et eo fruatur. Et hoc pertinet ad perfectos, qui cupiunt dissolvi et esse cum Christo. Sicut etiam videmus in motu corporali quod primum est recessus a termino; secundum autem est appropinquatio ad alium terminum; tertium autem quies in termino.

Ссылаются нормы: Q24A9Respondeo, assert-hf20105ed20bcb5140eda16380ec994307f8c52596c139a2f5e7b72a896d70a23

la · official · sha256:347c90147df5287fefb4c497182c7f0a1b11d3aea7abe6b2de9934b06a1bc776LA

Sed contra est quod Augustinus dicit, super Prim. Canonic. Ioan., caritas cum fuerit nata, nutritur, quod pertinet ad incipientes; cum fuerit nutrita, roboratur, quod pertinet ad proficientes; cum fuerit roborata, perficitur, quod pertinet ad perfectos. Ergo est triplex gradus caritatis.

Ссылаются нормы: assert-hd9ce58210e3c170a8107fbd6cf5018ee8c3389aefd895c343db873de0c543898

la · official · sha256:cf58c637f4cf495827d210e4932c19c7abe369516e0c42ca096e6f7c6cb1b7f6LA

Deinde considerandum est de caritate in comparatione ad subiectum. Et circa hoc quaeruntur duodecim. Primo, utrum caritas sit in voluntate tanquam in subiecto. Secundo, utrum caritas causetur in homine ex actibus praecedentibus, vel ex infusione divina. Tertio, utrum infundatur secundum capacitatem naturalium. Quarto, utrum augeatur in habente ipsam. Quinto, utrum augeatur per additionem. Sexto, utrum quolibet actu augeatur. Septimo, utrum augeatur in infinitum. Octavo, utrum caritas viae possit esse perfecta. Nono, de diversis gradibus caritatis. Decimo, utrum caritas possit diminui. Undecimo, utrum caritas semel habita possit amitti. Duodecimo, utrum amittatur per unum actum peccati mortalis.

la · official · sha256:75ac65bd4a6202852c772e2925a333d21226214516c7ab7cce4a9a4665638fccLA

Ad primum ergo dicendum quod proximus non solum dicitur communicatione speciei, sed etiam communicatione beneficiorum pertinentium ad vitam aeternam; super qua communicatione amicitia caritatis fundatur.

Ссылаются нормы: Q25A10Ad1, assert-h20e2374c301ec6c5b1827fe6ef5ce66547202923e7e2d398b96053142139d25b

la · official · sha256:6c763344b3969055d15fbf29e0532e66366723b16432924d3ee103fab29679acLA

Ad secundum dicendum quod bruta animalia conveniunt nobiscum in genere propinquo ratione naturae sensitivae, secundum quam non sumus participes aeternae beatitudinis, sed secundum mentem rationalem; in qua communicamus cum Angelis.

Ссылаются нормы: Q25A10Ad2, assert-h42f89afae1d4d1ad6c5e9a48cf4e964e32d6070bdde56e6fd536d3e348557f17

la · official · sha256:f96c82f0403de4b2fac72c0660552763542633f0eb031eb8157a1395be8706a0LA

Ad tertium dicendum quod Angeli non convivunt nobis exteriori conversatione, quae nobis est secundum sensitivam naturam. Convivimus tamen Angelis secundum mentem, imperfecte quidem in hac vita, perfecte autem in patria, sicut et supra dictum est.

Ссылаются нормы: Q25A10Ad3, assert-h2a1a786844e02db26c3e88f43250a8db7dde173e205e4983a89b949a1b32d5ac

la · official · sha256:ccd3dd91ade83ed8231e6c3662e5b88b7d47028a85fd82c270d013f66880bdc7LA

Ad decimum sic proceditur. Videtur quod Angelos non debeamus ex caritate diligere. Ut enim Augustinus dicit, in libro de Doct. Christ., gemina est dilectio caritatis, scilicet Dei et proximi. Sed dilectio Angelorum non continetur sub dilectione Dei, cum sint substantiae creatae, nec etiam videtur contineri sub dilectione proximi, cum non communicent nobiscum in specie. Ergo Angeli non sunt ex caritate diligendi.

Ссылаются нормы: Q25A10Obiectio1, assert-h26d1315c96e0f48310c7f09291078cd67cd651d45ef141324779e0bec0b52c08, assert-hedef3cab90f15dbd5982e52af62d1e7d4f7336a6725a426f6d610955e1568b90

la · official · sha256:dc2e3bcbe6afc4eebb503d159c85904e1d254447e5900126fde112f34f822734LA

Praeterea, magis conveniunt nobiscum bruta animalia quam Angeli, nam nos et bruta animalia sumus in eodem genere propinquo. Sed ad bruta animalia non habemus caritatem, ut supra dictum est. Ergo etiam neque ad Angelos.

Ссылаются нормы: Q25A10Obiectio2, assert-h451379987bc170d3b9bf08ea58977ea6edba237426066845272e1403a6f78ef3, assert-hfa2677c81faeb0ea39fce77784bed2ef2528ef5eeb9cb1df8bab382a19da6cbd

la · official · sha256:67ce577d28f80747e6f19be4eb04b087705f3671c0f6035646fc046962399731LA

Praeterea, nihil est ita proprium amicorum sicut convivere, ut dicitur in VIII Ethic. Sed Angeli non convivunt nobiscum, nec etiam eos videre possumus. Ergo ad eos caritatis amicitiam habere non valemus.

Ссылаются нормы: Q25A10Obiectio3, assert-h11b274533665097f6e5c24a2098f7f5b34d562eaa6d88b7f52424d844020f04a, assert-h6ebfef1ccdb50aea4a5ff748f2067c7fda9f2b6b419db10b31063f111f84079e

la · official · sha256:4c08cba7ff6d6e9e128e66957554ac335ca8dc85c402d908258b10d512869a76LA

Respondeo dicendum quod amicitia caritatis, sicut supra dictum est, fundatur super communicatione beatitudinis aeternae, in cuius participatione communicant cum Angelis homines, dicitur enim Matth. XXII quod in resurrectione erunt homines sicut Angeli in caelo. Et ideo manifestum est quod amicitia caritatis etiam ad Angelos se extendit.

Ссылаются нормы: Q25A10Respondeo, assert-h0a09eb5e7f77f5172eca274d6805526dd203cd74d13f344ea261f94cac24a9c4

la · official · sha256:cbf39f4bf995c7747b06b224759f7977155bc99e0ba1dfec2a0889d346f7339bLA

Sed contra est quod Augustinus dicit, in I de Doct. Christ., iam vero si vel cui praebendum, vel a quo nobis praebendum est officium misericordiae, recte proximus dicitur; manifestum est praecepto quo iubemur diligere proximum, etiam sanctos Angelos contineri, a quibus multa nobis misericordiae impenduntur officia.

Ссылаются нормы: assert-h84e531967615897c7f01882da2a088f4a84cd751dc17c4666ba89513b50212b5

la · official · sha256:3b542bc60c6399e95da88911f24dba91bc4dbe12e30fa57f8e64d60ba1331ff2LA

Ad primum ergo dicendum quod mens Angelorum non habet impossibilitatem ad aeternam beatitudinem habendam, sicut habet mens Daemonum. Et ideo amicitia caritatis, quae fundatur super communicatione vitae aeternae magis quam super communicatione naturae, habetur ad Angelos, non autem ad Daemones.

Ссылаются нормы: Q25A11Ad1, assert-hd157aacecaf635fbf279c1214a1ba4e9f1e686f4925f603c1a1f9c5b44dfa77c

la · official · sha256:74a0d079af83af5fb5a8aea268cea95ac74a71a0c24619b49bf33c0b69170093LA

Ad secundum dicendum quod homines peccatores in hac vita habent possibilitatem perveniendi ad beatitudinem aeternam. Quod non habent illi qui sunt in Inferno damnati; de quibus, quantum ad hoc, est eadem ratio sicut et de Daemonibus.

Ссылаются нормы: Q25A11Ad2, assert-hec6e83f1982ee6c898fd09416fb5bd6b37169f03d78e6f2db4efc47cb86052ba

la · official · sha256:9cd66a52d8f7900d2c83fbd1917eae95e24c33bba71427999367491421bf9665LA

Ad tertium dicendum quod utilitas quae nobis ex Daemonibus provenit non est ex eorum intentione, sed ex ordinatione divinae providentiae. Et ideo ex hoc non inducimur ad habendum amicitiam eorum, sed ad hoc quod simus Deo amici, qui eorum perversam intentionem convertit in nostram utilitatem.

Ссылаются нормы: Q25A11Ad3, assert-h9cea329518ca71736ef1334ca6679237518cb7452253fe54bd300e27c7ecad81

la · official · sha256:d3fc89c5266965be25790d3ee034ffd015b5d57631ff0fa493401dbb5b6dba3eLA

Ad undecimum sic proceditur. Videtur quod Daemones ex caritate debeamus diligere. Angeli enim sunt nobis proximi inquantum communicamus cum eis in rationali mente. Sed etiam Daemones sic nobiscum communicant, quia data naturalia in eis manent integra, scilicet esse, vivere et intelligere, ut dicitur in IV cap. de Div. Nom. Ergo debemus Daemones ex caritate diligere.

Ссылаются нормы: Q25A11Obiectio1, assert-h22a0b85dc7a2580ae97565535d670bca8307351ffec966b09dac197f98352eb8, assert-hc0661aa3f73c47ca44f008436607b1903f1645900e295e33267be80f090d5bfd

la · official · sha256:9be7a0805cd6dc269166ab51ccf1c2ead1c1fbba2828490bb81cb4d947ca8c8fLA

Praeterea, Daemones differunt a beatis Angelis differentia peccati, sicut et peccatores homines a iustis. Sed iusti homines ex caritate diligunt peccatores. Ergo etiam ex caritate debent diligere Daemones.

Ссылаются нормы: Q25A11Obiectio2, assert-h168c8e94fb664d9ccd44e7b92ae6a56f68d3e51ee84407b5823d1a96d3c28527, assert-h255914695c45175bd6f56968fba009d57019a00177c634e3d0dbd1c3ebfd95b2

la · official · sha256:8abf9c8bae639422bf0a5795ddca0ef71bbdeec34fa66d1831162bba66144f4aLA

Praeterea, illi a quibus beneficia nobis impenduntur debent a nobis ex caritate diligi tanquam proximi, sicut patet ex auctoritate Augustini supra inducta. Sed Daemones nobis in multis sunt utiles, dum nos tentando nobis coronas fabricant, sicut Augustinus dicit, XI de Civ. Dei. Ergo Daemones sunt ex caritate diligendi.

Ссылаются нормы: Q25A11Obiectio3, assert-h862ca92a54640ca04ebceb8b2e87d3015aa02f03b8097f17ec137c52647a2f60, assert-h965114428d5a8a1b6c322657d4e3d7b63a77992ca0b92d3c42366670990459d5

la · official · sha256:a623d551c2a53c1badc64c0c47d9b23fa58a1400cf6b97bfa568a3049991be5bLA

Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, in peccatoribus ex caritate debemus diligere naturam, peccatum odire. In nomine autem Daemonis significatur natura peccato deformata. Et ideo Daemones ex caritate non sunt diligendi. Et si non fiat vis in nomine, et quaestio referatur ad illos spiritus qui Daemones dicuntur, utrum sint ex caritate diligendi, respondendum est, secundum praemissa, quod aliquid ex caritate diligitur dupliciter. Uno modo, sicut ad quem amicitia habetur. Et sic ad illos spiritus caritatis amicitiam habere non possumus. Pertinet enim ad rationem amicitiae ut amicis nostris bonum velimus. Illud autem bonum vitae aeternae quod respicit caritas, spiritibus illis a Deo aeternaliter damnatis ex caritate velle non possumus, hoc enim repugnaret caritati Dei, per quam eius iustitiam approbamus. Alio modo diligitur aliquid sicut quod volumus permanere ut bonum alterius, per quem modum ex caritate diligimus irrationales creaturas, inquantum volumus eas permanere ad gloriam Dei et utilitatem hominum, ut supra dictum est. Et per hunc modum et naturam Daemonum etiam ex caritate diligere possumus, inquantum scilicet volumus illos spiritus in suis naturalibus conservari ad gloriam Dei.

Ссылаются нормы: Q25A11Respondeo, assert-hf8fce71e8de350f4e82d44a2a54a554632dc28ec530dfb7d5a885b14c0483e8d

la · official · sha256:037cc56b36b925d4e286544afa0683120a5992919cee660756ea4f96bac69e56LA

Sed contra est quod dicitur Isaiae XXVIII, delebitur foedus vestrum cum morte, et pactum vestrum cum Inferno non stabit. Sed perfectio pacis et foederis est per caritatem. Ergo ad Daemones, qui sunt Inferni incolae et mortis procuratores, caritatem habere non debemus.

Ссылаются нормы: assert-h10800c656df9729dd4ac0c55bd75d136d5eaa913602627653427d766fee14503

la · official · sha256:027c335228d30823337ddd8a36554ff303a7d1f9eacf10dab54e150d8d3de560LA

Ad primum ergo dicendum quod diversa habitudo diligentis ad diversa diligibilia facit diversam rationem diligibilitatis. Et secundum hoc, quia alia est habitudo hominis diligentis ad Deum et ad seipsum, propter hoc ponuntur duo diligibilia, cum dilectio unius sit causa dilectionis alterius. Unde, ea remota, alia removetur.

Ссылаются нормы: Q25A12Ad1, assert-h92dcfbeffad02bbb4e864ef0c65a7a62bc97df2a4119828a9b8f386661ef90ea

la · official · sha256:3bd54a645838c8d776680ced4f69dbe9bdb7b283c8403c85c3a6613f1f1ff653LA

Ad secundum dicendum quod subiectum caritatis est mens rationalis quae potest beatitudinis esse capax, ad quam corpus directe non attingit, sed solum per quandam redundantiam. Et ideo homo secundum rationalem mentem, quae est principalis in homine, alio modo se diligit secundum caritatem, et alio modo corpus proprium.

Ссылаются нормы: Q25A12Ad2, assert-h7d23f46cb20758974141a165b932e847169e7ebd45840f78880c7ea5106b120a

la · official · sha256:9df57aadc6bd43b0ccdb2d563fe9b3236edd495243ca54169c07d59c7cb09ebeLA

Ad tertium dicendum quod homo diligit proximum et secundum animam et secundum corpus ratione cuiusdam consociationis in beatitudine. Et ideo ex parte proximi est una tantum ratio dilectionis. Unde corpus proximi non ponitur speciale diligibile.

Ссылаются нормы: Q25A12Ad3, assert-h05e84a6f5c626e6b6f72230205b78b4a4a592d3636f3812034168db41e81c884

la · official · sha256:45cb54cfb1db9a0e50f8097d3688fb06d855ba4d3359707892732da05bc80aadLA

Ad duodecimum sic proceditur. Videtur quod inconvenienter enumerentur quatuor ex caritate diligenda, scilicet Deus, proximus, corpus nostrum et nos ipsi. Ut enim Augustinus dicit, super Ioan., qui non diligit Deum, nec seipsum diligit. In Dei ergo dilectione includitur dilectio sui ipsius. Non ergo est alia dilectio sui ipsius, et alia dilectio Dei.

Ссылаются нормы: Q25A12Obiectio1, assert-h9cffc1fffb3154eed05be90f0686001987b6c09760210c1688a0446e2f9e174a

la · official · sha256:a8c6315d99d29252ec63e29cdbdbdaca518cb7454a4c2e81e5916448ee4a0866LA

Praeterea, pars non debet dividi contra totum. Sed corpus nostrum est quaedam pars nostri. Non ergo debet dividi, quasi aliud diligibile, corpus nostrum a nobis ipsis.

Ссылаются нормы: Q25A12Obiectio2, assert-h41f36fd8a4d38b5033b8517cd61d9954354a2125a7b6a3e6f360b97424926696, assert-hd2b89f3ffd611c2b489e8ef2092ba904fb036ca82abdb708a6d76bc417945e18

la · official · sha256:7aa204bd418655da47599ba35bf2857cba5801f93608f293bd17475ba34fc4f9LA

Praeterea, sicut nos habemus corpus, ita etiam et proximus. Sicut ergo dilectio qua quis diligit proximum, distinguitur a dilectione qua quis diligit seipsum; ita dilectio qua quis diligit corpus proximi, debet distingui a dilectione qua quis diligit corpus suum. Non ergo convenienter distinguuntur quatuor ex caritate diligenda.

Ссылаются нормы: Q25A12Obiectio3, assert-h93fe7bb29463a8db516aabe22d53c85f4cbde38c2faa5f94f159386ce513ef21

la · official · sha256:f123631b04132985f59b8965f6a76c34df8acf2b305bc023763258fdb0e0f540LA

Respondeo dicendum quod, sicut dictum est, amicitia caritatis super communicatione beatitudinis fundatur. In qua quidem communicatione unum quidem est quod consideratur ut principium influens beatitudinem, scilicet Deus; aliud est beatitudinem directe participans, scilicet homo et Angelus; tertium autem est id ad quod per quandam redundantiam beatitudo derivatur, scilicet corpus humanum. Id quidem quod est beatitudinem influens est ea ratione diligibile quia est beatitudinis causa. Id autem quod est beatitudinem participans potest esse duplici ratione diligibile, vel quia est unum nobiscum; vel quia est nobis consociatum in beatitudinis participatione. Et secundum hoc sumuntur duo ex caritate diligibilia, prout scilicet homo diligit et seipsum et proximum.

Ссылаются нормы: Q25A12Respondeo, assert-he10678287cbce7885a47498e83963ae5971b88433001e1aabcca9622ea766e21

la · official · sha256:6ba7de7618464d0d92d0acee644597a6a6e7834feed677247c8703c62c0b90cdLA

Sed contra est quod Augustinus dicit, in I de Doct. Christ., quatuor sunt diligenda, unum quod supra nos est, scilicet Deus; alterum quod nos sumus; tertium quod iuxta nos est, scilicet proximus; quartum quod infra nos est, scilicet proprium corpus.

Ссылаются нормы: assert-h94cf080e4850e015cb2ddded08c5fc13beab1d7eb0b3365299ab23f7e2747e74

la · official · sha256:8b465da84d41896cb7443d8d7ea90f50b9aaa2f17e4e355670942719c3dd5f43LA

Ad primum ergo dicendum quod proximus potest timeri dupliciter, sicut et amari. Uno modo, propter id quod est sibi proprium, puta cum aliquis timet tyrannum propter eius crudelitatem, vel cum amat ipsum propter cupiditatem acquirendi aliquid ab eo. Et talis timor humanus distinguitur a timore Dei, et similiter amor. Alio modo timetur homo et amatur propter id quod est Dei in ipso, sicut cum saecularis potestas timetur propter ministerium divinum quod habet ad vindictam malefactorum, et amatur propter iustitiam. Et talis timor hominis non distinguitur a timore Dei, sicut nec amor.

Ссылаются нормы: Q25A1Ad1, assert-hf164a0bcfc2fea98037ad70343b9163b264d86b822c0649222c8f49a8d0d4330

la · official · sha256:5568de60e342388f75d709951a4df1a1b18baec7982fafedbd3f0a1b315521d7LA

Ad secundum dicendum quod amor respicit bonum in communi, sed honor respicit proprium bonum honorati, defertur enim alicui in testimonium propriae virtutis. Et ideo amor non diversificatur specie propter diversam quantitatem bonitatis diversorum, dummodo referuntur ad aliquod unum bonum commune, sed honor diversificatur secundum propria bona singulorum. Unde eodem amore caritatis diligimus omnes proximos, inquantum referuntur ad unum bonum commune, quod est Deus, sed diversos honores diversis deferimus, secundum propriam virtutem singulorum. Et similiter Deo singularem honorem latriae exhibemus, propter eius singularem virtutem.

Ссылаются нормы: Q25A1Ad2, assert-h57d0ac62a1cc468a28dbb11360911924458abfb4dd2f754826346f67aa11e722

la · official · sha256:be8642a8c0ba0c4fde344a3afde976ccdab78bd0fedf71b91d97dfa02de5ee91LA

Ad tertium dicendum quod vituperantur qui sperant in homine sicut in principali auctore salutis, non autem qui sperant in homine sicut in adiuvante ministerialiter sub Deo. Et similiter reprehensibile esset si quis proximum diligeret tanquam principalem finem, non autem si quis proximum diligat propter Deum, quod pertinet ad caritatem.

Ссылаются нормы: Q25A1Ad3, assert-h8c5800f948cb3c2cc7f584c46366da46f1ff42974fe2b476b1cc30cf6ed8336a

la · official · sha256:3ef4c7c5f97ca1a75965431b79eef8a65d6cd906c15194847d8ac36f98024220LA

Ad primum sic proceditur. Videtur quod dilectio caritatis sistat in Deo, et non se extendat ad proximum. Sicut enim Deo debemus amorem, ita et timorem, secundum illud Deut. X, et nunc, Israel, quid dominus Deus petit nisi ut timeas et diligas eum? Sed alius est timor quo timetur homo, qui dicitur timor humanus; et alius timor quo timetur Deus, qui est vel servilis vel filialis; ut ex supradictis patet. Ergo etiam alius est amor caritatis, quo diligitur Deus; et alius est amor quo diligitur proximus.

Ссылаются нормы: Q25A1Obiectio1, assert-h69a3d5c8b5446390ad1af4b6db23e75bef70a4920652b6fdf05a784eec87a5ef, assert-hd31705f4c33dc52f7903e793d859ab05e349e162b24bb166cb1e68e6e74e698c

la · official · sha256:8d6e162e88a39d6db0ccaed08920e7e76e38d4d3f334497fc87d4f8555acd1e6LA

Praeterea, philosophus dicit, in VIII Ethic., quod amari est honorari. Sed alius est honor qui debetur Deo, qui est honor latriae; et alius est honor qui debetur creaturae, qui est honor duliae. Ergo etiam alius est amor quo diligitur Deus, et quo diligitur proximus.

Ссылаются нормы: Q25A1Obiectio2, assert-hb4ed6e37f2bf6b6906882e206a0360e5852fe72ecc386602c0960a5ea3f70367, assert-hbf625bd6f4205b99d85b816ca878dd4d31f4e946e29617a2244d6f1c3ad98bb3

la · official · sha256:ddbf51604b11b462bb7dc513bc337e1308ee037da1a34f16825c28235c057e36LA

Praeterea, spes generat caritatem; ut habetur in Glossa, Matth. I. Sed spes ita habetur de Deo quod reprehenduntur sperantes in homine, secundum illud Ierem. XVII, maledictus homo qui confidit in homine. Ergo caritas ita debetur Deo quod ad proximum non se extendat.

Ссылаются нормы: Q25A1Obiectio3, assert-h61c874bfe9ac0fef52a23f12f78a10fbcdd8c6d5deec66c0f900b15a86488be3, assert-ha035900e502f822418ed698b250ef07150064c62d3fabb7412df50f27174deef

la · official · sha256:1302eed2df4339649fc45b56a8ddf447d8338f9ecd5bed8200bcc5547bfc144fLA

Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, habitus non diversificantur nisi ex hoc quod variat speciem actus, omnes enim actus unius speciei ad eundem habitum pertinent. Cum autem species actus ex obiecto sumatur secundum formalem rationem ipsius, necesse est quod idem specie sit actus qui fertur in rationem obiecti, et qui fertur in obiectum sub tali ratione, sicut est eadem specie visio qua videtur lumen, et qua videtur color secundum luminis rationem. Ratio autem diligendi proximum Deus est, hoc enim debemus in proximo diligere, ut in Deo sit. Unde manifestum est quod idem specie actus est quo diligitur Deus, et quo diligitur proximus. Et propter hoc habitus caritatis non solum se extendit ad dilectionem Dei, sed etiam ad dilectionem proximi.

Ссылаются нормы: Q25A1Respondeo, assert-h8d05f9a00e902ce9b18533c46d29428938e39f67bd75c905b4184a729037241a

la · official · sha256:09e42eb543fbd0eac0d2d86a62f906c89edf0d5c8f92180a5a9fa63c31a79216LA

Sed contra est quod dicitur I Ioan. IV, hoc mandatum habemus a Deo, ut qui diligit Deum, diligat et fratrem suum.

Ссылаются нормы: assert-h2831d4641c107b2ecf2627830e317efa97041706f230d6d96cb5162cfc0d102a

la · official · sha256:07e2e8690f2e56e2841bf0dc9213870551c14858cc1a0d4481b4e71812fa8757LA

Ad primum ergo dicendum quod Deus et proximus sunt illi ad quos amicitiam habemus. Sed in illorum dilectione includitur dilectio caritatis, diligimus enim proximum et Deum inquantum hoc amamus, ut nos et proximus Deum diligamus, quod est caritatem habere.

Ссылаются нормы: Q25A2Ad1, assert-h3850dbe4a2b8a629098a412f1fb69df767fdb840e33343abe9cb9b37ba849c50

la · official · sha256:8c8fb84ad72891ddf4abcbecce8579471300a5539b6293be98a7fc0f108217b1LA

Ad secundum dicendum quod caritas est ipsa communicatio spiritualis vitae, per quam ad beatitudinem pervenitur. Et ideo amatur sicut bonum desideratum omnibus quos ex caritate diligimus.

Ссылаются нормы: Q25A2Ad2, assert-h261fc7663f0d1de5e2f82d074b29efb36db6b636bd2b973e2fcc16dffe0bf6f5

la · official · sha256:ebfa7c774156665502b4b25be9aaf45df3360e11f3178e726f3d2625703e7161LA

Ad tertium dicendum quod ratio illa procedit secundum quod per amicitiam amantur illi ad quos amicitiam habemus.

Ссылаются нормы: Q25A2Ad3, assert-hdfad9327ea1955314642469db48df31ebc9527c326dfe9114ddc5fd8ff94fce8

la · official · sha256:2723de5ab569d11f52857b4e7e75257ab5b1895ade39ce413a55140e2fd27e8aLA

Ad secundum sic proceditur. Videtur quod caritas non sit ex caritate diligenda. Ea enim quae sunt ex caritate diligenda, duobus praeceptis caritatis concluduntur, ut patet Matth. XXII. Sed sub neutro eorum caritas continetur, quia nec caritas est Deus nec est proximus. Ergo caritas non est ex caritate diligenda.

Ссылаются нормы: Q25A2Obiectio1, assert-h0106c8df2af7c615e968c26baf148879ae0be0e717d33c7e7d574e1d5fbc0911, assert-hae9a91945cfc4cf0ef75228f667e9f2a261fa6a64ef624cece02fa4950db2dcf

la · official · sha256:71c1e1564e05fb532526967d07ddd5ba3b3ced73f96199734e3ad07a389f5efdLA

Praeterea, caritas fundatur super communicatione beatitudinis, ut supra dictum est. Sed caritas non potest esse particeps beatitudinis. Ergo caritas non est ex caritate diligenda.

Ссылаются нормы: Q25A2Obiectio2, assert-hc276cb5211a5ea899cad3f61d80100fdc41d1c598d7391bbfb1d64a3bf585ef3, assert-he748e90b1454f60117d958c68c7f9f8886af8a381ac421b39b67586abd30db4e

la · official · sha256:3d3644a42b7b75c1b2cfc31360fd3d56025a7753856224e6bafc949fe0ff3cacLA

Praeterea, caritas est amicitia quaedam, ut supra dictum est. Sed nullus potest habere amicitiam ad caritatem, vel ad aliquod accidens, quia huiusmodi reamare non possunt, quod est de ratione amicitiae, ut dicitur in VIII Ethic. Ergo caritas non est ex caritate diligenda.

Ссылаются нормы: Q25A2Obiectio3, assert-h2799952eaee3b89ef6c7041cd4793865100245a982dca458b061cda8a07e1816, assert-hb497d3aeae6e42f33d95823aa5018598fc071ceac1573f65215863426bfd67e3

la · official · sha256:a1a183b4eeaad6c55ccaa26171ba43bf4b3aea3159856839f2dba05a1b088ebfLA

Respondeo dicendum quod caritas amor quidam est. Amor autem ex natura potentiae cuius est actus habet quod possit supra seipsum reflecti. Quia enim voluntatis obiectum est bonum universale, quidquid sub ratione boni continetur potest cadere sub actu voluntatis; et quia ipsum velle est quoddam bonum, potest velle se velle, sicut etiam intellectus, cuius obiectum est verum, intelligit se intelligere, quia hoc etiam est quoddam verum. Sed amor etiam ex ratione propriae speciei habet quod supra se reflectatur, quia est spontaneus motus amantis in amatum; unde ex hoc ipso quod amat aliquis, amat se amare. Sed caritas non est simplex amor, sed habet rationem amicitiae, ut supra dictum est. Per amicitiam autem amatur aliquid dupliciter. Uno modo, sicut ipse amicus ad quem amicitiam habemus et cui bona volumus. Alio modo, sicut bonum quod amico volumus. Et hoc modo caritas per caritatem amatur, et non primo, quia caritas est illud bonum quod optamus omnibus quos ex caritate diligimus. Et eadem ratio est de beatitudine et de aliis virtutibus.

Ссылаются нормы: Q25A2Respondeo, assert-h8d5dbb99c28eae4761641fb383081e4432fd6bc83d1490aa44dbbd24b115f5a8

la · official · sha256:647bfe3e1fcf99d83705b7e690e70612ef25436640da79b3336643c576d236d6LA

Sed contra est quod Augustinus dicit, VIII de Trin., qui diligit proximum, consequens est ut etiam ipsam dilectionem diligat. Sed proximus diligitur ex caritate. Ergo consequens est ut etiam caritas ex caritate diligatur.

Ссылаются нормы: assert-h0dc586020fbe31c9d57a7a8d613906e32847614763f833ef3e4332c0861e3f0d

la · official · sha256:8964342f63ab4ecfde919f8188eaf459f89f13bb7fdb9c63f0f2691223ba6972LA

Unde patet responsio ad primum.

Ссылаются нормы: Q25A3Ad1, assert-h7cdd19f0756d0f92984e334fa6f897d7118ffc8efdf0303034e4da887de82c8c

la · official · sha256:9df392da50236a8ab1f77b091e32a97b1b9bab01fd3d724266ba51692a8a9d72LA

Ad secundum dicendum quod similitudo vestigii non causat capacitatem vitae aeternae, sicut similitudo imaginis. Unde non est similis ratio.

Ссылаются нормы: Q25A3Ad2, assert-hbaaa739752168c705d9f9f8affff2a401dec1719584c4dc24e8b61c4bb656be8

la · official · sha256:a7f51fdaa202a39c71d38bbc628fc88acd6ed85e4fd3bb41bf1a581d86d4332fLA

Ad tertium dicendum quod fides se potest extendere ad omnia quae sunt quocumque modo vera. Sed amicitia caritatis se extendit ad illa sola quae nata sunt habere bonum vitae aeternae. Unde non est simile.

Ссылаются нормы: Q25A3Ad3, assert-h1cec0b2b2c4d1c1513ead1c6e37789268bc44681e0c80f694abfa1c96fd9d5bd

la · official · sha256:3b3601585bb5d456c422d00b56458316932bccd732a9181a64319b6601eb4e75LA

Ad tertium sic proceditur. Videtur quod etiam creaturae irrationales sint ex caritate diligendae. Per caritatem enim maxime conformamur Deo. Sed Deus diligit creaturas irrationales ex caritate, diligit enim omnia quae sunt, ut habetur Sap. XI; et omne quod diligit, seipso diligit, qui est caritas. Ergo et nos debemus creaturas irrationales ex caritate diligere.

Ссылаются нормы: Q25A3Obiectio1, assert-hd931b3fc4e32975c813762589671fcf6e39110d4cfee7e83f6a3c521d199ef00, assert-he3c67e90631b23eebbe42953cf5289ea8738ffd1f7131ea13975e5f60f434126

la · official · sha256:83d71757843a02a37fbfb496423c56139d0c1f0db95e888129195eb5528e13deLA

Praeterea, caritas principaliter fertur in Deum, ad alia autem se extendit secundum quod ad Deum pertinent. Sed sicut creatura rationalis pertinet ad Deum inquantum habet similitudinem imaginis, ita etiam creatura irrationalis inquantum habet similitudinem vestigii. Ergo caritas etiam se extendit ad creaturas irrationales.

Ссылаются нормы: Q25A3Obiectio2, assert-h62f2cde1e65ff9aee5a4d8d4f5f6b445af7f112f2c19790d5d16177d610f2c52, assert-he73509da77cfeab6ab4ebb25b639aab369fec904356597bb69c549772c9e1b02

la · official · sha256:8fdeaff8d2f98d1e0b41b64e0d0d0546548c5e8c1b7dfedd65060b4fb697ab13LA

Praeterea, sicut caritatis obiectum est Deus, ita et fidei. Sed fides se extendit ad creaturas irrationales, inquantum credimus caelum et terram esse creata a Deo, et pisces et aves esse productos ex aquis, et gressibilia animalia et plantas ex terra. Ergo caritas etiam se extendit ad creaturas irrationales.

Ссылаются нормы: Q25A3Obiectio3, assert-h08745df2b70dbf1e13fa05ef29faa03ab31a15f0ad065173e3865c17ad5c0266, assert-hb0a832c95e1e04a025b80da494a425f0c855af5fc4c8f7a6403ac1a5cddf9ec7

la · official · sha256:a878e34595ade2f341d463b97df659044ff8c9cca23793bff449545597bdac71LA

Respondeo dicendum quod caritas, secundum praedicta, est amicitia quaedam. Per amicitiam autem amatur uno quidem modo, amicus ad quem amicitia habetur; et alio modo, bona quae amico optantur. Primo ergo modo nulla creatura irrationalis potest ex caritate amari. Et hoc triplici ratione. Quarum duae pertinent communiter ad amicitiam, quae ad creaturas irrationales haberi non potest. Primo quidem, quia amicitia ad eum habetur cui volumus bonum. Non autem proprie possum bonum velle creaturae irrationali, quia non est eius proprie habere bonum, sed solum creaturae rationalis, quae est domina utendi bono quod habet per liberum arbitrium. Et ideo philosophus dicit, in II Physic., quod huiusmodi rebus non dicimus aliquid bene vel male contingere nisi secundum similitudinem. Secundo, quia omnis amicitia fundatur super aliqua communicatione vitae, nihil enim est ita proprium amicitiae sicut convivere, ut patet per philosophum, VIII Ethic. Creaturae autem irrationales non possunt communicationem habere in vita humana, quae est secundum rationem. Unde nulla amicitia potest haberi ad creaturas irrationales, nisi forte secundum metaphoram. Tertia ratio est propria caritati, quia caritas fundatur super communicatione beatitudinis aeternae, cuius creatura irrationalis capax non est. Unde amicitia caritatis non potest haberi ad creaturam irrationalem. Possunt tamen ex caritate diligi creaturae irrationales sicut bona quae aliis volumus, inquantum scilicet ex caritate volumus eas conservari ad honorem Dei et utilitatem hominum. Et sic etiam ex caritate Deus eas diligit.

Ссылаются нормы: Q25A3Respondeo, assert-h4feb962ae4765f04c6f013f17911ca4055b8b1ca16ec9343e35c7a6dfa49dbfc

la · official · sha256:7b2c21eadd2601e3301794ba390780053186b6a87d34eab5c0c091c96fb67b5aLA

Sed contra est quod dilectio caritatis solum se extendit ad Deum et proximum. Sed nomine proximi non potest intelligi creatura irrationalis, quia non communicat cum homine in vita rationali. Ergo caritas non se extendit ad creaturas irrationales.

Ссылаются нормы: assert-ha0a7b5160b4f1202e257e7d3972c4ef2359a0a1136c8a808ccbd0b2ea581b022

la · official · sha256:a47e01c0b53999d1735125b63658f17fa826097521298d493af34e0e09241919LA

Ad primum ergo dicendum quod Gregorius loquitur de caritate secundum communem amicitiae rationem.

Ссылаются нормы: Q25A4Ad1, assert-h5b8b6482d1e8d97dbe586b06b99e79a1eb407948fcccd95df7dc02bd41aff064

la · official · sha256:c36b2ebc6291101992247aeddbed1df3b7f2eb3bde8d712543cb9d372f084488LA

Et secundum hoc etiam procedit secunda ratio.

Ссылаются нормы: Q25A4Ad2, assert-hf9448b5ba9755edce9cce495eb19dc0126e22ee80289b9aa659cf27c170c2d47

la · official · sha256:7afcee6f36dc763909b64541675f48824bb95e8f611670c5124464392a8746e5LA

Ad tertium dicendum quod amantes seipsos vituperantur inquantum amant se secundum naturam sensibilem, cui obtemperant. Quod non est vere amare seipsum secundum naturam rationalem, ut sibi velit ea bona quae pertinent ad perfectionem rationis. Et hoc modo praecipue ad caritatem pertinet diligere seipsum.

Ссылаются нормы: Q25A4Ad3, assert-h1bbab8023936c9713f9f81cc44704611924d494061e52dc41bbd8c1a2cae773b

la · official · sha256:13b0e6df6311ea0c98cb0b3d0d6818ef53d030f15bde5e759c519657a6581136LA

Ad quartum sic proceditur. Videtur quod homo non diligat seipsum ex caritate. Dicit enim Gregorius, in quadam homilia, quod caritas minus quam inter duos haberi non potest. Ergo ad seipsum nullus habet caritatem.

Ссылаются нормы: Q25A4Obiectio1, assert-h76f7fbb4123a0d389cecd812c1a65fffef199ebd21f19b0cde12f2680c574e2d

la · official · sha256:98e648442a709d15068276947afd6538bd5d0dcd715308b54de8c887e9ea4fb7LA

Praeterea, amicitia de sui ratione importat reamationem et aequalitatem, ut patet in VIII Ethic., quae quidem non possunt esse homini ad seipsum. Sed caritas amicitia quaedam est, ut dictum est. Ergo ad seipsum aliquis caritatem habere non potest.

Ссылаются нормы: Q25A4Obiectio2, assert-h3f009a50a1dfcb1130f5c8f16c49b99e75d33baa7fbb1ef3cc97e3a70f4aeb30, assert-hc33f872b5763e5307dc71a71a0fdd5e1294e8567ef55ed6224e1568f9ebeafe6

la · official · sha256:f739617465e10a8e65d54fa117a98d6edf858803f23c31b238154f701c58a788LA

Praeterea, illud quod ad caritatem pertinet non potest esse vituperabile, quia caritas non agit perperam, ut dicitur I ad Cor. XIII. Sed amare seipsum est vituperabile, dicitur enim II ad Tim. III, in novissimis diebus instabunt tempora periculosa, et erunt homines amantes seipsos. Ergo homo non potest seipsum ex caritate diligere.

Ссылаются нормы: Q25A4Obiectio3, assert-hbf58f69ca21a64ff59b62273a8e08c818800bedeb164e7f4c677dd481dde5d6d, assert-hd9e5dd2020c8e180cef7ef64bd6b47a29f77723294482ac6d76fd04aa6a207ef

la · official · sha256:648c2bcbb28fffbc2e4fea751c2ec1b1b3b9c0911f142b2e05fbbb695a932bf3LA

Respondeo dicendum quod, cum caritas sit amicitia quaedam, sicut dictum est, dupliciter possumus de caritate loqui. Uno modo, sub communi ratione amicitiae. Et secundum hoc dicendum est quod amicitia proprie non habetur ad seipsum, sed aliquid maius amicitia, quia amicitia unionem quandam importat, dicit enim Dionysius quod amor est virtus unitiva; unicuique autem ad seipsum est unitas, quae est potior unione. Unde sicut unitas est principium unionis, ita amor quo quis diligit seipsum, est forma et radix amicitiae, in hoc enim amicitiam habemus ad alios, quod ad eos nos habemus sicut ad nosipsos; dicitur enim in IX Ethic. quod amicabilia quae sunt ad alterum veniunt ex his quae sunt ad seipsum. Sicut etiam de principiis non habetur scientia, sed aliquid maius, scilicet intellectus. Alio modo possumus loqui de caritate secundum propriam rationem ipsius, prout scilicet est amicitia hominis ad Deum principaliter, et ex consequenti ad ea quae sunt Dei. Inter quae etiam est ipse homo qui caritatem habet. Et sic inter cetera quae ex caritate diligit quasi ad Deum pertinentia, etiam seipsum ex caritate diligit.

Ссылаются нормы: Q25A4Respondeo, assert-h73247e4050f19cc9bfde0da047aa3a8e5cb0b3d0dcda79fdd4dfffda353208ee

la · official · sha256:316380251bb391b71a9eaaa9fb5964a5fee307e0bb8babc6efd3bcd4f54b8a5fLA

Sed contra est quod dicitur Levit. XIX, diliges amicum tuum sicut teipsum. Sed amicum ex caritate diligimus. Ergo et nosipsos ex caritate debemus diligere.

Ссылаются нормы: assert-h048e2288d5e66cc5aeb3de77e48b3ac05fdcf19d360c6dc4702b4b51b641f9fc

la · official · sha256:046f27c9ad580a0f70efcd88b01cc2feb460836645fbd1f024eae834b2653705LA

Ad primum ergo dicendum quod apostolus non refugiebat corporis communionem quantum ad corporis naturam, immo secundum hoc nolebat ab eo spoliari, secundum illud II ad Cor. V, nolumus expoliari, sed supervestiri. Sed volebat carere infectione concupiscentiae, quae remanet in corpore; et corruptione ipsius, quae aggravat animam, ne possit Deum videre. Unde signanter dixit, de corpore mortis huius.

Ссылаются нормы: Q25A5Ad1, assert-he9178db4d33cdafd0081341c8e96399639d81a8b88c0cd1b9104dbdf62ccdf2b

la · official · sha256:38efac793b060d3bbfc11277865920af7b1b84c586068537e5995032bdb8c823LA

Ad secundum dicendum quod corpus nostrum quamvis Deo frui non possit cognoscendo et amando ipsum, tamen per opera quae per corpus agimus ad perfectam Dei fruitionem possumus venire. Unde et ex fruitione animae redundat quaedam beatitudo ad corpus, scilicet sanitatis et incorruptionis vigor; ut Augustinus dicit, in epistola ad Diosc. Et ideo, quia corpus aliquo modo est particeps beatitudinis, potest dilectione caritatis amari.

Ссылаются нормы: Q25A5Ad2, assert-hb9abb98d3480baaf077363a4ca2bb0b76eb08e2059b69654179155fcc56eb36b

la · official · sha256:f7e8e54edf527c7c4efebe2ca7b88ae63f375bc57b6a328bca08a841cdf0d9c6LA

Ad tertium dicendum quod reamatio habet locum in amicitia quae est ad alterum, non autem in amicitia quae est ad seipsum, vel secundum animam vel secundum corpus.

Ссылаются нормы: Q25A5Ad3, assert-h3c444dcc5e25f3fb367c8dce2dcd61d7494a3f580f49a4414dddb11b4c62979e

la · official · sha256:65fb3b460ba13c36b9cc81afb92c21fdf27a60c5b6e6fe4b3c4788c83a283d80LA

Ad quintum sic proceditur. Videtur quod homo non debeat corpus suum ex caritate diligere. Non enim diligimus illum cui convivere non volumus. Sed homines caritatem habentes refugiunt corporis convictum, secundum illud Rom. VII, quis me liberabit de corpore mortis huius? Et Philipp. I, desiderium habens dissolvi et cum Christo esse. Ergo corpus nostrum non est ex caritate diligendum.

Ссылаются нормы: Q25A5Obiectio1, assert-h0fa49f5ff0f1ebb122fa50dd20799401e030d1273a4085142fca70f3e334be04, assert-haab0087549701a4baf3de101892619f46697b18abd45a8545c9b0e4d1fad75f9

la · official · sha256:a9d640d256c970b666a4ef55961ef8a9c93923f99da6862f71278cf9c21680e5LA

Praeterea, amicitia caritatis fundatur super communicatione divinae fruitionis. Sed huius fruitionis corpus particeps esse non potest. Ergo corpus non est ex caritate diligendum.

Ссылаются нормы: Q25A5Obiectio2, assert-h2401a538f7b85cbbaf8aaf85569c51967b11abca188b3c055cb47b39198efe2b, assert-h2fc46ed47871c350cccf776fbebaad3b2a0b9997926704ad4569736bbbf54265

la · official · sha256:26a367ee78b629ecd8aa863d1fe411fabbe37334962531129e67883d15d5e181LA

Praeterea, caritas, cum sit amicitia quaedam, ad eos habetur qui reamare possunt. Sed corpus nostrum non potest nos ex caritate diligere. Ergo non est ex caritate diligendum.

Ссылаются нормы: Q25A5Obiectio3, assert-h30a5deeaab7d2888040dc8036d8fe905b849f8e2f37fa0a693cdde85b2a8b61d, assert-hd1135319d7577d95fd4f58e1bfc5e793020df32fe65572ec42e3ec3a80a692f5

la · official · sha256:b1581976db0723be00348806497d59f71c0ed5d4fd8f5a2cb00e0fb5b1bc6d60LA

Respondeo dicendum quod corpus nostrum secundum duo potest considerari, uno modo, secundum eius naturam; alio modo, secundum corruptionem culpae et poenae. Natura autem corporis nostri non est a malo principio creata, ut Manichaei fabulantur, sed est a Deo. Unde possumus eo uti ad servitium Dei, secundum illud Rom. VI, exhibete membra vestra arma iustitiae Deo. Et ideo ex dilectione caritatis qua diligimus Deum, debemus etiam corpus nostrum diligere. Sed infectionem culpae et corruptionem poenae in corpore nostro diligere non debemus, sed potius ad eius remotionem anhelare desiderio caritatis.

Ссылаются нормы: Q25A5Respondeo, assert-h00f8400671dc9735da8af3f38034300a4e55f9b84a73bcbbf6a08b5868160348

la · official · sha256:abe10ba3b67fc348d63be37f8f8183c38f376d9b416f87fb3577637a3a627f3aLA

Sed contra est quod Augustinus, in I de Doct. Christ., ponit quatuor ex caritate diligenda, inter quae unum est corpus proprium.

Ссылаются нормы: assert-hf88b89131f9c51a09d895304ccd3b26b22d692ae1639637f5b2230287a1a2767

la · official · sha256:f8573003f25b357c652754dce30cf35589dd20397745d3b9d50ebba5f5d26fc3LA

Ad primum ergo dicendum quod iniquos propheta odio habuit inquantum iniqui sunt, habens odio iniquitatem ipsorum, quod est ipsorum malum. Et hoc est perfectum odium, de quo ipse dicit, perfecto odio oderam illos. Eiusdem autem rationis est odire malum alicuius et diligere bonum eius. Unde etiam istud odium perfectum ad caritatem pertinet.

Ссылаются нормы: Q25A6Ad1, assert-hf6e1d457a5d1547bccccd4a77f1a46a1771b2a3ce8e5c342c814ce11ef22584c

la · official · sha256:c421ae372681a533f44cc0d0bc0d545d85138242714ad7f10c4d200e6f784ea1LA

Ad secundum dicendum quod amicis peccantibus, sicut philosophus dicit, in IX Ethic., non sunt subtrahenda amicitiae beneficia, quousque habeatur spes sanationis eorum, sed magis est eis auxiliandum ad recuperationem virtutis quam ad recuperationem pecuniae, si eam amisissent, quanto virtus est magis amicitiae affinis quam pecunia. Sed quando in maximam malitiam incidunt et insanabiles fiunt, tunc non est eis amicitiae familiaritas exhibenda. Et ideo huiusmodi peccantes, de quibus magis praesumitur nocumentum aliorum quam eorum emendatio, secundum legem divinam et humanam praecipiuntur occidi. Et tamen hoc facit iudex non ex odio eorum, sed ex caritatis amore quo bonum publicum praefertur vitae singularis personae. Et tamen mors per iudicem inflicta peccatori prodest, sive convertatur, ad culpae expiationem; sive non convertatur, ad culpae terminationem, quia per hoc tollitur ei potestas amplius peccandi.

Ссылаются нормы: Q25A6Ad2, assert-h876543ce704d60a59878899d898aa08bf4aae7cc28c54c4e55731578ab3aef99

la · official · sha256:1e981407d0f759af83664982c47f2cfffd7b3246e45533805a6a8268f799b0b7LA

Ad tertium dicendum quod huiusmodi imprecationes quae in sacra Scriptura inveniuntur, tripliciter possunt intelligi. Uno modo, per modum praenuntiationis, non per modum optationis, ut sit sensus, convertantur peccatores in Infernum, idest convertentur. Alio modo, per modum optationis, ut tamen desiderium optantis non referatur ad poenam hominum, sed ad iustitiam punientis, secundum illud, laetabitur iustus cum viderit vindictam. Quia nec ipse Deus puniens laetatur in perditione impiorum, ut dicitur Sap. I, sed in sua iustitia, quia iustus dominus, et iustitias dilexit. Tertio, ut desiderium referatur ad remotionem culpae, non ad ipsam poenam, ut scilicet peccata destruantur et homines remaneant.

Ссылаются нормы: Q25A6Ad3, assert-hbe1797932b32e8ec04e1202d1097c6dfe7d3aa48eeb6298e205ce04cdbcf07ef

la · official · sha256:2447da979c7c748ec2877fd4ba287cb91b7de3fcf58b9f91fdeb0cc2cf20019fLA

Ad quartum dicendum quod ex caritate diligimus peccatores non quidem ut velimus quae ipsi volunt, vel gaudeamus de his de quibus ipsi gaudent, sed ut faciamus eos velle quod volumus, et gaudere de his de quibus gaudemus. Unde dicitur Ierem. XV, ipsi convertentur ad te, et tu non converteris ad eos.

Ссылаются нормы: Q25A6Ad4, assert-ha45fb6f303e205b90cc01220161c3de791ddc4de637e6d3f2fa2f569e8e1d8b3

la · official · sha256:9fab666243cb6d8bb3fe5bc98889cabaee50d26afd1d4c242e56b24c59f28aa9LA

Ad quintum dicendum quod convivere peccatoribus infirmis quidem est vitandum, propter periculum quod eis imminet ne ab eis subvertantur. Perfectis autem, de quorum corruptione non timetur, laudabile est quod cum peccatoribus conversentur, ut eos convertant. Sic enim dominus cum peccatoribus manducabat et bibebat, ut habetur Matth. IX. Convictus tamen peccatorum quantum ad consortium peccati vitandus est omnibus. Et sic dicitur II ad Cor. VI, recedite de medio eorum, et immundum ne tetigeritis, scilicet secundum peccati consensum.

Ссылаются нормы: Q25A6Ad5, assert-h3533920ddbff68d565ca596807eb756292061e06da29b1eae8309666c572cfea

la · official · sha256:e2c646320ac8297495805003bdecca939ba5fc6370deda0dc02023a82e7f0c19LA

Ad sextum sic proceditur. Videtur quod peccatores non sint ex caritate diligendi. Dicitur enim in Psalm., iniquos odio habui. Sed David caritatem habebat. Ergo ex caritate magis sunt odiendi peccatores quam diligendi.

Ссылаются нормы: Q25A6Obiectio1, assert-h28d4c9b33e1f335acedb7dd84d415866b17c874bfe665e4404fb0c89fdbe8601, assert-ha20423bef7d3235e715aefa7426848fa9cb4d4beddfe18ddd72c5e86fffad975

la · official · sha256:407051f7ec43e8efd67d3b6aae6730d3acb8aa75fd1fb7ce7cccbc0fa65f28d4LA

Praeterea, probatio dilectionis exhibitio est operis; ut Gregorius dicit, in homilia Pentecostes. Sed peccatoribus iusti non exhibent opera dilectionis, sed magis opera quae videntur esse odii, secundum illud Psalm., in matutino interficiebam omnes peccatores terrae. Et dominus praecepit, Exod. XXII, maleficos non patieris vivere. Ergo peccatores non sunt ex caritate diligendi.

Ссылаются нормы: Q25A6Obiectio2, assert-h0a5fad1eb5a36011351c3e5de4254c4752f244e6bd7a14573f337ac0f60a0626, assert-h42b6214a2dfed19f2a19b1455d772c751b97cb52a520726af5f5a9c51404e1f5

la · official · sha256:9418d122883b065852204a1d548d85bf27e801a372fee86f4a512d50ec5a3659LA

Praeterea, ad amicitiam pertinet ut amicis velimus et optemus bona. Sed sancti ex caritate optant peccatoribus mala, secundum illud Psalm., convertantur peccatores in Infernum. Ergo peccatores non sunt ex caritate diligendi.

Ссылаются нормы: Q25A6Obiectio3, assert-h204a81bc6099272b894505def2674aca00f985e134e60dc02f8d23714eb96412, assert-h8d14b6044c46bc3890a5e40e1a5d93361f8f6a903ee4a12188145019923e717c

la · official · sha256:866e99513ea5f5a79db38f8536b524576582edeeeb83d34841317b6cda7ed06fLA

Praeterea, proprium amicorum est de eisdem gaudere et idem velle. Sed caritas non facit velle quod peccatores volunt, neque facit gaudere de hoc de quo peccatores gaudent; sed magis facit contrarium. Ergo peccatores non sunt ex caritate diligendi.

Ссылаются нормы: Q25A6Obiectio4, assert-h7d42db161ea23f25e6fbe8e3bca5281a1a30d08bdaa83e1c6e308278aa54354d, assert-h8b4a17521724dade2785909d189fb87b3f8e29d38f3f33a023d20fabcd7409ef

la · official · sha256:8ca14a9e480cc06f7bbdd581c5ed42bf31279dee5b31710d8fe8eb5007aa37e0LA

Praeterea, proprium est amicorum simul convivere, ut dicitur in VIII Ethic. Sed cum peccatoribus non est convivendum, secundum illud II ad Cor. VI, recedite de medio eorum. Ergo peccatores non sunt ex caritate diligendi.

Ссылаются нормы: Q25A6Obiectio5, assert-h389d33bac221cd33386556d7771556b4028b45aed2b9eb88a27ba6bc8b0a0f79, assert-hde77a875a805dc5d4b0bb0a8a2bdf896f8fb1ae577f4d0b8b5fde6552d909006

la · official · sha256:49e3e68d52aeb6ae8045e46da7eb78b31c3242f470b34997f7dae55b8eb1f132LA

Respondeo dicendum quod in peccatoribus duo possunt considerari, scilicet natura, et culpa. Secundum naturam quidem, quam a Deo habent, capaces sunt beatitudinis, super cuius communicatione caritas fundatur, ut supra dictum est. Et ideo secundum naturam suam sunt ex caritate diligendi. Sed culpa eorum Deo contrariatur, et est beatitudinis impedimentum. Unde secundum culpam, qua Deo adversantur, sunt odiendi quicumque peccatores, etiam pater et mater et propinqui, ut habetur Luc. XIV. Debemus enim in peccatoribus odire quod peccatores sunt, et diligere quod homines sunt beatitudinis capaces. Et hoc est eos vere ex caritate diligere propter Deum.

Ссылаются нормы: Q25A6Respondeo, assert-h39d7483e4aecfa17f2875e498a317a0725306a071645bc7240670ee7ec4b0c94

la · official · sha256:bfb1d0ded027d2870c07a51af6d8de791c215523a04f16cbc2eeb3bd9175e12dLA

Sed contra est quod Augustinus dicit, in I de Doct. Christ., quod cum dicitur, diliges proximum tuum, manifestum est omnem hominem proximum esse deputandum. Sed peccatores non desinunt esse homines, quia peccatum non tollit naturam. Ergo peccatores sunt ex caritate diligendi.

Ссылаются нормы: assert-h02d11fe5248acc7daf2b4e63a8dc4be8fee606b96a099e65c0e4be3b7c31be7d

la · official · sha256:0a324ee5e663fbfac0fbe054bc681fdf40b5a4503ac32f9a15ae88c744fa48d8LA

Ad primum ergo dicendum quod amor sui qui est principium peccati, est ille qui est proprius malorum, perveniens usque ad contemptum Dei, ut ibi dicitur, quia mali sic etiam cupiunt exteriora bona quod spiritualia contemnunt.

Ссылаются нормы: Q25A7Ad1, assert-hde583f93d23065db25b7d93c7fe8b6d8d69189f3e0715445983ab04bb91633ab

la · official · sha256:31e5bf04352b232b493bb44254fc6fc7db5f813fb98caf52af8abc2a12dfa38cLA

Ad secundum dicendum quod naturalis amor, etsi non totaliter tollatur a malis, tamen in eis pervertitur per modum iam dictum.

Ссылаются нормы: Q25A7Ad2, assert-h98c2b1b173cea798fca34892e7ff4901dce9c0522d2c8828d0fb92a167d7b7c1

la · official · sha256:9fb2563c565e6668f4682f7c6225b2ac1718befaee32b34c0059bf44fd5ce018LA

Ad tertium dicendum quod mali, inquantum aestimant se bonos, sic aliquid participant de amore sui. Nec tamen ista est vera sui dilectio, sed apparens. Quae etiam non est possibilis in his qui valde sunt mali.

Ссылаются нормы: Q25A7Ad3, assert-h49205dbfe9a2284fbe766786f12754cb637fb32ee54c9548333bba9efdcea5ac

la · official · sha256:813882f25b1d06e6a59e55c2383c88d0a95d6ba48811cca527c7aba5fc4360ccLA

Ad septimum sic proceditur. Videtur quod peccatores seipsos diligant. Illud enim quod est principium peccati maxime in peccatoribus invenitur. Sed amor sui est principium peccati, dicit enim Augustinus, XIV de Civ. Dei, quod facit civitatem Babylonis. Ergo peccatores maxime amant seipsos.

Ссылаются нормы: Q25A7Obiectio1, assert-h96ebb1555caf5aab72951aa9469b56a4598fad0cbae8439d081eeca65b8ce0bc, assert-hec9d80223f321c3cd0addd62b12d000101df03060454223336256dfb9a071e7e

la · official · sha256:2b699ad84cc387762a4595896b4b067c15d48af83b5aba9f65a13cf43f6976b0LA

Praeterea, peccatum non tollit naturam. Sed hoc unicuique convenit ex sua natura quod diligat seipsum, unde etiam creaturae irrationales naturaliter appetunt proprium bonum, puta conservationem sui esse et alia huiusmodi. Ergo peccatores diligunt seipsos.

Ссылаются нормы: Q25A7Obiectio2, assert-h2357414f354cdfc7aac20206bd725d6176954b6188960bd35c4aa31f0ad3502e, assert-h4abcf594a036138810e37377a442fbfb099b756d40c8f5d3596ebb7c9e7af937

la · official · sha256:a1a5550b3d2ded4fb7721b4cb48518eb5b58ac764c96c31d0a7e15da57eb8e25LA

Praeterea, omnibus est diligibile bonum; ut Dionysius dicit, in IV cap. de Div. Nom. Sed multi peccatores reputant se bonos. Ergo multi peccatores seipsos diligunt.

Ссылаются нормы: Q25A7Obiectio3, assert-h0bedc0f9b536514a9fde5abb2dba8e2e6494f44e258f3c7b13d034b716652ec0, assert-ha409a5940a96ef999eb871bafddfecebc01f9d3bdb8b87960c16145f424bc1a1

la · official · sha256:46fe2fe475c42a0b56c127c55791e32d8d46225e0ef26178086310c3943ac908LA

Respondeo dicendum quod amare seipsum uno modo commune est omnibus; alio modo proprium est bonorum; tertio modo proprium est malorum. Quod enim aliquis amet id quod seipsum esse aestimat, hoc commune est omnibus. Homo autem dicitur esse aliquid dupliciter. Uno modo, secundum suam substantiam et naturam. Et secundum hoc omnes aestimant bonum commune se esse id quod sunt, scilicet ex anima et corpore compositos. Et sic etiam omnes homines, boni et mali, diligunt seipsos, inquantum diligunt sui ipsorum conservationem. Alio modo dicitur esse homo aliquid secundum principalitatem, sicut princeps civitatis dicitur esse civitas; unde quod principes faciunt, dicitur civitas facere. Sic autem non omnes aestimant se esse id quod sunt. Principale enim in homine est mens rationalis, secundarium autem est natura sensitiva et corporalis, quorum primum apostolus nominat interiorem hominem, secundum exteriorem, ut patet II ad Cor. IV. Boni autem aestimant principale in seipsis rationalem naturam, sive interiorem hominem, unde secundum hoc aestimant se esse quod sunt. Mali autem aestimant principale in seipsis naturam sensitivam et corporalem, scilicet exteriorem hominem. Unde non recte cognoscentes seipsos, non vere diligunt seipsos, sed diligunt id quod seipsos esse reputant. Boni autem, vere cognoscentes seipsos, vere seipsos diligunt. Et hoc probat philosophus, in IX Ethic., per quinque quae sunt amicitiae propria. Unusquisque enim amicus primo quidem vult suum amicum esse et vivere; secundo, vult ei bona; tertio, operatur bona ad ipsum; quarto, convivit ei delectabiliter; quinto, concordat cum ipso, quasi in iisdem delectatus et contristatus. Et secundum hoc boni diligunt seipsos quantum ad interiorem hominem, quia etiam volunt ipsum servari in sua integritate; et optant ei bona eius, quae sunt bona spiritualia; et etiam ad assequenda operam impendunt; et delectabiliter ad cor proprium redeunt, quia ibi inveniunt et bonas cogitationes in praesenti, et memoriam bonorum praeteritorum, et spem futurorum bonorum, ex quibus delectatio causatur; similiter etiam non patiuntur in seipsis voluntatis dissensionem, quia tota anima eorum tendit in unum. E contrario autem mali non volunt conservari integritatem interioris hominis; neque appetunt spiritualia eius bona; neque ad hoc operantur; neque delectabile est eis secum convivere redeundo ad cor, quia inveniunt ibi mala et praesentia et praeterita et futura, quae abhorrent; neque etiam sibi ipsis concordant, propter conscientiam remordentem, secundum illud Psalm., arguam te, et statuam contra faciem tuam. Et per eadem probari potest quod mali amant seipsos secundum corruptionem exterioris hominis. Sic autem boni non amant seipsos.

Ссылаются нормы: Q25A7Respondeo, assert-h289c36ad7d94142d2ba4fd9c3a442dbc10ee20c7db51f277b8d01a051ca7ddb3

la · official · sha256:b57ccc09553ea1ac93fcba94a610a578e8edd7c0352a5ea6479a0f2c49b41529LA

Sed contra est quod dicitur in Psalm., qui diligit iniquitatem, odit animam suam.

Ссылаются нормы: assert-h3745eae84eb37bebc58ea7e7428ffc84c7ce33bb1e1968e10a113551840068ba

la · official · sha256:8964342f63ab4ecfde919f8188eaf459f89f13bb7fdb9c63f0f2691223ba6972LA

Unde patet responsio ad primum.

Ссылаются нормы: Q25A8Ad1, assert-hed076b2c492a05de6ad7d8dae9ae79c33132905ca5cc58efe0f18a72e7cac40a

la · official · sha256:7af06b0c33544a1955e07a867dbdb37aca38edf40989f2dcc7dd4bf3b2f69fd8LA

Ad secundum dicendum quod unaquaeque res naturaliter odio habet id quod est sibi contrarium inquantum est sibi contrarium. Inimici autem sunt nobis contrarii inquantum sunt inimici. Unde hoc debemus in eis odio habere, debet enim nobis displicere quod nobis inimici sunt. Non autem sunt nobis contrarii inquantum homines sunt et beatitudinis capaces. Et secundum hoc debemus eos diligere.

Ссылаются нормы: Q25A8Ad2, assert-h8b560ae4520971dac0736af691b26b3c674f1edec264cd569858567db76213a4

la · official · sha256:57fa6363de970cb6c3aea1fddc8229a6db4a20f7499ff6f1163e52c36b52688eLA

Ad tertium dicendum quod diligere inimicos inquantum sunt inimici, hoc est vituperabile. Et hoc non facit caritas, ut dictum est.

Ссылаются нормы: Q25A8Ad3, assert-h10e16c23f1fe51af8b30d7931349f0ed69e92ab97ee175be61fbd9c3258feecf

la · official · sha256:d19526964ea66d675fa3d49b6d2b1d4c54bc949765b98c414074300e55edd41cLA

Ad octavum sic proceditur. Videtur quod non sit de necessitate caritatis ut inimici diligantur. Dicit enim Augustinus, in Enchirid., quod hoc tam magnum bonum, scilicet diligere inimicos, non est tantae multitudinis quantam credimus exaudiri cum in oratione dicitur, dimitte nobis debita nostra. Sed nulli dimittitur peccatum sine caritate, quia, ut dicitur Proverb. X, universa delicta operit caritas. Ergo non est de necessitate caritatis diligere inimicos.

Ссылаются нормы: Q25A8Obiectio1, assert-h0fd004cb811828e4c3a83d060abb6381e47d46ce0bfba03924585e90d21551eb, assert-hd1b12425e6d6b693d64dc6395caeab97b13e0eb5d67aa42375a0a5dbf1791fb6

la · official · sha256:f373ae5240b8bd122852ec81e08560408060f1c251fc53ceb503e4a36f83aaeeLA

Praeterea, caritas non tollit naturam. Sed unaquaeque res, etiam irrationalis, naturaliter odit suum contrarium, sicut ovis lupum, et aqua ignem. Ergo caritas non facit quod inimici diligantur.

Ссылаются нормы: Q25A8Obiectio2, assert-h19dc7f4c5dce2478ede7c60881c7ab4a6071d8d83f4519cdcb591f69c14bd416, assert-hb315e5b5e3640619d9e9438f27f2a5503b9f73fefe7fded9892285805ffd102c

la · official · sha256:83bac25275be00c9eaa5dcc8dfba7dc5316cf8ca1da6068d3afc3ff64b4c206fLA

Praeterea, caritas non agit perperam. Sed hoc videtur esse perversum quod aliquis diligat inimicos, sicut et quod aliquis odio habeat amicos, unde II Reg. XIX exprobrando dicit Ioab ad David, diligis odientes te, et odio habes diligentes te. Ergo caritas non facit ut inimici diligantur.

Ссылаются нормы: Q25A8Obiectio3, assert-h3c1cfd338b6327d02c8b7a9002a353a2e535ab2c511fc2b7c127a8a40639fb73, assert-h4a810b2b62ec401d6bfef655a1f1281e6b2a9266c56b8778183c3daf850682d9

la · official · sha256:4098cb03a96e5d1fffeb67aa42da0be5a20d5bb8a8d5147f2067f813f51d4222LA

Respondeo dicendum quod dilectio inimicorum tripliciter potest considerari. Uno quidem modo, ut inimici diligantur inquantum sunt inimici. Et hoc est perversum et caritati repugnans, quia hoc est diligere malum alterius. Alio modo potest accipi dilectio inimicorum quantum ad naturam, sed in universali. Et sic dilectio inimicorum est de necessitate caritatis, ut scilicet aliquis diligens Deum et proximum ab illa generalitate dilectionis proximi inimicos suos non excludat. Tertio modo potest considerari dilectio inimicorum in speciali, ut scilicet aliquis in speciali moveatur motu dilectionis ad inimicum. Et istud non est de necessitate caritatis absolute, quia nec etiam moveri motu dilectionis in speciali ad quoslibet homines singulariter est de necessitate caritatis, quia hoc esset impossibile. Est tamen de necessitate caritatis secundum praeparationem animi, ut scilicet homo habeat animum paratum ad hoc quod in singulari inimicum diligeret si necessitas occurreret. Sed quod absque articulo necessitatis homo etiam hoc actu impleat ut diligat inimicum propter Deum, hoc pertinet ad perfectionem caritatis. Cum enim ex caritate diligatur proximus propter Deum, quanto aliquis magis diligit Deum, tanto etiam magis ad proximum dilectionem ostendit, nulla inimicitia impediente. Sicut si aliquis multum diligeret aliquem hominem, amore ipsius filios eius amaret etiam sibi inimicos. Et secundum hunc modum loquitur Augustinus.

Ссылаются нормы: Q25A8Respondeo, assert-hc4c413ee6fae8b58548066259bf69e51b7e7f9d3597eff9902a035cc1cba3ae5

la · official · sha256:3a000b0f7dd20ffefbfaa32cf588182ecb9a88ba51b45f7bbf1bede1f8e7ce18LA

Sed contra est quod dominus dicit, Matth. V, diligite inimicos vestros.

Ссылаются нормы: assert-he14d14f5adc6b13907afeedf6ccbde78024d21e0dacb5a3774f1037da79b5939

la · official · sha256:ca6c4add224740c71e528a656ec8401d024b47fcf55838e283a5bb6de5df6e15LA

Et per hoc patet responsio ad obiecta.

Ссылаются нормы: Q25A9Ad1, Q25A9Ad2, Q25A9Ad3, assert-h0f0092872c1cfbade14c31397fc904d91a4ea6b94b208562f341541f8564ae50, assert-h3bc8f5f0ce4c397458c979f30285d3e42a1079ec55a5ddf262654a35511c140f, assert-hc79e42345d1c48450b2f08f6cbc232d348ee02ad3196690c9372d77c833b6482

la · official · sha256:82f0c9e487c922c1fa1885c49f5c5cf4e062fc764af11e9d36e9175fbbe17eaaLA

Ad nonum sic proceditur. Videtur quod de necessitate caritatis sit quod aliquis homo signa vel effectus dilectionis inimico exhibeat. Dicitur enim I Ioan. III, non diligamus verbo neque lingua, sed opere et veritate. Sed opere diligit aliquis exhibendo ad eum quem diligit signa et effectus dilectionis. Ergo de necessitate caritatis est ut aliquis huiusmodi signa et effectus inimicis exhibeat.

Ссылаются нормы: Q25A9Obiectio1, assert-h55b6dae124fb0554c7b5d8aa5d03cd7d3cbfc92f4428c322119130f78a59792c, assert-h858c3006541e1cac2c86471186503708c45f042c35bbd0b9501516c5d9bc2edb

la · official · sha256:0a970395f79e09c3db5b8a7a2e8f4c928b894196ab9439d01fe2b27c3fe47077LA

Praeterea, Matth. V dominus simul dicit, diligite inimicos vestros, et, benefacite his qui oderunt vos. Sed diligere inimicos est de necessitate caritatis. Ergo et benefacere inimicis.

Ссылаются нормы: Q25A9Obiectio2, assert-h67de7f5441ee7677c71ab4f0e0ba992d36b414d46cb0a459611ab5183e4bc900, assert-h780288f6dbe7c1ec3105205a18c4b217d22134b87891ea8ed317697e46f8ad1f

la · official · sha256:4a256847911274f6b4726ebacb5ae091264c61114386060e95d52a31f93d877eLA

Praeterea, caritate amatur non solum Deus, sed etiam proximus. Sed Gregorius dicit, in homilia Pentecostes, quod amor Dei non potest esse otiosus, magna enim operatur, si est; si desinit operari, amor non est. Ergo caritas quae habetur ad proximum non potest esse sine operationis effectu. Sed de necessitate caritatis est ut omnis proximus diligatur, etiam inimicus. Ergo de necessitate caritatis est ut etiam ad inimicos signa et effectus dilectionis extendamus.

Ссылаются нормы: Q25A9Obiectio3, assert-h543cda9a081915998f1a28780852639e3d1d8541bf21310c7dd4324d78f7c246, assert-h5de1ee7c59a299044ed9eb784a059aa726811d13b83e0620e5077dfc6c96fa62, assert-h6777b715c0a278bfa2fea8e265f7b30f5f3a7ba886dae86f7ce63aa552cf2269, assert-ha39c0b24bd8d56d42bed2009402b5cbe8d56b17ec2e6ddcdd7f2ee1b8e8e81fd

la · official · sha256:4f833489ebe41eb26d685268ce0ff70619ea85adcac6e0f889f682d2fa521f18LA

Respondeo dicendum quod effectus et signa caritatis ex interiori dilectione procedunt et ei proportionantur. Dilectio autem interior ad inimicum in communi quidem est de necessitate praecepti absolute; in speciali autem non absolute, sed secundum praeparationem animi, ut supra dictum est. Sic igitur dicendum est de effectu vel signo dilectionis exterius exhibendo. Sunt enim quaedam beneficia vel signa dilectionis quae exhibentur proximis in communi, puta cum aliquis orat pro omnibus fidelibus vel pro toto populo, aut cum aliquod beneficium impendit aliquis toti communitati. Et talia beneficia vel dilectionis signa inimicis exhibere est de necessitate praecepti, si enim non exhiberentur inimicis, hoc pertineret ad livorem vindictae, contra id quod dicitur Levit. XIX, non quaeres ultionem; et non eris memor iniuriae civium tuorum. Alia vero sunt beneficia vel dilectionis signa quae quis exhibet particulariter aliquibus personis. Et talia beneficia vel dilectionis signa inimicis exhibere non est de necessitate salutis nisi secundum praeparationem animi, ut scilicet subveniatur eis in articulo necessitatis, secundum illud Proverb. XXV, si esurierit inimicus tuus, ciba illum, si sitit, da illi potum. Sed quod praeter articulum necessitatis huiusmodi beneficia aliquis inimicis exhibeat, pertinet ad perfectionem caritatis, per quam aliquis non solum cavet vinci a malo, quod necessitatis est, sed etiam vult in bono vincere malum, quod est etiam perfectionis, dum scilicet non solum cavet propter iniuriam sibi illatam detrahi ad odium; sed etiam propter sua beneficia inimicum intendit pertrahere ad suum amorem.

Ссылаются нормы: Q25A9Respondeo, assert-h4753c3de7033199ad4bb67b1229d847af983d6785e1159b9f12e330fcc688a20

la · official · sha256:56a166dfe1938c1744eb1a116621aaf173719d68faad0d339fc893775d59ea56LA

Sed contra est quod Matth. V, super illud, benefacite his qui oderunt vos, dicit Glossa quod benefacere inimicis est cumulus perfectionis. Sed id quod pertinet ad perfectionem caritatis non est de necessitate ipsius. Ergo non est de necessitate caritatis quod aliquis signa et effectus dilectionis inimicis exhibeat.

Ссылаются нормы: assert-h808a3c3746f4b70da06de4201a935e0e2192fcb227e3d59bc27b9515380d9cb5

la · official · sha256:7ba3a643240d3bf8b3fb2118cb98c3c413b643815af02cc29c0d5d6212e46e97LA

Deinde considerandum est de obiecto caritatis. Circa quod duo consideranda occurrunt, primo quidem de his quae sunt ex caritate diligenda; secundo, de ordine diligendorum. Circa primum quaeruntur duodecim. Primo, utrum solus Deus sit ex caritate diligendus, vel etiam proximus. Secundo, utrum caritas sit ex caritate diligenda. Tertio, utrum creaturae irrationales sint ex caritate diligendae. Quarto, utrum aliquis possit ex caritate seipsum diligere. Quinto, utrum corpus proprium. Sexto, utrum peccatores sint ex caritate diligendi. Septimo, utrum peccatores seipsos diligant. Octavo, utrum inimici sint ex caritate diligendi. Nono, utrum sint eis signa amicitiae exhibenda. Decimo, utrum Angeli sint ex caritate diligendi. Undecimo, utrum Daemones. Duodecimo, de enumeratione diligendorum ex caritate.

la · official · sha256:b0e23fcb5012d7fff7fcbea97d900507b56753117d8a6ae3b196ed5547e60afcLA

Ad primum ergo dicendum quod in generatione hominis mater ministrat materiam corporis informem, formatur autem per virtutem formativam quae est in semine patris. Et quamvis huiusmodi virtus non possit creare animam rationalem, disponit tamen materiam corporalem ad huiusmodi formae susceptionem.

Ссылаются нормы: Q26A10Ad1, assert-h7132af4cf685725d8b3b4833a1fb6827e6eb12446b0f2b961a2b3c0a880ad3eb

la · official · sha256:edd8a2ff6c8bb6dd08b305e476dac77baf162ca7ec14f7d5fd2bb2a3042fef0dLA

Ad secundum dicendum quod hoc pertinet ad aliam rationem dilectionis, alia enim est species amicitiae qua diligimus amantem, et qua diligimus generantem. Nunc autem loquimur de amicitia quae debetur patri et matri secundum generationis rationem.

Ссылаются нормы: Q26A10Ad2, Q26A10Ad3, assert-hc10f4911e48d2145ba4fb3fd2f8fda553d3b32553f7062e9b84529769694c0b1, assert-hf98970d897b34c02d46e72cb972dd3bb6a4fc9044e4f0bb5215ccf2d63373f26

la · official · sha256:832565ab4ddaa55c468bb433faaa5844ac36c823e1e934adef5037892a868698LA

Ad decimum sic proceditur. Videtur quod homo magis debeat diligere matrem quam patrem. Ut enim philosophus dicit, in I de Gen. Animal., femina in generatione dat corpus. Sed homo non habet animam a patre, sed per creationem a Deo, ut in primo dictum est. Ergo homo plus habet a matre quam a patre. Plus ergo debet diligere matrem quam patrem.

Ссылаются нормы: Q26A10Obiectio1, assert-h83d889c005e767d99dd7e78b8369d646a57373d417bec75f8efc173c35f6303c, assert-h920fce6eab481b4e446b82b6139c9a55851b27431de6aba8dbfd7787cc50064b

la · official · sha256:2f7e2d79bb6ada3e7cadd8fd2ffdb293a815ad8e9559680798e5ce8a37180fe1LA

Praeterea, magis amantem debet homo magis diligere. Sed mater plus diligit filium quam pater, dicit enim philosophus, in IX Ethic., quod matres magis sunt amatrices filiorum. Laboriosior enim est generatio matrum; et magis sciunt quoniam ipsarum sunt filii quam patres. Ergo mater est magis diligenda quam pater.

Ссылаются нормы: Q26A10Obiectio2, assert-h725b3f0544000fc3014ee60c001a7f32cd90641532027d4a368018cd2f82e3a8, assert-h9f322febe294ab68ef7f0aa43cd6efac6c518e3a066bd9a0ae8ce000f0da6819

la · official · sha256:2262f5461d8fc603a81664c4dbbcca1afdd8f01924e84edaa9f973faa8a37cf4LA

Praeterea, ei debetur maior dilectionis affectus qui pro nobis amplius laboravit, secundum illud Rom. ult., salutate Mariam, quae multum laboravit in vobis. Sed mater plus laborat in generatione et educatione quam pater, unde dicitur Eccli. VII, gemitum matris tuae ne obliviscaris. Ergo plus debet homo diligere matrem quam patrem.

Ссылаются нормы: Q26A10Obiectio3, assert-h4afe0e3ac3f695a6d45d84a1bbd6bea6a72efce7082c46cd5af97e6a6ee95363, assert-heb1d5ce49092d016517f6e2980bc2ec610ce428690b520a3321e8ed220b09c71

la · official · sha256:8249c3372f6d7aadea6c82b436f0070bc8c9b21deff6f540d63ffbdedaeb1b1eLA

Respondeo dicendum quod in istis comparationibus id quod dicitur est intelligendum per se, ut videlicet intelligatur esse quaesitum de patre inquantum est pater, an sit plus diligendus matre inquantum est mater. Potest enim in omnibus huiusmodi tanta esse distantia virtutis et malitiae ut amicitia solvatur vel minuatur; ut philosophus dicit, in VIII Ethic. Et ideo, ut Ambrosius dicit, boni domestici sunt malis filiis praeponendi. Sed per se loquendo, pater magis est amandus quam mater. Amantur enim pater et mater ut principia quaedam naturalis originis. Pater autem habet excellentiorem rationem principii quam mater, quia pater est principium per modum agentis, mater autem magis per modum patientis et materiae. Et ideo, per se loquendo, pater est magis diligendus.

Ссылаются нормы: Q26A10Respondeo, assert-h7552ad5a9e3aee59a929f6544e9627ae927a2e55638a1fc9568b3eeaff1ff439

la · official · sha256:e71be2bfcfe30256d4ce7e0324567c976728b8bf8d922c0e1035dee9d9007499LA

Sed contra est quod Hieronymus dicit, super Ezech., quod post Deum, omnium patrem, diligendus est pater, et postea addit de matre.

Ссылаются нормы: assert-hb62d06d2809c494a6aadf1da7d50ecf285cf2afdd600ed41e0b0b140dee95454

la · official · sha256:6e6c980b8ecb7c54bec515290c913197713f24a49ab921262e22e35ce919c204LA

Ad primum ergo dicendum quod non quantum ad omnia deseritur pater et mater propter uxorem, in quibusdam enim magis debet homo assistere parentibus quam uxori. Sed quantum ad unionem carnalis copulae et cohabitationis, relictis omnibus parentibus, homo adhaeret uxori.

Ссылаются нормы: Q26A11Ad1, assert-h388debdda752041f71688b34ae2c20dd4dc914ae1ab679b1f68783e6e56bdce3

la · official · sha256:2a10bd3242dbb967c24809ee093daa740966cd1c5d8c6ab8d0f961f4a104632cLA

Ad secundum dicendum quod in verbis apostoli non est intelligendum quod homo debeat diligere uxorem suam aequaliter sibi ipsi, sed quia dilectio quam aliquis habet ad seipsum est ratio dilectionis quam quis habet ad uxorem sibi coniunctam.

Ссылаются нормы: Q26A11Ad2, assert-hec96ed97d8e369bf386a4ef31918e3d2c7c5c1194c6a5c33d21a5f69d32f0777

la · official · sha256:b5c268df1b5a079da9c8f8981eff8e99870ef93033bc44a03613e03d8f9615dbLA

Ad tertium dicendum quod etiam in amicitia paterna inveniuntur multae rationes dilectionis. Et quantum ad aliquid praeponderant rationi dilectionis quae habetur ad uxorem, secundum scilicet rationem boni, quamvis illae praeponderent secundum coniunctionis rationem.

Ссылаются нормы: Q26A11Ad3, assert-hdb1bde8ab750f75e9d29106990353178195ca2e0d197bf621929f5fbe6b0ea8a

la · official · sha256:789c676f0cf96d9fb0cc0090a0beff98f8f0676b741870f6a0b3e87dd6ef6664LA

Ad quartum dicendum quod illud etiam non est sic intelligendum quod ly sicut importet aequalitatem, sed rationem dilectionis. Diligit enim homo uxorem suam principaliter ratione carnalis coniunctionis.

Ссылаются нормы: Q26A11Ad4Supplement, assert-h1d5a56fc28a0bea1c1de3804be7136e91041decae1df46bb62a2bb0638465f7e

la · official · sha256:f69e1c86ba8ab04a8751aff096433f337f95f9f506492d11e86de795fde97fe9LA

Ad undecimum sic proceditur. Videtur quod homo plus debeat diligere uxorem quam patrem et matrem. Nullus enim dimittit rem aliquam nisi pro re magis dilecta. Sed Gen. II dicitur quod propter uxorem relinquet homo patrem et matrem. Ergo magis debet diligere uxorem quam patrem vel matrem.

Ссылаются нормы: Q26A11Obiectio1, assert-h34eb1e9acb4ac034bf094a2df8250f660a963937767cef261b76a888322cdc42, assert-h5a0e497b16089dda15b29cc19e77dc2cd80cd134d1d85c0eb02a4e44c42bd0fb

la · official · sha256:3c2d2a0c8ff464ab91e081a51b108a380a8fd0b5dac53c904fd2adf3be57f5f9LA

Praeterea, apostolus dicit, ad Ephes. V, quod viri debent diligere uxores sicut seipsos. Sed homo magis debet diligere seipsum quam parentes. Ergo etiam magis debet diligere uxorem quam parentes.

Ссылаются нормы: Q26A11Obiectio2, assert-h354c91a71ea7645fd95536d8430a638becae5b04c053261b6902efa15cc0e08d, assert-h6322c0a15650507e1105ea10b97f9ee69bed13c3b2b4b5a72d58e61fb348c7b8

la · official · sha256:693310e76eaca40d6c235937e41b906be5cc1bcad5beab5faecdd10f4e85a547LA

Praeterea, ubi sunt plures rationes dilectionis, ibi debet esse maior dilectio. Sed in amicitia quae est ad uxorem sunt plures rationes dilectionis, dicit enim philosophus, in VIII Ethic., quod in hac amicitia videtur esse utile et delectabile et propter virtutem, si virtuosi sint coniuges. Ergo maior debet esse dilectio ad uxorem quam ad parentes.

Ссылаются нормы: Q26A11Obiectio3, assert-h6217f54d9212a1bc14c229a77706aead40dfbacedc13cd63c54975d29e38c158, assert-hc1c0e81cfb26838db4610f644d848a868f082dd934910cfbd64e33531ce67287

la · official · sha256:d683a76f8dd277abcf86201ba8a773eabe30bd238b53b37b3e36f624da2dc678LA

Respondeo dicendum quod, sicut dictum est, gradus dilectionis attendi potest et secundum rationem boni, et secundum coniunctionem ad diligentem. Secundum igitur rationem boni, quod est obiectum dilectionis, magis sunt diligendi parentes quam uxores, quia diliguntur sub ratione principii et eminentioris cuiusdam boni. Secundum autem rationem coniunctionis magis diligenda est uxor, quia uxor coniungitur viro ut una caro existens, secundum illud Matth. XIX, itaque iam non sunt duo, sed una caro. Et ideo intensius diligitur uxor, sed maior reverentia est parentibus exhibenda.

Ссылаются нормы: Q26A11Respondeo, assert-hfccab0364dc1464604353a0cc07551180743060cc0991167df98c74eb79e8f7d

la · official · sha256:b3de1b5c6e0c5fa459d32f910fa32d209fd4223b4d163f4e45d899976a79b329LA

Sed contra est quod vir debet diligere uxorem suam sicut carnem suam, ut dicitur ad Ephes. V. Sed corpus suum minus debet homo diligere quam proximum, ut supra dictum est. Inter proximos autem magis debemus diligere parentes. Ergo magis debemus diligere parentes quam uxorem.

Ссылаются нормы: assert-heef1f7c0811ef7c5fd56674ed919e2663ce1b828c97f2adf4c4541675c3b45da

la · official · sha256:9f9b72daf2cf7ee40530483a966e8bf0bb1b7585f8378153649972525fe3f94fLA

Ad primum ergo dicendum quod in benefactore est ut beneficiatus provocetur ad ipsum amandum. Benefactor autem diligit beneficiatum non quasi provocatus ab illo, sed ex seipso motus. Quod autem est ex se potius est eo quod est per aliud.

Ссылаются нормы: Q26A12Ad1, assert-h8e165dbcef457d267ff74121ef990e821953328b494343ff427a07f457d8e9b7

la · official · sha256:1e15bcc2339279722d389326718873af6ebeebbbfe13ba40a01629e9a05598b7LA

Ad secundum dicendum quod amor beneficiati ad benefactorem est magis debitus, et ideo contrarium habet rationem maioris peccati. Sed amor benefactoris ad beneficiatum est magis spontaneus, et ideo habet maiorem promptitudinem.

Ссылаются нормы: Q26A12Ad2, assert-h714925692b3bfe40f1b37fca6e5e1b3e627f5b83ba54fcd4c0f099396bb26781

la · official · sha256:ae09d1331d2b3b4fb8893ac2da9330d5d730bac82c0ccd9ce51d59f3369a9291LA

Ad tertium dicendum quod Deus etiam plus nos diligit quam nos eum diligimus, et parentes plus diligunt filios quam ab eis diligantur. Nec tamen oportet quod quoslibet beneficiatos plus diligamus quibuslibet benefactoribus. Benefactores enim a quibus maxima beneficia recepimus, scilicet Deum et parentes, praeferimus his quibus aliqua minora beneficia impendimus.

Ссылаются нормы: Q26A12Ad3, assert-h017cb3b5b0739ef99b228a84668ae191ea1887397e7ff3dbc508559a767db4e7

la · official · sha256:e4f861171a41a029b31a44a76c0fc93d8be71e31b6ff5173e2a9d045c0f9e400LA

Ad duodecimum sic proceditur. Videtur quod homo magis debeat diligere benefactorem quam beneficiatum. Quia ut dicit Augustinus, in libro de Catechiz. Rud., nulla est maior provocatio ad amandum quam praevenire amando, nimis enim durus est animus qui dilectionem, etsi non vult impendere, nolit rependere. Sed benefactores praeveniunt nos in beneficio caritatis. Ergo benefactores maxime debemus diligere.

Ссылаются нормы: Q26A12Obiectio1, assert-h6eb6bfb959ca55ae0e03caff710d45b5b2dde0f44b4b2987c5a67bdcaffda0b9, assert-h784794d5f72c6fd97412be97aa64d814079b4ad92d74a2db68c15b3d15176434

la · official · sha256:448a836cd465b60f6bbd54716e896754b0e529e60e7cb23a6d1f4c67145df900LA

Praeterea, tanto aliquis est magis diligendus quanto gravius homo peccat si ab eius dilectione desistat, vel contra eam agat. Sed gravius peccat qui benefactorem non diligit, vel contra eum agit, quam si diligere desinat eum cui hactenus benefecit. Ergo magis sunt amandi benefactores quam hi quibus benefacimus.

Ссылаются нормы: Q26A12Obiectio2, assert-h48814822e802a8f3b120794ba5cd2e6dcb4aac42a5e0d70c97ab29e3d86d7bfb, assert-hcd224af2ba38610c08f7b0726ad529cd54257168bc03398e8b1f89ba959e2a0f

la · official · sha256:51351e7baf83bf8a4cf0fe093c8157214cf0bef139684b455d40cfb8fd708e79LA

Praeterea, inter omnia diligenda maxime diligendus est Deus et post eum pater, ut Hieronymus dicit. Sed isti sunt maximi benefactores. Ergo benefactor est maxime diligendus.

Ссылаются нормы: Q26A12Obiectio3, assert-hba912400ccc201ef07f082b89aa7e27ea8444ec3e94dd029ec8a888900c79320, assert-hbe3430c17b4c39c521839dbba54773d7d4d835ef5407578f59d1dc7714acf11e

la · official · sha256:aca88a31b29f73d85762fea6360de98fe35570c88181caaaa4ac7f85f90b75d3LA

Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, aliquid magis diligitur dupliciter, uno quidem modo, quia habet rationem excellentioris boni; alio modo, ratione maioris coniunctionis. Primo quidem igitur modo benefactor est magis diligendus, quia, cum sit principium boni in beneficiato, habet excellentioris boni rationem; sicut et de patre dictum est. Secundo autem modo magis diligimus beneficiatos, ut philosophus probat, in IX Ethic., per quatuor rationes. Primo quidem, quia beneficiatus est quasi quoddam opus benefactoris, unde consuevit dici de aliquo, iste est factura illius. Naturale autem est cuilibet quod diligat opus suum, sicut videmus quod poetae diligunt poemata sua. Et hoc ideo quia unumquodque diligit suum esse et suum vivere, quod maxime manifestatur in suo agere. Secundo, quia unusquisque naturaliter diligit illud in quo inspicit suum bonum. Habet quidem igitur et benefactor in beneficiato aliquod bonum, et e converso, sed benefactor inspicit in beneficiato suum bonum honestum, beneficiatus in benefactore suum bonum utile. Bonum autem honestum delectabilius consideratur quam bonum utile, tum quia est diuturnius, utilitas enim cito transit, et delectatio memoriae non est sicut delectatio rei praesentis; tum etiam quia bona honesta magis cum delectatione recolimus quam utilitates quae nobis ab aliis provenerunt. Tertio, quia ad amantem pertinet agere, vult enim et operatur bonum amato, ad amatum autem pertinet pati. Et ideo excellentioris est amare. Et propter hoc ad benefactorem pertinet ut plus amet. Quarto, quia difficilius est beneficia impendere quam recipere. Ea vero in quibus laboramus magis diligimus; quae vero nobis de facili proveniunt quodammodo contemnimus.

Ссылаются нормы: Q26A12Respondeo, assert-h710e70651bf1cadcde5ac39730421c320d446ab7d231f170f0bdeabe97325bdb

la · official · sha256:597d48b926d7fd432fd7e87477ad953609fbc8ac75ef7b0d1e11944317db9a6aLA

Sed contra est quod philosophus dicit, in IX Ethic., quod benefactores magis videntur amare beneficiatos quam e converso.

Ссылаются нормы: assert-h211bb806ce2ad72a70c5f5d87113457bdc2147fc534472b0e85759674ce0a734

la · official · sha256:d654f65bd2992e14da8a44b44ca428dfc36930c73405cbcdd4503a44c64000a0LA

Ad primum ergo dicendum quod quantum ad coniunctos sibi ratio illa concedenda est. Sed quantum ad seipsum oportet quod aliquis plus se quam alios diligat, tanto magis quanto perfectior est caritas, quia perfectio caritatis ordinat hominem perfecte in Deum quod pertinet ad dilectionem sui ipsius, ut dictum est.

Ссылаются нормы: Q26A13Ad1, assert-h1e76b2b1eeab825a510a03f269df9365b5c1870a124a419dacfc70c4a3e16339

la · official · sha256:78d966b994adfeefed5358b14bb9169d2424b2b4e3107645211c12d12f93e65cLA

Ad secundum dicendum quod ratio illa procedit de ordine dilectionis secundum gradum boni quod aliquis vult amato.

Ссылаются нормы: Q26A13Ad2, assert-h4af651cbde67389357cdb91ded7b1ab988aa8a30d2392539f5321f0dbd3ab82e

la · official · sha256:cbfbd0ce8c7dcd98f4611c31cd4ca1b5d0401cb77979b375bdb14f7c17caab34LA

Ad tertium dicendum quod unicuique erit Deus tota ratio diligendi eo quod Deus est totum hominis bonum, dato enim, per impossibile, quod Deus non esset hominis bonum, non esset ei ratio diligendi. Et ideo in ordine dilectionis oportet quod post Deum homo maxime diligat seipsum.

Ссылаются нормы: Q26A13Ad3, assert-h2f7ef6af0a017767ba6e7e0680bdaa7855d56743d729a1a62173d67f3636e1e5

la · official · sha256:0cb0287b081acdcbf464aea08d5eed4c34c7922be184ad8734efff47a7d9468eLA

Ad tertiumdecimum sic proceditur. Videtur quod ordo caritatis non remaneat in patria. Dicit enim Augustinus, in libro de vera Relig., perfecta caritas est ut plus potiora bona, et minus minora diligamus. Sed in patria erit perfecta caritas. Ergo plus diliget aliquis meliorem quam seipsum vel sibi coniunctum.

Ссылаются нормы: Q26A13Obiectio1, assert-h77cc363d99b57fe94632627e77d8e822d5f6316918463e634b628c5b21ecb2db, assert-h8829913260362ae3e8313125a2f41c009a7bf4f0bc45f30e3330393a6991f9eb

la · official · sha256:a7ab8da6bab8b62d43ecf59ca980573321cb9fedd26aff327b6c6e28df4023faLA

Praeterea, ille magis amatur cui maius bonum volumus. Sed quilibet in patria existens vult maius bonum ei qui plus bonum habet, alioquin voluntas eius non per omnia divinae voluntati conformaretur. Ibi autem plus bonum habet qui melior est. Ergo in patria quilibet magis diliget meliorem. Et ita magis alium quam seipsum, et extraneum quam propinquum.

Ссылаются нормы: Q26A13Obiectio2, assert-h973ade06c55fecde4631362ec5a7d9051c540ffabcfaabd5331a77c926c9dde8, assert-hfa6f0c14504a5a6d66fb8d9f792e50ca34ec538f58224110a3371ee3c527338c

la · official · sha256:65d56b4948e289e6a5948ac8dd2c2483081508ab9312340d087ae1086ca3c573LA

Praeterea, tota ratio dilectionis in patria Deus erit, tunc enim implebitur quod dicitur I ad Cor. XV, ut sit Deus omnia in omnibus. Ergo magis diligitur qui est Deo propinquior. Et ita aliquis magis diliget meliorem quam seipsum, et extraneum quam coniunctum.

Ссылаются нормы: Q26A13Obiectio3, assert-h351a6533a944bf3cbc5e030a2457a75c28351f86eb54a202fa0668a12f9ec402

la · official · sha256:e8b91a7df66d93e03b92a8ab9efebe7b920fb91a41f4870cd93c61c00e81cfb6LA

Respondeo dicendum quod necesse est ordinem caritatis remanere in patria quantum ad hoc quod Deus est super omnia diligendus. Hoc enim simpliciter erit tunc, quando homo perfecte eo fruetur. Sed de ordine sui ipsius ad alios distinguendum videtur. Quia sicut supra dictum est, dilectionis gradus distingui potest vel secundum differentiam boni quod quis alii exoptat; vel secundum intensionem dilectionis. Primo quidem modo plus diliget meliores quam seipsum, minus vero minus bonos. Volet enim quilibet beatus unumquemque habere quod sibi debetur secundum divinam iustitiam, propter perfectam conformitatem voluntatis humanae ad divinam. Nec tunc erit tempus proficiendi per meritum ad maius praemium, sicut nunc accidit, quando potest homo melioris et virtutem et praemium desiderare, sed tunc voluntas uniuscuiusque infra hoc sistet quod est determinatum divinitus. Secundo vero modo aliquis plus seipsum diliget quam proximum, etiam meliorem. Quia intensio actus dilectionis provenit ex parte subiecti diligentis, ut supra dictum est. Et ad hoc etiam donum caritatis unicuique confertur a Deo, ut primo quidem mentem suam in Deum ordinet, quod pertinet ad dilectionem sui ipsius; secundario vero ordinem aliorum in Deum velit, vel etiam operetur secundum suum modum. Sed quantum ad ordinem proximorum ad invicem simpliciter quis magis diliget meliorem, secundum caritatis amorem. Tota enim vita beata consistit in ordinatione mentis ad Deum. Unde totus ordo dilectionis beatorum observabitur per comparationem ad Deum, ut scilicet ille magis diligatur et propinquior sibi habeatur ab unoquoque qui est Deo propinquior. Cessabit enim tunc provisio, quae est in praesenti vita necessaria, qua necesse est ut unusquisque magis sibi coniuncto, secundum quamcumque necessitudinem, provideat magis quam alieno; ratione cuius in hac vita ex ipsa inclinatione caritatis homo plus diligit magis sibi coniunctum, cui magis debet impendere caritatis effectum. Continget tamen in patria quod aliquis sibi coniunctum pluribus rationibus diliget, non enim cessabunt ab animo beati honestae dilectionis causae. Tamen omnibus istis rationibus praefertur incomparabiliter ratio dilectionis quae sumitur ex propinquitate ad Deum.

Ссылаются нормы: Q26A13Respondeo, assert-hc20a1118cd2b1b1176ec6bde82d181b42f77ab85c173d16001b29ef3efb92278

la · official · sha256:baffcd481ea1780ab4fa2372ad172aba757c43a7c07f2dacc3a474a2d74bab01LA

Sed contra est quia natura non tollitur per gloriam, sed perficitur. Ordo autem caritatis supra positus ex ipsa natura procedit. Omnia autem naturaliter plus se quam alia amant. Ergo iste ordo caritatis remanebit in patria.

Ссылаются нормы: assert-h404fcf76449c22a541c5d16721bdc65895269b2ee202a93eb71c2b1986c4b92d

la · official · sha256:9b505c79508571be2c4cfa139205fd6c8912e2b9cb92598d4ae6cc4311f84e30LA

Ad primum ergo dicendum quod caritas tendit in ultimum finem sub ratione finis ultimi, quod non convenit alicui alii virtuti, ut supra dictum est. Finis autem habet rationem principii in appetibilibus et in agendis, ut ex supradictis patet. Et ideo caritas maxime importat comparationem ad primum principium. Et ideo in ea maxime consideratur ordo secundum relationem ad primum principium.

Ссылаются нормы: Q26A1Ad1, assert-h84eaa75d03a6c603d056b2232702ddc8d553575f4c17fe5ce8f9bb459f3ad37a

la · official · sha256:72e5b53aa22b0024c788b7711b1fb6ef0db4d56e263745f904ae91316d628eadLA

Ad secundum dicendum quod fides pertinet ad vim cognitivam, cuius operatio est secundum quod res cognitae sunt in cognoscente. Caritas autem est in vi affectiva, cuius operatio consistit in hoc quod anima tendit in ipsas res. Ordo autem principalius invenitur in ipsis rebus; et ex eis derivatur ad cognitionem nostram. Et ideo ordo magis appropriatur caritati quam fidei. Licet etiam in fide sit aliquis ordo, secundum quod principaliter est de Deo, secundario autem de aliis quae referuntur ad Deum.

Ссылаются нормы: Q26A1Ad2, assert-he4e1b7bc390d413466c1bcb3bc1749823fb58444da7fbea876c5e129d83b627d

la · official · sha256:7776598820b8fafd5cbfbd981c3cd643e05877a168bd5e4f95fdf20bac840d02LA

Ad tertium dicendum quod ordo pertinet ad rationem sicut ad ordinantem, sed ad vim appetitivam pertinet sicut ad ordinatam. Et hoc modo ordo in caritate ponitur.

Ссылаются нормы: Q26A1Ad3, assert-h6c9c35f11993744f859fddbc2d17c659bb13e5d89d68eda44ad22595c0ef8f6a

la · official · sha256:71f61d8f504487c54d37b9ce43a5fb58f0a915f7a0fd684dd88635bace93b5b0LA

Ad primum sic proceditur. Videtur quod in caritate non sit aliquis ordo. Caritas enim quaedam virtus est. Sed in aliis virtutibus non assignatur aliquis ordo. Ergo neque in caritate aliquis ordo assignari debet.

Ссылаются нормы: Q26A1Obiectio1, assert-h5df719d55fcddda4f04d22a5522d2b1327826d0dfd45ec0ff115d936d5080ba2, assert-h96ae19180d2298da7b96da3b259b65958315520a69a2b422456835d0bf7ccfd4

la · official · sha256:4132e51ff8a672854c33d1d82e6b45a1113df57d08dc520c21c1dfdf990e56d8LA

Praeterea, sicuti fidei obiectum est prima veritas, ita caritatis obiectum est summa bonitas. Sed in fide non ponitur aliquis ordo, sed omnia aequaliter creduntur. Ergo nec in caritate debet poni aliquis ordo.

Ссылаются нормы: Q26A1Obiectio2, assert-ha62e802797e8bd8d1e3bdd18756f0bd208df2bcbad4b6429855adbb533f0197b, assert-hca9ab5b2cdd0379adad4956e0468ca9d80c6bd167b20df56366dc0d44197fbf8

la · official · sha256:9dc1f6be8e95e4a836c1d16904e593426426630a65eff9cfdfa092b6ae2622d3LA

Praeterea, caritas in voluntate est. Ordinare autem non est voluntatis, sed rationis. Ergo ordo non debet attribui caritati.

Ссылаются нормы: Q26A1Obiectio3, assert-h11357028e81cacce794c6846e7ba2f96e4a378d51b3fa6f8176af434e8728174

la · official · sha256:546d081f5c2ed2d8b7794b2f5c3858e7ca1e6df85ea7e1b17207a84086cc6ff7LA

Respondeo dicendum quod, sicut philosophus dicit, in V Metaphys., prius et posterius dicitur secundum relationem ad aliquod principium. Ordo autem includit in se aliquem modum prioris et posterioris. Unde oportet quod ubicumque est aliquod principium, sit etiam aliquis ordo. Dictum autem est supra quod dilectio caritatis tendit in Deum sicut in principium beatitudinis, in cuius communicatione amicitia caritatis fundatur. Et ideo oportet quod in his quae ex caritate diliguntur attendatur aliquis ordo, secundum relationem ad primum principium huius dilectionis, quod est Deus.

Ссылаются нормы: OrderOfCharity, Q26A1Respondeo, assert-hd4969b467afea52d787fb067b009c08b21cea4b8b2424ce375f255ddbbd32056

la · official · sha256:7575c1ea17dc3ac986d04d3c7ade3f9c22074d11945f842124a9838a05f20d77LA

Sed contra est quod dicitur Cant. II, introduxit me rex in cellam vinariam; ordinavit in me caritatem.

Ссылаются нормы: assert-h82a3b826b848f3141224186a08e24f68d1d40a9e08c3908c7e28ad933e977bf4

la · official · sha256:52f3b49cf5f2bb7277ee710be08233e74f54c80996d7294719047eb9db6a267bLA

Ad primum ergo dicendum quod dupliciter est aliquid causa dilectionis. Uno modo, sicut id quod est ratio diligendi. Et hoc modo bonum est causa diligendi, quia unumquodque diligitur inquantum habet rationem boni. Alio modo, quia est via quaedam ad acquirendum dilectionem. Et hoc modo visio est causa dilectionis, non quidem ita quod ea ratione sit aliquid diligibile quia est visibile; sed quia per visionem perducimur ad dilectionem non ergo oportet quod illud quod est magis visibile sit magis diligibile, sed quod prius occurrat nobis ad diligendum. Et hoc modo argumentatur apostolus. Proximus enim, quia est nobis magis visibilis, primo occurrit nobis diligendus, ex his enim quae novit animus discit incognita amare, ut Gregorius dicit, in quadam homilia. Unde si aliquis proximum non diligit, argui potest quod nec Deum diligit, non propter hoc quod proximus sit magis diligibilis; sed quia prius diligendus occurrit. Deus autem est magis diligibilis propter maiorem bonitatem.

Ссылаются нормы: Q26A2Ad1, assert-h2074a30b47c38aaafc95c46a5197d441e53aaad40a370326263c4dac5a722d86

la · official · sha256:c6d5663fdae17c306db9c681909847da097718398ef05c5ee89e7a9511369e5eLA

Ad secundum dicendum quod similitudo quam habemus ad Deum est prior et causa similitudinis quam habemus ad proximum, ex hoc enim quod participamus a Deo id quod ab ipso etiam proximus habet similes proximo efficimur. Et ideo ratione similitudinis magis debemus Deum quam proximum diligere.

Ссылаются нормы: Q26A2Ad2, assert-hc7798ebe9fb42119c43be256c419f039fb722e0625efea5f55a9121b56487b82

la · official · sha256:3f9547bce8e87a558827f6c4fd11ba7064c953a14789aba0dd99a80d946c2280LA

Ad tertium dicendum quod Deus, secundum substantiam suam consideratus, in quocumque sit, aequalis est, quia non minuitur per hoc quod est in aliquo. Sed tamen non aequaliter habet proximus bonitatem Dei sicut habet ipsam Deus, nam Deus habet ipsam essentialiter, proximus autem participative.

Ссылаются нормы: Q26A2Ad3, assert-h251201aee12a0cbd421198804b54d5b05eb52a0313b1aff0c73684b54ba03b95

la · official · sha256:3ccab4323d6fc364224ab4c7cb44168008f9e22bf01369163024b932c0514bf2LA

Ad secundum sic proceditur. Videtur quod Deus non sit magis diligendus quam proximus. Dicitur enim I Ioan. IV, qui non diligit fratrem suum, quem videt, Deum, quem non videt, quomodo potest diligere? Ex quo videtur quod illud sit magis diligibile quod est magis visibile, nam et visio est principium amoris, ut dicitur IX Ethic. Sed Deus est minus visibilis quam proximus. Ergo etiam est minus ex caritate diligibilis.

Ссылаются нормы: Q26A2Obiectio1, assert-h592d49bc963326755826bb6b29d13d2d3659d4592bf4cc5a9539302925d38f87, assert-hcdee9493aba6dc4dda2bbadb4015173c4d8164c7c9066448e92846809f7d26ea

la · official · sha256:633d5e3014011c4778c5acceffb6cb139a037014c12494c54faffa992033ef52LA

Praeterea, similitudo est causa dilectionis, secundum illud Eccli. XIII, omne animal diligit simile sibi. Sed maior est similitudo hominis ad proximum suum quam ad Deum. Ergo homo ex caritate magis diligit proximum quam Deum.

Ссылаются нормы: Q26A2Obiectio2, assert-h6843c545bd76539b32ada9606c15af0ed57eaecc4a07cb81a0839ea8e3c78d11, assert-hc04995e1d9c30f8e38bfa47f6ed503397586e6147676aff34ed1b62be0fea613

la · official · sha256:7af60db070f1074024098714f873bc6e7ba8245db408c33ef9b7f298783f5b25LA

Praeterea, illud quod in proximo caritas diligit, Deus est; ut patet per Augustinum, in I de Doct. Christ. Sed Deus non est maior in seipso quam in proximo. Ergo non est magis diligendus in seipso quam in proximo. Ergo non debet magis diligi Deus quam proximus.

Ссылаются нормы: Q26A2Obiectio3, assert-h44e494c1f07614fd14f4d89e9b84e12dcf99d45c607d13a43c6166b940642eaf, assert-h763c848dad500e10220ed027ef48b0239d0bd687e479286a93c36d74e9e060aa, assert-hd743708e69333268612c3c95b4df2947e332870eb130af00e3bc15ebe52831b7

la · official · sha256:9df94038a07ff31a2782a7bef9c55525aa513a9c8a4b2daeb395c750ccf482c6LA

Respondeo dicendum quod unaquaeque amicitia respicit principaliter illud in quo principaliter invenitur illud bonum super cuius communicatione fundatur, sicut amicitia politica principalius respicit principem civitatis, a quo totum bonum commune civitatis dependet; unde et ei maxime debetur fides et obedientia a civibus. Amicitia autem caritatis fundatur super communicatione beatitudinis, quae consistit essentialiter in Deo sicut in primo principio, a quo derivatur in omnes qui sunt beatitudinis capaces. Et ideo principaliter et maxime Deus est ex caritate diligendus, ipse enim diligitur sicut beatitudinis causa; proximus autem sicut beatitudinem simul nobiscum ab eo participans.

Ссылаются нормы: Q26A2Respondeo, assert-haaac0bd97cacc37a558a50103d8412ba0e02f810e078a1ccec425696e41fadd0

la · official · sha256:368f93e689ab51399718dbfd57e34b639e54431ed45ff8981a43790e984e502bLA

Sed contra, illud magis est diligendum propter quod aliqua odio sunt habenda. Sed proximi sunt odio habendi propter Deum, si scilicet a Deo abducunt, secundum illud Luc. XIV, si quis venit ad me et non odit patrem et matrem et uxorem et filios et fratres et sorores, non potest meus esse discipulus. Ergo Deus est magis ex caritate diligendus quam proximus.

Ссылаются нормы: assert-h63daf88847acc7c09cf3cfc308f23f5250ba092c1d99350fabc1e88a9fa90a83

la · official · sha256:1c9da1cb7259f350cc6195908bd3d81a14c96d04d2b3798dd83fe4062a8e3b68LA

Ad primum ergo dicendum quod philosophus loquitur de amicabilibus quae sunt ad alterum in quo bonum quod est obiectum amicitiae invenitur secundum aliquem particularem modum, non autem de amicabilibus quae sunt ad alterum in quo bonum praedictum invenitur secundum rationem totius.

Ссылаются нормы: Q26A3Ad1, assert-ha365e51ad76641b3795dd4a7be0abd980c2e11ed1ae4240c8ed99201564aef92

la · official · sha256:0dbd14079ba0b34ad29f594b7e2e32300c79f8dc7a1919125602052648b492eaLA

Ad secundum dicendum quod bonum totius diligit quidem pars secundum quod est sibi conveniens, non autem ita quod bonum totius ad se referat, sed potius ita quod seipsam refert in bonum totius.

Ссылаются нормы: Q26A3Ad2, assert-h92429cd9fc65613406d460abb6b4222bcd6fc9a0e38b1c71edbc2c671dc6f0c1

la · official · sha256:3e762ea822d6809e9a04e1d913a95d2b8f1b79668618ff1a4596182ec00aa736LA

Ad tertium dicendum quod hoc quod aliquis velit frui Deo, pertinet ad amorem quo Deus amatur amore concupiscentiae. Magis autem amamus Deum amore amicitiae quam amore concupiscentiae, quia maius est in se bonum Dei quam participare possumus fruendo ipso. Et ideo simpliciter homo magis diligit Deum ex caritate quam seipsum.

Ссылаются нормы: Q26A3Ad3, assert-h1a7f00eb591d68ebdbcf8855b4520233e9d7d2593411d2ed6944ca161704ae90

la · official · sha256:552bf329e0a08a49c98812b28e708d217f7a55be91af65a0907f4605ac907831LA

Ad tertium sic proceditur. Videtur quod homo non debeat ex caritate plus Deum diligere quam seipsum. Dicit enim philosophus, in IX Ethic., quod amicabilia quae sunt ad alterum veniunt ex amicabilibus quae sunt ad seipsum. Sed causa est potior effectu. Ergo maior est amicitia hominis ad seipsum quam ad quemcumque alium. Ergo magis se debet diligere quam Deum.

Ссылаются нормы: Q26A3Obiectio1, assert-h00b69c9755da9c4a31cf1adcbc56707a6909b3e4066b304cb9ce1a468dcb6632, assert-h54e5309c27a67f07caf3dd4cd3c4ee74ec2b9cae990fadbbcca738f58ea012e5, assert-hfb9863d766b1313429a8c3f217913b85a744c63ca9f32a8a5aac38a0e453c397

la · official · sha256:584a59c35493ba1e37a92d37a09be83fe8698f0e1a234f628b9f8f0746e5db5fLA

Praeterea, unumquodque diligitur inquantum est proprium bonum. Sed id quod est ratio diligendi magis diligitur quam id quod propter hanc rationem diligitur, sicut principia, quae sunt ratio cognoscendi, magis cognoscuntur. Ergo homo magis diligit seipsum quam quodcumque aliud bonum dilectum. Non ergo magis diligit Deum quam seipsum.

Ссылаются нормы: Q26A3Obiectio2, assert-h041f0edf75ffaf1e8805770b819ae476dea29a7ce46ac6afa5a51c77ebe621c8, assert-h85d739ef5cea0a3dc6a6d1026d3e920675504c104bb55a248a70bf3139a903a4, assert-h9b62a9fa50e3db59954083483b3bc15348bc14b01ec5c90f6a49250420edd617

la · official · sha256:3626ac6141bbd8565b8c6aa760aa2a4e2de390a78218fa3cc12aa45d8c2842a8LA

Praeterea, quantum aliquis diligit Deum, tantum diligit frui eo. Sed quantum aliquis diligit frui Deo, tantum diligit seipsum, quia hoc est summum bonum quod aliquis sibi velle potest. Ergo homo non plus debet ex caritate Deum diligere quam seipsum.

Ссылаются нормы: Q26A3Obiectio3, assert-h0c282b42d173de55501470d719d8367e6fea39acbc07ee7f55aa9b59efe1f7f2, assert-h55a1d04860b83e08145a70638c18949aff497da0cf05fbd679f3dab5171df9e4

la · official · sha256:b1870c0428d5f05ad0e66c482c98b7598c4a433091d2ebb6531b2c35ec4e1858LA

Respondeo dicendum quod a Deo duplex bonum accipere possumus, scilicet bonum naturae, et bonum gratiae. Super communicatione autem bonorum naturalium nobis a Deo facta fundatur amor naturalis, quo non solum homo in suae integritate naturae super omnia diligit Deum et plus quam seipsum, sed etiam quaelibet creatura suo modo, idest vel intellectuali vel rationali vel animali, vel saltem naturali amore, sicut lapides et alia quae cognitione carent, quia unaquaeque pars naturaliter plus amat commune bonum totius quam particulare bonum proprium. Quod manifestatur ex opere, quaelibet enim pars habet inclinationem principalem ad actionem communem utilitati totius. Apparet etiam hoc in politicis virtutibus, secundum quas cives pro bono communi et dispendia propriarum rerum et personarum interdum sustinent. Unde multo magis hoc verificatur in amicitia caritatis, quae fundatur super communicatione donorum gratiae. Et ideo ex caritate magis debet homo diligere Deum, qui est bonum commune omnium, quam seipsum, quia beatitudo est in Deo sicut in communi et fontali omnium principio qui beatitudinem participare possunt.

Ссылаются нормы: Q26A3Respondeo, assert-hf3da5da10cb2742e67ea6dc4da62bb3c05708a5c0a8c697f8567bd4aea17f386

la · official · sha256:c405285a3e4faef7ba7c9680884011a7114fe2b4587beea06fc793d501add0e6LA

Sed contra est quod Augustinus dicit, in I de Doct. Christ., si teipsum non propter te debes diligere, sed propter ipsum ubi dilectionis tuae rectissimus finis est, non succenseat aliquis alius homo si et ipsum propter Deum diligas. Sed propter quod unumquodque, illud magis. Ergo magis debet homo diligere Deum quam seipsum.

Ссылаются нормы: assert-hf712d2ce6a35083de6728411000f56af2910d74bdf20b1692003603fe763783e

la · official · sha256:b6ef91a9af5946e7319efa84a5d1f8a0a97599eb702f1ec2957f0ec2277206f3LA

Ad primum ergo dicendum quod dilectio caritatis non solum habet quantitatem a parte obiecti, quod est Deus; sed ex parte diligentis qui est ipse homo caritatem habens, sicut et quantitas cuiuslibet actionis dependet quodammodo ex ipso subiecto. Et ideo, licet proximus melior sit Deo propinquior, quia tamen non est ita propinquus caritatem habenti sicut ipse sibi, non sequitur quod magis debeat aliquis proximum quam seipsum diligere.

Ссылаются нормы: Q26A4Ad1, assert-h3fee2d0580fcba5fe8c9be07c65a0a0a8f0472c758b6b42d9107b21a3d69f932

la · official · sha256:d2c5006cab30a44e549c46d20d1b4efdb742fa5dd44c92cb1ecc0e1a5b7dc336LA

Ad secundum dicendum quod detrimenta corporalia debet homo sustinere propter amicum, et in hoc ipso seipsum magis diligit secundum spiritualem mentem, quia hoc pertinet ad perfectionem virtutis, quae est bonum mentis. Sed in spiritualibus non debet homo pati detrimentum peccando ut proximum liberet a peccato, sicut dictum est.

Ссылаются нормы: Q26A4Ad2, assert-h0bb5c670378fdceedd6650cac952945828351b1925630fb9c7c5847b8fc34174

la · official · sha256:271c26a1b2084fe17ca7f7b121d80c9e847df8c1cc5e69de67bcbc0160a7d8bbLA

Ad tertium dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in regula, quod dicitur, caritas non quaerit quae sua sunt, sic intelligitur quia communia propriis anteponit. Semper autem commune bonum est magis amabile unicuique quam proprium bonum, sicut etiam ipsi parti est magis amabile bonum totius quam bonum partiale sui ipsius, ut dictum est.

Ссылаются нормы: Q26A4Ad3, assert-h11b7d75096645ea5683b9ba66b73f09a3d5f30dbd956c72ed3dd738065731b39

la · official · sha256:a3db7c0a3330bfd934f06362261fb63baf848e7a411e9cceb107bb5fd5cf8085LA

Ad quartum sic proceditur. Videtur quod homo ex caritate non magis debeat diligere seipsum quam proximum. Principale enim obiectum caritatis est Deus, ut supra dictum est. Sed quandoque homo habet proximum magis Deo coniunctum quam sit ipse. Ergo debet aliquis magis talem diligere quam seipsum.

Ссылаются нормы: Q26A4Obiectio1, assert-hc0475338f20076fd6ccbc67537b817448b04c467face5631ba91639d43d04196, assert-hdee26bcc5c119f496695c477fac64df8b86da12b46012b47427d1155609a8731

la · official · sha256:8be9a71f543ce87b9c000941e306166f7ce7ad8229853cfff45f82e206096a6aLA

Praeterea, detrimentum illius quem magis diligimus, magis vitamus. Sed homo ex caritate sustinet detrimentum pro proximo, secundum illud Proverb. XII, qui negligit damnum propter amicum, iustus est. Ergo homo debet ex caritate magis alium diligere quam seipsum.

Ссылаются нормы: Q26A4Obiectio2, assert-h557d91eec1028590a2be5223f1d6eae06ac02e9491f832209cf63dc099409693, assert-h8546d1f3c5c9b3ca3f7af58d692350c89a4616586b3bc0435b6ce62155534f88

la · official · sha256:50d43e7c20a9e47135dfe606c69b58b89f4879e9d5c081abcfddd6e2262dd9dcLA

Praeterea, I ad Cor. XIII dicitur quod caritas non quaerit quae sua sunt. Sed illud maxime amamus cuius bonum maxime quaerimus. Ergo per caritatem aliquis non amat seipsum magis quam proximum.

Ссылаются нормы: Q26A4Obiectio3, assert-h9262d20aa81027b53b829921aef019511875554069445d0ea4bf9a0a3eb604f4, assert-he04de29083d53b1a44795ac60bec3694fe79c1dd88100ad2084331a0a9a0c78b

la · official · sha256:852ccbfcd0a49a9a0e3cd78b38a779952583490036e2049258bb03b1b7ec1248LA

Respondeo dicendum quod in homine duo sunt, scilicet natura spiritualis, et natura corporalis. Per hoc autem homo dicitur diligere seipsum quod diligit se secundum naturam spiritualem, ut supra dictum est. Et secundum hoc debet homo magis se diligere, post Deum, quam quemcumque alium. Et hoc patet ex ipsa ratione diligendi. Nam sicut supra dictum est, Deus diligitur ut principium boni super quo fundatur dilectio caritatis; homo autem seipsum diligit ex caritate secundum rationem qua est particeps praedicti boni; proximus autem diligitur secundum rationem societatis in isto bono. Consociatio autem est ratio dilectionis secundum quandam unionem in ordine ad Deum. Unde sicut unitas potior est quam unio, ita quod homo ipse participet bonum divinum est potior ratio diligendi quam quod alius associetur sibi in hac participatione. Et ideo homo ex caritate debet magis seipsum diligere quam proximum. Et huius signum est quod homo non debet subire aliquod malum peccati, quod contrariatur participationi beatitudinis, ut proximum liberet a peccato.

Ссылаются нормы: Q26A4Respondeo, assert-h1454972446a020758c7d48cfdc6ff6d637f6bc92153696f2fae57418780137d1

la · official · sha256:7fd9867e64d33be654989e3a22252b13dc2f2683c1dab2098b93772a714558e3LA

Sed contra est quod dicitur Levit. XIX, et Matth. XXII, diliges proximum tuum sicut teipsum, ex quo videtur quod dilectio hominis ad seipsum est sicut exemplar dilectionis quae habetur ad alterum. Sed exemplar potius est quam exemplatum. Ergo homo ex caritate magis debet diligere seipsum quam proximum.

Ссылаются нормы: assert-h53da346d718ccd3cfca13ad8e47203b0a4ba6587eec76d9b8c6098e9d918d011

la · official · sha256:20d3a9cbbc8ed1328a72f41f8f477a610df350a6d70b6cf3fcefd3dd1cb20438LA

Ad primum ergo dicendum quod quia, secundum philosophum, in IX Ethic., unumquodque videtur esse id quod est praecipuum in ipso; cum dicitur proximus esse magis diligendus quam proprium corpus, intelligitur hoc quantum ad animam, quae est potior pars eius.

Ссылаются нормы: Q26A5Ad1, assert-hcdc33e4da734e1dbbb65664072e10fa494ce02aefa3eea3e74e91a64f83bb4b0

la · official · sha256:fd0d310c7a5803854cb63ad561353663160f03c9e8f0d6808237048c078442d2LA

Ad secundum dicendum quod corpus nostrum est propinquius animae nostrae quam proximus quantum ad constitutionem propriae naturae. Sed quantum ad participationem beatitudinis maior est consociatio animae proximi ad animam nostram quam etiam corporis proprii.

Ссылаются нормы: Q26A5Ad2, assert-h50d9c25e594b7691b927d433d7cf4e1f0115ac5822bbffecbcd9109fc624fa4a

la · official · sha256:80836d6cc36da21d1d9f1408032955fe4c226d831404485b1a0e5e21d5d1ed68LA

Ad tertium dicendum quod cuilibet homini imminet cura proprii corporis, non autem imminet cuilibet homini cura de salute proximi, nisi forte in casu. Et ideo non est de necessitate caritatis quod homo proprium corpus exponat pro salute proximi, nisi in casu quod tenetur eius saluti providere. Sed quod aliquis sponte ad hoc se offerat, pertinet ad perfectionem caritatis.

Ссылаются нормы: Q26A5Ad3, assert-h65956ef54e149616064cd481de359b5132d83cc8e00b3df9fce39fb844cf20ec

la · official · sha256:26983b9c872e1f5ebc36d262afdcef5fa46c7cb280777790c33528e6d0ec0789LA

Ad quintum sic proceditur. Videtur quod homo non magis debeat diligere proximum quam corpus proprium. In proximo enim intelligitur corpus nostri proximi. Si ergo debet homo diligere proximum plus quam corpus proprium, sequitur quod plus debeat diligere corpus proximi quam corpus proprium.

Ссылаются нормы: Q26A5Obiectio1, assert-heaba2fc70f16e61da224dc33735a529e8ece1d43c91221a7e606a0fb6163e85d

la · official · sha256:51c57539950345ec4d5bd048116a61a38ef441eeee276141aa4b48cae7de6e36LA

Praeterea, homo plus debet diligere animam propriam quam proximum, ut dictum est. Sed corpus proprium propinquius est animae nostrae quam proximus. Ergo plus debemus diligere corpus proprium quam proximum.

Ссылаются нормы: Q26A5Obiectio2, assert-h08549b31421866e3f8186604c3f1cd9a8aa492f7f466ece803b40ff84ac788f6, assert-hf999d689e0a236fdb21540b77af8d5c58b329438d88071278a8c5ebbbf54aa42

la · official · sha256:d6ccdc58fb1f66533ec9fdfe5ceafcfa0fc0259d58179af5c8cb4fb4951a6876LA

Praeterea, unusquisque exponit id quod minus amat pro eo quod magis amat. Sed non omnis homo tenetur exponere corpus proprium pro salute proximi, sed hoc est perfectorum, secundum illud Ioan. XV, maiorem caritatem nemo habet quam ut animam suam ponat quis pro amicis suis. Ergo homo non tenetur ex caritate plus diligere proximum quam corpus proprium.

Ссылаются нормы: Q26A5Obiectio3, assert-h7430dcfe935af7f13a300c7454f7d1722d68cc6b9df97e37a851d32f15019b07, assert-hfc3fd72b17c0eea8c3e4da056cca84001e71ba2cb5efc204c2d040caaaca3af3

la · official · sha256:84baf216f33e9e3c87d88786026edd0bb26fd9b3553fbfeb7a609734678abdc8LA

Respondeo dicendum quod illud magis est ex caritate diligendum quod habet pleniorem rationem diligibilis ex caritate, ut dictum est. Consociatio autem in plena participatione beatitudinis, quae est ratio diligendi proximum, est maior ratio diligendi quam participatio beatitudinis per redundantiam, quae est ratio diligendi proprium corpus. Et ideo proximum, quantum ad salutem animae, magis debemus diligere quam proprium corpus.

Ссылаются нормы: Q26A5Respondeo, assert-h0c52764f56db78d881be0a76c3dc8cfcc9f31b88d42dd0123c9baf0793638d1d

la · official · sha256:aa93ee8fe9f806551ec14db311495a1a425f2c99381dc620452ca5fbcc536524LA

Sed contra est quod Augustinus dicit, in I de Doct. Christ., quod plus debemus diligere proximum quam corpus proprium.

Ссылаются нормы: assert-h5957c4cb0b772a29fc3d95ecb090009dd529bbff6d640ca7d4c477428ba91f17

la · official · sha256:0e4cd497218700a8db77cf0e5faf8fd415c8ca4e685d72816ff744b88424d8f8LA

Ad primum ergo dicendum quod dilectio potest esse inaequalis dupliciter. Uno modo, ex parte eius boni quod amico optamus. Et quantum ad hoc, omnes homines aeque diligimus ex caritate, quia omnibus optamus bonum idem in genere, scilicet beatitudinem aeternam. Alio modo dicitur maior dilectio propter intensiorem actum dilectionis. Et sic non oportet omnes aeque diligere. Vel aliter dicendum quod dilectio inaequaliter potest ad aliquos haberi dupliciter. Uno modo, ex eo quod quidam diliguntur et alii non diliguntur. Et hanc inaequalitatem oportet servare in beneficentia, quia non possumus omnibus prodesse, sed in benevolentia dilectionis talis inaequalitas haberi non debet. Alia vero est inaequalitas dilectionis ex hoc quod quidam plus aliis diliguntur. Augustinus ergo non intendit hanc excludere inaequalitatem, sed primam, ut patet ex his quae de beneficentia dicit.

Ссылаются нормы: Q26A6Ad1, assert-h279142185d21473b5d1074bdfcfb73c6b37e80fa8830afb169d87269e7a3388f

la · official · sha256:b0585578523fee6e8e1a0c4f0dbaf24284a6eee36c0736e27494b0a012426b36LA

Ad secundum dicendum quod non omnes proximi aequaliter se habent ad Deum, sed quidam sunt ei propinquiores, propter maiorem bonitatem. Qui sunt magis diligendi ex caritate quam alii, qui sunt ei minus propinqui.

Ссылаются нормы: Q26A6Ad2, assert-he580411014b8814027d9dcb8c363cc8497b5b254f55e5bb426119f3609d7846f

la · official · sha256:b37eb3b67eab0ca36d7b7dc9bd7becc1b8d0d30ad3f75ce48d702ddd90eacf27LA

Ad tertium dicendum quod ratio illa procedit de quantitate dilectionis ex parte boni quod amicis optamus.

Ссылаются нормы: Q26A6Ad3, assert-hf80e76fa4265edfbe1867324ae883c9a4973ba793cc965e01af1e22f668f6c2c

la · official · sha256:2c240668df044c2889319c5ab20e65ab019a5f837e2e9d92d27d9ab8792138e2LA

Ad sextum sic proceditur. Videtur quod unus proximus non sit magis diligendus quam alius. Dicit enim Augustinus, in I de Doct. Christ., omnes homines aeque diligendi sunt. Sed cum omnibus prodesse non possis, his potissimum consulendum est qui pro locorum et temporum vel quarumlibet rerum opportunitatibus, constrictius tibi quasi quadam sorte iunguntur. Ergo proximorum unus non est magis diligendus quam alius.

Ссылаются нормы: Q26A6Obiectio1, assert-h34a20d94bbf6917e19778361a9d09c5e300dec461fb789f0ad5b8b25d4b74cbd, assert-he6e7561ab365dc1eceb7d6faa994b1ed452f92497c439f95bd69cc01a43be1d2

la · official · sha256:b9b9cf55bd7ea23104ab088912ce79bdfdfde11e5ffd9d4215618a476cd0495bLA

Praeterea, ubi una et eadem est ratio diligendi diversos, non debet esse inaequalis dilectio. Sed una est ratio diligendi omnes proximos, scilicet Deus; ut patet per Augustinum, in I de Doct. Christ. Ergo omnes proximos aequaliter diligere debemus.

Ссылаются нормы: Q26A6Obiectio2, assert-h9ac81a84b6e048e79229ed159d29746bbc5bd7ceb13b901af02535cf6651d43d, assert-hdd7c636c0d3d2473dd6320edb9a981940317a18f3632088f7f73acdde7e526cf

la · official · sha256:1bdb28008a99dff5ac5a3ce807245ccadb149844ee0ad56d16d9e7eca5862e38LA

Praeterea, amare est velle bonum alicui; ut patet per philosophum, in II Rhet. Sed omnibus proximis aequale bonum volumus, scilicet vitam aeternam. Ergo omnes proximos aequaliter debemus diligere.

Ссылаются нормы: Q26A6Obiectio3, assert-h86ef94ef09fb0ef771ffa4fa52363247141e4695982811d9897d4f795c0ccdc9, assert-hf79a26d2bf08180f73b675627216de6722e8e91ad9ba10dbf9bafa0bfca37e22

la · official · sha256:5082a1a38521088597b453258cf06355c3e656bcf1e5cf305e5b896ab7a809fbLA

Respondeo dicendum quod circa hoc fuit duplex opinio. Quidam enim dixerunt quod omnes proximi sunt aequaliter ex caritate diligendi quantum ad affectum, sed non quantum ad exteriorem effectum; ponentes ordinem dilectionis esse intelligendum secundum exteriora beneficia, quae magis debemus impendere proximis quam alienis; non autem secundum interiorem affectum, quem aequaliter debemus impendere omnibus, etiam inimicis. Sed hoc irrationabiliter dicitur. Non enim minus est ordinatus affectus caritatis, qui est inclinatio gratiae, quam appetitus naturalis, qui est inclinatio naturae, utraque enim inclinatio ex divina sapientia procedit. Videmus autem in naturalibus quod inclinatio naturalis proportionatur actui vel motui qui convenit naturae uniuscuiusque, sicut terra habet maiorem inclinationem gravitatis quam aqua, quia competit ei esse sub aqua. Oportet igitur quod etiam inclinatio gratiae, quae est affectus caritatis, proportionetur his quae sunt exterius agenda, ita scilicet ut ad eos intensiorem caritatis affectum habeamus quibus convenit nos magis beneficos esse. Et ideo dicendum est quod etiam secundum affectum oportet magis unum proximorum quam alium diligere. Et ratio est quia, cum principium dilectionis sit Deus et ipse diligens, necesse est quod secundum propinquitatem maiorem ad alterum istorum principiorum maior sit dilectionis affectus, sicut enim supra dictum est, in omnibus in quibus invenitur aliquod principium, ordo attenditur secundum comparationem ad illud principium.

Ссылаются нормы: Q26A6Respondeo, assert-h290f89328855588188a565d2255bb61267358f7b88274ab5f2d71ccacc02f81e

la · official · sha256:2cfcbbc9e0bc006ab3f8cff6297599f694af3e6181d896b88d15161b7047545cLA

Sed contra est quod tanto unusquisque magis debet diligi, quanto gravius peccat qui contra eius dilectionem operatur. Sed gravius peccat qui agit contra dilectionem aliquorum proximorum quam qui agit contra dilectionem aliorum, unde Levit. XX praecipitur quod qui maledixerit patri aut matri, morte moriatur, quod non praecipitur de his qui alios homines maledicunt. Ergo quosdam proximorum magis debemus diligere quam alios.

Ссылаются нормы: assert-hc308879285d371b5e63f30de5550624975fc8c92f96961f0201da6ab4d1fb69a

la · official · sha256:02150e1546448391c3aad48baa568f9bad030e843823cd2979875334b6b03afeLA

Ad primum ergo dicendum quod in propinquis nostris non praecipimur odire quod propinqui nostri sunt; sed hoc solum quod impediunt nos a Deo. Et in hoc non sunt propinqui, sed inimici, secundum illud Mich. VII, inimici hominis domestici eius.

Ссылаются нормы: Q26A7Ad1, assert-hd544e56a08b7f5d6386bb60479a466248ecb5b31f5f9eb7b2c032e3022331a85

la · official · sha256:1ebe337d3a145b8717d5212869cda371bd68d1629d4ddf9d6f5f85adce1d1bddLA

Ad secundum dicendum quod caritas facit hominem conformari Deo secundum proportionem, ut scilicet ita se habeat homo ad id quod suum est, sicut Deus ad id quod suum est. Quaedam enim possumus ex caritate velle, quia sunt nobis convenientia, quae tamen Deus non vult, quia non convenit ei ut ea velit, sicut supra habitum est, cum de bonitate voluntatis ageretur.

Ссылаются нормы: Q26A7Ad2, assert-h7ae38404c3a30486f3e7f5f23eb77a518eaaed86027bf64c7e85e39f72da98d4

la · official · sha256:14811fa5f6eeb890731b26dac2d93938f2b0a637816453b5599253b30638f1a7LA

Ad tertium dicendum quod caritas non solum elicit actum dilectionis secundum rationem obiecti, sed etiam secundum rationem diligentis, ut dictum est. Ex quo contingit quod magis coniunctus magis amatur.

Ссылаются нормы: Q26A7Ad3, assert-h6750cec23b8be78a4dbf53cc9e4bd4a205556290ee19cea55c0c00f7be1fc94f

la · official · sha256:7f51b9216e400d1a2f3fe68e8eca5c3743f0191fab5a9e37ec2d49e2bffd7862LA

Ad septimum sic proceditur. Videtur quod magis debeamus diligere meliores quam nobis coniunctiores. Illud enim videtur esse magis diligendum quod nulla ratione debet odio haberi, quam illud quod aliqua ratione est odiendum, sicut et albius est quod est nigro impermixtius. Sed personae nobis coniunctae sunt secundum aliquam rationem odiendae, secundum illud Luc. XIV, si quis venit ad me et non odit patrem et matrem, etc., homines autem boni nulla ratione sunt odiendi. Ergo videtur quod meliores sint magis amandi quam coniunctiores.

Ссылаются нормы: Q26A7Obiectio1, assert-h52e0fe8e64ef5f28eae18bd31e9c86db80334b90064d02787d917e9782b93394, assert-h886a97820c74904c099be7ce1c00266707f4d86aa9f457103bfa66842f227500

la · official · sha256:01109fa8931efd8dfa062c9f8f737f8ac853ce475a3eebdfa37633128eabf6aaLA

Praeterea, secundum caritatem homo maxime conformatur Deo. Sed Deus diligit magis meliorem. Ergo et homo per caritatem magis debet meliorem diligere quam sibi coniunctiorem.

Ссылаются нормы: Q26A7Obiectio2, assert-h942eabee5c993526983e71e09f3e23b16a1bb941f4f4fa3f575db73dd8cb1735, assert-hf498b2ecd44c28a575b5de485d22c01c03a60fa37e3b571593b5af9189dbbcc6

la · official · sha256:c6f2287e86a8e66678186df8d62e2e9d3fdaff5ef2304c4d30232b8b0dbeb283LA

Praeterea, secundum unamquamque amicitiam illud est magis amandum quod magis pertinet ad id supra quod amicitia fundatur, amicitia enim naturali magis diligimus eos qui sunt magis nobis secundum naturam coniuncti, puta parentes vel filios. Sed amicitia caritatis fundatur super communicatione beatitudinis, ad quam magis pertinent meliores quam nobis coniunctiores. Ergo ex caritate magis debemus diligere meliores quam nobis coniunctiores.

Ссылаются нормы: Q26A7Obiectio3, assert-h632b3c8283f3e5a6262f03d15d896c8ddc3d145b13bf859bd396547f656924d7, assert-h732aae226103f7dd0c47582088f050d1ce5a6e804c931de7c3a32851bfb81874

la · official · sha256:42becef882116d2cdeecd8e570621dd875c14d0e7f2f4cadd82534d67e779300LA

Respondeo dicendum quod omnis actus oportet quod proportionetur et obiecto et agenti, sed ex obiecto habet speciem, ex virtute autem agentis habet modum suae intensionis; sicut motus habet speciem ex termino ad quem est, sed intensionem velocitatis habet ex dispositione mobilis et virtute moventis. Sic igitur dilectio speciem habet ex obiecto, sed intensionem habet ex parte ipsius diligentis. Obiectum autem caritativae dilectionis Deus est; homo autem diligens est. Diversitas igitur dilectionis quae est secundum caritatem, quantum ad speciem est attendenda in proximis diligendis secundum comparationem ad Deum, ut scilicet ei qui est Deo propinquior maius bonum ex caritate velimus. Quia licet bonum quod omnibus vult caritas, scilicet beatitudo aeterna, sit unum secundum se, habet tamen diversos gradus secundum diversas beatitudinis participationes, et hoc ad caritatem pertinet, ut velit iustitiam Dei servari, secundum quam meliores perfectius beatitudinem participant. Et hoc pertinet ad speciem dilectionis, sunt enim diversae dilectionis species secundum diversa bona quae optamus his quos diligimus. Sed intensio dilectionis est attendenda per comparationem ad ipsum hominem qui diligit. Et secundum hoc illos qui sunt sibi propinquiores intensiori affectu diligit homo ad illud bonum ad quod eos diligit, quam meliores ad maius bonum. Est etiam ibi et alia differentia attendenda. Nam aliqui proximi sunt propinqui nobis secundum naturalem originem, a qua discedere non possunt, quia secundum eam sunt id quod sunt. Sed bonitas virtutis, secundum quam aliqui appropinquant Deo, potest accedere et recedere, augeri et minui, ut ex supradictis patet. Et ideo possum ex caritate velle quod iste qui est mihi coniunctus sit melior alio, et sic ad maiorem beatitudinis gradum pervenire possit. Est autem et alius modus quo plus diligimus ex caritate magis nobis coniunctos, quia pluribus modis eos diligimus. Ad eos enim qui non sunt nobis coniuncti non habemus nisi amicitiam caritatis. Ad eos vero qui sunt nobis coniuncti habemus aliquas alias amicitias, secundum modum coniunctionis eorum ad nos. Cum autem bonum super quod fundatur quaelibet alia amicitia honesta ordinetur sicut ad finem ad bonum super quod fundatur caritas, consequens est ut caritas imperet actui cuiuslibet alterius amicitiae, sicut ars quae est circa finem imperat arti quae est circa ea quae sunt ad finem. Et sic hoc ipsum quod est diligere aliquem quia consanguineus vel quia coniunctus est vel concivis, vel propter quodcumque huiusmodi aliud licitum ordinabile in finem caritatis, potest a caritate imperari. Et ita ex caritate eliciente cum imperante pluribus modis diligimus magis nobis coniunctos.

Ссылаются нормы: Q26A7Respondeo, assert-h770535fa0da1770a8e2440d4e4c97fb0ccb9622d7674759515fce5572bdf68bb

la · official · sha256:509bccead06e232126c60661d4fdbd57443a74181132a79960ba98c5bcf4d24aLA

Sed contra est quod dicitur I ad Tim. V, si quis suorum, et maxime domesticorum curam non habet, fidem negavit et est infideli deterior. Sed interior caritatis affectio debet respondere exteriori effectui. Ergo caritas magis debet haberi ad propinquiores quam ad meliores.

Ссылаются нормы: assert-h53c63d0144314b0d98a9f983e4aab46866eb2bf429a00601f69eaa7889d6e5e9

la · official · sha256:5a626db714b83009ed66fa40f4a0058bc4fca4a78dc47de7480fa7d9013b7f76LA

Ad primum ergo dicendum quod quia amicitia sociorum propria electione contrahitur in his quae sub nostra electione cadunt, puta in agendis, praeponderat haec dilectio dilectioni consanguineorum, ut scilicet magis cum illis consentiamus in agendis. Amicitia tamen consanguineorum est stabilior, utpote naturalior existens, et praevalet in his quae ad naturam spectant. Unde magis eis tenemur in provisione necessariorum.

Ссылаются нормы: Q26A8Ad1, assert-h7c1fe99623b5774f7fdd2b1d9f9eaffcd2c824dbd27f881c194c77e4dff51459

la · official · sha256:1cc9b939dc10687741737c38a7c9f000d35a5ed9bcc34058538e726fdf6bc3d5LA

Ad secundum dicendum quod Ambrosius loquitur de dilectione quantum ad beneficia quae pertinent ad communicationem gratiae, scilicet de instructione morum. In hac enim magis debet homo subvenire filiis spiritualibus, quos spiritualiter genuit, quam filiis corporalibus, quibus tenetur magis providere in corporalibus subsidiis.

Ссылаются нормы: Q26A8Ad2, assert-h762c0621c6b2e9d0f68934f08bb7138b34e286e7e6d76a1cd175ec957279f1d7

la · official · sha256:1d89f0be7bf2551ed401b6397396626cfe7a24949116c0c510f6e8a1a471125eLA

Ad tertium dicendum quod ex hoc quod duci exercitus magis obeditur in bello quam patri, non probatur quod simpliciter pater minus diligatur, sed quod minus diligatur secundum quid, idest secundum dilectionem bellicae communicationis.

Ссылаются нормы: Q26A8Ad3, assert-h8d81134e01f65ea88d837b17914489aee55942eb2acbccbe038355cb00da6444

la · official · sha256:71567a05c1b18d5571050925f29de81853baf2ced57cd521e3f924b6755aaefcLA

Ad octavum sic proceditur. Videtur quod non sit maxime diligendus ille qui est nobis coniunctus secundum carnalem originem. Dicitur enim Proverb. XVIII, vir amicabilis ad societatem magis erit amicus quam frater. Et maximus Valerius dicit quod amicitiae vinculum praevalidum est, neque ulla ex parte sanguinis viribus inferius. Hoc etiam certius et exploratius, quod illud nascendi sors fortuitum opus dedit; hoc uniuscuiusque solido iudicio incoacta voluntas contrahit. Ergo illi qui sunt coniuncti sanguine non sunt magis amandi quam alii.

Ссылаются нормы: Q26A8Obiectio1, assert-hcb414ffcaa1be0771913a2c44d617403215994c4210616125912dae675dda239

la · official · sha256:d686a2006a11373d596c9597bd7ace751d7882de60caa0558455e06856bf3c57LA

Praeterea, Ambrosius dicit, in I de Offic., non minus vos diligo, quos in Evangelio genui, quam si in coniugio suscepissem. Non enim vehementior est natura ad diligendum quam gratia. Plus certe diligere debemus quos perpetuo nobiscum putamus futuros, quam quos in hoc tantum saeculo. Non ergo consanguinei sunt magis diligendi his qui sunt aliter nobis coniuncti.

Ссылаются нормы: Q26A8Obiectio2, assert-h28dc5185ae4ee85f51f717cf12ad84bc478cd56df4ec47ae2fca4b9c1d56db23

la · official · sha256:72204d1cf58aec5560b7f44d616b33d611dea164ed1614cf6da2ba8379e09af5LA

Praeterea, probatio dilectionis est exhibitio operis; ut Gregorius dicit, in homilia. Sed quibusdam magis debemus impendere dilectionis opera quam etiam consanguineis, sicut magis est obediendum in exercitu duci quam patri. Ergo illi qui sunt sanguine iuncti non sunt maxime diligendi.

Ссылаются нормы: Q26A8Obiectio3, assert-h15c25015e6c8cd300114dd532eff4397c3d7366b069a86dfc1a16c7b915183ac, assert-h9483c91d835179cec98594615d02c2a50eb260f02a6f1c1eef5c35360ef3c252

la · official · sha256:9d1b870ff3b68bdb1cd6e7a94d788b7e2cbec84fd00b90df479d3ced25b0f452LA

Respondeo dicendum quod, sicut dictum est, illi qui sunt nobis magis coniuncti, sunt ex caritate magis diligendi, tum quia intensius diliguntur; tum etiam quia pluribus rationibus diliguntur. Intensio autem dilectionis est ex coniunctione dilecti ad diligentem. Et ideo diversorum dilectio est mensuranda secundum diversam rationem coniunctionis, ut scilicet unusquisque diligatur magis in eo quod pertinet ad illam coniunctionem secundum quam diligitur. Et ulterius comparanda est dilectio dilectioni secundum comparationem coniunctionis ad coniunctionem. Sic igitur dicendum est quod amicitia consanguineorum fundatur in coniunctione naturalis originis; amicitia autem concivium in communicatione civili; et amicitia commilitantium in communicatione bellica. Et ideo in his quae pertinent ad naturam plus debemus diligere consanguineos; in his autem quae pertinent ad civilem conversationem plus debemus diligere concives; et in bellicis plus commilitones. Unde et philosophus dicit, in IX Ethic., quod singulis propria et congruentia est attribuendum. Sic autem et facere videntur. Ad nuptias quidem vocant cognatos, videbitur utique et nutrimento parentibus oportere maxime sufficere, et honorem paternum. Et simile etiam in aliis. Si autem comparemus coniunctionem ad coniunctionem, constat quod coniunctio naturalis originis est prior et immobilior, quia est secundum id quod pertinet ad substantiam; aliae autem coniunctiones sunt supervenientes, et removeri possunt. Et ideo amicitia consanguineorum est stabilior. Sed aliae amicitiae possunt esse potiores secundum illud quod est proprium unicuique amicitiae.

Ссылаются нормы: Q26A8Respondeo, assert-h1f71e04696155646b53d4c9fb23b1fd466159885d0fe97600ed9705e0ac18ec8

la · official · sha256:f5bf4fcd99c33c499f6e1533679df907be54c0f7bb0443020703730c0b179df3LA

Sed contra est quod in praeceptis Decalogi specialiter mandatur de honoratione parentum; ut patet Exod. XX. Ergo illi qui sunt nobis coniuncti secundum carnis originem sunt a nobis specialius diligendi.

Ссылаются нормы: assert-h8e81ba066d1e334ba2119f01e163471b30298e159f704f278c286e7d9132cbb6

la · official · sha256:a95a512d924f1d63fd583ad39d7185769ec0b01694848418a26b0a2f6e7550bfLA

Ad primum ergo dicendum quod principio debetur subiectio reverentiae et honor, effectui autem proportionaliter competit recipere influentiam principii et provisionem ipsius. Et propter hoc parentibus a filiis magis debetur honor, filiis autem magis debetur cura provisionis.

Ссылаются нормы: Q26A9Ad1, assert-h183d3787f6e7f6a33047019942c8ed9c2309a5bd02d9acdd27ad7a9958668945

la · official · sha256:e3ad3c882cf9ccba8ddd1942c22c918a46fbd8e4f1d7cccf030745c2ca27543fLA

Ad secundum dicendum quod pater naturaliter plus diligit filium secundum rationem coniunctionis ad seipsum. Sed secundum rationem eminentioris boni filius naturaliter plus diligit patrem.

Ссылаются нормы: Q26A9Ad2, assert-hf7f6d966e057b184ba9f9687a52a87e2ec5ec7bdeecbb229d5bd41ba2ec33d3b

la · official · sha256:646efe99b74ce381765a36a5a80071428bd6e9eb6de5c26234b121dd12cd0dafLA

Ad tertium dicendum quod, sicut Augustinus dicit, in I de Doct. Christ., Deus diligit nos ad nostram utilitatem et suum honorem. Et ideo, quia pater comparatur ad nos in habitudine principii, sicut et Deus, ad patrem proprie pertinet ut ei a filiis honor impendatur, ad filium autem ut eius utilitati a parentibus provideatur. Quamvis in articulo necessitatis filius obligatus sit ex beneficiis susceptis, ut parentibus maxime provideat.

Ссылаются нормы: Q26A9Ad3, assert-hda8d921e5784f69c7dc5c887c89794093b23ab655310a75461820c3e895d41bf

la · official · sha256:d40904811bb905c8c9673df82b0617f45e4d13aa46b6c09f143ed6cc13cf01d7LA

Ad nonum sic proceditur. Videtur quod homo ex caritate magis debeat diligere filium quam patrem. Illum enim magis debemus diligere cui magis debemus benefacere. Sed magis debemus benefacere filiis quam parentibus, dicit enim apostolus, II ad Cor. XII, non debent filii thesaurizare parentibus, sed parentes filiis. Ergo magis sunt diligendi filii quam parentes.

Ссылаются нормы: Q26A9Obiectio1, assert-h0eef74f4f9d16cb7868d24db0bb233cc54f00aa0ac59f987055d47912772977c, assert-hf9f7fde41b073c59538127cd4810a1309d617fa639979e3f08e6d64544aca85a

la · official · sha256:98e567321204a63c7edca09769601603260022f3c3d7abc9f7d117b625d82895LA

Praeterea, gratia perficit naturam. Sed naturaliter parentes plus diligunt filios quam ab eis diligantur; ut philosophus dicit, in VIII Ethic. Ergo magis debemus diligere filios quam parentes.

Ссылаются нормы: Q26A9Obiectio2, assert-h899fa8f6bb35fb8d4b31ca2a32d63bdbbd5cc172e18f830491b7a6ca302ff374, assert-hc8ba98d86ea87304f6094282b8f2fe4f5ac984a7ec5987e2e936c0ffa3d55685

la · official · sha256:312966a3f7b562014b4fac31e1dad96744a9a534f60e370fd4153881d4f57495LA

Praeterea, per caritatem affectus hominis Deo conformatur. Sed Deus magis diligit filios quam diligatur ab eis. Ergo etiam et nos magis debemus diligere filios quam parentes.

Ссылаются нормы: Q26A9Obiectio3, assert-h615d59960073e649cb27a4482de5c7d4ffbc22e0fcaa42d652a09421b1a404d7, assert-h95fc8f6cb3da740669335f5f55b251bd7c3c4a215d79c74f6be421c2e92e7dcf

la · official · sha256:870307e3ef9c08a5a5b0f97036bf4317a9f59ed7c75199a6fa5e8f209a8f65fbLA

Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, gradus dilectionis ex duobus pensari potest. Uno modo, ex parte obiecti. Et secundum hoc id quod habet maiorem rationem boni est magis diligendum, et quod est Deo similius. Et sic pater est magis diligendus quam filius, quia scilicet patrem diligimus sub ratione principii, quod habet rationem eminentioris boni et Deo similioris. Alio modo computantur gradus dilectionis ex parte ipsius diligentis. Et sic magis diligitur quod est coniunctius. Et secundum hoc filius est magis diligendus quam pater; ut philosophus dicit, in VIII Ethic. Primo quidem, quia parentes diligunt filios ut aliquid sui existentes; pater autem non est aliquid filii; et ideo dilectio secundum quam pater diligit filium similior est dilectioni qua quis diligit seipsum. Secundo, quia parentes magis sciunt aliquos esse suos filios quam e converso. Tertio, quia filius est magis propinquus parenti, utpote pars existens, quam pater filio, ad quem habet habitudinem principii. Quarto, quia parentes diutius amaverunt, nam statim pater incipit diligere filium; filius autem tempore procedente incipit diligere patrem. Dilectio autem quanto est diuturnior, tanto est fortior, secundum illud Eccli. IX, non derelinquas amicum antiquum, novus enim non erit similis illi.

Ссылаются нормы: Q26A9Respondeo, assert-h5c30a8e97374759c9fd2b7d36cb888ccca9fa914296e468f630df226974f07e4

la · official · sha256:64b6a5beaa94d98704e586589415ceb94d12d0077116ca03776a5926d2458e85LA

Sed contra est quod Ambrosius dicit, primo Deus diligendus est, secundo parentes, inde filii, post domestici.

Ссылаются нормы: assert-hb5b0944acf06a1a68e0c3270034b5fd43c6ceb2a0b746258529c70b318131712

la · official · sha256:2bbdb860e1709e9abb067873ed0a05a24840ac68f9b8100d6707e57b594307b4LA

Deinde considerandum est de ordine caritatis. Et circa hoc quaeruntur tredecim. Primo, utrum sit aliquis ordo in caritate. Secundo, utrum homo debeat Deum diligere plus quam proximum. Tertio, utrum plus quam seipsum. Quarto, utrum se plus quam proximum. Quinto, utrum homo debeat plus diligere proximum quam corpus proprium. Sexto, utrum unum proximum plus quam alterum. Septimo, utrum plus proximum meliorem, vel sibi magis coniunctum. Octavo, utrum coniunctum sibi secundum carnis affinitatem, vel secundum alias necessitudines. Nono, utrum ex caritate plus debeat diligere filium quam patrem. Decimo, utrum magis debeat diligere matrem quam patrem. Undecimo, utrum uxorem plus quam patrem vel matrem. Duodecimo, utrum magis benefactorem quam beneficiatum. Decimotertio, utrum ordo caritatis maneat in patria.

la · official · sha256:51d2b3f6bac8d55e515c087420f50b7497a9df3f7b37dc9cd36efa6474dc70beLA

Ad primum ergo dicendum quod meliores ex eo quod meliores sunt, sunt magis amabiles. Sed ex eo quod in eis est perfectior caritas, sunt magis amantes, secundum tamen proportionem amati. Non enim melior minus amat id quod infra ipsum est quam amabile sit, sed ille qui est minus bonus non attingit ad amandum meliorem quantum amabilis est.

Ссылаются нормы: Q27A1Ad1, assert-h84e17c51a6a64ee49b14cba904509abef36455b7781275584bd229182bf85195

la · official · sha256:2ad748ab1fb5674201cc75858f1de4ceedb59e61a24faa46064e706509462819LA

Ad secundum dicendum quod, sicut philosophus dicit ibidem, homines volunt amari inquantum volunt honorari. Sicut enim honor exhibetur alicui ut quoddam testimonium boni in ipso qui honoratur, ita per hoc quod aliquis amatur ostenditur in ipso esse aliquod bonum, quia solum bonum amabile est. Sic igitur amari et honorari quaerunt homines propter aliud, scilicet ad manifestationem boni in amato existentis. Amare autem quaerunt caritatem habentes secundum se, quasi ipsum sit bonum caritatis, sicut et quilibet actus virtutis est bonum virtutis illius. Unde magis pertinet ad caritatem velle amare quam velle amari.

Ссылаются нормы: Q27A1Ad2, assert-h592b9dea95c9aba1bf647bdb94794ad5aea046c21cc228bcab0e749b2dde237b

la · official · sha256:ef6bf4e06600cc3356fdc6b09428909de8bace09c0b8e49d1d786bbad26871c4LA

Ad tertium dicendum quod propter amari aliqui amant, non ita quod amari sit finis eius quod est amare, sed eo quod est via quaedam ad hoc inducens quod homo amet.

Ссылаются нормы: Q27A1Ad3, assert-haf03a36e79a6b98dc1603071ce931e82238c2872d900753f43a92189675c389d

la · official · sha256:3389d15d48801a52f0b54fd5a011a6348269f45383cd7c4c6cef69d945b9c54dLA

Ad primum sic proceditur. Videtur quod caritatis magis sit proprium amari quam amare. Caritas enim in melioribus melior invenitur. Sed meliores debent magis amari. Ergo caritatis magis est proprium amari.

Ссылаются нормы: Q27A1Obiectio1, assert-h1788949a660a03e6a3f810efc69832ff5e674d6bc0c6ad0da2bcfe6e4d6a55a6, assert-hb218bc03480e92b1bfa6c78a2bc340dbde07e6d15ec3f5e6ffd7adc8765f4f65

la · official · sha256:6632658514121ffd3c44ebbf2f36f507c1e31331c6d905a853d0a09cad486d26LA

Praeterea, illud quod in pluribus invenitur videtur esse magis conveniens naturae, et per consequens melius. Sed sicut dicit philosophus, in VIII Ethic., multi magis volunt amari quam amare, propter quod amatores adulationis sunt multi. Ergo melius est amari quam amare, et per consequens magis conveniens caritati.

Ссылаются нормы: Q27A1Obiectio2, assert-h2d3cce57be8431198c7ec7fc54771808b454a17678f853232f408b524ade046b, assert-hfd75084ab5366b59d4eb346459b019d186cefd53bb9771490e3dc569c758c8b2

la · official · sha256:8b880adbd20301893a7412deb99bc017d7a916209a224c885c8fd459e0f19ac5LA

Praeterea, propter quod unumquodque, illud magis. Sed homines propter hoc quod amantur, amant, dicit enim Augustinus, in libro de Catechiz. Rud., quod nulla est maior provocatio ad amandum quam praevenire amando. Ergo caritas magis consistit in amari quam in amare.

Ссылаются нормы: Q27A1Obiectio3, assert-hb3fb7af1bc5efb870af771b8bd2f6cedfe7425ff481a79b2ede810019fcc88a1, assert-hb5a0d7b4959dd0432b49bfbe00992ede33d806563f3e132fae48069840259551

la · official · sha256:895d6477fd12c878a34f46bee848af592b0956cb9fed3f882a4656ad47404eb1LA

Respondeo dicendum quod amare convenit caritati inquantum est caritas. Caritas enim, cum sit virtus quaedam, secundum suam essentiam habet inclinationem ad proprium actum. Amari autem non est actus caritatis ipsius qui amatur, sed actus caritatis eius est amare; amari autem competit ei secundum communem rationem boni, prout scilicet ad eius bonum alius per actum caritatis movetur. Unde manifestum est quod caritati magis convenit amare quam amari, magis enim convenit unicuique quod convenit ei per se et substantialiter quam quod convenit ei per aliud. Et huius duplex est signum. Primum quidem, quia amici magis laudantur ex hoc quod amant quam ex hoc quod amantur, quinimmo si non amant et amentur, vituperantur. Secundo, quia matres, quae maxime amant, plus quaerunt amare quam amari, quaedam enim, ut philosophus dicit, in eodem libro, filios suos dant nutrici, et amant quidem, reamari autem non quaerunt, si non contingat.

Ссылаются нормы: Q27A1Respondeo, ToLoveIsActOfCharity, assert-h2d5f21a166e4e98d3d177d149fd2f7884f073cd333a4dc4600d6dc67f2249e2f

la · official · sha256:e071500cfb4362b6868ab5848a68abcf67bb0df829022ef3daaed3f620ba18bbLA

Sed contra est quod philosophus dicit, in VIII Ethic., quod magis existit amicitia in amare quam in amari. Sed caritas est amicitia quaedam. Ergo caritas magis consistit in amare quam in amari.

Ссылаются нормы: assert-h2aa4e77cd3114369ca26357696aa80e179263d396122004f3cec35f8d12bd29f

la · official · sha256:277cd138925b3eb3ceb1fdb6608e66ff338a0ca4f81f8297fcf14cb3c1f436d7LA

Ad primum ergo dicendum quod philosophus ibi definit amare non ponens totam rationem ipsius, sed aliquid ad rationem eius pertinens in quo maxime manifestatur dilectionis actus.

Ссылаются нормы: Q27A2Ad1, assert-h97498cd6edce11247394072784f64a60cd14e6c39651cbd1744ed489664ba6fb

la · official · sha256:5614faecb01297008d5fb0930cf6b5910fbfeb59a89b2f65826d049a89c93cfeLA

Ad secundum dicendum quod dilectio est actus voluntatis in bonum tendens, sed cum quadam unione ad amatum, quae quidem in benevolentia non importatur.

Ссылаются нормы: Q27A2Ad2, assert-h04ec65d506f0d0cb2766a231814ed597eb4176068e79c41eec83aaa3e92981fe

la · official · sha256:7d244a479ad9474d004736cb02b9c23ba97c16220a08f5f14c617422accc8f19LA

Ad tertium dicendum quod intantum illa quae philosophus ibi ponit ad amicitiam pertinent, inquantum proveniunt ex amore quem quis habet ad seipsum, ut ibidem dicitur, ut scilicet haec omnia aliquis erga amicum agat sicut ad seipsum. Quod pertinet ad praedictam unionem affectus.

Ссылаются нормы: Q27A2Ad3, assert-hb217921fd4674856ab5d63d9f78974f6abaad03dd9455bbf7778b1960485d683

la · official · sha256:f82937ae460f438cca7c272e7f4598db02a7724eb0fac8bafcdd042fc5bfc67cLA

Ad secundum sic proceditur. Videtur quod amare, secundum quod est actus caritatis, nihil sit aliud quam benevolentia. Dicit enim philosophus, in II Rhet. amare est velle alicui bona. Sed hoc est benevolentia. Ergo nihil aliud est actus caritatis quam benevolentia.

Ссылаются нормы: Q27A2Obiectio1, assert-h0ce2df3a59090844bf795bd568ae6f56b5c8fe2018192746213a3ed27cb29ac5, assert-h65fa207bf2beb3657541f72db04c01c9988b1f264dd2c086cb79e2643530ec6e

la · official · sha256:86db376c87b5a6143d5f30faa7fabf72ed6ea837452f20a4927906d7dab48457LA

Praeterea, cuius est habitus, eius est actus. Sed habitus caritatis est in potentia voluntatis, ut supra dictum est. Ergo etiam actus caritatis est actus voluntatis. Sed non nisi in bonum tendens, quod est benevolentia. Ergo actus caritatis nihil est aliud quam benevolentia.

Ссылаются нормы: Q27A2Obiectio2, assert-h307fe86859bbc0ec31e7cabf98c8ec307419f1767f7564241a1b87bb9f5d1aff, assert-hb6d967265147026e0c9646caae42496f29e3d3d59e963e69e8499f46274556ac, assert-hb859fc73c67d3ffe0d687020fe6823a2ef3f54c9e94de32fd95177bc63bad1b5, assert-hdfcc90ca1297b046a860da5267ced10f0062d0926d10fb4cdea668631a6e702c

la · official · sha256:e16e1feff9538c1e8e1eca89bbb1f4ba6cfe901ce528d2e4e74043d079961fa6LA

Praeterea, philosophus, in IX Ethic., ponit quinque ad amicitiam pertinentia, quorum primum est quod homo velit amico bonum; secundum est quod velit ei esse et vivere; tertium est quod ei convivat; quartum est quod eadem eligat; quintum est quod condoleat et congaudeat. Sed prima duo ad benevolentiam pertinent. Ergo primus actus caritatis est benevolentia.

Ссылаются нормы: Q27A2Obiectio3, assert-h3ec003ae95f1b7a099aa5692e6e96d1a50f0ff0c9775456705b4bc0247594af7, assert-ha7d83045ad827dd9f9800d409640f6a5022d0b9859748ab29df144f97c88e0a1

la · official · sha256:79f09c94156fee9ad50595b39e97fe3d3a3551a7b305c95d55c18fc3536b71a9LA

Respondeo dicendum quod benevolentia proprie dicitur actus voluntatis quo alteri bonum volumus. Hic autem voluntatis actus differt ab actuali amore tam secundum quod est in appetitu sensitivo, quam etiam secundum quod est in appetitu intellectivo, qui est voluntas. Amor enim qui est in appetitu sensitivo passio quaedam est. Omnis autem passio cum quodam impetu inclinat in suum obiectum. Passio autem amoris hoc habet quod non subito exoritur, sed per aliquam assiduam inspectionem rei amatae. Et ideo philosophus, in IX Ethic., ostendens differentiam inter benevolentiam et amorem qui est passio, dicit quod benevolentia non habet distensionem et appetitum, idest aliquem impetum inclinationis, sed ex solo iudicio rationis homo vult bonum alicui. Similiter etiam talis amor est ex quadam consuetudine, benevolentia autem interdum oritur ex repentino, sicut accidit nobis de pugilibus qui pugnant, quorum alterum vellemus vincere. Sed amor qui est in appetitu intellectivo etiam differt a benevolentia. Importat enim quandam unionem secundum affectus amantis ad amatum, inquantum scilicet amans aestimat amatum quodammodo ut unum sibi, vel ad se pertinens, et sic movetur in ipsum. Sed benevolentia est simplex actus voluntatis quo volumus alicui bonum, etiam non praesupposita praedicta unione affectus ad ipsum. Sic igitur in dilectione, secundum quod est actus caritatis, includitur quidem benevolentia, sed dilectio sive amor addit unionem affectus. Et propter hoc philosophus dicit ibidem quod benevolentia est principium amicitiae.

Ссылаются нормы: Q27A2Respondeo, assert-he32abb615d6516b2f60d2851ce5ce6708f14dd653be055b8dc018296105cb37f

la · official · sha256:1a7a83c0550b9c8a9ede6f295a01ba63925beab80b127bb5850b20fd12022836LA

Sed contra est quod philosophus dicit, in eodem libro, quod benevolentia neque est amicitia neque est amatio, sed est amicitiae principium. Sed caritas est amicitia, ut supra dictum est. Ergo benevolentia non est idem quod dilectio, quae est caritatis actus.

Ссылаются нормы: assert-hfa110c2df719ee63a438731cf29159ac97d58bfdbae889c4306ffc622b806f76

la · official · sha256:56138f9489ae5f1bd7a18fc3142bd4ad8055f9f9c34d28eb1cd4a21776e0552dLA

Ad primum ergo dicendum quod ex his quae animus novit discit incognita amare, non quod cognita sint ratio diligendi ipsa incognita per modum causae formalis vel finalis vel efficientis, sed quia per hoc homo disponitur ad amandum incognita.

Ссылаются нормы: Q27A3Ad1, assert-h4cd3540ab16b717a454ee672d4b68dddb0f2baae0267e6eaba7609eceecbce8c

la · official · sha256:ef67130775f8635008e9d80412d268438ffaf9584bcabb49ee00e60bb53b48b9LA

Ad secundum dicendum quod cognitio Dei acquiritur quidem per alia, sed postquam iam cognoscitur, non per alia cognoscitur, sed per seipsum; secundum illud Ioan. IV. Iam non propter tuam loquelam credimus, ipsi enim vidimus, et scimus quia hic est vere salvator mundi.

Ссылаются нормы: Q27A3Ad2, assert-hddbefba16361f67ee1c2943aaf51c4bcb453264c3d1e5e48abe69fa63a8693ec

la · official · sha256:454aa51bf769c0146609f91e375e0556eba82aeafa2648c42611e841765d2dcbLA

Ad tertium dicendum quod spes et timor ducunt ad caritatem per modum dispositionis cuiusdam, ut ex supradictis patet.

Ссылаются нормы: Q27A3Ad3, assert-he0be1b897a3efab13e82ef1b2857f3e86125280b2e5c33837b89a5f1e68d45c2

la · official · sha256:17edb55744e6a772045a410c6ea4cd61750fa9805b204d0399a6fd3ce092a1ceLA

Ad tertium sic proceditur. Videtur quod Deus non propter seipsum, sed propter aliud diligatur ex caritate. Dicit enim Gregorius, in quadam homilia, ex his quae novit animus discit incognita amare. Vocat autem incognita intelligibilia et divina, cognita autem sensibilia. Ergo Deus est propter alia diligendus.

Ссылаются нормы: Q27A3Obiectio1, assert-hcc2b00a08d5258d1942dc4ee95b25caea5e3480349aebfc5278b9b29ae15ef6e

la · official · sha256:03211159801eb8516a3b53f4997a0ff05b1aebc5378da2b810b0515b3571c7d5LA

Praeterea, amor sequitur cognitionem. Sed Deus per aliud cognoscitur, secundum illud Rom. I. Invisibilia Dei per ea quae facta sunt intellecta conspiciuntur. Ergo etiam propter aliud amatur, et non propter se.

Ссылаются нормы: Q27A3Obiectio2, assert-h33b5b8af87d9123d72f5b90ca89aa5210629a4ef687fb37cd5d136ab7c12ff98, assert-h814549d36ffd57f01b3441f9177d81673f8fd84b89f59acdfc8ac063e93256e9

la · official · sha256:57d915e58c70f99b924476031a5263d725d855cb947475b740ec26189121370dLA

Praeterea, spes generat caritatem, ut dicitur in Glossa Matth. I. Timor etiam caritatem introducit; ut Augustinus dicit, super Prim. Canonic. Ioan. Sed spes expectat aliquid adipisci a Deo, timor autem refugit aliquid quod a Deo infligi potest. Ergo videtur quod Deus propter aliquod bonum speratum, vel propter aliquod malum timendum sit amandus. Non ergo est amandus propter seipsum.

Ссылаются нормы: Q27A3Obiectio3, assert-h3f872dc52f4d7b0a463a38016bc30d1820ba36b97d7c11a39b28477ecb0cc7c7, assert-h61ee4b35de6d76f7dc36a99c34ef014a6514b94caeeb2992b865f2dd34c3673d, assert-hc24edbc15feddf56f13067c201f55c1b2f79039c9fe8b35681d4d3338adc87e3

la · official · sha256:9f24def18e0561d26f6634221653cf4ed3330fae0b82f2af69aeb2b6dcceaddbLA

Respondeo dicendum quod ly propter importat habitudinem alicuius causae. Est autem quadruplex genus causae, scilicet finalis, formalis, efficiens et materialis, ad quam reducitur etiam materialis dispositio, quae non est causa simpliciter, sed secundum quid. Et secundum haec quatuor genera causarum dicitur aliquid propter alterum diligendum. Secundum quidem genus causae finalis, sicut diligimus medicinam propter sanitatem. Secundum autem genus causae formalis, sicut diligimus hominem propter virtutem, quia scilicet virtute formaliter est bonus, et per consequens diligibilis. Secundum autem causam efficientem, sicut diligimus aliquos inquantum sunt filii talis patris. Secundum autem dispositionem, quae reducitur ad genus causae materialis, dicimur aliquid diligere propter id quod nos disposuit ad eius dilectionem, puta propter aliqua beneficia suscepta, quamvis postquam iam amare incipimus, non propter illa beneficia amemus amicum, sed propter eius virtutem. Primis igitur tribus modis Deum non diligimus propter aliud, sed propter seipsum. Non enim ordinatur ad aliud sicut ad finem, sed ipse est finis ultimus omnium. Neque etiam informatur aliquo alio ad hoc quod sit bonus, sed eius substantia est eius bonitas, secundum quam exemplariter omnia bona sunt. Neque iterum ei ab altero bonitas inest, sed ab ipso omnibus aliis. Sed quarto modo potest diligi propter aliud, quia scilicet ex aliquibus aliis disponimur ad hoc quod in Dei dilectione proficiamus, puta per beneficia ab eo suscepta, vel etiam per praemia sperata, vel per poenas quas per ipsum vitare intendimus.

Ссылаются нормы: Q27A3Respondeo, assert-h73c5edb1c8ae5aba6c8a0121b91988d168a674b63a9441545e76bcb6e025d115

la · official · sha256:a28c3435b14c886cb9c1b2f53da02067f7beed4d2dfcb278d823a6b715b18ce7LA

Sed contra est quod, sicut Augustinus dicit, in I de Doct. Christ., frui est amore inhaerere alicui propter seipsum. Sed Deo fruendum est, ut in eodem libro dicitur. Ergo Deus diligendus est propter seipsum.

Ссылаются нормы: assert-hca8d6a49afc50c3171ffc9e68bf8278fe65965f6498c3bd88d5dbf1ac99daaeb

la · official · sha256:d7449f59b5b67c9f8ebb10609a101192d4559e191ffae822a86637e4de495a15LA

Ad primum ergo dicendum quod quamvis incognita amari non possint, tamen non oportet quod sit idem ordo cognitionis et dilectionis. Nam dilectio est cognitionis terminus. Et ideo ubi desinit cognitio, scilicet in ipsa re quae per aliam cognoscitur, ibi statim dilectio incipere potest.

Ссылаются нормы: Q27A4Ad1, assert-h9a88000bfd188e07aa7aa6f68812db0f211c710e47502e5e616a8b92c7e79d94

la · official · sha256:5ae430bda8c5beff24a9e2eda536a393e7a4f67c4e56f3f5a256fce71e0b9028LA

Ad secundum dicendum quod quia dilectio Dei est maius aliquid quam eius cognitio, maxime secundum statum viae, ideo praesupponit ipsam. Et quia cognitio non quiescit in rebus creatis, sed per eas in aliud tendit, in illo dilectio incipit, et per hoc ad alia derivatur, per modum cuiusdam circulationis, dum cognitio, a creaturis incipiens, tendit in Deum; et dilectio, a Deo incipiens sicut ab ultimo fine, ad creaturas derivatur.

Ссылаются нормы: Q27A4Ad2, assert-ha3e078b28a7bee5c3211a5d1e8262e44ac9f0d56c8837089d72996c96601edd6

la · official · sha256:cca255175abd190ba56f213768b80739d7c4e77cee4065d0a52afffdcd1b1d13LA

Ad tertium dicendum quod per caritatem tollitur aversio a Deo quae est per peccatum; non autem per solam cognitionem. Et ideo caritas est quae, diligendo, animam immediate Deo coniungit spiritualis vinculo unionis.

Ссылаются нормы: Q27A4Ad3, assert-he83898fb920cefa43f4b3dcb1eb9b1826f74796ae3d6f5d27124b50762529ffd

la · official · sha256:5130338ec5a3080a4966727441847eceaf1823a4384e017f0bb4f28b3820ef9dLA

Ad quartum sic proceditur. Videtur quod Deus in hac vita non possit immediate amari. Incognita enim amari non possunt; ut Augustinus dicit, X de Trin. Sed Deum non cognoscimus immediate in hac vita, quia videmus nunc per speculum in aenigmate, ut dicitur I ad Cor. XIII. Ergo neque etiam eum immediate amamus.

Ссылаются нормы: Q27A4Obiectio1, assert-h2ea25f5b76dbe9b75c841f32faf886b7e2c04158a2ab2c3c6eec360c961db78f, assert-h7d72f7957daba93728215480770689637e92bf7c67d76b7091a71ca9032e0a14

la · official · sha256:c05cfc7c1e84bfb09b100018c84205ea850f7f9425c6139764443d780586adf2LA

Praeterea, qui non potest quod minus est non potest quod maius est. Sed maius est amare Deum quam cognoscere ipsum, qui enim adhaeret Deo per amorem unus spiritus cum illo fit, ut dicitur I ad Cor. VI. Sed homo non potest Deum cognoscere immediate. Ergo multo minus amare.

Ссылаются нормы: Q27A4Obiectio2, assert-h5c03b3fc5c9db3a520603ef6556584c51cbe74e96a0bd6bb6a80cbf01d9860d5, assert-h8b5272dcdc7d93b17c170aac7af7b840be163ebca24dbfe70d28eb0c2521b164, assert-h8ff7b7afe92dc44dbeffabf6858038e26cbbc5f555dd3cda9ca921920e7faa91

la · official · sha256:d851adc9e917a6d54121249cddad1a9ed0fab632d6948afb7254fc9acf2438cfLA

Praeterea, homo a Deo disiungitur per peccatum, secundum illud Isaiae LIX, peccata vestra diviserunt inter vos et Deum vestrum. Sed peccatum magis est in voluntate quam in intellectu. Ergo minus potest homo Deum diligere immediate quam immediate eum cognoscere.

Ссылаются нормы: Q27A4Obiectio3, assert-ha7c80a190d7d1f23b409d0f2561ea760e15b1039fd20e552b9088a466415deef, assert-he17b1215a0f74bdf22be72a56545506dc51b24abd60eaa20735959aeb57c5531

la · official · sha256:73acabf3d79ed1a69c7cde8d5dd1cacc35571445c46587f99ad61674ddd5e021LA

Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, actus cognitivae virtutis perficitur per hoc quod cognitum est in cognoscente, actus autem virtutis appetitivae perficitur per hoc quod appetitus inclinatur in rem ipsam. Et ideo oportet quod motus appetitivae virtutis sit in res secundum conditionem ipsarum rerum, actus autem cognitivae virtutis est secundum modum cognoscentis. Est autem ipse ordo rerum talis secundum se quod Deus est propter seipsum cognoscibilis et diligibilis, utpote essentialiter existens ipsa veritas et bonitas, per quam alia et cognoscuntur et amantur. Sed quoad nos, quia nostra cognitio a sensu ortum habet, prius sunt cognoscibilia quae sunt sensui propinquiora; et ultimus terminus cognitionis est in eo quod est maxime a sensu remotum. Secundum hoc ergo dicendum est quod dilectio, quae est appetitivae virtutis actus, etiam in statu viae tendit in Deum primo, et ex ipso derivatur ad alia, et secundum hoc caritas Deum immediate diligit, alia vero mediante Deo. In cognitione vero est e converso, quia scilicet per alia Deum cognoscimus, sicut causam per effectus, vel per modum eminentiae aut negationis ut patet per Dionysium, in libro de Div. Nom.

Ссылаются нормы: Q27A4Respondeo, assert-ha2f3a5c3b7d50b626ed8535e3ca6419459e66f1badcd4e2e62385e648d0891f1

la · official · sha256:abd393c1f1e450a40837efd0e1414a4684d989accd865a372e7db95c8bce24a5LA

Sed contra est quod cognitio Dei, quia est mediata, dicitur aenigmatica, et evacuatur in patria, ut patet I ad Cor. XIII. Sed caritas non evacuatur, ut dicitur I ad Cor. XIII. Ergo caritas viae immediate Deo adhaeret.

Ссылаются нормы: assert-h5b597ffe166910e14fa4a53a0217a8295b0eeab72bf2be4afeedd9c813e7a866

la · official · sha256:c67f0ebdf954b5a0fa831907517e9ca85654ecaece7ab3bf73113daf9e97089aLA

Et per hoc patet responsio ad obiecta. Nam primae tres obiectiones procedunt secundum hunc tertium sensum, ultima autem ratio procedit in sensu secundo.

Ссылаются нормы: Q27A5Ad1, Q27A5Ad2, Q27A5Ad3, assert-ha1fb732f49a1cb40d237302b205bfa216a271ff8a41dc4863276ebd50edbdd68, assert-hf9083478a0280770cf77479a398bc39a53021c4c96d76754f05ddf8778a68c5f, assert-hfea0eae69f259339acf90ac31324d8282e26f814efa50a98cba7f6b6ab92a8ad

la · official · sha256:acbf916fb86e925cb81a3e12c08f7143c2df319a2e26c9ed10ff2dfe53f0c21bLA

Ad quintum sic proceditur. Videtur quod Deus non possit totaliter amari. Amor enim sequitur cognitionem. Sed Deus non potest totaliter a nobis cognosci, quia hoc esset eum comprehendere. Ergo non potest a nobis totaliter amari.

Ссылаются нормы: Q27A5Obiectio1, assert-h4bc807b10984d60e1a40eca9c84dfdb6610410e607ca774ebdb5127832c35d37, assert-h4bcfb32f1b95bbd0b52ccc4d83b3536e4c1c77a8c30233291335540eb2e8a44b

la · official · sha256:eac40831b107bcbee8b9dac25fc510cc8cf46e0dfffe8c74fa866c7044ac0842LA

Praeterea, amor est unio quaedam, ut patet per Dionysium, IV cap. de Div. Nom. Sed cor hominis non potest ad Deum uniri totaliter, quia Deus est maior corde nostro, ut dicitur I Ioan. III. Ergo Deus non potest totaliter amari.

Ссылаются нормы: Q27A5Obiectio2, assert-h3e43b2be69a28c13050cf5814f7f7bb32498a5167b217902dfcae8a869640f3c, assert-h7e313b7acfa634c337e167ce7fcf4edcef9e1887fd8e35099ad8888147460f4b

la · official · sha256:6e2d456fbb681b7c80abc7feff0f24c2c7469847a6b3b226739d88a444ccb864LA

Praeterea, Deus seipsum totaliter amat. Si igitur ab aliquo alio totaliter amatur, aliquis alius diligit Deum tantum quantum ipse se diligit. Hoc autem est inconveniens. Ergo Deus non potest totaliter diligi ab aliqua creatura.

Ссылаются нормы: Q27A5Obiectio3, assert-h532c161203da9c8029a16454f3cbf58c643b95feee6fbd1970f92accce7896ed

la · official · sha256:3e751c61b9966366a996a30d2556fa53f2912c957ca30a6d568262a4c35bc846LA

Respondeo dicendum quod, cum dilectio intelligatur quasi medium inter amantem et amatum, cum quaeritur an Deus possit totaliter diligi, tripliciter potest intelligi. Uno modo, ut modus totalitatis referatur ad rem dilectam. Et sic Deus est totaliter diligendus, quia totum quod ad Deum pertinet homo diligere debet. Alio modo potest intelligi ita quod totalitas referatur ad diligentem. Et sic etiam Deus totaliter diligi debet, quia ex toto posse suo debet homo diligere Deum, et quidquid habet ad Dei amorem ordinare, secundum illud Deut. VI, diliges dominum Deum tuum ex toto corde tuo. Tertio modo potest intelligi secundum comparationem diligentis ad rem dilectam, ut scilicet modus diligentis adaequet modum rei dilectae. Et hoc non potest esse. Cum enim unumquodque intantum diligibile sit inquantum est bonum, Deus, cuius bonitas est infinita, est infinite diligibilis, nulla autem creatura potest Deum infinite diligere, quia omnis virtus creaturae, sive naturalis sive infusa, est finita.

Ссылаются нормы: Q27A5Respondeo, assert-h276fa87cecb9f3eb0828cf03015f66bc5d4212823283148e98a500cd5bc603b9

la · official · sha256:d978560ce76b991ded560f71df7cff197824e25d86c80b6a1a0b39d59588478bLA

Sed contra est quod dicitur Deut. VI, diliges dominum Deum tuum ex toto corde tuo.

Ссылаются нормы: assert-hd3ff3593de925cbcfc2a1dd7c6145791270a31e01237ecee4fb6f8205d470cb5

la · official · sha256:b274f74fc31d7e20aacfc748467c99cf61a66b415b77dbf8beef9509d1f1f587LA

Ad primum ergo dicendum quod illud quod est per se potius est eo quod est per aliud. Et ideo bonitas mensurae, quae per se habet modum, potior est quam bonitas mensurati, quod habet modum per aliud. Et sic etiam caritas, quae habet modum sicut mensura, praeeminet aliis virtutibus, quae habent modum sicut mensuratae.

Ссылаются нормы: Q27A6Ad1, assert-h4d5b96facfe7f2b75526c6713c8a361b0f1e9162389d62ebb05c8eedf51f07a2

la · official · sha256:a529a47da92bd963ff06ef9a2dcf6138718f661d67b5547ad67608d19a846fbfLA

Ad secundum dicendum quod Augustinus ibidem subiungit quod modus diligendi Deum est ut ex toto corde diligatur, idest ut diligatur quantumcumque potest diligi. Et hoc pertinet ad modum qui convenit mensurae.

Ссылаются нормы: Q27A6Ad2, assert-h14d219c0c1e33ed140b136aac9b7e4871ebbc4dce1ae99f409af671d41943316

la · official · sha256:dd8dd5167ecc530e0274e8d05ddbfdf883ea2cf11232d7a2353e3d58202732fbLA

Ad tertium dicendum quod affectio illa cuius obiectum subiacet iudicio rationis, est ratione mensuranda. Sed obiectum divinae dilectionis, quod est Deus, excedit iudicium rationis. Et ideo non mensuratur ratione, sed rationem excedit. Nec est simile de interiori actu caritatis et exterioribus actibus. Nam interior actus caritatis habet rationem finis, quia ultimum bonum hominis consistit in hoc quod anima Deo inhaereat, secundum illud Psalm., mihi adhaerere Deo bonum est. Exteriores autem actus sunt sicut ad finem. Et ideo sunt commensurandi et secundum caritatem et secundum rationem.

Ссылаются нормы: Q27A6Ad3, assert-hd3f9785119d23dfe380c564a4f86ea5b3b458d8f60171b88cb240fcec397b88a

la · official · sha256:078c1f293f9afdefda2a0a939432fc34523ea157e19466c7b91f08c07abb1dffLA

Ad sextum sic proceditur. Videtur quod divinae dilectionis sit aliquis modus habendus. Ratio enim boni consistit in modo, specie et ordine, ut patet per Augustinum, in libro de Nat. boni. Sed dilectio Dei est optimum in homine, secundum illud ad Coloss. III, super omnia caritatem habete. Ergo dilectio Dei debet modum habere.

Ссылаются нормы: Q27A6Obiectio1, assert-h5d7fcf6f4b119b3eea509d6f3f4158e67ab9820ce52f534705862cf0a5ecb7df, assert-h940e765ab07e18e9ad60a0f2ba75062c19d0afa0dcf3fe1b5f15afd9bfb6d8fd

la · official · sha256:cb20a201fb77a1c8d4d109c3ecf8a8dfedd3794a5890a5c15fbee3831dba10afLA

Praeterea, Augustinus dicit, in libro de Morib. Eccles., dic mihi, quaeso te, quis sit diligendi modus. Vereor enim ne plus minusve quam oportet inflammer desiderio et amore domini mei frustra autem quaereret modum nisi esset aliquis divinae dilectionis modus. Ergo est aliquis modus divinae dilectionis.

Ссылаются нормы: Q27A6Obiectio2, assert-h16c0659edc9563c4c77f77af5df28e41fde783dec3b7ea32418f6611124a76ff

la · official · sha256:f3551b6a23c81ffc69ed9aef33250fdc47e0caba5cdbb430e1d23f06e9a096f8LA

Praeterea, sicut Augustinus dicit, IV super Gen. ad Litt., modus est quem unicuique propria mensura praefigit. Sed mensura voluntatis humanae, sicut et actionis exterioris, est ratio. Ergo sicut in exteriori effectu caritatis oportet habere modum a ratione praestitum, secundum illud Rom. XII, rationabile obsequium vestrum; ita etiam ipsa interior dilectio Dei debet modum habere.

Ссылаются нормы: Q27A6Obiectio3, assert-h08a3634e643458edaafc23c02051ad7195b381453c9da5e8a896cb832daa4ea5, assert-h24cb867981c285651eb1e6b791d11573c8b5f1a19c9b48de3028d3f8fd8f1133

la · official · sha256:f3baa11f52437ae8098a48290632e7c5de21ca2f4526197e43c87c686b9769daLA

Respondeo dicendum quod, sicut patet ex inducta auctoritate Augustini, modus importat quandam mensurae determinationem. Haec autem determinatio invenitur et in mensura et in mensurato, aliter tamen et aliter. In mensura enim invenitur essentialiter, quia mensura secundum seipsam est determinativa et modificativa aliorum, in mensuratis autem invenitur mensura secundum aliud, idest inquantum attingunt mensuram. Et ideo in mensura nihil potest accipi immodificatum, sed res mensurata est immodificata nisi mensuram attingat, sive deficiat sive excedat. In omnibus autem appetibilibus et agibilibus mensura est finis, quia eorum quae appetimus et agimus oportet propriam rationem ex fine accipere, ut patet per philosophum, in II Physic. Et ideo finis secundum seipsum habet modum, ea vero quae sunt ad finem habent modum ex eo quod sunt fini proportionata. Et ideo, sicut philosophus dicit, in I Polit., appetitus finis in omnibus artibus est absque fine et termino, eorum autem quae sunt ad finem est aliquis terminus. Non enim medicus imponit aliquem terminum sanitati, sed facit eam perfectam quantumcumque potest, sed medicinae imponit terminum; non enim dat tantum de medicina quantum potest, sed secundum proportionem ad sanitatem; quam quidem proportionem si medicina excederet, vel ab ea deficeret, esset immoderata. Finis autem omnium actionum humanarum et affectionum est Dei dilectio, per quam maxime attingimus ultimum finem, ut supra dictum est. Et ideo in dilectione Dei non potest accipi modus sicut in re mensurata, ut sit in ea accipere plus et minus, sed sicut invenitur modus in mensura, in qua non potest esse excessus, sed quanto plus attingitur regula, tanto melius est. Et ita quanto plus Deus diligitur, tanto est dilectio melior.

Ссылаются нормы: Q27A6Respondeo, assert-h352b425a86e2268b2f971aaeea0414793904e6f5cc790cac5d0f73a103a1181a

la · official · sha256:ba7b67a2ea2d34035e1ed4297289f94f1bd86faf9b73bebcdf4416167274783bLA

Sed contra est quod Bernardus dicit, in libro de diligendo Deum, quod causa diligendi Deum Deus est; modus, sine modo diligere.

Ссылаются нормы: assert-h0d258b94e5be546c98b6bfca4370f9a4990efb8f2d9073b879049510281e3e63

la · official · sha256:6ee9aa7eb2d3e8bb0466d5a6e636b196b04df5629b8944ccc0721dde89f65df2LA

Ad primum ergo dicendum quod verbum domini est per se intelligendum. Tunc enim dilectio amicorum apud Deum mercedem non habet, quando propter hoc solum amantur quia amici sunt, et hoc videtur accidere quando sic amantur amici quod inimici non diliguntur. Est tamen meritoria amicorum dilectio si propter Deum diligantur, et non solum quia amici sunt.

Ссылаются нормы: Q27A7Ad1, assert-h0b37904b7a6cfbaf5c629e938ae9e2c92d41dbdd059b09e0836aa7a0ba5cb635

la · official · sha256:934df48730631ee94f18cc37576e2a0af675af5a9915035f6838a4811a699d36LA

Ad alia patet responsio per ea quae dicta sunt. Nam duae rationes sequentes procedunt ex parte rationis diligendi; ultima vero ex parte eorum qui diliguntur.

Ссылаются нормы: Q27A7Ad2, Q27A7Ad3, assert-h6035dfc1869192a9a6664b215172c7a6ca6c6bc2a4d263745981120bce0676f4, assert-hcdc52f9ac1845a331a26eb76f45c869e7f38a1a1741a3a5b482ef71a3b628b65

la · official · sha256:87d1198f0758b50c3c3487c4f9bc8c9e121526432d3911b0e06fccb1b6c0b1f6LA

Ad septimum sic proceditur. Videtur quod magis meritorium sit diligere inimicum quam amicum. Dicitur enim Matth. V, si diligitis eos qui vos diligunt, quam mercedem habebitis? Diligere ergo amicum non meretur mercedem. Sed diligere inimicum meretur mercedem, ut ibidem ostenditur. Ergo magis est meritorium diligere inimicos quam diligere amicos.

Ссылаются нормы: Q27A7Obiectio1, assert-h1858d1c1c94fec484e60a391b3ff39d2cbad31e662e8e4311756663c76814f9a, assert-h76d6f8d5a786711c2e76ec23267f6d360af20a4f8808b7b1265c979312cce87a

la · official · sha256:598b8527b7336b0983d2c32e6a47849f9ae598a401982f8963295f13720302acLA

Praeterea, tanto aliquid est magis meritorium quanto ex maiori caritate procedit. Sed diligere inimicum est perfectorum filiorum Dei, ut Augustinus dicit, in Enchirid., diligere autem amicum est etiam caritatis imperfectae. Ergo maioris meriti est diligere inimicum quam diligere amicum.

Ссылаются нормы: Q27A7Obiectio2, assert-h9381ec6ad16f9875c398a1387ce5cac10e29c57e0a242dbe1c5f8686129ed6a0, assert-h9aef55ede05645a63fa7050b923680504bc817f609a366a2dfa8fb798b13e7df

la · official · sha256:9a18a3fd4bbf3dac783ab22b68cc225bd209db66f68629c8392902888f443ef7LA

Praeterea, ubi est maior conatus ad bonum, ibi videtur esse maius meritum, quia unusquisque propriam mercedem accipiet secundum suum laborem, ut dicitur I Cor. III. Sed maiori conatu indiget homo ad hoc quod diligat inimicum quam ad hoc quod diligat amicum, quia difficilius est. Ergo videtur quod diligere inimicum sit magis meritorium quam diligere amicum.

Ссылаются нормы: Q27A7Obiectio3, assert-h60137c9fd9db49e0057cda0383ab733a9a5c373b17a8e6c719e6c9597f374ac8, assert-h9f7eea78e52293712f58e7b7d86f85141d2b564911ec5bb4d32b2c64bdd27b03

la · official · sha256:71a1b808af3ead03627f659763c44a92287f618c8f2ea9dfdd0658afed4af776LA

Respondeo dicendum quod ratio diligendi proximum ex caritate Deus est, sicut supra dictum est. Cum ergo quaeritur quid sit melius, vel magis meritorium, utrum diligere amicum vel inimicum, dupliciter istae dilectiones comparari possunt, uno modo, ex parte proximi qui diligitur; alio modo, ex parte rationis propter quam diligitur. Primo quidem modo dilectio amici praeeminet dilectioni inimici. Quia amicus et melior est et magis coniunctus; unde est materia magis conveniens dilectioni; et propter hoc actus dilectionis super hanc materiam transiens melior est. Unde et eius oppositum est deterius, peius enim est odire amicum quam inimicum. Secundo autem modo dilectio inimici praeeminet, propter duo. Primo quidem, quia dilectionis amici potest esse alia ratio quam Deus, sed dilectionis inimici solus Deus est ratio. Secundo quia, supposito quod uterque propter Deum diligatur, fortior ostenditur esse Dei dilectio quae animum hominis ad remotiora extendit, scilicet usque ad dilectionem inimicorum, sicut virtus ignis tanto ostenditur esse fortior quanto ad remotiora diffundit suum calorem. Tanto etiam ostenditur divina dilectio esse fortior quanto propter ipsam difficiliora implemus, sicut et virtus ignis tanto est fortior quanto comburere potest materiam minus combustibilem. Sed sicut idem ignis in propinquiora fortius agit quam in remotiora, ita etiam caritas ferventius diligit coniunctos quam remotos. Et quantum ad hoc dilectio amicorum, secundum se considerata, est ferventior et melior quam dilectio inimicorum.

Ссылаются нормы: Q27A7Respondeo, assert-h8f97036a1a7b2aa4ddd0dbc82c09aa0e6d14117d0c4ae8f34c972ad93ae73f0d

la · official · sha256:ea595c2d526ddabf1c4a13edd6a7093123ad12131140c629a3a7d7b4c1019f61LA

Sed contra est quia illud quod est melius est magis meritorium. Sed melius est diligere amicum, quia melius est diligere meliorem; amicus autem, qui amat, est melior quam inimicus, qui odit. Ergo diligere amicum est magis meritorium quam diligere inimicum.

Ссылаются нормы: assert-h1cc874b1e026691013ac64b7d3dd1355dadf7fea077920aec83fa88a05d98383

la · official · sha256:3707c66525a5edeaf85117aa7a7d13d7925ae3a9f94d18e73dd9a512059c3ac9LA

Ad primum ergo dicendum quod secundum unam Glossae expositionem, hoc apostolus tunc non optabat quando erat in statu gratiae, ut scilicet separaretur a Christo pro fratribus suis, sed hoc optaverat quando erat in statu infidelitatis. Unde in hoc non est imitandus. Vel potest dici, sicut dicit Chrysostomus, in libro de Compunct., quod per hoc non ostenditur quod apostolus plus diligeret proximum quam Deum, sed quod plus diligebat Deum quam seipsum. Volebat enim ad tempus privari fruitione divina, quod pertinet ad dilectionem sui, ad hoc quod honor Dei procuraretur in proximis, quod pertinet ad dilectionem Dei.

Ссылаются нормы: Q27A8Ad1, assert-h1e9f45f66f9da54e23fe0617bb832b107e914c0ed074c0893702b61acd68b8d6

la · official · sha256:5398a596471f075ddaba99ab99c60320359f047564cb732d8bba566449295d17LA

Ad secundum dicendum quod dilectio amici pro tanto est quandoque minus meritoria quia amicus diligitur propter seipsum, et ita deficit a vera ratione amicitiae caritatis, quae Deus est. Et ideo quod Deus diligatur propter seipsum non diminuit meritum, sed hoc constituit totam meriti rationem.

Ссылаются нормы: Q27A8Ad2, assert-hda51898381b43219b8455a36df14ef177ab32b72b721c45500aa6398df17f19b

la · official · sha256:ce04cf1f6bafcd059be6c9418bfd1738b188017228fc32ed65af992133030e21LA

Ad tertium dicendum quod plus facit ad rationem meriti et virtutis bonum quam difficile. Unde non oportet quod omne difficilius sit magis meritorium, sed quod sic est difficilius ut etiam sit melius.

Ссылаются нормы: Q27A8Ad3, assert-h27c98ba2473d5dcb7dfac0f7a5ef0503b4809f5b22f494e13494a57ad72b934d

la · official · sha256:11a91b034f65b3736ce0032dada02cdee4dbec49e919b7b8b69a1bc763dd0752LA

Ad octavum sic proceditur. Videtur quod magis sit meritorium diligere proximum quam diligere Deum. Illud enim videtur esse magis meritorium quod apostolus magis elegit. Sed apostolus praeelegit dilectionem proximi dilectioni Dei, secundum illud ad Rom. IX, optabam anathema esse a Christo pro fratribus meis. Ergo magis est meritorium diligere proximum quam diligere Deum.

Ссылаются нормы: Q27A8Obiectio1, assert-h3ac4d77e713e9a076715e3abbaf280b3d81009e024244b1179ac9c5f2d21d365, assert-hf162b257767759018aeb78afcc28377b026b13884ea810210af03ead1993262c

la · official · sha256:4e09998f635c5dac871d415e77290b4254c994009cc233255299c67bf37b0629LA

Praeterea, minus videtur esse meritorium aliquo modo diligere amicum, ut dictum est. Sed Deus maxime est amicus, qui prior dilexit nos, ut dicitur I Ioan. IV. Ergo diligere eum videtur esse minus meritorium.

Ссылаются нормы: Q27A8Obiectio2, assert-h136edd414e4c245d2354ac8762f18e7a53d52d01e1afa88ea82741521776dbee, assert-h6745b8c7a7ce973d2ace68f656fef22531e9f015415d3e35bc4c31fc29c58800

la · official · sha256:8f58e47c601f2159b6e1a1b2c7cd88cd7eb9f4374beabc79e1f747948bb13b7fLA

Praeterea, illud quod est difficilius videtur esse virtuosius et magis meritorium, quia virtus est circa difficile et bonum, ut dicitur in II Ethic. Sed facilius est diligere Deum quam proximum, tum quia naturaliter omnia Deum diligunt; tum quia in Deo nihil occurrit quod non sit diligendum, quod circa proximum non contingit. Ergo magis est meritorium diligere proximum quam diligere Deum.

Ссылаются нормы: Q27A8Obiectio3, assert-h40307e2e6833eacb0ab25af77b437964235033e6cea75ab67040910196e527b2, assert-h670561ece7250433544bcfa569b2277d7adf6bacbfe7110389406ab9793f6838

la · official · sha256:620b15b4acd32dbe017e6091820aca32e7b142430f9ed0bbd24193b910c74da5LA

Respondeo dicendum quod comparatio ista potest intelligi dupliciter. Uno modo, ut seorsum consideretur utraque dilectio. Et tunc non est dubium quod dilectio Dei est magis meritoria, debetur enim ei merces propter seipsam, quia ultima merces est frui Deo, in quem tendit divinae dilectionis motus. Unde et diligenti Deum merces promittitur, Ioan. XIV, si quis diligit me, diligetur a patre meo, et manifestabo ei meipsum. Alio modo potest attendi ista comparatio ut dilectio Dei accipiatur secundum quod solus diligitur; dilectio autem proximi accipiatur secundum quod proximus diligitur propter Deum. Et sic dilectio proximi includet dilectionem Dei, sed dilectio Dei non includet dilectionem proximi. Unde erit comparatio dilectionis Dei perfectae, quae extendit se etiam ad proximum, ad dilectionem Dei insufficientem et imperfectam, quia hoc mandatum habemus a Deo, ut qui diligit Deum, diligat et fratrem suum. Et in hoc sensu dilectio proximi praeeminet.

Ссылаются нормы: Q27A8Respondeo, assert-h06f23942281c3c22644da467a2e8851f97375fe7624e23f5818bea543a006b45

la · official · sha256:a4b2c7cf207fecf7536686d7309fc30f39519d14ae3b8c29a4b98b0cb5131610LA

Sed contra, propter quod unumquodque, illud magis. Sed dilectio proximi non est meritoria nisi propter hoc quod proximus diligitur propter Deum. Ergo dilectio Dei est magis meritoria quam dilectio proximi.

Ссылаются нормы: assert-h7aa5fd885e5e62f31a172834d348d1c8082bc4da3e8413d7209f5e40240fe524

la · official · sha256:446347258234b78ef7675fd6df9dec5ad6cd075931507340be57cada05ad8630LA

Deinde considerandum est de actu caritatis. Et primo, de principali actu caritatis, qui est dilectio; secundo, de aliis actibus vel effectibus consequentibus. Circa primum quaeruntur octo. Primo, quid sit magis proprium caritatis, utrum amari vel amare. Secundo, utrum amare, prout est actus caritatis, sit idem quod benevolentia. Tertio, utrum Deus sit propter seipsum amandus. Quarto, utrum possit in hac vita immediate amari. Quinto, utrum possit amari totaliter. Sexto, utrum eius dilectio habeat modum. Septimo, quid sit melius, utrum diligere amicum vel diligere inimicum. Octavo, quid sit melius, utrum diligere Deum vel diligere proximum.

la · official · sha256:f310a5ed82516c0e544e8326ae79fc2d9479240d98bc64b681e09608457ddbaeLA

Ad primum ergo dicendum quod quandiu sumus in corpore dicimur peregrinari a domino, in comparatione ad illam praesentiam qua quibusdam est praesens per speciei visionem, unde et apostolus subdit ibidem, per fidem enim ambulamus, et non per speciem. Est autem praesens etiam se amantibus etiam in hac vita per gratiae inhabitationem.

Ссылаются нормы: Q28A1Ad1, assert-hf30225f48e3ae635294d58920a137127464682dd8925b5c49b26d8b52df4f3d7

la · official · sha256:8e4b3e2cec3bced18cf8795e9a45745e3a43d942e21ed81f3e61622c04c173d9LA

Ad secundum dicendum quod luctus qui beatitudinem meretur est de his quae sunt beatitudini contraria. Unde eiusdem rationis est quod talis luctus ex caritate causetur, et gaudium spirituale de Deo, quia eiusdem rationis est gaudere de aliquo bono et tristari de his quae ei repugnant.

Ссылаются нормы: Q28A1Ad2, assert-h6428ce3985a43ccffa0cac3463cc9731f3bb7aa825866e279ca87ba27ec7210b

la · official · sha256:ae6fc5acaafea068f2147918ae0db955c94c3980ef3a53e0981150880504bdf3LA

Ad tertium dicendum quod de Deo potest esse spirituale gaudium dupliciter, uno modo, secundum quod gaudemus de bono divino in se considerato; alio modo, secundum quod gaudemus de bono divino prout a nobis participatur. Primum autem gaudium melius est, et hoc procedit principaliter ex caritate. Sed secundum gaudium procedit etiam ex spe, per quam expectamus divini boni fruitionem. Quamvis etiam ipsa fruitio, vel perfecta vel imperfecta, secundum mensuram caritatis obtineatur.

Ссылаются нормы: Q28A1Ad3, assert-h8f3f948936248475f7d47569cb3c59d8b3d15354dcf7d64bf804f5f5bc89ef32

la · official · sha256:d0441c2e7f0d75601c2504c3230b3d4d09928bf823f75cb8be315f7ef90075dfLA

Ad primum sic proceditur. Videtur quod gaudium non sit effectus caritatis in nobis. Ex absentia enim rei amatae magis sequitur tristitia quam gaudium. Sed Deus, quem per caritatem diligimus, est nobis absens, quandiu in hac vita vivimus, quandiu enim sumus in corpore, peregrinamur a domino, ut dicitur II ad Cor. V. Ergo caritas in nobis magis causat tristitiam quam gaudium.

Ссылаются нормы: Q28A1Obiectio1, assert-h1c1e67995218793022e09b6b11a7d405e84225b1b693dfc5a3bb920e3419e1bf, assert-hd096bbd9e57703cacdc442c561a5e90ee0869f2af2d9bf0298f25b7544eb462b

la · official · sha256:90956f97a9f0f619a50bcde4517a59bc6e13a8670317351b65b2add81cfbf20bLA

Praeterea, per caritatem maxime meremur beatitudinem. Sed inter ea per quae beatitudinem meremur ponitur luctus, qui ad tristitiam pertinet, secundum illud Matth. V, beati qui lugent, quoniam consolabuntur. Ergo magis est effectus caritatis tristitia quam gaudium.

Ссылаются нормы: Q28A1Obiectio2, assert-h0be550e8bfe9f3131211000793afe57d238ea63185a5c5ffc34a1c5947737618, assert-hb9aaa6e210bc456d12c8a451a6b19aa4096e7601bfd4493d63c0f2e088488caf

la · official · sha256:27f814bbecae263b3d18163bf612da3d025bb928c3ca6d722a3e8dedbb8ca33fLA

Praeterea, caritas est virtus distincta a spe, ut ex supradictis patet. Sed gaudium causatur ex spe, secundum illud Rom. XII, spe gaudentes. Non ergo causatur ex caritate.

Ссылаются нормы: Q28A1Obiectio3, assert-h01a2c4e1e1ce2cfa361db4d3febec4fd4024e5c8706d9b3aeef63a60073c7907, assert-h44eb3e869b1564864728eaba766328ac06793b35eafbc01c810f3cc52e85c2f2

la · official · sha256:8be5c23275871cf158035f3cb2c35138350e22b10794e0c8127275160bc4489bLA

Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, cum de passionibus ageretur, ex amore procedit et gaudium et tristitia, sed contrario modo. Gaudium enim ex amore causatur vel propter praesentiam boni amati; vel etiam propter hoc quod ipsi bono amato proprium bonum inest et conservatur. Et hoc secundum maxime pertinet ad amorem benevolentiae, per quem aliquis gaudet de amico prospere se habente, etiam si sit absens. E contrario autem ex amore sequitur tristitia vel propter absentiam amati; vel propter hoc quod cui volumus bonum suo bono privatur, aut aliquo malo deprimitur. Caritas autem est amor Dei, cuius bonum immutabile est, quia ipse est sua bonitas. Et ex hoc ipso quod amatur est in amante per nobilissimum sui effectum, secundum illud I Ioan. IV, qui manet in caritate, in Deo manet et Deus in eo. Et ideo spirituale gaudium, quod de Deo habetur, ex caritate causatur.

Ссылаются нормы: Q28A1Respondeo, assert-h8eb2324fbb43343f545b22a6299ee2c4c7fce3824d8530a0ffce743f7afa8681

la · official · sha256:3fa655b873fc888f02e0516c0b672a504262de71bf017f384de283b185f8be84LA

Sed contra est quia, sicut dicitur Rom. V, caritas Dei diffusa est in cordibus nostris per spiritum sanctum, qui datus est nobis. Sed gaudium in nobis causatur ex spiritu sancto, secundum illud Rom. XIV, non est regnum Dei esca et potus, sed iustitia et pax et gaudium in spiritu sancto. Ergo caritas est causa gaudii.

Ссылаются нормы: assert-h3aa212d8dc9a485fbc3ee0351e49a6fbee09cb1204e9f426bcdea13c7de8de60

la · official · sha256:cc8f6932c2d63076e4f22789c4b0f9ffc4ecc70fa4dc60bbc7a7b4df0392f560LA

Ad primum ergo dicendum quod fletus proximi non est nisi de aliquo malo. Omne autem malum importat defectum participationis summi boni. Et ideo intantum caritas facit condolere proximo inquantum participatio divini boni in eo impeditur.

Ссылаются нормы: Q28A2Ad1, assert-h0b9cee5972c50d89eb4e1fe7c57a2b1bfa30420862c123585ddd0c7a7c6e8eb2

la · official · sha256:9e57eb7716e0be78b2caadb44e4357ef7d300615094b486d8d436f13ba704794LA

Ad secundum dicendum quod peccata dividunt inter nos et Deum, ut dicitur Isaiae LIX. Et ideo haec est ratio dolendi de peccatis praeteritis nostris, vel etiam aliorum, inquantum per ea impedimur a participatione divini boni.

Ссылаются нормы: Q28A2Ad2, assert-hbc46810f17cde2c5808ca70e93d1e7caf87b36923325691f7898947a5963f30c

la · official · sha256:8223784d105742774f839b9b971843b8cc3b9b8410fca42500ea1552bdc34a27LA

Ad tertium dicendum quod, quamvis in incolatu huius miseriae aliquo modo participemus divinum bonum per cognitionem et amorem, tamen huius vitae miseria impedit a perfecta participatione divini boni, qualis erit in patria. Et ideo haec etiam tristitia qua quis luget de dilatione gloriae pertinet ad impedimentum participationis divini boni.

Ссылаются нормы: Q28A2Ad3, assert-h744f5f5aa728a2b2024269c79df4102bb9d5ca8340b204b3a3b0e61171d4527c

la · official · sha256:d294695f77c35c6fd911040530e38852c289a56e348ea9b3a3afa4d8555e59c8LA

Ad secundum sic proceditur. Videtur quod gaudium spirituale quod ex caritate causatur recipiat admixtionem tristitiae. Congaudere enim bonis proximi ad caritatem pertinet, secundum illud I ad Cor. XIII, caritas non gaudet super iniquitate, congaudet autem veritati. Sed hoc gaudium recipit permixtionem tristitiae, secundum illud Rom. XII, gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus. Ergo gaudium spirituale caritatis admixtionem tristitiae patitur.

Ссылаются нормы: Q28A2Obiectio1, assert-h3c842a82dad4081e8360967348fddd8e21ef9a5ed2bf2111f16b0c748632add6, assert-h53f8b4794eb6cc9cc63d0b7378998a2cc56d6728e37940fbd2ea3fe50160b997

la · official · sha256:23c3009b38a6a32462b957f67422436fffc3c39f6e41c3b9cdc69023088f2c26LA

Praeterea, poenitentia, sicut dicit Gregorius, est anteacta mala flere, et flenda iterum non committere. Sed vera poenitentia non est sine caritate. Ergo gaudium caritatis habet tristitiae admixtionem.

Ссылаются нормы: Q28A2Obiectio2, assert-h86a9bab1c5c00c466531300121cf2207146147a0609d2efa0a5c2eaf00132dad, assert-hf1af3507f9a9d219f88f33d9c138a917e7f2ea7f690e33039c463abc0191e360

la · official · sha256:287112e8c26bac9b6d67debe7c270f9a06b908ab1142524cc094fd5b38f4ae9aLA

Praeterea, ex caritate contingit quod aliquis desiderat esse cum Christo, secundum illud Philipp. I, desiderium habens dissolvi et esse cum Christo. Sed ex isto desiderio sequitur in homine quaedam tristitia, secundum illud Psalm., heu mihi, quia incolatus meus prolongatus est. Ergo gaudium caritatis recipit admixtionem tristitiae.

Ссылаются нормы: Q28A2Obiectio3, assert-h2844f0d53d0d7312eb10c536d804f9a986d6a3e77747148f5ab1ec54388124ce, assert-hbdc2c17be8826f4504d51380e969b9bb4c1390f7241f362c968656f2586b6e22

la · official · sha256:0456162c476ce11b7a732278ad69c8dd5f89c9755e0d2b1a1e5d1b6933ac046bLA

Respondeo dicendum quod ex caritate causatur duplex gaudium de Deo, sicut supra dictum est. Unum quidem principale, quod est proprium caritatis, quo scilicet gaudemus de bono divino secundum se considerato. Et tale gaudium caritatis permixtionem tristitiae non patitur, sicut nec illud bonum de quo gaudetur potest aliquam mali admixtionem habere. Et ideo apostolus dicit, ad Philipp. IV, gaudete in domino semper. Aliud autem est gaudium caritatis quo gaudet quis de bono divino secundum quod participatur a nobis. Haec autem participatio potest impediri per aliquod contrarium. Et ideo ex hac parte gaudium caritatis potest habere permixtionem tristitiae, prout scilicet aliquis tristatur de eo quod repugnat participationi divini boni vel in nobis vel in proximis, quos tanquam nosipsos diligimus.

Ссылаются нормы: Q28A2Respondeo, assert-h02fd0b4fd94365813d5b6d75b110c80ac92139e11cb7e3b3cb02e8fc7cc16527

la · official · sha256:0ef50e8afd8823f77d3ac9ec8ca29d6843349d51d988210e86d6b4763543f8ceLA

Sed contra est quod gaudium caritatis est gaudium de divina sapientia. Sed huiusmodi gaudium non habet permixtionem tristitiae, secundum illud Sap. VIII, non habet amaritudinem conversatio illius. Ergo gaudium caritatis non patitur permixtionem tristitiae.

Ссылаются нормы: assert-h3b2f59730a63675e3401115f1d0d5cef2be4e3991dd7d5ef46e62e1a7485499f

la · official · sha256:1520966ca4619ed3bab53fc1eeeb4fcde1d068d9ecb764d25a6df92cf7034356LA

Ad primum ergo dicendum quod ratio illa procedit de plenitudine gaudii ex parte rei de qua gaudetur.

Ссылаются нормы: Q28A3Ad1, assert-hcc4da72501d392a2a9614ade256656225eba7f0e0415a6e1814045afdbc83202

la · official · sha256:e4a9c69d5b4cc52691905a81ac4f0439122211f3092325bddfcf52b3ef526f59LA

Ad secundum dicendum quod cum perventum fuerit ad beatitudinem, unusquisque attinget terminum sibi praefixum ex praedestinatione divina, nec restabit ulterius aliquid quo tendatur, quamvis in illa terminatione unus perveniat ad maiorem propinquitatem Dei, alius ad minorem. Et ideo uniuscuiusque gaudium erit plenum ex parte gaudentis, quia uniuscuiusque desiderium plene quietabitur. Erit tamen gaudium unius maius quam alterius, propter pleniorem participationem divinae beatitudinis.

Ссылаются нормы: Q28A3Ad2, assert-hafc791577dfc3bd57e1cce78f1bf7afd4ecbdeaf0e75fc61bcf6faab409f519d

la · official · sha256:b5a78b0d34e806d18817aa549be60739e64d6b7dc81c94c5538ab5d1b86eabedLA

Ad tertium dicendum quod comprehensio importat plenitudinem cognitionis ex parte rei cognitae, ut scilicet tantum cognoscatur res quantum cognosci potest. Habet tamen etiam cognitio aliquam plenitudinem ex parte cognoscentis, sicut et de gaudio dictum est. Unde et apostolus dicit, ad Coloss. I, impleamini agnitione voluntatis eius in omni sapientia et intellectu spirituali.

Ссылаются нормы: Q28A3Ad3, assert-h841fefe734b30562249c57def969b2ed344485c776cb7f6e9f5b44f2b810a3dd

la · official · sha256:4180f749ea4fa6aaa3d6fd7151a1f95f0cc4028eea083dbaa1d7ca8a9f16323cLA

Ad tertium sic proceditur. Videtur quod spirituale gaudium quod ex caritate causatur non possit in nobis impleri. Quanto enim maius gaudium de Deo habemus, tanto gaudium eius in nobis magis impletur. Sed nunquam possumus tantum de Deo gaudere quantum dignum est ut de eo gaudeatur, quia semper bonitas eius, quae est infinita, excedit gaudium creaturae, quod est finitum. Ergo gaudium de Deo nunquam potest impleri.

Ссылаются нормы: Q28A3Obiectio1, assert-h2e33a912d90ef2daa04240f217f3532648558e0233277efff713ad5ac53eeaf9, assert-h9c0ff653d12bde06d2e1878da63472f583a9fd0db674620b9e26339268bbab72

la · official · sha256:562486c75e954da220a5a8022250aee4e06d770bc4b33d3b80ddea60a5483075LA

Praeterea, illud quod est impletum non potest esse maius. Sed gaudium etiam beatorum potest esse maius, quia unius gaudium est maius quam alterius. Ergo gaudium de Deo non potest in creatura impleri.

Ссылаются нормы: Q28A3Obiectio2, assert-hb7564077b13ec71bbb16d174dbcb2a9bcb0953ac8ca931e0137ff08c6f1f4f03, assert-hdb3fa6acef1848631c2665d0e0ccaf2a774c2271d4fa4a891d0ab0c2a7407d2a

la · official · sha256:760685df762b9357d39bbe74bca6e944e135278de8682ba2ca21f5ad4f9c2d11LA

Praeterea, nihil aliud videtur esse comprehensio quam cognitionis plenitudo. Sed sicut vis cognoscitiva creaturae est finita, ita et vis appetitiva eiusdem. Cum ergo Deus non possit ab aliqua creatura comprehendi, videtur quod non possit alicuius creaturae gaudium de Deo impleri.

Ссылаются нормы: Q28A3Obiectio3, assert-h29c5130361fbc55c0d98048f6fc52fd328fb70fa17a5c0572a4c7c4b5bf748c5, assert-hd54b13bbaed358765c671eef11bcb06ab551c6d59a79f2db682c37ce2606cfd6

la · official · sha256:02e4645b9d151ccf004abd83946a548ed196175fcb9e45a0c4678c2f0f3e1cd3LA

Respondeo dicendum quod plenitudo gaudii potest intelligi dupliciter. Uno modo, ex parte rei de qua gaudetur, ut scilicet tantum gaudeatur de ea quantum est dignum de ea gauderi. Et sic solum Dei gaudium est plenum de seipso, quia gaudium eius est infinitum, et hoc est condignum infinitae bonitati Dei; cuiuslibet autem creaturae gaudium oportet esse finitum. Alio modo potest intelligi plenitudo gaudii ex parte gaudentis. Gaudium autem comparatur ad desiderium sicut quies ad motum; ut supra dictum est, cum de passionibus ageretur. Est autem quies plena cum nihil restat de motu. Unde tunc est gaudium plenum quando iam nihil desiderandum restat. Quandiu autem in hoc mundo sumus, non quiescit in nobis desiderii motus, quia adhuc restat quod Deo magis appropinquemus per gratiam, ut ex supradictis patet. Sed quando iam ad beatitudinem perfectam perventum fuerit, nihil desiderandum restabit, quia ibi erit plena Dei fruitio, in qua homo obtinebit quidquid etiam circa alia bona desideravit, secundum illud Psalm., qui replet in bonis desiderium tuum. Et ideo quiescet desiderium non solum quo desideramus Deum, sed etiam erit omnium desideriorum quies. Unde gaudium beatorum est perfecte plenum, et etiam superplenum, quia plus obtinebunt quam desiderare suffecerint; non enim in cor hominis ascendit quae praeparavit Deus diligentibus se, ut dicitur I ad Cor. II. Et hinc est quod dicitur Luc. VI, mensuram bonam et supereffluentem dabunt in sinus vestros. Quia tamen nulla creatura est capax gaudii de Deo ei condigni, inde est quod illud gaudium omnino plenum non capitur in homine, sed potius homo intrat in ipsum, secundum illud Matth. XXV, intra in gaudium domini tui.

Ссылаются нормы: Q28A3Respondeo, assert-hd00bd5248a7f970ac40e64b6d41150cd20be217883c1e736af831bf246eb21ae

la · official · sha256:e03638bb5571c5e3d22beb5ed6a3cfe97b804bea0d5cafe2080eab2efb64ca6dLA

Sed contra est quod dominus discipulis dixit, Ioan. XV, gaudium meum in vobis sit, et gaudium vestrum impleatur.

Ссылаются нормы: assert-he1a224269a5e5bb892cd32a9c55318ceb2d305606b8aa2c794b6bd0ebd8ecc5d

la · official · sha256:7c45f85e34e91e66adc56f0386f076bfc0d6277b3a71f942c3bd157ed95a230cLA

Ad primum ergo dicendum quod tristitia quae est vitium causatur ex inordinato amore sui, quod non est aliquod speciale vitium, sed quaedam generalis radix vitiorum, ut supra dictum est. Et ideo oportuit tristitias quasdam particulares ponere specialia vitia, quia non derivantur ab aliquo speciali vitio, sed a generali. Sed amor Dei ponitur specialis virtus, quae est caritas, ad quam reducitur gaudium, ut dictum est, sicut proprius actus eius.

Ссылаются нормы: Q28A4Ad1, assert-ha4d53a45628ef6cf6adc7cb4832aff7aca6d50545b0f40a57ca4c5d75caf20f5

la · official · sha256:dc87397b99c8634186b2a3dfcbcb657145b4a6689bbd59bea8df726637f70a76LA

Ad secundum dicendum quod spes consequitur ex amore sicut et gaudium, sed spes addit ex parte obiecti quandam specialem rationem, scilicet arduum et possibile adipisci; et ideo ponitur specialis virtus. Sed gaudium ex parte obiecti nullam rationem specialem addit supra amorem quae possit causare specialem virtutem.

Ссылаются нормы: Q28A4Ad2, assert-h4fc2e30e86207f72b55b47958cbee1a4eaed38c4658874b45cb3c77759fa38d1

la · official · sha256:9663498f3c30be833fe184906f81a11a870c3aec2a6069a5248bcc4bc8aab062LA

Ad tertium dicendum quod intantum datur praeceptum legis de gaudio inquantum est actus caritatis; licet non sit primus actus eius.

Ссылаются нормы: Q28A4Ad3, assert-h359791dad8edc6763ff13d2bbcd60d2e9847657eb5eb04124e6364bdc429ae55

la · official · sha256:77bd8547ca6bea991b18905f574558cf4e8b7c7c875a59943dad2eab7007e956LA

Ad quartum sic proceditur. Videtur quod gaudium sit virtus. Vitium enim contrariatur virtuti. Sed tristitia ponitur vitium, ut patet de acedia et de invidia. Ergo etiam gaudium debet poni virtus.

Ссылаются нормы: Q28A4Obiectio1, assert-h485f4f9a8204638d0ecee23d177edd28f4c9210a32a24a60861779c2f253779b, assert-hcaed3f34741fde7563d901d1aaadb98e1d245d3392dd2ab46fb6b5370c4acd12

la · official · sha256:69ca1f8aeea08c9f3d08bb3ad66d6506fcc029be4def81498896ccecc7445d14LA

Praeterea, sicut amor et spes sunt passiones quaedam quarum obiectum est bonum, ita et gaudium. Sed amor et spes ponuntur virtutes. Ergo et gaudium debet poni virtus.

Ссылаются нормы: Q28A4Obiectio2, assert-h69a123f8b5e8c56bdf25041825bd7f209065f47e6cb55de693dfa6b6a25c4ce8, assert-h71e2cdbef4a8f06078ae316bec978350df371ca668ef9fb05e66a557ff1dad00

la · official · sha256:44a1f113c5994c598b0e8d774c700fcefa4ca9c064b20f02f4c35293f3324981LA

Praeterea, praecepta legis dantur de actibus virtutum. Sed praecipitur nobis quod de Deo gaudeamus, secundum illud ad Philipp. IV, gaudete in domino semper. Ergo gaudium est virtus.

Ссылаются нормы: Q28A4Obiectio3, assert-h2e5b73ab1e58fb1f82fa433ddd041373ed27a0dd240075530ce9c85cbca96ec4, assert-ha33ebc54749dfad4d54b75922aceae70fb26e95b5d99e46e9d4af926ef15b520

la · official · sha256:ac78abe66716487985b497f694a3447afecd74009fed138b6963bda872c6c18bLA

Respondeo dicendum quod virtus, sicut supra habitum est, est habitus quidam operativus; et ideo secundum propriam rationem habet inclinationem ad aliquem actum. Est autem contingens ex uno habitu plures actus eiusdem rationis ordinatos provenire, quorum unus sequatur ex altero. Et quia posteriores actus non procedunt ab habitu virtutis nisi per actum priorem, inde est quod virtus non definitur nec denominatur nisi ab actu priori, quamvis etiam alii actus ab ea consequantur. Manifestum est autem ex his quae supra de passionibus dicta sunt, quod amor est prima affectio appetitivae potentiae, ex qua sequitur et desiderium et gaudium. Et ideo habitus virtutis idem est qui inclinat ad diligendum, et ad desiderandum bonum dilectum, et ad gaudendum de eo. Sed quia dilectio inter hos actus est prior, inde est quod virtus non denominatur a gaudio nec a desiderio, sed a dilectione, et dicitur caritas. Sic ergo gaudium non est aliqua virtus a caritate distincta, sed est quidam caritatis actus sive effectus. Et propter hoc connumeratur inter fructus, ut patet Gal. V.

Ссылаются нормы: Q28A4Respondeo, assert-h178bf5b8e81103c6062d56b2f56eaf360b92055d8c672cbec86273e7a8e50679

la · official · sha256:ba69a8f74c1105baab625fcc50ce5b006a8820214097f02abac69bb2c18537acLA

Sed contra est quod neque connumeratur inter virtutes theologicas, neque inter virtutes morales, neque inter virtutes intellectuales, ut ex supradictis patet.

Ссылаются нормы: assert-h7078408c3edc644122e6c3fa68feb01380803f83ddeabd5e8b887fd98bf33a44

la · official · sha256:2503fe331a1ad2d4309b1cb3c2bdc9ea720ae0ffb86a104bc3e720a842f92576LA

Deinde considerandum est de effectibus consequentibus actum caritatis principalem, qui est dilectio. Et primo, de effectibus interioribus; secundo, de exterioribus. Circa primum tria consideranda sunt, primo, de gaudio; secundo, de pace; tertio, de misericordia. Circa primum quaeruntur quatuor. Primo, utrum gaudium sit effectus caritatis. Secundo, utrum huiusmodi gaudium compatiatur secum tristitiam. Tertio, utrum istud gaudium possit esse plenum. Quarto, utrum sit virtus.

la · official · sha256:582d838d224fb9d992a135b778e23128298be448c4d23964dd361cbc66aa4887LA

Ad primum ergo dicendum quod Augustinus loquitur ibi de pace quae est unius hominis ad alium. Et hanc pacem dicit esse concordiam, non quamlibet, sed ordinatam, ex eo scilicet quod unus homo concordat cum alio secundum illud quod utrique convenit. Si enim homo concordet cum alio non spontanea voluntate, sed quasi coactus timore alicuius mali imminentis, talis concordia non est vere pax, quia non servatur ordo utriusque concordantis, sed perturbatur ab aliquo timorem inferente. Et propter hoc praemittit quod pax est tranquillitas ordinis. Quae quidem tranquillitas consistit in hoc quod omnes motus appetitivi in uno homine conquiescunt.

Ссылаются нормы: Q29A1Ad1, assert-h1e0e690df6bcbfd1671380d1066d793856d26ba799b542fcb7b517e627238d91

la · official · sha256:8db7c5e56692ee0e9056596e40c55dde1b22dde5abe2dc2c2384521b5848d4f3LA

Ad secundum dicendum quod, si homo simul cum alio homine in idem consentiat, non tamen consensus eius est omnino unitus nisi etiam sibi invicem omnes motus appetitivi eius sint consentientes.

Ссылаются нормы: Q29A1Ad2, assert-h599a923c6fbe1403fddafbd727ca87b798687a301fdf54b25fd81999def852dd

la · official · sha256:ceec7f74240aaa820b433a270f31a292bc6a920befc098570f147997e8b0b349LA

Ad tertium dicendum quod paci opponitur duplex dissensio, scilicet dissensio hominis ad seipsum, et dissensio hominis ad alterum. Concordiae vero opponitur haec sola secunda dissensio.

Ссылаются нормы: Q29A1Ad3, assert-h083c3acbce933fdb75088e99228b9da4600d6aa7b3302d4f4587c3c3afec5c61

la · official · sha256:bd2459c12359c52d30117184d4e3509a81ba416bafa26d2220dc7e70475dd82dLA

Ad primum sic proceditur. Videtur quod pax sit idem quod concordia. Dicit enim Augustinus, XIX de Civ. Dei, quod pax hominum est ordinata concordia. Sed non loquimur nunc nisi de pace hominum. Ergo pax est idem quod concordia.

Ссылаются нормы: Q29A1Obiectio1, assert-h32b0a8cfaf970cf214448d4b1f0fb2859cfdda47f92e77e3900ee1ce06141ddc, assert-h81025b122a463dc822ee3375fb902eb4118ba7d61e95b90a14920b745f10b29f

la · official · sha256:cff19a5e8efadff8ba23c350969739207df5a975dca8abbea6685e0ad956e0afLA

Praeterea, concordia est quaedam unio voluntatum. Sed ratio pacis in tali unione consistit, dicit enim Dionysius, XI cap. de Div. Nom., quod pax est omnium unitiva et consensus operativa. Ergo pax est idem quod concordia.

Ссылаются нормы: Q29A1Obiectio2, assert-h544d4d5393d0b61a4f13958737bd35525da9351477714cb76fdc54f98740ecc5, assert-hae7b0acbc605253eb77f0a5fb968bbdacde6fc33941080d538822702f1983150

la · official · sha256:9fd79018a68e1d42244677746be6976b91399f87f8b655d2088c3595d0ab5239LA

Praeterea, quorum est idem oppositum, et ipsa sunt idem. Sed idem opponitur concordiae et paci, scilicet dissensio, unde dicitur, I ad Cor. XIV, non est dissensionis Deus, sed pacis. Ergo pax est idem quod concordia.

Ссылаются нормы: Q29A1Obiectio3, assert-h613b433844a5b234fc88600c8ff2780d9e2766811588576bf4c0e3ba3b8bd92a, assert-h8bc2bbace7911b60bcffc18c14d71c4a4b09fa9eca969d6e18480d0d3f65137e

la · official · sha256:9939476050a7f029bd2a8bd2e4db83d47d04c4b627c4fae178af8464d1f9625bLA

Respondeo dicendum quod pax includit concordiam et aliquid addit. Unde ubicumque est pax, ibi est concordia, non tamen ubicumque est concordia, est pax, si nomen pacis proprie sumatur. Concordia enim, proprie sumpta, est ad alterum, inquantum scilicet diversorum cordium voluntates simul in unum consensum conveniunt. Contingit etiam unius hominis cor tendere in diversa, et hoc dupliciter. Uno quidem modo, secundum diversas potentias appetitivas, sicut appetitus sensitivus plerumque tendit in contrarium rationalis appetitus, secundum illud ad Gal. V, caro concupiscit adversus spiritum. Alio modo, inquantum una et eadem vis appetitiva in diversa appetibilia tendit quae simul assequi non potest. Unde necesse est esse repugnantiam motuum appetitus. Unio autem horum motuum est quidem de ratione pacis, non enim homo habet pacatum cor quandiu, etsi habeat aliquid quod vult, tamen adhuc restat ei aliquid volendum quod simul habere non potest. Haec autem unio non est de ratione concordiae. Unde concordia importat unionem appetituum diversorum appetentium, pax autem, supra hanc unionem, importat etiam appetituum unius appetentis unionem.

Ссылаются нормы: Q29A1Respondeo, assert-h17f44c56237c3d307109ae86269b2f418a6c69809a151ef7ec862e37e5b8bd5e

la · official · sha256:0d33dfc4530434837babe2dd0c35f08a779126a0b8eceecc2e7fa65a94c1407eLA

Sed contra est quod concordia potest esse aliquorum impiorum in malo. Sed non est pax impiis, ut dicitur Isaiae XLVIII. Ergo pax non est idem quod concordia.

Ссылаются нормы: assert-hd77c9f1d1cba6bc59a7a74b59b875691821d7d72284c3c2359c7deafb5199813

la · official · sha256:947c8bbc49bbd68e6995e13934198894e53645d2416ac2faad007feb1fa5451fLA

Ad primum ergo dicendum quod pax importat unionem non solum appetitus intellectualis seu rationalis aut animalis, ad quos potest pertinere consensus, sed etiam appetitus naturalis. Et ideo Dionysius dicit quod pax est operativa et consensus et connaturalitatis, ut in consensu importetur unio appetituum ex cognitione procedentium; per connaturalitatem vero importatur unio appetituum naturalium.

Ссылаются нормы: Q29A2Ad1, assert-hcea582bc005eeacb29ddb30c30fbd04db093f3ac1ac0ab0845e125766d38c81c

la · official · sha256:c2854322f614606f6bdf2acc5b68908f20c686a98fd13cae3e859b5d0c11f4f1LA

Ad secundum dicendum quod illi etiam qui bella quaerunt et dissensiones non desiderant nisi pacem, quam se habere non aestimant. Ut enim dictum est, non est pax si quis cum alio concordet contra id quod ipse magis vellet. Et ideo homines quaerunt hanc concordiam rumpere bellando, tanquam defectum pacis habentem, ut ad pacem perveniant in qua nihil eorum voluntati repugnet. Et propter hoc omnes bellantes quaerunt per bella ad pacem aliquam pervenire perfectiorem quam prius haberent.

Ссылаются нормы: Q29A2Ad2, assert-h740a7d4baac4a5bbaf7c5bfa728023253c9482ac002d6890fbb42b05496a695d

la · official · sha256:5f2c923fe3788e4d6f9e05b6e854a16a039fc40fd05fc2c02367deb8cfec16c3LA

Ad tertium dicendum quod, quia pax consistit in quietatione et unione appetitus; sicut autem appetitus potest esse vel boni simpliciter vel boni apparentis, ita etiam et pax potest esse et vera et apparens, vera quidem pax non potest esse nisi circa appetitum veri boni; quia omne malum, etsi secundum aliquid appareat bonum, unde ex aliqua parte appetitum quietet, habet tamen multos defectus, ex quibus appetitus remanet inquietus et perturbatus. Unde pax vera non potest esse nisi in bonis et bonorum. Pax autem quae malorum est, est pax apparens et non vera. Unde dicitur Sap. XIV, in magno viventes inscientiae bello, tot et tanta mala pacem arbitrati sunt.

Ссылаются нормы: Q29A2Ad3, assert-h629ad2e51ae026a25d2c387dcbd7de669660b92d48b1986e3e37a7bb0fa36055

la · official · sha256:e0e54d3056759f3035214126038f6558d07d58030684f6680a9d29dd534e5bfcLA

Ad quartum dicendum quod, cum vera pax non sit nisi de bono, sicut dupliciter habetur verum bonum, scilicet perfecte et imperfecte, ita est duplex pax vera. Una quidem perfecta, quae consistit in perfecta fruitione summi boni, per quam omnes appetitus uniuntur quietati in uno. Et hic est ultimus finis creaturae rationalis, secundum illud Psalm., qui posuit fines tuos pacem. Alia vero est pax imperfecta, quae habetur in hoc mundo. Quia etsi principalis animae motus quiescat in Deo, sunt tamen aliqua repugnantia et intus et extra quae perturbant hanc pacem.

Ссылаются нормы: Q29A2Ad4, assert-h7b22a4a98c0a291827454069ba96bc612bff04c2b106fbb4a02b37254ef3e2d1

la · official · sha256:0bcb109b702982d884ab622351b2223e4aa64dcdc45b16b7268990aabffb62cfLA

Ad secundum sic proceditur. Videtur quod non omnia appetant pacem. Pax enim, secundum Dionysium, est unitiva consensus. Sed in his quae cognitione carent non potest uniri consensus. Ergo huiusmodi pacem appetere non possunt.

Ссылаются нормы: Q29A2Obiectio1, assert-h7e14c05158a5dd7ffd45215ff088e7c24df5f2948b5330671c0cb0ea7f33f7d8, assert-ha73ca84ec658d64d7b5b92c8b2a6d2d5592aca2c3a007098c2e3ec97b45e47b0

la · official · sha256:1ba437a914562322c3396e7b249b4d8eea20ff58ca04253c81b98b7bb23e84baLA

Praeterea, appetitus non fertur simul ad contraria. Sed multi sunt appetentes bella et dissensiones. Ergo non omnes appetunt pacem.

Ссылаются нормы: Q29A2Obiectio2, assert-h4e13afa36373ef35e348d772b1dba1f3c189d92e9bd7afe8943f6c3be66f47a1, assert-h6a37e680ca5b60541d15c4a90baf126434659b478d78595ebf91057835d690df

la · official · sha256:c25ec14bdc14907fe3efd8d0513de93ba6e6ffa1184a8669e7946896efa46b66LA

Praeterea, solum bonum est appetibile. Sed quaedam pax videtur esse mala, alioquin dominus non diceret, Matth. X, non veni mittere pacem. Ergo non omnia pacem appetunt.

Ссылаются нормы: Q29A2Obiectio3, assert-h3bd918fda29c385a5b85cd5df36cb1bd4852710e8085f0c559ebab14d0a96398, assert-h3fc30c0e8e7bcfbe8800c342ac0b11e9b970a56abebda8e99209ade5deb39bbf

la · official · sha256:355ff73fd18152fa2a34ccfd5fca4e8050ed18346dc6e38d7d6fac8f579b86a4LA

Praeterea, illud quod omnia appetunt videtur esse summum bonum, quod est ultimus finis. Sed pax non est huiusmodi, quia etiam in statu viae habetur; alioquin frustra dominus mandaret, Marc. IX, pacem habete inter vos. Ergo non omnia pacem appetunt.

Ссылаются нормы: Q29A2Obiectio4, assert-h6b2d82ea6346fb918976ce312cce7d636e37fa7a95f9bed7d4442220a8ae3da9, assert-hbdb86d38d4ce1d51289535cdc336d1db2e6c75a3b2343497d23c9e8bb1d90785

la · official · sha256:116cd211032f67925f37d06fe34ef548e1f9eb1c1ebd05e74fc5a34d671723c6LA

Respondeo dicendum quod ex hoc ipso quod homo aliquid appetit, consequens est ipsum appetere eius quod appetit assecutionem, et per consequens remotionem eorum quae consecutionem impedire possunt. Potest autem impediri assecutio boni desiderati per contrarium appetitum vel sui ipsius vel alterius, et utrumque tollitur per pacem, sicut supra dictum est. Et ideo necesse est quod omne appetens appetat pacem, inquantum scilicet omne appetens appetit tranquille et sine impedimento pervenire ad id quod appetit, in quo consistit ratio pacis, quam Augustinus definit tranquillitatem ordinis.

Ссылаются нормы: Q29A2Respondeo, assert-hc1aeaf85f4cc7f693085a906dc0caaac3d2a5593f002876a45e64aa30e77007e

la · official · sha256:7dcf1398807f40c78cfbae76ebfc079a311a66c0e5c7e0f2b87b1748e3a7ff9cLA

Sed contra est quod Augustinus dicit, XIX de Civ. Dei, quod omnia pacem appetunt. Et idem etiam dicit Dionysius, XI cap. de Div. Nom.

Ссылаются нормы: assert-hb8531661ed796284973f104a1be97dad78126986b94ba474a94f75add00b782a

la · official · sha256:942ebedc091ccd4ab8a05f1f1a525c46e233045a5dd85ce668e87aa8258b3f33LA

Ad primum ergo dicendum quod a gratia gratum faciente nullus deficit nisi propter peccatum, ex quo contingit quod homo sit aversus a fine debito, in aliquo indebito finem constituens. Et secundum hoc appetitus eius non inhaeret principaliter vero finali bono, sed apparenti. Et propter hoc sine gratia gratum faciente non potest esse vera pax, sed solum apparens.

Ссылаются нормы: Q29A3Ad1, assert-h7bc769d80ab185609d8403241a680fe39340664250579f246fa452804deb91a1

la · official · sha256:a9c44951cacd61f26763d3babc897011068afff6dd980851e22a11abe56cefb0LA

Ad secundum dicendum quod, sicut philosophus dicit, in IX Ethic., ad amicitiam non pertinet concordia in opinionibus, sed concordia in bonis conferentibus ad vitam, et praecipue in magnis, quia dissentire in aliquibus parvis quasi videtur non esse dissensus. Et propter hoc nihil prohibet aliquos caritatem habentes in opinionibus dissentire. Nec hoc repugnat paci, quia opiniones pertinent ad intellectum, qui praecedit appetitum, qui per pacem unitur. Similiter etiam, existente concordia in principalibus bonis, dissensio in aliquibus parvis non est contra caritatem. Procedit enim talis dissensio ex diversitate opinionum, dum unus aestimat hoc de quo est dissensio pertinere ad illud bonum in quo conveniunt, et alius aestimat non pertinere. Et secundum hoc talis dissensio de minimis et de opinionibus repugnat quidem paci perfectae, in qua plene veritas cognoscetur et omnis appetitus complebitur, non tamen repugnat paci imperfectae, qualis habetur in via.

Ссылаются нормы: Q29A3Ad2, assert-h7c16a8ed95f3225987c6fe8650167fcbf339909b3ae99c3da575644775c63c60

la · official · sha256:35e7f19c72f0561d61f0c6fa350fcb8276f9411a584f2b373e5fed166c560813LA

Ad tertium dicendum quod pax est opus iustitiae indirecte, inquantum scilicet removet prohibens. Sed est opus caritatis directe, quia secundum propriam rationem caritas pacem causat. Est enim amor vis unitiva, ut Dionysius dicit, IV cap. de Div. Nom. pax autem est unio appetitivarum inclinationum.

Ссылаются нормы: Q29A3Ad3, assert-h72e2a2cbf4600e69c858c9f251809303e18f9097d1c02403ce4924b250476db6

la · official · sha256:cd99f24fdd738db3543453d3f4f10c5c8687aa79d11e3ddcde75fac859112ceeLA

Ad tertium sic proceditur. Videtur quod pax non sit proprius effectus caritatis. Caritas enim non habetur sine gratia gratum faciente. Sed pax a quibusdam habetur qui non habent gratiam gratum facientem, sicut et gentiles aliquando habent pacem. Ergo pax non est effectus caritatis.

Ссылаются нормы: Q29A3Obiectio1, assert-h2f86d06b2b513ccc311c4117ef1008a0fdb370c8b2281bb98b5ca51b6ff1dbc5, assert-h80c1b94921f8a8dc7ecb6c26549f4073a0cc8e84b3f7fd8a17e54530b3e31ef1

la · official · sha256:9bdd38af6ec1eb9bff6b682c838168120f9168ae84c47d1ded7dcc39ffdbccdfLA

Praeterea, illud non est effectus caritatis cuius contrarium cum caritate esse potest. Sed dissensio, quae contrariatur paci, potest esse cum caritate, videmus enim quod etiam sacri doctores, ut Hieronymus et Augustinus, in aliquibus opinionibus dissenserunt; Paulus etiam et Barnabas dissensisse leguntur, Act. XV. Ergo videtur quod pax non sit effectus caritatis.

Ссылаются нормы: Q29A3Obiectio2, assert-h0178fdbdeda34cd158abe601d169ad2c01d9a39f06358178a8ed694676d9a72d, assert-h7899dfa59a9a2fbb6ecd91f76e978b3c5cc7107836af102dda9db91772961ca9

la · official · sha256:16f2e751c04c1b5888e625c4a3197b4ff969f09d2f7d1774f03b3778f5797990LA

Praeterea, idem non est proprius effectus diversorum. Sed pax est effectus iustitiae, secundum illud Isaiae XXXII, opus iustitiae pax. Ergo non est effectus caritatis.

Ссылаются нормы: Q29A3Obiectio3, assert-h6e62f53e40e6228e08f8267d3699fbc8b8071b749816750a1afbe59a1a30cb40, assert-hb8a174c3cc36ad5d3913c597e222a105970759bc9b9fec3a2e2d18eb40e1524a

la · official · sha256:ed4412ae32b8b406ae653dd031bdbd1a09d088c0ddd64f6dcc740bc1da10a2d1LA

Respondeo dicendum quod duplex unio est de ratione pacis, sicut dictum est, quarum una est secundum ordinationem propriorum appetituum in unum; alia vero est secundum unionem appetitus proprii cum appetitu alterius. Et utramque unionem efficit caritas. Primam quidem unionem, secundum quod Deus diligitur ex toto corde, ut scilicet omnia referamus in ipsum, et sic omnes appetitus nostri in unum feruntur. Aliam vero, prout diligimus proximum sicut nosipsos, ex quo contingit quod homo vult implere voluntatem proximi sicut et sui ipsius. Et propter hoc inter amicabilia unum ponitur identitas electionis, ut patet in IX Ethic.; et Tullius dicit, in libro de amicitia, quod amicorum est idem velle et nolle.

Ссылаются нормы: Q29A3Respondeo, assert-h3d052dcac3d997044337d991f1b18124d06ebf7b5cb8fc67995f1b9af575b83b

la · official · sha256:86a94d2478912a0b06fb31b1d16109b90c53467e5d6c9c0e5a2dba065936b48bLA

Sed contra est quod dicitur in Psalm., pax multa diligentibus legem tuam.

Ссылаются нормы: assert-h1fd85852bec2994983bfac4c9fa7cda3d023bd02b755ccbb99fb18dda66db6b2

la · official · sha256:c933ad241589058de7efed3c1a9d05df4920974a0c8809f3f32b54fc08e5bcc9LA

Ad primum ergo dicendum quod ideo praeceptum datur de pace habenda, quia est actus caritatis. Et propter hoc etiam est actus meritorius. Et ideo ponitur inter beatitudines, quae sunt actus virtutis perfectae, ut supra dictum est. Ponitur etiam inter fructus, inquantum est quoddam finale bonum spiritualem dulcedinem habens.

Ссылаются нормы: Q29A4Ad1, assert-hcc4ba54dfdc9e7f79a5a549150b2d347a59133e76ce1c3d46242e5b296771a0c

la · official · sha256:a1d73587df50955710d21b2dd43ca2f4cddb1481c7c633bb055747a2d2c683cfLA

Et per hoc patet solutio ad secundum.

Ссылаются нормы: Q29A4Ad2, assert-hea8e7c5f315953ba063d5721888983f53bb31d503b1e7207d61dba4c03293fd3

la · official · sha256:1f33919857a4c0f76c234dfaa486de44f5756da3d2ecbd6d530718a34c25ef10LA

Ad tertium dicendum quod uni virtuti multa vitia opponuntur, secundum diversos actus eius. Et secundum hoc caritati non solum opponitur odium, ratione actus dilectionis; sed etiam acedia vel invidia, ratione gaudii; et dissensio, ratione pacis.

Ссылаются нормы: Q29A4Ad3, assert-h35ea986e98116ae413901ac52106c67cb6492b03555a2dcd3ab3fdf70f35f17f

la · official · sha256:6630549c44a722b801704f0ca73f022a4f913f21d4be9c5959a626d1b4695829LA

Ad quartum sic proceditur. Videtur quod pax sit virtus. Praecepta enim non dantur nisi de actibus virtutum. Sed dantur praecepta de habendo pacem, ut patet Marc. IX, pacem habete inter vos. Ergo pax est virtus.

Ссылаются нормы: Q29A4Obiectio1, assert-h8876a0e3ab2d8efb2923c3ef98f3604e5af9f6edb722948c70c62006a8705e2b, assert-h8d7ce7ef6a89d3acaf8b7f45a063e01badb3a9c081199fb5aef3d612b9b34554

la · official · sha256:1e3f91097825b9dafa556c130d1661753767e516f060b45d1da6d30ce5ed450fLA

Praeterea, non meremur nisi actibus virtutum. Sed facere pacem est meritorium, secundum illud Matth. V, beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur. Ergo pax est virtus.

Ссылаются нормы: Q29A4Obiectio2, assert-h792ab19185f9e078796c41759c2ec3d69615e70484e9418f2d5d1328f0c2547f, assert-h9f2f096deb8799cb797eb0f626dab0b80dd902542c6f140fc0b42942251a8523

la · official · sha256:003f26ef968516bd562f412aa476f2014dac8be6c5b6c06ca0de6c12ba2eee81LA

Praeterea, vitia virtutibus opponuntur. Sed dissensiones, quae opponuntur paci, numerantur inter vitia; ut patet ad Gal. V. Ergo pax est virtus.

Ссылаются нормы: Q29A4Obiectio3, assert-h40a54647f1be9db374e53f7ef3ee92a8eb6f7fa2de56b10bb0d59a1480ef2c8b, assert-he068adcb30c54989171f1f2125abd0718303852cc29487aee7fc9822851eb85a

la · official · sha256:a7c42c3bc4d910d660e678ac3daf06a2cd5250ea786fbd1392d7a23f22f5540cLA

Respondeo dicendum quod, sicut supra dictum est, cum omnes actus se invicem consequuntur, secundum eandem rationem ab agente procedentes, omnes huiusmodi actus ab una virtute procedunt, nec habent singuli singulas virtutes a quibus procedant. Ut patet in rebus corporalibus, quia enim ignis calefaciendo liquefacit et rarefacit, non est in igne alia virtus liquefactiva et alia rarefactiva, sed omnes actus hos operatur ignis per unam suam virtutem calefactivam. Cum igitur pax causetur ex caritate secundum ipsam rationem dilectionis Dei et proximi, ut ostensum est, non est alia virtus cuius pax sit proprius actus nisi caritas, sicut et de gaudio dictum est.

Ссылаются нормы: Q29A4Respondeo, assert-hdfbd64138f4779dd3059767a44005b372d81418bfa0b182ce4a69ed0c223088d

la · official · sha256:250eee56b30918e78952c59c4835c0e1d11ca43dbc69c5ed4704d064e3fb876fLA

Sed contra, virtus non est finis ultimus, sed via in ipsum. Sed pax est quodammodo finis ultimus; ut Augustinus dicit, XIX de Civ. Dei. Ergo pax non est virtus.

Ссылаются нормы: assert-h5725a1a86db7ea5d16c172cfa9f1640ab6bb83aea09c9012052e245d42ca918d

la · official · sha256:875843a05c14fae8f5edc9f35ef2177225555114da6e1737587b78c189aa62cfLA

Deinde considerandum est de pace. Et circa hoc quaeruntur quatuor. Primo, utrum pax sit idem quod concordia. Secundo, utrum omnia appetant pacem. Tertio, utrum pax sit effectus caritatis. Quarto, utrum pax sit virtus.

la · official · sha256:c78c7390f011388eb2488075ff90ca8d9f626f364900aea3296d0c2f01711e92LA

Ad primum ergo dicendum quod de ratione culpae est quod sit voluntaria. Et quantum ad hoc non habet rationem miserabilis, sed magis rationem puniendi. Sed quia culpa potest esse aliquo modo poena, inquantum scilicet habet aliquid annexum quod est contra voluntatem peccantis, secundum hoc potest habere rationem miserabilis. Et secundum hoc miseremur et compatimur peccantibus, sicut Gregorius dicit, in quadam homilia, quod vera iustitia non habet dedignationem, scilicet ad peccatores, sed compassionem. Et Matth. IX dicitur, videns Iesus turbas misertus est eis, quia erant vexati, et iacentes sicut oves non habentes pastorem.

Ссылаются нормы: Q30A1Ad1, assert-h5ab4fc95f2c91f52a4168815de51abee560919836017d56d44cd6c9584c9ff34

la · official · sha256:6670879fc0c4ceb3905ca48d4afbbfd983983855b9ca9ee89a514a8a2320be42LA

Ad secundum dicendum quod quia misericordia est compassio miseriae alterius, proprie misericordia est ad alterum, non autem ad seipsum, nisi secundum quandam similitudinem, sicut et iustitia, secundum quod in homine considerantur diversae partes, ut dicitur in V Ethic. Et secundum hoc dicitur Eccli. XXX, miserere animae tuae placens Deo. Sicut ergo misericordia non est proprie ad seipsum, sed dolor, puta cum patimur aliquid crudele in nobis; ita etiam, si sint aliquae personae ita nobis coniunctae ut sint quasi aliquid nostri, puta filii aut parentes, in eorum malis non miseremur, sed dolemus, sicut in vulneribus propriis. Et secundum hoc philosophus dicit quod dirum est expulsivum miserationis.

Ссылаются нормы: Q30A1Ad2, assert-h9728dbe8ea33a0f08855b01f79d9169313ce649bd0881ddb761742e24838021c

la · official · sha256:b1ace26e687e0e19d0c93685f9d43084f41ccc3f128609af60d06ee7a595924aLA

Ad tertium dicendum quod sicut ex spe et memoria bonorum sequitur delectatio, ita ex spe et memoria malorum sequitur tristitia, non autem tam vehemens sicut ex sensu praesentium. Et ideo signa malorum, inquantum repraesentant nobis mala miserabilia sicut praesentia, commovent ad miserendum.

Ссылаются нормы: Q30A1Ad3, assert-h3df194eb6534cea5b9f01fe6cf3d345d23e079b6ae5618c71122251f29b29982

la · official · sha256:b3b3b86f02fa02d3f11230441f3b5868cee07fa90ced18c06319f131889a1d2aLA

Ad primum sic proceditur. Videtur quod malum non sit proprie motivum ad misericordiam. Ut enim supra ostensum est, culpa est magis malum quam poena. Sed culpa non est provocativum ad misericordiam, sed magis ad indignationem. Ergo malum non est misericordiae provocativum.

Ссылаются нормы: Q30A1Obiectio1, assert-h0c4f606f8589f738f36d0193c0e747daa07b6074d29eb6f3a1df09f3e7340ca4, assert-h94732cf27339668aeceb19641e801c56b2487a2e5eb8d06536e95c069c22e087

la · official · sha256:fa895e288eac761c95603535792b0ab80b170466c530aaaae2c58019f0ec139dLA

Praeterea, ea quae sunt crudelia seu dira videntur quendam excessum mali habere. Sed philosophus dicit, in II Rhet., quod dirum est aliud a miserabili, et expulsivum miserationis. Ergo malum, inquantum huiusmodi, non est motivum ad misericordiam.

Ссылаются нормы: Q30A1Obiectio2, assert-h75f5dd4ce8365b35409a389562ae56733ab8ef16cc421aa51e164950a4a927da, assert-heb85efb6a0919e9871c582ac71934100b5ef503c5ab6011471dbdd5567d3093d

la · official · sha256:f5431886b33bd575f8d125a5b2a803375c69f290b826080bfa94bd6bb616618dLA

Praeterea, signa malorum non vere sunt mala. Sed signa malorum provocant ad misericordiam; ut patet per philosophum, in II Rhet. Ergo malum non est proprie provocativum misericordiae.

Ссылаются нормы: Q30A1Obiectio3, assert-h666b8474711c9d526511672f696aa918b2c2527412f5b51ee34762bdca7fcd78, assert-hcc59d3fda093dc1b2a3e9051360273388162fa211adb0803fcec9d5030699a4e

la · official · sha256:7b02c6eac9e491fc32497ca4e757bb5377dd886da3a3c0215893f6aefcf20f92LA

Respondeo dicendum quod, sicut Augustinus dicit, IX de Civ. Dei, misericordia est alienae miseriae in nostro corde compassio, qua utique, si possumus, subvenire compellimur, dicitur enim misericordia ex eo quod aliquis habet miserum cor super miseria alterius. Miseria autem felicitati opponitur. Est autem de ratione beatitudinis sive felicitatis ut aliquis potiatur eo quod vult, nam sicut Augustinus dicit, XIII de Trin., beatus qui habet omnia quae vult, et nihil mali vult. Et ideo e contrario ad miseriam pertinet ut homo patiatur quae non vult. Tripliciter autem aliquis vult aliquid. Uno quidem modo, appetitu naturali, sicut omnes homines volunt esse et vivere. Alio modo homo vult aliquid per electionem ex aliqua praemeditatione. Tertio modo homo vult aliquid non secundum se, sed in causa sua, puta, qui vult comedere nociva, quodammodo dicimus eum velle infirmari. Sic igitur motivum misericordiae est, tanquam ad miseriam pertinens, primo quidem illud quod contrariatur appetitui naturali volentis, scilicet mala corruptiva et contristantia, quorum contraria homines naturaliter appetunt. Unde philosophus dicit, in II Rhet., quod misericordia est tristitia quaedam super apparenti malo corruptivo vel contristativo. Secundo, huiusmodi magis efficiuntur ad misericordiam provocantia si sint contra voluntatem electionis. Unde et philosophus ibidem dicit quod illa mala sunt miserabilia quorum fortuna est causa, puta cum aliquod malum eveniat unde sperabatur bonum. Tertio autem, sunt adhuc magis miserabilia si sunt contra totam voluntatem, puta si aliquis semper sectatus est bona et eveniunt ei mala. Et ideo philosophus dicit, in eodem libro, quod misericordia maxime est super malis eius qui indignus patitur.

Ссылаются нормы: Q30A1Respondeo, assert-hfc61f93349ef1c1cdb2bf4d491f8b05d3bd0747f7ae90243ea315549f4af7655

la · official · sha256:22184c8e1f7ee0349d0ff65884dc0104456029b2d83b373330cae4eab4f04971LA

Sed contra est quod Damascenus dicit, in II Lib., quod misericordia est species tristitiae. Sed motivum ad tristitiam est malum. Ergo motivum ad misericordiam est malum.

Ссылаются нормы: assert-hb1d91e3225ef212cf481803b3041a9d4ea5afe7dc392d4fb80c5c7061ff45e87

la · official · sha256:22bccd802b36f9ee7f29cef248eea4cdf5aa2c2d5cb8df51e0f1496db9097007LA

Ad primum ergo dicendum quod Deus non miseretur nisi propter amorem, inquantum amat nos tanquam aliquid sui.

Ссылаются нормы: Q30A2Ad1, assert-h7f4c2bbbc25ce4c14ff6137e03a2a6b3457764b21d560f3cc334b095b1bfed92

la · official · sha256:82213f020c95ea1088c3d2620b36225fc415e02579c7aa76762481e2c78e00d2LA

Ad secundum dicendum quod illi qui iam sunt in infimis malis non timent se ulterius pati aliquid, et ideo non miserentur. Similiter etiam nec illi qui valde timent, quia tantum intendunt propriae passioni quod non intendunt miseriae alienae.

Ссылаются нормы: Q30A2Ad2, assert-he7633c813deea61c4863ea569c387bd5ef62175b043ab8cbf8e51136f930000f

la · official · sha256:bd88fed9e30e00382c9516af181913ea1776a36232ce630498677f6b72cdf864LA

Ad tertium dicendum quod illi qui sunt in contumeliativa dispositione, sive quia sint contumeliam passi, sive quia velint contumeliam inferre, provocantur ad iram et audaciam, quae sunt quaedam passiones virilitatis extollentes animum hominis ad arduum. Unde auferunt homini aestimationem quod sit aliquid in futurum passurus. Unde tales, dum sunt in hac dispositione, non miserentur, secundum illud Prov. XXVII, ira non habet misericordiam, neque erumpens furor. Et ex simili ratione superbi non miserentur, qui contemnunt alios et reputant eos malos. Unde reputant quod digne patiantur quidquid patiuntur. Unde et Gregorius dicit quod falsa iustitia, scilicet superborum, non habet compassionem, sed dedignationem.

Ссылаются нормы: Q30A2Ad3, assert-h5d93309da02d37225fde4488561c9f3e36a96709c233ead4c5b2f8d64bfa34d4

la · official · sha256:a2d172b1dc4fc9fca08e907b8d4582508d029d0335ece518eb73587f8a753259LA

Ad secundum sic proceditur. Videtur quod defectus non sit ratio miserendi ex parte miserentis. Proprium enim Dei est misereri, unde dicitur in Psalm., miserationes eius super omnia opera eius. Sed in Deo nullus est defectus. Ergo defectus non potest esse ratio miserendi.

Ссылаются нормы: Q30A2Obiectio1, assert-h5d1db2e352391be6abe4fd9312a41fc6243c017ba82e7f99c6a4cc3ae20a91e0, assert-he472998ddf4c0f898f6d8a24d4c98b0a90dc6d823c661fe0e3dae55a4409a89e

la · official · sha256:c1723a8acc8465d83ae580c77850054e8e4c13cbc0fd25ef8ac801800caa40e7LA

Praeterea, si defectus est ratio miserendi, oportet quod illi qui maxime sunt cum defectu maxime miserentur. Sed hoc est falsum, dicit enim philosophus, in II Rhet., quod qui ex toto perierunt non miserentur. Ergo videtur quod defectus non sit ratio miserendi ex parte miserentis.

Ссылаются нормы: Q30A2Obiectio2, assert-hb181665944e21548ce48e4d6b3cc3abffcbc9873f35f1f01367a232b8ac42015, assert-hd409f97d3dc215afa9659133246c3c2c0306f505713a57a2d5227734ed5a0cf1

la · official · sha256:858eb836f6b2954df3ff489ed8e43c420ff34027a0e7954924d43328f54a5d39LA

Praeterea, sustinere aliquam contumeliam ad defectum pertinet. Sed philosophus dicit ibidem quod illi qui sunt in contumeliativa dispositione non miserentur. Ergo defectus ex parte miserentis non est ratio miserendi.

Ссылаются нормы: Q30A2Obiectio3, assert-hdc235d42a07a1b48167c459d4e9feef673117c4ba4f21f4e6c9b8958c185cb54, assert-hfcd28d5d1961923c46a8d2a89c0f757dfe60b89f58ff95ef3cb7841520db87a0

la · official · sha256:b6d0ba4c769d0695d1be2410d5bf62f421459774ffdac5a84ad2aaa80d61f997LA

Respondeo dicendum quod, cum misericordia sit compassio super miseria aliena, ut dictum est, ex hoc contingit quod aliquis misereatur ex quo contingit quod de miseria aliena doleat. Quia autem tristitia seu dolor est de proprio malo, intantum aliquis de miseria aliena tristatur aut dolet inquantum miseriam alienam apprehendit ut suam. Hoc autem contingit dupliciter. Uno modo, secundum unionem affectus, quod fit per amorem. Quia enim amans reputat amicum tanquam seipsum, malum ipsius reputat tanquam suum malum, et ideo dolet de malo amici sicut de suo. Et inde est quod philosophus, in IX Ethic., inter alia amicabilia ponit hoc quod est condolere amico. Et apostolus dicit, ad Rom. XII, gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus. Alio modo contingit secundum unionem realem, utpote cum malum aliquorum propinquum est ut ab eis ad nos transeat. Et ideo philosophus dicit, in II Rhet., homines miserentur super illos qui sunt eis coniuncti et similes, quia per hoc fit eis aestimatio quod ipsi etiam possint similia pati. Et inde est etiam quod senes et sapientes, qui considerant se posse in mala incidere, et debiles et formidolosi magis sunt misericordes. E contrario autem alii, qui reputant se esse felices et intantum potentes quod nihil mali putant se posse pati, non ita miserentur. Sic igitur semper defectus est ratio miserendi, vel inquantum aliquis defectum alicuius reputat suum, propter unionem amoris; vel propter possibilitatem similia patiendi.

Ссылаются нормы: Q30A2Respondeo, assert-h980db16ffdbf549a92b6ae24546ad8353ad424389632a5d179b87b362d45672a

la · official · sha256:8a71dd9a24e5ec9cfbfdaec972a31d69d2ccc4c23a8713a1f3a592f8c3bd7b45LA

Sed contra est quod misericordia est quaedam tristitia. Sed defectus est ratio tristitiae, unde infirmi facilius contristantur, ut supra dictum est. Ergo ratio miserendi est defectus miserentis.

Ссылаются нормы: assert-h2390fb75c1a38460ae5a8f4d7fd1c50534c5ea87e5127f18382a21057e7ab565

la · official · sha256:7c558d5274b0045d13053c8be8960e04264824ac56ba3b92a8c41c73c1ed6361LA

Ad primum ergo dicendum quod auctoritas illa Sallustii intelligitur de misericordia secundum quod est passio ratione non regulata. Sic enim impedit consilium rationis, dum facit a iustitia discedere.

Ссылаются нормы: Q30A3Ad1, assert-h59c4bb54530cc463dd5dd8052e99c730288a024ceedba2c44c2af4308f7f75b8

la · official · sha256:87ea3271efef93af7eb4e4f1b22f9d390a0aacef0a45ebea901abcfa5c5b14dbLA

Ad secundum dicendum quod philosophus loquitur ibi de misericordia et Nemesi secundum quod utrumque est passio. Et habent quidem contrarietatem ex parte aestimationis quam habent de malis alienis, de quibus misericors dolet, inquantum aestimat aliquem indigna pati; Nemeseticus autem gaudet, inquantum aestimat aliquos digne pati, et tristatur si indignis bene accidat. Et utrumque est laudabile, et ab eodem more descendens, ut ibidem dicitur. Sed proprie misericordiae opponitur invidia, ut infra dicetur.

Ссылаются нормы: Q30A3Ad2, assert-hc9696474643023f872f8485b435795072ea462e92f0a0952e798afbc1c4ab305

la · official · sha256:df93a25426e44f4103d9df9e3756b2a7de15ce1189cd3347ce4e3c83f1e9c9cdLA

Ad tertium dicendum quod gaudium et pax nihil adiiciunt super rationem boni quod est obiectum caritatis, et ideo non requirunt alias virtutes quam caritatem. Sed misericordia respicit quandam specialem rationem, scilicet miseriam eius cuius miseretur.

Ссылаются нормы: Q30A3Ad3, assert-hdd36b1377378b8ad1b814925398c45d8555ac501f2c5b8540613ea3d7fdc0b26

la · official · sha256:5e681154a2c74107af12bd02e3183573560c990b0eff11f9c8000d5934643722LA

Ad quartum dicendum quod misericordia, secundum quod est virtus, est moralis virtus circa passiones existens, et reducitur ad illam medietatem quae dicitur Nemesis, quia ab eodem more procedunt, ut in II Rhet. dicitur. Has autem medietates philosophus non ponit virtutes, sed passiones, quia etiam secundum quod sunt passiones, laudabiles sunt. Nihil tamen prohibet quin ab aliquo habitu electivo proveniant. Et secundum hoc assumunt rationem virtutis.

Ссылаются нормы: Q30A3Ad4, assert-h83868b60f28244261b920fc44af6debbdeac3386353fbcf247436246df80431c

la · official · sha256:e850de510bc1aca8147e688354cefd976de13ad62ff2f32b99a5aefed94cdfebLA

Ad tertium sic proceditur. Videtur quod misericordia non sit virtus. Principale enim in virtute est electio, ut patet per philosophum, in libro Ethic. Electio autem est appetitus praeconsiliati, ut in eodem libro dicitur. Illud ergo quod impedit consilium non potest dici virtus. Sed misericordia impedit consilium, secundum illud Sallustii, omnes homines qui de rebus dubiis consultant ab ira et misericordia vacuos esse decet, non enim animus facile verum providet ubi ista officiunt. Ergo misericordia non est virtus.

Ссылаются нормы: Q30A3Obiectio1, assert-h8b5e6b9bd4c88ff3adb098750c8cc64b8bdb85e7c661a6d64f10a9aecd1aa114, assert-hec947b99f2053f165b7b268a93778b74b7c3523386ed3cccd9cacba7706206bd

la · official · sha256:3f51a5068149aacdb5ba6b2a20dba31549bb4cd1ae132d33e5b4fea3687eaffeLA

Praeterea, nihil quod est contrarium virtuti est laudabile. Sed Nemesis contrariatur misericordiae, ut philosophus dicit, in II Rhet. Nemesis autem est passio laudabilis, ut dicitur in II Ethic. Ergo misericordia non est virtus.

Ссылаются нормы: Q30A3Obiectio2, assert-h0446eba7813c5d44f4781a82b7dad35e8d8770eb8ae12457d8d681742a81da9e, assert-h2e8dc119d31fbae78e07e5db782399c1acec92199d7495d8621449dab9c11e9c

la · official · sha256:463d3f866f0ce89953b0ad34453308ee3e4979b33ae0cd4310b334b5a0464dd9LA

Praeterea, gaudium et pax non sunt speciales virtutes quia consequuntur ex caritate, ut supra dictum est. Sed etiam misericordia consequitur ex caritate, sic enim ex caritate flemus cum flentibus sicut gaudemus cum gaudentibus. Ergo misericordia non est specialis virtus.

Ссылаются нормы: Q30A3Obiectio3, assert-h1f670574e72f9201f175dfe6355d85ac8208e2204a5bdf42620fb14854c05c4f, assert-hc2810f62930e045484894f9ddfda4838820e979e24e38d981ed31d412b8de88e

la · official · sha256:26869e73549afaad80db7e3954311df02500579ca55a83360fb76f7d7741db9bLA

Praeterea, cum misericordia ad vim appetitivam pertineat, non est virtus intellectualis. Nec est virtus theologica, cum non habeat Deum pro obiecto. Similiter etiam non est virtus moralis, quia nec est circa operationes, hoc enim pertinet ad iustitiam; nec est circa passiones, non enim reducitur ad aliquam duodecim medietatum quas philosophus ponit, in II Ethic. Ergo misericordia non est virtus.

Ссылаются нормы: Q30A3Obiectio4, assert-h54f802a1a1949dfb5f243fc64a09a252acff94122b21d5408b016889f86f71b6

la · official · sha256:a8db2d089119bae7564c579d2a1d43352324cb1d30cba2d47f5ba4561a0921d6LA

Respondeo dicendum quod misericordia importat dolorem de miseria aliena. Iste autem dolor potest nominare, uno quidem modo, motum appetitus sensitivi. Et secundum hoc misericordia passio est, et non virtus. Alio vero modo potest nominare motum appetitus intellectivi, secundum quod alicui displicet malum alterius. Hic autem motus potest esse secundum rationem regulatus, et potest secundum hunc motum ratione regulatum regulari motus inferioris appetitus. Unde Augustinus dicit, in IX de Civ. Dei, quod iste motus animi, scilicet misericordia, servit rationi quando ita praebetur misericordia ut iustitia conservetur, sive cum indigenti tribuitur, sive cum ignoscitur poenitenti. Et quia ratio virtutis humanae consistit in hoc quod motus animi ratione reguletur, ut ex superioribus patet, consequens est misericordiam esse virtutem.

Ссылаются нормы: Q30A3Respondeo, assert-h6e28fc3a4ce0a25fa41fb274cafee8dd86f90e9488b0831ba0a9237541cad5b7

la · official · sha256:bb715411421d7fee015f48fadba2c15d521b1f14ec3fcd5fddd27124226af53fLA

Sed contra est quod Augustinus dicit, in IX de Civ. Dei, longe melius et humanius et piorum sensibus accommodatius Cicero in Caesaris laude locutus est, ubi ait, nulla de virtutibus tuis nec admirabilior nec gratior misericordia est. Ergo misericordia est virtus.

Ссылаются нормы: assert-hbb1d0ca7a748a1add938a38b5211f113259579fdbd1dcfccf218bd719e52fa3e

la · official · sha256:dbcd5f6e813e40978ad0601e1043bf60d68dd9cd1e0feb94371d503e2a46c8f8LA

Ad primum ergo dicendum quod Deum non colimus per exteriora sacrificia aut munera propter ipsum, sed propter nos et propter proximos, non enim indiget sacrificiis nostris, sed vult ea sibi offerri propter nostram devotionem et proximorum utilitatem. Et ideo misericordia, qua subvenitur defectibus aliorum, est sacrificium ei magis acceptum, utpote propinquius utilitatem proximorum inducens, secundum illud Heb. ult., beneficentiae et communionis nolite oblivisci, talibus enim hostiis promeretur Deus.

Ссылаются нормы: Q30A4Ad1, assert-h37dce9b3227ca781ef25ff3d49b3337a477c83e9d755098ad128691f7312a69b

la · official · sha256:099c8c8d302415161796c5a79da7291ce2b8352febc66e938c223e9bbded2ca8LA

Ad secundum dicendum quod summa religionis Christianae in misericordia consistit quantum ad exteriora opera. Interior tamen affectio caritatis, qua coniungimur Deo, praeponderat et dilectioni et misericordiae in proximos.

Ссылаются нормы: Q30A4Ad2, assert-h8cae7a1aaed082ec849a9adc9f5874dcbcc8f813c5b0588ff02a4c6751be1e1d

la · official · sha256:f29b7c88a957bd842c7fcad5ba0d078cce232d9fc1edb9a7013855b324ed68a1LA

Ad tertium dicendum quod per caritatem assimilamur Deo tanquam ei per affectum uniti. Et ideo potior est quam misericordia, per quam assimilamur Deo secundum similitudinem operationis.

Ссылаются нормы: Q30A4Ad3, assert-h284bfa5cc2b93fe592f9fa93ed822b275d32a5dc68552bdb6f132b07e551b86b

la · official · sha256:9294e50a7182d4c05a9d9a8121c84882469a536f16cd53f1d3dc06d8740e2284LA

Ad quartum sic proceditur. Videtur quod misericordia sit maxima virtutum. Maxime enim ad virtutem pertinere videtur cultus divinus. Sed misericordia cultui divino praefertur, secundum illud Osee VI et Matth. XII, misericordiam volo, et non sacrificium. Ergo misericordia est maxima virtus.

Ссылаются нормы: Q30A4Obiectio1, assert-ha123d33ab8eb39b568c382f0f536b89923e21eb2e994747e2e9a97272ee8b5b6, assert-hfd054aa0b26f0929c97874c1e026f8fc7596c666e8e9f526f95a61a13b3e8c4c

la · official · sha256:ab41d7c6cd3f8d685983c97bba86a34b9855558852a35658bbf996bf5eb7b16eLA

Praeterea, super illud I ad Tim. IV, pietas ad omnia utilis est, dicit Glossa Ambrosii, omnis summa disciplinae Christianae in misericordia et pietate est. Sed disciplina Christiana continet omnem virtutem. Ergo summa totius virtutis in misericordia consistit.

Ссылаются нормы: Q30A4Obiectio2, assert-h2ee494ec78b964f57c645a9a5d63b21f616a4161c61a5163ad3c924ebc2cfba4, assert-h978cfd2e988a37cdfadcd7e690f5452b10c18559138a335af4e9f13be64b2208

la · official · sha256:49aa06a34ec2a809e64a641f1dbd9d35eb120fbd7c0d7f4761c77f77ca569625LA

Praeterea, virtus est quae bonum facit habentem. Ergo tanto aliqua virtus est melior quanto facit hominem Deo similiorem, quia per hoc melior est homo quod Deo est similior. Sed hoc maxime facit misericordia, quia de Deo dicitur in Psalm. quod miserationes eius sunt super omnia opera eius. Unde et Luc. VI dominus dicit, estote misericordes, sicut et pater vester misericors est. Misericordia igitur est maxima virtutum.

Ссылаются нормы: Q30A4Obiectio3, assert-h14057a29067c756b8c14341b675dc155f1197ac72fe544ddcaa3b3872cb711d4, assert-h4deb5329919dec5ad9a85ba2abb52f8428a8ab0d4e48ccb30ec4b9f1aa33cefb, assert-h79d43a305bc31d6ebb49b5fecd821ca87997b0f5f204b1a755102ce4ad120eee

la · official · sha256:10b8a3707367b20d8b2a92e242254647311b6c28ddd94a9c289299a71fbc68dbLA

Respondeo dicendum quod aliqua virtus potest esse maxima dupliciter, uno modo, secundum se; alio modo, per comparationem ad habentem. Secundum se quidem misericordia maxima est. Pertinet enim ad misericordiam quod alii effundat; et, quod plus est, quod defectus aliorum sublevet; et hoc est maxime superioris. Unde et misereri ponitur proprium Deo, et in hoc maxime dicitur eius omnipotentia manifestari. Sed quoad habentem, misericordia non est maxima, nisi ille qui habet sit maximus, qui nullum supra se habeat, sed omnes sub se. Ei enim qui supra se aliquem habet maius est et melius coniungi superiori quam supplere defectum inferioris. Et ideo quantum ad hominem, qui habet Deum superiorem, caritas, per quam Deo unitur, est potior quam misericordia, per quam defectus proximorum supplet. Sed inter omnes virtutes quae ad proximum pertinent potissima est misericordia, sicut etiam est potioris actus, nam supplere defectum alterius, inquantum huiusmodi, est superioris et melioris.

Ссылаются нормы: Q30A4Respondeo, assert-h1e52a1588def9a18c860008e8f4f50d23868d2dc4f7341f2d75d3bcf8a8badbf

la · official · sha256:fdaa2d8afa9c9a4176902bce869bc576d9b873f2fcdb360ef07c6bcdb8a92d70LA